God, die komt uitrusten bij de mens (W.H. Auden)

 Ik las een gedicht van W.H. Auden, “Bij Schrafft”’en dit deel viel mij op:

Een vormeloos soort vrouw

Van onbestemde leeftijd die op
...onze furieuze planeet haar
...dagschotel laat volgen met een kopje
koffie.
...Welke van de zeven hemelen
was verantwoordelijk voor haar glimlach?
...Dat een god, welke god ook
Voor wie het
Goed knielen is, haar had bezocht.
In haar tempel had uitgerust.

 

Aan het eind van die blog (zie blog bij label W.H. Auden) zei U;

 

God, die komt uitrusten bij de mens. Dit is een aparte blog waard, Mijn zoon

 

U heeft toen gereageerd op dit gedicht van Auden, zou U nu hier op in willen gaan?

 

Dat doe Ik graag. Ingaan op de zin “God die komt uitrusten bij de mens”.

 

God werkt aan de evolutie van planeten, planten- diersoorten en dan van het intelligente wezen,  de mens,  die de kroon op de schepping wordt. Een wezen dat eindelijk bewust en vol overgave gaat knielen voor God en dan erkent wat God heeft volbracht.

 

God die zoveel jaren wacht op dit moment, en arbeidt, en probeert,  en geeft,  en hoopt,  en wenkt,  en schenkt en liefheeft en zoekt naar de mens.

 

En dan is daar die mens, hoe nietig en onooglijk ook, die knielt voor God en zich richt op God en God erkent en dan pas in waarheid leeft op dat mooie en schaarse moment.

 

En dan bezoekt God deze mens.

En God kan dan op een bepaalde manier uitrusten in het heiligdom van de mens.

En God krijgt erkenning van Diens werk en weet dat het is volbracht en dat is dus samen met de mens. Alles is zo volbracht, alles waar naar gestreefd is, is bereikt. Even is daar dan het Koninkrijk Gods op aarde. Even is daar de schepping tot haar wasdom gekomen. Even kan God rusten en genieten. Inderdaad in de tempel van de mens, door de mens gebouwd, door de mens bereikt, door de mens gewenst, en door God bezocht.

Daar kan God rusten.

 

Wees jullie allen gezegend

Nr. 489

Het spectaculaire offer van Moeder Natuur

Mijn God , U wil ik vragen.

Toch weer over Moeder Natuur, over wat er nu gebeurt op aarde.

Het is ronduit verschrikkelijk en hopeloos wat er gebeurt in de natuur, door toedoen van de mensheid. Ik heb niet eens de lust om het op te noemen, want het is al zo vaak genoemd in allerlei blogs. Maar ik bedoel natuurlijk de totale vervuiling en vernietiging en de zich massaal voortplantende alles vernietigende mensheid. Sorry ik ben de laatste tijd een beetje een misantroop. Mijn brandende vraag is nu: ‘Hoe staat Moeder Natuur als geestelijke grootheid tegenover dit alles.

Ik weet dat jouw vraag voortkomt uit medelijden met Moeder Natuur. Heb dat niet, Mijn goede zoon, want dan maak je Haar klein en  menselijk en slachtoffer, en dat is Ze niet. Maar Ik ga graag in op jouw vraag.

Zij is een wonderschone kracht en van grote macht, Moeder Natuur. Ze is een Geest van ongelooflijke schoonheid en kracht, en één van de hoofdmachten op aarde. Deze eeuwenoude wijze en geduldige geest die langer dan jullie beseffen werkt aan de groei en bloei van de natuur op deze eenzame planeet, weet van dit alles. En ze is niet verbaasd maar geduldig. Zij offert zich deze laatste vijfhonderd jaar en de komende eeuwen op, en ondergaat de mensheid en haar werken. Zij is hierin geen slachtoffer maar werkt bereidwillig en weloverwogen mee aan de teloorgang van haar huidige rijke staat. Zij offert zich op omdat zij terwijl zij met vreugde meewerkt weet van de fase daarna. Nu is daar dan de fase van een massale geboorte van nieuwe geestelijke wezens die als evolutionaire apen in Haar boezem de eeuwigheid mogen verwerven. Het is een daad van pure liefde. En Zij dient God en de geplande oogst van miljarden nieuwe evolutionaire wezens. Dat is één aspect van haar Daadkracht. Weet, Mijn zoon, dat zij dit alles doet uit pure liefde voor God en Diens lieveling, de mens.

Maar er is nog meer. Zij offert Zich weliswaar op en ziet zo duizenden planten- en diersoorten verloren gaan op aarde waar zij miljoenen jaren voor gewerkt heeft. En Zij is getuige van één van de grootste vervuilingen in de geschiedenis van de aarde.

Maar weet dat dit niet de eerste Totale Vervuiling is.

Er hebben al eerder allesvernietigende vervuilingen plaatsgevonden, en niet veroorzaakt door de mensheid, ook de evolutie van de aarde heeft met hittegolven, vloedgolven of vulkaanuitbarstingen al heel wat veroorzaakt. Dit is de normale prijs van de evolutie op een planeet.   

Maar er is nog een andere kant aan het  verhaal dat 100 % past in het “eigenbelang” van Moeder Natuur. Dit offer nu, deze daad van liefde, wordt altijd grandioos beloond door God. En Moeder Natuur weet dit. Zij zal uit de vernietiging een  nieuwe natuur scheppen, van zulke ongelooflijke schoonheid, dat kunnen jullie niet beseffen. Deze nieuwe natuur zal gepaard gaan met een explosie van nieuwe planten- en diersoorten, letterlijk op een hoger niveau van energetisch zijn dan de huidige soorten. De soorten zullen verfijnder zijn, elkaar minder opeten en meer geestelijke schoonheid uitstralen. En zo zullen deze nieuwe soorten zelf met Moeder Natuur dichter bij de paradijselijke staat komen van de geestelijke wereld. Want uiteindelijk moet de aarde een planeet van Licht en  Liefde worden met de hoogste energetische uitstraling die mogelijk is op een evolutionaire planeet.

Misschien moet Ik voorbeelden geven van meer “verfijnde” soorten? En weet dat Ik dat met de grootste liefde en respect doe zonder oordeel over welke soort dan ook.

Denk aan een palmboom in vergelijking met een beuk.

Denk aan een grassoort in vergelijking met een roos.

Denk aan een Tyrannosaurus Rex in vergelijking met een kolibrie.

Denk aan een pad in vergelijking met een paradijsvogel.

Denk aan een hyena in vergelijking met een damhert.

Met andere woorden, Moeder Natuur zal deze totale vernietiging gebruiken als instrument in haar geestelijke ontwikkeling naar een volmaakte wereld van Leven waarin niemand of niets meer elkaar opeet. Dat is de staat van een planeet van Licht en Liefde.

En intussen verheugt zij zich op al haar fysieke scheppingen, de voorbije en de huidige en de toekomstige . In Haar ogen is dit alles een tijdloze en totale explosie van leven en liefde, in naam van God.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 488

De liefde van God is genoeg

Ik heb het zo druk en heb zoveel mensen met problemen om me heen, dat ik de laatste tijd voor mijn gevoel over me heen hebben laten lopen. Ik voel me grieperig en een bepaalde  avond ben ik echt bang dat ik geveld ga worden door een zware griep, alle voortekenen zijn er en alle verschijnselen ook. Zo vlak voordat ik door een griep geveld word ben ik ook altijd echt heel down. Kortom ik zie het leven niet meer zitten en verzucht tegen God: `Oh mijn God, laat me ajb niet ziek worden, ik moet zoveel doen op mijn werk en dupeer echt mensen ermee als ik me ziek meld, aub aub aub laat ik niet ziek worden, en geeft U me wat perspectief want ik zie helemaal niets meer zitten. `

Je wordt niet ziek. Wees gerust.

Na een matige nacht en een intensieve dag op mijn werk voel ik me ´s avonds eigenlijk behoorlijk goed, alles is gelukt die dag en ik voel echt meer levensmoed. Ik dank ik dank ik dank de goede God dat mijn gebed verhoord werd.

Mijn goede zoon, je lijdt veel voor Mij, je draagt veel lasten van anderen op jouw schouders. Je bent voorspraak voor velen in de geestelijke wereld die vastzitten in oude patronen, en jouw gebed vanaf de aarde nodig hebben. Ik heb je behoed voor een zware griep. Je hebt dit verdiend.

Maar mijn God, hoe kan dat dan? Ik maak zoveel fouten, en zoveel dingen lukken niet. En ik ben zo rommelig bezig met bidden en met onmatig leven. En ik ben belast met al die gedachten die een miljoen kanten opspringen. Ik vind mezelf niet erg inspirerendl. Het is gewoon niet genoeg.

Mijn goede zoon, Mijn liefde is daar voor jouw leven. Mijn liefde is daar voor jouw pogingen.  Voor jouw goede wil, voor jouw medelijden met anderen. Mijn liefde is daar voor jouw tekortkomingen en onvolkomenheden.

Is Mijn liefde niet genoeg?

Het komt bij me binnen en ik dank God dank God dank God. Ik voel de liefde, voor mijn hele wezen, zonder dat ik iets hoef te doen, iets hoef te leren, iets hoef te presteren.

Wees gezegend, mijn goede zoon.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 487

Mensheid, stop met je voort te planten.

Zou U iets willen zeggen over de volgende citaten van Patricia MacCormack (The Ahuman Manifesto*) ?

 “Niets belast de aarde meer dan voortplanting door de mens. Daarom wordt het tijd om aan andere aardbewoners te denken”

En

“Het enige wat ik voorstel is dat we als menselijke soort moeten stoppen ons voort te planten. Mijn wens komt voort uit compassie. Compassie met de aarde, en de aardbewoners. Ook compassie met de mens”

En zo is het. Haar opmerking dat het “tijd wordt om aan andere aardbewoners te denken” door zich helemaal niet meer voort te planten” is natuurlijk meer voor haar een filosofie dan een politiek manifest. Zij pleit niet voor een totalitaire staat waarin voortplanten verboden is.

De mens is weliswaar op duizenden manieren bezig met de andere aardbewoners. Welke mens op aarde is niet bezig met een tuintje, een mooie boom, een rivier in de buurt of de zorg om de vervuiling?

Maar de mensheid als geheel is een alles vernietigende,  alles overheersende en alles  wegvagende aardbewoner geworden. En de mensheid plant zich voort en groeit en belast de andere aardbewoners, zoals de planten- en dierenwereld, zodanig, dat dit niet kan voortduren. En de mensheid grijpt niet grondig genoeg in.

Daarom pleit zij ervoor om daarmee  heel grondig te stoppen. En zich niet meer massaal en excessief voortplanten is dan toch een alleszins redelijke wens. Dat zij zoveel kritiek krijgt heeft meer te maken met dat ze “een old school Gothic” is en dat zij een van de grootste taboes van de mensheid raakt dan met de redelijkheid van haar suggesties.

En zoals eerder gezegd, omdat de mensheid hier niet hard genoeg mee bezig is, zal moeder natuur de correctie op zich nemen.

Patricia MacCormack is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

*Trouw (Nederlands Dagblad) 8-8-2020

De mensheid is zelf de grootste uitbraak ooit

Mijn God, ik wil toch nog graag terugkomen op het onderwerp virussen. Ik heb net het boek gelezen van David Quammen, Zoönose, en ben eigenlijk verbijsterd over de informatie die hij de lezer geeft over alle wetenschappelijke onderzoeken naar zoönose, namelijk het overstappen van virussen en bacteriën van dieren naar mensen.

Er is een aantal belangrijke verschijnselen die hij beschrijft, ik noem er maar een paar, ik ga hier geen boekbespreking doen natuurlijk, ik kies uit wat me zo het meeste raakte of speciaal opviel.

De planten-, dieren en mensenwerelden zijn drager van duizenden bacteriën en virussen. En velen zijn onschuldig of zo dodelijk dat ze de drager snel en  grondig doden, waardoor er geen grote uitbraak komt, omdat de dragers allen zijn gestorven voordat ze het virus kunnen doorgeven, zoals Ebola in een afgelegen  Afrikaans dorp.

En hij beschrijft de verstoring van het natuurlijk evenwicht in de natuur, waardoor virussen en bacteriën op de raarste plaatsen ineens een grote uitbraak kunnen laten zien.

En hij noemt de gigantische reis- en handelsdrift van mensen, waardoor virussen en bacteriën op de voor hen raarste plekken op aarde kunnen belanden (en ongekende ,nieuwe kansen krijgen).

En hij noemt de enorme opeengepakte mensenmassa’s op markten en de handel in dode en levende dieren (gekweekt of uit de natuur gehaald), waardoor de oversprong van dieren naar mensen zoveel makkelijker is geworden.

Hij noemt ze allen voorwaarden voor de volgende grote virusuitbraak. 

Quammen beschrijft ook, hoe Sars, Hiv, Q-koorts en tientallen andere virussen werkzaam zijn, grootschalig  uitbreken en vervolgens met man en macht door de mens worden bestreden. Meestal lukt dat wel.

Maar we weten dat we nu midden in een Coronacrisis zitten, waarvan het einde nog niet in zicht is. Eigenlijk voorspelt hij in 2013 al deze crisis, letterlijk zegt hij : ( p 196),

Had het virus (hij heeft het over Sars) een ander soort grote stad (hij heeft het over Hong Kong) aangestoken – een losser bestuurde stad, vol armen en zonder uitstekende medische instellingen – dan had men dit vuur vermoedelijk niet kunnen bedwingen en had het als een uitslaande brand voortrazend virus zich onder een veel groter deel van de mensheid kunnen verbreiden.

Dit is alles maar inleiding voor mijn vraag. Want het meest schokkend vind ik zijn opmerking aan het eind van zijn boek dat eigenlijk de mens beschouwd kan worden als de grootste uitbraak ooit in de geschiedenis van de aarde, een alles vernietigende en overheersende uitbraak van een soort die zijn weerga niet kent. En terloops maar het past natuurlijk helemaal in de strekking van zijn boek, zegt Quammen: “ zijn uitbraken door moeder natuur altijd rigoureus en succesvol bestreden met onder andere virussen die snel en meedogenloos zo’n uitbraak (tot nu toe onder dieren) in de kiem smoren”.

Zou U hier in willen gaan op dat woord uitbraak dat hij gebruikt voor de zo door U gekoesterde mensheid?

Dat doe Ik , mijn zoon.

De geestelijke wereld gebruikt dit woord niet voor de zo door Ons gekoesterde mensheid. Het past wel volledig in het door God gemaakte plan voor de aarde.

Maar ook moeder natuur wordt zeer door Ons gekoesterd en Wij zien waar de mensheid nu mee bezig is. En Wij zien de doodlopende weg die de mensheid bewandelt.

Uitbraak is een term die graag gebruikt wordt door biologen, die meer houden van de dieren- en plantenwereld dan van de mensheid. De mens die de aarde bevolkt en nu sinds een kleine tweehonderd jaar óverbevolkt zal de oorzaak zijn van zoveel vernietiging van planten- en diersoorten en van de grootste vervuiling ooit van het hele milieu.

Jij vindt het schokkend om het woord uitbraak te gebruiken voor de excessief groeiende mensheid en Wij vinden de term niet erg liefdevol.

Dit gezegd hebbend, hoe we het ook noemen, zo zal het gaan. Want uiteindelijk gaat het niet om hoe de dingen heten maar wat er echt gebeurt. En David Quammen beschrijft de totale kwetsbaarheid van de mensheid, het enorme risico op alles vernietigende virusuitbraken en de crisis voor de mensheid die nog nauwelijks is begonnen.

God zal in liefde alle mensen ontvangen die massaal voortijdig de aarde zullen verlaten en moeder natuur zal de bijna volledige vernietiging van haar Lichaam aanwenden voor een nieuwe explosie van leven en variëteit van soorten. En God en de mensheid en moeder natuur zullen daarna bijdragen aan een volmaakte harmonie tussen de mensheid en de natuur. Zo zal het gaan.

David Quammen is gezegend om zijn inzichten.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 485

Redt de mensheid het wel?

Ik wil U vragen. Redt de mensheid het wel?

Er zijn zoveel problemen, de milieuvervuiling, de gigantische overbevolking. de Coronacrisis, de economische gevolgen van de Coronacrisis. Iedereen is er ook zo bezorgd om, hoe we verder moeten met zijn allen? Ik vind zoveel mensen zo intens bezorgd, en niemand ziet een uitweg, lijkt het. Redt de mensheid het wel?

En het eind van de problemen is nog niet in zicht.

Wat is jouw reactie  als het te moeilijk wordt in jouw leven, als de problemen je overspoelen, als je niet meer weet wat te doen? En je hebt dat een paar keer meegemaakt, Mijn zoon, dus je kunt spreken uit ervaring. Wat deed je toen in die crisismomenten?

Ach, ik weet al waar U heen wilt.

Ik onderging alles gelaten. Ik leefde op het moment. Ik bad veel. Ik vroeg U om kracht. Ik leefde met de dag. Ik probeerde toch nog mijn zegeningen te tellen. Ik probeerde mijn innerlijk te bewaken, en zei tegen mezelf: “als jij onderuit gaat heeft helemaal niemand wat aan je, en jijzelf evenmin”. Dus ik probeerde alles te relativeren en mezelf niet gek te laten maken, zoals ik dat voor mezelf noemde. En het voornaamste, ik probeerde matig te zijn met alles want een overdaad aan eten of alcohol bracht me helemaal van het padje.

En zo zal de mensheid het doen. Ze zal het redden, ook als de moeilijkheden nog groter worden, als de problemen de mensheid overspoelen, als er geen uitweg meer lijkt, dan zal de mensheid het ondergaan, het doorstaan, er sterker uitkomen.

Wees gerust Mijn zoon, wees gerust, het leed van de wereld rust niet op jouw schouders, maar op de Mijne, en alles verloopt volgens Plan.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 484

Ziekenbezoek door God

Mijn vader had een lang uur zitten zwijgen bij mijn bed.
Toen hij zijn hoed had opgezet
zei ik, nou, dit gesprek
is makkelijk te resumeren.
Nee, zei hij, nee toch niet,
je moet het maar eens proberen.

Judith Herzberg (gedicht nr. 4501)

Denkt U, goede God, dat U hier op in wilt gaan?

Dat wil Ik.

Ik zit bij jou en zwijg.

En dikwijls reageer je niet of luister je niet naar Mijn stilte en aanwezigheid.
En heel dikwijls spreek je niet tegen Mij.
En dan resumeer je dat je alleen bent  geweest, en dat er niets gebeurd is.

En nu zeg Ik tegen jou, goed en dierbaar en onwetend kind van Mij:

Wat er gebeurt tussen ons, kun jij niet resumeren.
Je zou het kunnen proberen.
Maar het is te groots, teveel, te belangrijk, te geestelijk dat je er ook maar iets van kunt bevatten.

Ik ben hier. En Ik koester jou. En Ik houd van je. Ik houd je in Mijn hand. Ik koester jouw hart in Mijn hart. Je bevindt je in Mijn boezem.

En alles is groots, en geestelijk en liefderijk en imposant en eeuwig wat er tussen ons gebeurt.
En jij mens bent een levend wonder van creatie en evolutie en van schoonheid en van mogelijkheden.

Jij en jouw medemensen beseffen het niet.

De mens kan het niet resumeren.
Het is te groots wat de Vader-Moeder God doet.
Het is te ingrijpend, zeker als Wij aan jullie ziekbed zitten.
Judith Herzberg is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 483