"Het
najagen van het ideaal - het streven om
zoals God te zijn – is een voortdurende
inspanning , zowel vóór de dood als daarna. Het leven na de dood is in de
wezenlijke dingen niet anders dan het sterfelijke bestaan. Alle goed dat wij in
dit leven doen draagt rechtstreeks bij tot de verhoging van het toekomstige
leven."
Verhandeling
103 paragraaf 5 (pagina 1134)
Mijn God, mag ik u vragen. Ik zat na te
denken over het leven en bedacht dat we eigenlijk de hele dag door kiezen, voor
het kleine of het grote, voor het gezonde of het ongezonde, voor het goede of
het slechte, voor het liefdeloze of het liefdevolle. En eigenlijk is dus echt
alles heel belangrijk en heeft grote gevolgen. En tegelijkertijd moet er geen
stress en spanning en druk zijn en een heilig moeten want dan worden we rigide
fundamentalisten. En toen kwam ik ook nog dit citaat tegen uit het Urantiaboek,
dat bevestigt dat alles echt heel belangrijk is.Hoe
rijmen we dit alles met elkaar?
Zou
U hier op in willen gaan?
Het is een paradox,
Mijn zoon, en Ik ga hier graag op in. Vooral omdat tegenwoordig meer dan
vroeger mensen zijn gaan geloven dat alles maar moet kunnen, dit is het heilige
individualisme terwijl tegelijkertijd alles consequenties heeft, weten Wij. Hoe rijmen jullie dat
met elkaar en hoe kijken Wij er tegen aan vanuit de geestelijke wereld? Hier komt-ie.
Eerste maar Ons
perspectief want dat bepaalt toch jullie perspectief, uiteindelijk.
Wij bezien alles met
grote liefde, groot geduld en veel compassie. Het is waar dat alles permanent
grote consequenties heeft, en dat jullie altijd de gevolgen van jullie handelen
moeten ondergaan, vroeg of laat. Ook als je dat in het diepste geheim, verborgen
in jullie eentje in eigen huis, of jullie innerlijk doen.
Maar de gevolgen zijn
rechtvaardig, de wetten van God eenvoudig en de wenken van God om het goede te
doen eindeloos en het geduld van God als jullie miskleunen, duizendmaal en eindeloos. Dus op een bepaalde manier, namelijk de Onze,
is alles goed, ook als het niet goed is. Deze zin is heel belangrijk, Mijn
zoon,
alles
is goed, ook als het niet goed is.
Want in het niet
goede handelen zitten de gevolgen, de
correcties, de perspectieven en de juiste handelwijze al besloten.
Onvoorwaardelijk en trefzeker.
En nu jullie
perspectief.
Dus alles wat jullie
doen heeft altijd grote consequenties, want er valt nog geen mus van het dak en
God weet daarvan. Alles wat jullie doen is extreem belangrijk. Het is
letterlijk een permanent bouwen aan jullie geestelijke woning. Permanent dragen
jullie met al jullie gedachten, al jullie gevoelens en al jullie handelen bij
aan jullie geestelijke woning.
En als jullie gaan
beseffen dat jullie hierdoor een bouwval kunnen scheppen maar ook een
geestelijk paleis, waarom dan nog langer bijdragen aan een bouwval? Wat is het
nut om door eigen handelen te vernietigen, het leven lelijk te maken, jullie
eigen toekomstig leed in te plannen. Waarom zouden jullie dat nog doen?
Ik wil de opmerking
van een getrouwde vrouw noemen die mijmerde over mogelijke ontrouw omdat ze een
leuke andere man tegenkwam. Ze sprak de gevleugelde woorden: “als ik bedenkt
wat een leed ik afroep over mijn dierbaren en mezelf als ik inga op deze
mogelijke ontrouw, dan deins ik terug en besef dat ik het er niet voor over heb
en dit ook niet wil”.
En dat zou een mooie
insteek zijn voor jullie allen, als je omgaat met deze paradox.
Hebben jullie de
gevolgen van jullie verderfelijk handelen voor de omgeving en voor jezelf er
voor over? En als jullie dat toch er voor over hebben en het verderfelijke
doen, dan is het ook goed. Niet gelijk maar het komt dan goed, na wat lijden.
En dat is een eufemisme.
Wees jullie allen
gezegend
Nr. 491