Mijn geestelijk leven

Het is wel mooi om er over te praten, niet omdat het nodig is, want dat geestelijk leven leidt toch wel zijn (haar? ) leven, maar het is fijn om zo een en ander te overpeinzen, dingen op een rij te zetten, je af te vragen, hoe zit het nu eigenlijk, voor zover dat lukt is dit mijn poging.

Ik ben een tijdje bezig geweest met verlichting, maar kwam er toch al snel achter dat het ook maar een woord was, dat iedereen anders invulde èn dacht ik soms misbruikte. Het heeft me nooit echt aangesproken, gewoon omdat ik nog  te gehecht was aan mijn persoonlijk leven, mijn gevoelens, mijn denkwereld, mijn lichaam. En daardoor kwam een overweldigend besef en een behoorlijke rust over me. Misschien is het niet voor mij weggelegd, misschien wil ik het niet, misschien is het maar een woord, dat iedereen misbruikt. En hierdoor kwam er ruimte voor een mooie geestelijke ervaring die ik sindsdien erg heb gekoesterd, en steeds opnieuw weer meemaakte: ik houd van dit leven, ik houd van mijn lichaam, ik houd van het persoonlijke, ik houd van de variatie in gevoelens, de afwisseling, de tegenstellingen, ik houd ervan dat het leven verrassend is en bepaald niet saai. Ik wil er helemaal niet vanaf, ik zit er midden in en het bevredigt me zeer, ook al weet ik dat er meer is . En ik vind het uitzonderlijk fijn er helemaal in op te gaan, ongeacht de consequenties. En dat betekent dus niet dat ik niet alleen met mijn hoofd in de wolken loop, maar ook met mijn voeten in de modder sta. Alles hoort erbij. Toch is wat ik nu beschrijf een lange worsteling geweest van heel veel jaren voordat ik ja kon zeggen tegen alles, en nog schrik ik wel eens van de heftigheid, zeker van negatieve ervaringen en emoties. Maar toch: dat doe ik zoveel als mogelijk, Ja zeggen tegen alles.

Een ander belangrijk inzicht deed zich aan mij voor wat betreft de materie, de aarde, het lichamelijke. Veel godsdiensten doen over het lichaam nogal negatief en veroordelend, laat staan de seks. Veel new agers doen heel minachtend over de materie en  geld alsof het minderwaardig is  ten opzichte van de geest. Maar wat heb ik altijd van de materie gehouden: mooie dingen, een schilderij, een plant, een kaars, zonlicht door een glas en loodraam, ga maar door. De heerlijke constante fijne betrouwbare materie die er altijd voor je is hoe je je ook voelt. De materie gaat rustig door met er te zijn. Verrukkelijk, en eigenlijk hoort daar geld ook bij, handig, makkelijk, waarom zou geld vies zijn, zoiets.

En dan God. Ik heb mijn hele leven gezocht dichter bij God te zijn, en me dikwijls vergist in methoden, stromingen, goeroes of boeken. Maar ik kan ook zeggen: ik ben er in gedoken, heb er uitgehaald wat me goed leek en ben verder gegaan. Ik heb in dat proces nooit getwijfeld aan God, hoogstens aan Diens dienaren op aarde. De goede God, altijd heb ik Diens aanwezigheid mogen voelen op cruciaal mooie en cruciaal moeilijke momenten, en sinds een jaar of twaalf hoor ik ook Diens stem. Ik zoek niet meer, ik hoef ook niet meer te lezen over andermans inzichten en goeroes op YouTube te volgen. Het zal wel, maar niet voor mij. Ik heb gevonden.

En dat wil niet zeggen dat ik weet hoe het zit, maar ik ben thuis gekomen in Mezelf. Ik voel me gezien, bevestigd, bemind, ben gerust, en vanuit dat contact heb ik geleerd, ik kan beter zeggen afgeleerd om nog te oordelen. Geen oordeel meer, maar begrip, geen verwijdering van andere meer maar de ervaring van respect en acceptatie van de grote variatie van mensen, meningen, ervaringen. Totale acceptatie en rust hierin, de ander mag zijn hoe die is, en ik mag zijn hoe ik ben en als een ander dat oordeelt, weet ik dat zij een probleem hebben niet ik. Als ik oordeel heb ik een probleem en niet zij. Rust en ruimte en vertrouwen. En daarin ook meer liefde dan voorheen voor mezelf, voor de ander, voor het leven, voor moeilijkheden, voor de negatieve kant, kortom ook hierin rust en ja zeggen.

En in dit alles en alles wat ik ervaar vergelijk ik me niet met anderen, want ik weet toch niet precies hoe het zit, en ik kijk een ander niet in zijn hart, zijn innerlijk, zijn geheimenissen, maar ik vergelijk me alleen met mezelf vroeger. Meer rust, meer ruimte, meer liefde, meer acceptatie, meer God en God dichter bij, namelijk gewoon in mijn innerlijk en het alller aller allermooiste is dat als ik liefdevol ben naar het leven, naar de ander, naar mezelf ik ook God meer nabij voel.

Wilt U hier iets over zeggen?

Het is goed zo.

Mijn zegeningen voor jullie allen

Nr. 563

Vertrouw op het grotere Zelf

Geloof in jezelf en alles wat je bent. Weet dat er iets in jou bestaat dat groter is dan welke hindernis dan ook ( Christian D. Larson)

Zou U hier iets over willen zeggen?

Zeggen eigenlijk niet veel blogs hier iets over? Maar Ik ga er graag op in omdat het wel zo’n beetje alles bevat wat de geestelijke wereld van de mens zou wensen.

Vertrouw, vertrouw, vertrouw.

Hoop, hoop, hoop.

Leun op Ons, bouw op Ons, weet dat Wij er zijn.

Jullie Godsvonken, jullie zielen, jullie beschermengelen, de geestelijke wereld, jullie geestelijke coaches, jullie engelen op jullie pad, jullie hart, jullie geestelijk lichaam.

Kortom, vertrouw, vertrouw, vertrouw. Alles zal goed komen, hier of later, op aarde of in de geestelijke wereld.

Verdraag de ellende, weet dat het tijdelijk is, hoop op een beter leven. Zeg ja tegen jouw pijn, jouw verdriet, jouw ongeluk, jouw angsten, jouw problemen. Alles is uiteindelijk overkomelijk en in de geestelijke wereld zul je verzuchten “misschien was wat meer ellende nog wel beter geweest”.   

Christian Larson is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 562

Daar is dan altijd nog de schoonheid

 Gezegend zijn zij die schoonheid vinden op nederige plekken waar anderen niets zien (Camille Pissaro)

 Zou U hier iets over willen zeggen?

 Wijze, ware, en oh zo eenvoudige waarheid. En weet dat het leven ondraaglijk zou zijn als de mens dit niet van nature kon. Troost en hoop en schoonheid halen uit kleine of “nederige” dingen om hem heen. Het leven zou ondraaglijk worden, en zeker te moeilijk en uitzichtloos. Want de moeilijkheden des levens kunnen iemand bevliegen als wespen een glas limonade. Maar daar is altijd schoonheid te vinden. Dus is Mijn commentaar hiermee dan gedaan wat betreft deze wijze woorden?

 Nee, zeker niet, want Camille Pissaro doelt op dit: een mens kan altijd meer schoonheid gaan zien dan voorheen, op nederiger plekken dan hij dacht, en op plekken waar een ander aan voorbij loopt. En zo meer steun en troost en perspectief ervaren dan hij al gewend was. Dus de boodschap is eerder, dat dit een eindeloos proces is en dat een mens steeds meer kan gaan zien.

 En dit kan er uiteindelijk toe leiden dat een wijs en spiritueel iemand zegt: ach wat is dit mooi, hoe kan het bestaan? En wat ben ik de goede God dankbaar, ondanks mijn ellende en moeilijkheden.

 Er is veel schoonheid in de wereld en deze is louter en alleen bedoeld om een schitterende omgeving te scheppen voor de mens in wording.

Camille Pissaro is gezegend.

 Wees jullie allen gezegend

Nr. 561

De macht van een liefhebbend hart

De God van de liefde woont in hem of haar die bemint, niet in degene die bemind wordt (Plato)

Mijn God, zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn Zoon, één van Mijn favoriete onderwerpen! Natuurlijk wil Ik dat.

Eerst maar even een noodzakelijke correctie. De God van de liefde woont natuurlijk in alles en iedereen, en zeker in de mens op aarde, die begiftigd is met de  vrije wil en in een mens die bemind wordt, en zeker ook in een mens met een hart dat lief kan hebben.

Kortom, God woont in alles en iedereen.

Het is toch één van Mijn favoriete onderwerpen omdat God maximaal tot Diens recht komt in een mens die liefheeft. Niet per se in een gelovig mens, maar in een mens die liefheeft.

Elk mens die liefheeft, staat zeer  dicht bij God en God is deze mens zeer nabij. En een liefhebbend hart vermag veel op aarde.

Maar eerst het hart, en als het helemaal werkt volgens Gods plan, een liefhebbend hart. Wonderbaarlijk instrument, magisch orgaan, luisterrijk onderdeel van het aardse bestaan, glorieus wapen tegen de duivel, magistraal hulpmiddel bij ziekte en verderf, verslaving en stoornis. Zegenrijk hart. Genezend en levend en zegenend en machtig orgaan. Hoeveel slechter zou de staat van de aarde zijn zonder de miljoenen liefhebbende harten?

Een moeder die haar kind koestert.

Een kind dat een insect redt.

Een politieman die een kwetsbaar iemand beschermt tegen een crimineel.

Een soldaat die zijn vaderland verdedigt tegen onredelijke vijanden.

Een boer die zijn grond verzorgt.

Een winkelbediende die haar klanten vriendelijk bejegent.

Een fabrikant die goed voor zijn medewerkers zorgt.

Een politicus die hard werkt voor zijn idealen.

Een verzorger die het kwakkelende lichaam van een oud iemand verzorgt.

 

Oh mens, staar je niet blind op de oorlogen en ziekten in deze wereld, op de natuurrampen en het onrecht in landen, op jouw eigen leed en verdriet.

Dat alles is er zeker.

Maar er is nog veel meer.

En bovenal is daar het liefhebbend hart.

Zie om jouw heen en weet dat het liefhebbend hart de wereld overeind houdt.

Weet dat het liefhebbend hart de troost is van de ongelukkigen en de redding van velen.

Vertrouw op het liefhebbend hart.

En vertrouw erop dat het liefhebbend hart zal zegevieren in deze onzekere tijden.

Want God woont in een liefhebbend hart.

God koestert het liefhebbend hart als tempel op aarde.

God werkt vanuit een liefhebbend hart het allerbest en er is geen andere duurzame zegevierende macht op aarde.

Plato zij gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 560 

Mijn geliefd kind

Mijn God, mag ik U vragen. Ik volgde een podcast waarin Jan Geurtz spreekt over de liefde voor jezelf. Ik werd er door geraakt en een paar dagen lang werd ik elke keer zo blij van binnen als ik hier aan dacht. Ik voelde de huid van mijn gezicht oplichten, bijna omhoog getrokken worden naar U ipv naar beneden door de zwaartekracht. Ik moet rondgelopen hebben met de smile van een oude aap. Maar intussen lichter, liever, vrolijker, blijer met en over mezelf. En dat om niets. Alles was goed en mooi. En heel goed te doen, ook alle moeilijkheden,  Ik keek naar mezelf met alle acceptatie en liefde en vreugde die er in me is en ik was wel verbaasd, dat wat ik ooit van U heb geleerd ik nu pas weer zo helemaal meemaakte door de woorden van Jan Geurtz. Zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn geliefd kind, voel je gezegend. Wees bemind. Weet dat je met liefde en acceptatie wordt bezien. Houd van jezelf. Koester jezelf. Bemin jezelf. Kijk met genegenheid en ruimte naar jezelf en weet dat je dan dichter bij God bent dan ooit. Want zo kijkt God naar jullie allen, ongeacht wat je doet en niet doet, kunt en niet kunt, probeert en niet probeert.

Herinner je je het telkens weer, telkens weer. En als je het hebt vergeten dan ga je daar weer heen, naar die blije en liefdevolle blik naar jezelf. En verwar dit niet met het botte egoïsme van sommige mensen, want die houden helemaal niet van zichzelf, ook al lijkt dat zo.

Kijk met al die liefde en genegenheid die jullie in je hebben en op kunnen brengen voor een klein kind, een lief poesje of een bloemetje naar jezelf. En weet dan dat God zich verheugt omdat de mens dan dichter bij God komt, en God dichter bij de mens. Er is gewoon zoveel meer mogelijk in jullie leven met deze liefdevolle houding. De wereld zou versneld door haar transformatie gaan, en het zou gepaard gaan met minder vernietiging en minder leed. Leef de liefde voor jezelf.

Want die is nauw verbonden met de liefde voor de ander en voor de wereld.

En als je dit weer vergeet, Mijn zoon, herinner je dan weer. Het is het verschil tussen de nacht en dag.

Jan Geurtz is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 559

Stomme gedragingen leiden tot bescheidenheid

Mijn goede God, ik was laatst weer lekker bezig met me te verliezen in de kleine, domme en ongezonde gehechtheden des levens. Ik zal er maar niet op ingaan welke dat zijn want dat is ook eigenlijk niet zo interessant. En toen ik zo lekker me uitgeleefd had bespeurde ik bij mijzelf een zeer grote nederigheid. Ik heb geen minderwaardigheidscomplex en ik noem mezelf geen miezerige nietszeggende worm, maar toch. Mijn zelfbeeld was wel : “ach wat ben ik waard, hoeveel kan ik, hoezeer hebben alle primitieve krachten in het leven meer over mij te zeggen dan U God” verzuchtte ik.” Wat was ik waard, wat een heerlijke domme aap ben ik toch”.

Nou ja zoiets. En daarbij ervoer ik een kleinheid, een nietsigheid en een nietswaardigheid, die me rust gaven en een soort eenvoudige gewaarwording van opluchting. In ieder geval leed ik op dat moment niet bepaald aan trots of flinke eigendunk.

En ik dacht aan U en aan de geestelijke wereld en verzuchtte: “wat heeft U allen een geduld en een liefde en een macht dat U met ons in zee bent gegaan. Wat een klus voor U Allen”.

Nou wil ik U vragen daar op in te gaan?

Mijn goede zoon, Mijn vraag is deze keer niet “Heeft het je veel gebracht, dit gedrag? Ben je er van opgeknapt, heeft het je goed gedaan?”

Deze vragen parkeren  Wij , want ze zijn gesteld in andere blogs. 

(Zie https://watchthegod.blogspot.com/2013/06/verzaak-jezelf-teresa-van-avila.html )

En het is waar: Wij zijn Geduld, Liefde en Macht.

De Mensenzoon ging liever om met tollenaars en hoeren, die veel wisten van de duistere kant van het leven maar niet durfden te bedenken dat God aan hen dacht. De Mensenzoon ging liever met hen om dan met priesters en farizeeërs die oh zo rechtschapen leefden en alles heel goed wisten van God en heilige boeken en rituelen.

Waarom denk je?

De tollenaars en hoeren vonden niet veel van zichzelf, stonden mateloos open voor elke strohalm des levens, en Christus was me een strohalm, eerder een  rots in de branding.

Maar de priesters en farizeeërs hadden een zeer hoge eigendunk en vroegen zich niets af. Zij waren mateloos vervuld van eigendunk, en hadden geen vragen, geen behoefte aan steun en raad, en wilden zeker niets nieuws en pijnlijks horen, behalve heel luid bevestigd krijgen dat ze heel bijzonder waren.

Elk woord van waarheid en liefde door de Christus gesproken werd geabsorbeerd en bemind en verinnerlijkt door de hoeren en tollenaars maar ze werden betwijfeld en bediscussieerd en afgewezen door de priesters en farizeeërs.

Dit is geen pleidooi voor zonde en verderf, voor verslavingen en liederlijkheden, maar het is wel een pleidooi voor de wondere werken van God, die in de armen van geest en de onderdrukten en somberen en elllendigen en zieken, de zuchtenden en zondaars veel macht krijgt en veel bereikt. En in de geestelijke wereld wordt een hoer met een groot hart met meer vreugde verwelkomd dan een ijzige geestelijke met een koud gemoed.

Jij stond na al jouw kleine domme daden meer voor mij open dan voorheen. Dat zie ik graag. Want met God kun je elke dag opnieuw beginnen.

De Christus zei tegen de tollenaars en hoeren na een openhartig gesprek: “Zondig niet meer”.

En bijna zonder uitzondering stopten zij met zondigen en werden in het leven nog halve heiligen.

En de priesters en farizeeërs , ach zij hebben de Christus gekruisigd.

Wees gezegend om jouw eerlijkheid.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 558

Respect voor de medemens

Mijn God, mag ik U vragen. Ik las een erg mooi interview met de schrijver Adriaan van Dis* en op een bepaald  moment zegt hij, omdat hij er niet zo van houdt om mensen het hoofd te stoten ook als hij verbaasd is over henzelf , of hun gedrag,  dit:

“Ik laat mensen graag in hun wonderlijke waarde”

Ik werd erg geraakt door deze zin en vond het ontroerend. Zou U hier iets over willen zeggen?

 

Mijn zoon, deze houding tov mensen getuigt van een grote voorzichtigheid maar ook een grote verbazing over de wonderlijke wegen van de mens en hoe de mens diens eigen leven beziet. Eigenlijk is die verbazing die van de geestelijke wereld over wat de mens vermag te doen op aarde, in zijn bijzondere evolutionaire gang van voormalige aap naar geestelijk wezen. Maar meer nog is deze betoonde grote voorzichtigheid die van God Zelve, die de mens, zijn vrije wil, zijn gang, zijn zelfdunk, zijn neigingen en kortzichtigheden, zijn foute keuzes en vooroordelen beziet met respect en veel liefde. God laat mensen graag in hun wonderlijke waarde.

En als er andere dingen nodig zijn in het leven, want de wereld kan niet draaien op mensen en hun wonderlijke waarde alleen, dan zullen uiteindelijk de wetten van God een en ander corrigeren.

Adriaan van Dis zij gezegend.

Wees jullie allen gezegend

*Volkskrant, 19 augustus 2023

Nr. 557