Zijn wij uit het goede hout gesneden?

Ik wilde U vragen.  Een vriendin van mij verzuchtte tegen de geestelijke wereld, na de zoveelste tegenvaller “Is dit nog niet genoeg ?, ik ben alles wel goed zat!”. Toen zei een innerlijke stem tegen haar “We willen zien of je uit het goede hout bent gesneden”. En ze kreeg daarbij een gevoel van een grote geestelijke knipoog en proefde veel liefde.

Ik vond het frappant en ontroerend wat mijn vriendin had gehoord.

Toen ik dat aan een zus van mij vertelde, zei ze “nou ik vind het vreemd, ik geloof niet dat God ons met ellende op gaat zitten schepen, om te zien hoeveel we kunnen hebben”.

Ik viel eigenlijk stil want ik had niet het gevoel dat dat mijn vriendin overkomen was.
Zou U hier op in kunnen gaan?

Dat doe Ik graag.

Oh de mens met al zijn interpretaties en misverstanden. Jullie zijn alle drie gelovige liefdevolle mensen die hun best doen bewust te leven en te luisteren naar God en dan ontstaat er toch z’n misverstand. Daar wil Ik graag op ingaan.

God gaat niet bewust mensen met ellende opzadelen om te bezien hoeveel ze kunnen hebben. Natuurlijk niet. Dat is geen liefde, dat is schoolmeestertje spelen.

Wat jouw vriendin overkwam was een moment van vertwijfeling en verzuchting en een vraag aan God waarom ze dat meemaakte maar ook een vraag om troost. En die heeft ze gekregen en zo had jij dat ook begrepen.

Er overkomt mensen grote moeilijkheden. En het aardse leven is vol gevaar. Er speelt zoveel risico in een mensenleven.

Soms is dat het gevolg van verkeerd handelen.
Soms is het een geval van pech, dat gebeurt in een evolutionaire wereld.
Soms is het de bedoeling om een mens verder te helpen.
Soms is het een test, niet om te pesten, maar om uit te zoeken of een mens de volgende stap kan maken. Want met elke ontstane moeilijkheid kan een kans gepaard gaan tot inzicht of groei.

Maar altijd onderzoekt God uit wat voor hout iemand is gesneden. Altijd.

En dat gebeurt niet om te testen of te pesten maar om de mens te begeleiden in liefde en met aandacht. En om zoveel mogelijk kansen te benutten om de geestelijke persoonlijkheid te doen groeien. En het ego van zijn troon te doen stappen en om plaats te maken voor God op die troon. Dus alles wordt door God altijd gewogen en gebruikt en ingezet met dat ene doel: een mens dichter bij God te laten komen en dichter bij de eeuwigheid.
Jouw vriendin en jouw zuster zijn gezegend.

Wees jullie allen gezegend

 

Nr. 477 

De moeilijkheden in de Coronacrisis zullen overtroffen worden door de verademing van Moeder Natuur en de talenten van de mensheid

Mijn God, mag Ik u vragen? In deze Paastijd wordt door de mensen een verband gelegd tussen het lijden van de Christus en dat van de mensheid nu. Zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn goede zoon, ik zie de angst in jouw hart, ik zie de angst in de harten van de mensheid. Ik zie het verdriet, de eenzaamheid van de stervenden, het isolement van de levenden. Ik zie het gebrek aan lichamelijke aanraking tussen mensen. Ik zie de zorgen om de besmette medemens, het stikken van patiënten op de intensive care. Het smachten van familie en vrienden naar een aanraken van hun stervende geliefde. Ik zie de financiële nood van bedrijven en werklozen. Ik zie een grote economische crisis. Ik zie de vleesgeworden angst onder alle mensen. Ik zie jullie lijden.

En Ik zeg je, de Paastijd voor de mensheid is niet nieuw. Maakt niet ieder mens een Paastijd door van leed en ondraaglijk ongeluk? Dus die Paastijd heeft altijd al bestaan, was allang aangebroken, maar nu wereldwijd. En het betreft geen tijdelijke Paasweek maar een hele Paasperiode. En de ziekte, het lijden, de teloorgang van economische banden zullen massaal en wereldwijd en ingrijpend zijn. Maar dit is niet Mijn Paasboodschap.

Mijn Paasboodschap is dat Ik ook nog iets anders zie.

Deze Paastijd zal gepaard gaan met een wereldwijde bewustzijnsverandering, die zijn weerga niet kent. De mensheid zal door Moeder Natuur op haar knieën worden gebracht. En Saulus veranderde in Paulus op zijn knieën. En “als je zag wat leed bijdraagt aan de schoonheid van jouw ziel, vroeg je om nog meer  leed”, zei De Christus tegen Vassula Ryder.

De planten – en dierenwereld haalt opgelucht adem in deze lockdown. Moeder Natuur kan een beetje herstellen nu de vliegvelden en de wegen leeg zijn, nu de fabrieken stilliggen, nu het eindeloze mileuvervuilende gedrag van de mensheid een halt is toegeroepen. Ik zie rust buiten, bezinning binnen, Ik zie genezende eenzaamheid achter de voordeuren. Ik zie bescheidenheid groeien in het innerlijk van de mens , Ik zie bravoure en hoogmoed minder worden in de mensheid.

Ik zie eindelijk weer een gemeenschappelijke vijand voor de mensheid. Dat vraagt om meer, Mijn goede zoon, dat vraagt om meer. En Ik kom jullie niet troosten met dat het zal stoppen, maar Ik kom jullie troosten met de directe en zichtbare gevolgen van deze crisis. Kijk om jullie heen en wees verbaasd over de creativiteit, de moed, de warmte en de veerkracht van de mensheid in nood.

En het is al eerder gezegd, en Ik herhaal het graag voor jullie: De Christus heeft gezegevierd over Zijn lijden. En de positieve gevolgen van deze Coronacrisis zullen wereldwijd verre de negatieve gevolgen overtreffen.

Want de wetten van God garanderen dat het positieve zegeviert over het negatieve.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 476

Het ego maakt alles klein en verdeelt , God ziet alles groot en in één geheel (Wilt U met mij praten, vroeg ik aan God, 3)

Mijn God, in ons gesprek, ik op de fiets, kwam het ego zo ter sprake en eigenlijk is in een aantal blogs dit wel aan de orde geweest. Maar Uw opmerking zo gezegd vond ik wel heel treffend. Het ego maakt alles klein en U ziet alles groot. Het ego verdeelt en U heelt.
Nou ik verwacht eigenlijk toch nog iets nieuws en dat komt er vast?

Ja mijn zoon, jouw verwachtingen worden altijd door Mij overtroffen, niet alleen omdat Ik altijd wel iets verrassends of moois in petto heb, maar ook omdat jouw kinderhand zo gauw gevuld is, want je houdt hem open en leeg, telkens opnieuw.

Het verrassende is dit.

Het ego moet van God alles klein maken. En het ego moet van God alles delen. Want alleen zo ontwikkelt ze zich. Alleen zo groeit ze uit tot een volmaakt instrument. Alleen zo groeit ze naar de volgende fase, namelijk de kans op overgave. De kans op instrument worden i.p.v. het doel willen zijn. Alleen zo gaat het het beste.

Een moeder wil toch ook niet dat het kind de hele koektrommel leegrooft? Slechts één stap naar de koektrommel alsof er niets anders op de wereld bestaat dan die ene koektrommel. En als het deksel er eenmaal af is, dan is het toch prachtig dat het kind één koekje pakt? Niet meer anders zou dat ontdekt worden, denkt het kind. Eén koekje slechts. En terwijl het kind focust op de koektrommel en zijn koekjes-actie ziet de moeder de hele kamer, en die is groter dan de koektrommel, immers. En zo werkt het goed.

Het ego maakt alles klein. En God overziet het grote geheel en voorziet elke stap van het ego om meer te gaan zien, om meer te gaan ontdekken, om meer te gaan ervaren totdat de hele wereld de koektrommel geworden is.

Het ego verdeelt. En God heelt. En God helpt het ego om langzamerhand meer los te laten, meer te gaan zien, meer te beseffen. Zo is die samengeknepen hand met dat éne koekje, ook al wordt het koekje daarna opgegeten, symbool voor de totale identificatie van het ego met het kleine, met het beperkte. En ach, God weet meer nog dan het ego dat dat alles tijdelijk is, en belooft naar meer, en groter en heler.  

En aldus ziet God dat alles goed is.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 475

Waarom zwijgt Jouw God in deze Coronacrisis?

Ik kreeg van de week deze mail van iemand:  

'
Beste Frenkie, Elke dag kijk ik even op je blog, om te zien of er nog een boodschap is van God, in deze crisis. Maar elke dag tevergeefs. Waarom zwijgt jouw god of God juist nu?
Met vriendelijke groet, W.R.

Ik antwoordde, dat er in heel wat blogs aandacht besteed is aan de reactie van Moeder Natuur op de onverantwoordelijke mensheid en dat er ook aandacht besteed is aan virale en bacteriële epidemieën.

Maar ik vroeg de mailschrijver of ik toch deze (geanonimiseerde) mail mocht gebruiken in een nieuwe blog. Dat vond W.R. goed.
Ik was wel aan het denken gezet door deze mail. Hierbij dus.

Ik ben alle blogs door gaan lopen en heb toen speciaal twee labels (tabbladen) gemaakt die makkelijker toegang geven tot die blogs. Dat zijn “Moeder Natuur reageert op onvergeeflijk gedrag” (24 blogs) en “Virale en bacteriële epidemieën” (6 blogs).  Ze zijn op de websiteversie van de blogs te vinden rechts onder Labels, een soort inhoudsopgave van de blogspot. Maar er is nog iets anders, waarom ik in deze hele crisis er niet speciaal snel voor ben gaan zitten. Ik had  enige jaren geleden aan Mijn God gevraagd waarom er niet meer aandacht besteed werd aan crisis en dreiging en rampen, en daar heb ik antwoord op gekregen.

Zie  https://watchthegod.blogspot.com/2016/03/heeft-de-toekomst-meer-in-petto-dan-uw.html 

Dus ik heb het maar even gelaten zo. Toch wil ik zo W.R. danken. Het is een wake up call wat gemaakt heeft dat ik toch de blogs die over de in onze beleving grote crisis handelen wat toegankelijker heb gemaakt. Fijn!

Zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn goede zoon, wie horen wil, laat hen horen en wie zien wil, laat hen zien. Er zijn inderdaad zoveel blogs die dit onderwerp behandelen. De Coronacrisis past hier helemaal in, in die zin is jouw commentaar zo voldoende. Ik stel wel voor een serie blogs te beginnen over de morele en praktische gevolgen van zo’n epidemie, maar over een tijdje. Natuurlijk troosten Wij graag en er heerst nu verwarring en angst. Hoewel ieder mens nu ook ziet wat er voor bijzonders en inspirerends ontstaat onder de mensen, iets wat de geestelijke wereld met veel vertrouwen had verwacht.

W.R. is gezegend om de mail.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 474

Genieten van schoonheid is een vorm van waarheid, is leven in waarheid (Wilt U met mij praten, vroeg ik aan God? ,2)

Ik had eens een uitgebreid gesprek met God en dit was één van de  onderwerpen.

Jij geniet van de schoonheid van de wereld, de natuur, mooie dingen, antiek, kleuren, muziek. En gelukkig doen veel mensen dat, maar niet iedereen.

Laten we wat uitgebreider ingaan op schoonheid, Mijn zoon, want We gaan een grote waarheid bespreken die veel gelovigen, zeker degenen die geen oog hebben voor de schoonheid van het leven, niet zal bevallen.

Mijn stelling is deze, dat iemand die intens geniet van schoonheid evenzeer in waarheid leeft als iemand die intens gelooft.

Zo die komt binnen. Dus mensen die niets geloven maar genieten van de schoonheid in het leven zijn niet minder waard dan mensen die zeer geloven in God en de geestelijke wereld maar geen oog hebben voor de schoonheid op aarde.

Zijn geloven in God en oog hebben voor schoonheid dan gelijke grootheden, even belangrijk, doen ze niet voor elkaar onder? Dat klopt. God heeft in de geestelijke wereld evenzeer een plek voor iemand die intens genoot van schoonheid zoals een kunstschilder, een musicus of een binnenhuisarchitect ook al waren het notoire atheïsten als voor een dominee, een iman of een priester, ook al waren het bepaald geen estheten.

Want genieten van en oog hebben voor schoonheid, is genieten van een zeer belangrijke eigenschap van God, namelijk het scheppen van schoonheid. Dus genieten van schoonheid, is genieten van een waarheid van God. Genieten van schoonheid is zodoende leven in waarheid, iets wat gelovigen nogal claimen.

Intussen zijn degenen die niet geloven en geen oog hebben voor schoonheid evenzeer gezegend en evenzeer welkom in de geestelijke wereld. Want misschien leven ze ook in waarheid, doordat ze in staat zijn lief te hebben, bijvoorbeeld?

Wees jullie allen gezegend   

Nr. 473

God heeft veel andere dingen te doen (Wilt U met mij praten, vroeg ik aan God? , 1)

Ik was aan het fietsen van mijn werk naar huis en het stormde en ik verveelde me een beetje. Nog een hele tocht te gaan, ik had geen zin om na te denken, de omgeving was wat het was, hard fietsen tegen de wind in en ik had geen zin ook in bidden. Dus ik vroeg aan God, zou U met mij willen praten, wat willen vertellen? Natuurlijk hoorde ik gelijk

Graag Mijn zoon, Ik wil altijd met je in gesprek.

(Ik had toen ik thuis kwam onderwerpen voor zes blogs. Nu de eerste dus)

Ik zei tegen God, ik zou zo graag willen weten wat U hier nou van vindt, zo dag en nacht bezig zijn met zo’n apestraal als ik ben. Oh nee, dat vindt U natuurlijk niet. Ik zal wel een heel liefdevol antwoord krijg en mezelf niet zo moeten noemen: dat ik een goed mens ben. Maar ik hoop voor U dat U ook nog andere dingen te doen hebt en niet dag en nacht met mij bezig hoeft  te zijn enzo. Maar hoe intensief bent U eigenlijk met me bezig? Want dat lijkt me, eerlijk gezegd, heel saai en onprettig voor U.

Mijn zoon, niets wat Ik met jou doe vind Ik saai of onprettig. Het is alles een mooie en heerlijke taak. Ik geniet van jou, als jij liefdevol bezig bent, of sociaal of je innerlijk rustig voelt of bewust leeft of voor me open staat. Dan geniet Ik zeer.

Ik ben met aandacht met jou bezig, alles ziend en zonder oordeel of ongeduld, als je wispelturig, egocentrisch, kortzichtig of primitief bezig bent. Dan bezie ik alles met aandacht.

Maar het is waar, dat Ik niet de hele dag met jou bezig ben. Slechts drie procent van Mijn tijd ben Ik actief met jou bezig en 97 % van Mijn tijd met andere belangrijke zaken.

Dat wil zeggen dat ik dan andere dingen doe en ergens in een belangrijke hoek van Mijn bewustzijn wel met aandacht op je blijft letten. Je kunt het, en ik weet dat je dit niet verkeerd opvat, het beste vergelijken met wanneer een mens met zijn hond wandelt in de natuur. Soms ben je echt actief met jouw hond bezig, maar meestal met andere zaken, zoals nadenken, gebeurtenissen van de dag overdenken, genieten van de schoonheid van de natuur, van een boom, een bloem, en ergens in een hoekje van jouw bewustzijn houd je jouw hond in de gaten.

En dan bedoel ik niet sommige mensen die de hele tijd aan de riem van hun hond lopen te trekken of tegen hun hond lopen te roepen wat ze allemaal wel en niet mogen doen. Nee, meer zoals jij vroeger met jouw hond liep, hij liep los, je liet hem zijn gang gaan, en heel af en toe bemoeide je je actief met hem. Zoals nu, nu Ik met jouw praat.  Dus neem Mij deze vergelijking niet kwalijk en begrijp het in het juiste perspectief. Met alle respect voor honden, maar ik vergelijk de verhouding tussen Mijn God en Diens mens alleen in termen van aandacht met die van een mens die wandelt met zijn hond.

Ik begrijp het nu goed God, ik vat het niet verkeerd op. En wat doet U met die andere 97 % als ik vragen mag.

Dat mag je Mijn zoon, en je krijgt voor een deel antwoord.

De ene helft van de resterende tijd ben Ik bezig met zaken die de aarde aangaan, met medecontact met de andere Godsvonken op aarde, niet alle maar volgens Hogere doelen en plannen, zo werken Wij voor jullie allen. En Ik ben bezig met de ander geestelijke wezens rondom de aarde, zoals de beschermengelen, de geesten van gebieden en de deva’s van dieren en planten.

De ander helft van de resterende tijd ben Ik bezig met zaken, die je niet kunt bevatten, die niet uit te leggen zijn aan een mens. Neem maar de eenvoudige vergelijking, dat het voor Einstein ook moeilijk was om zijn gedachten over de relativiteitstheorie uit te leggen aan een jongetje van zes die net rekenles krijgt. Het heeft geen zin, en het is niet mogelijk.

Intussen ben Ik wel zo competent, laten we deze moderne aardse term gebruiken, dat Ik elk moment dat jij dat wilt of nodig hebt helemaal beschikbaar ben. Vertrouw daarop.  

Wees gezegend om jouw vraag.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 472

Je dient God ook door de mens te dienen (Ramakrishna)

Ik had het een paar weken heel druk gehad en was voor mijn gevoel weinig bezig geweest met God en bidden en mediteren. Op een bepaald moment zei ik tegen God: ‘ik heb U wel erg verwaarloosd, de laatste tijd’.
En toen hoorde ik:

Mijn zoon, je hebt Mij niet verwaarloosd. Je verkeert nu in de fase, dat je met Mij bezig bent via de mensen. Al jouw werk, al jouw energie, al jouw aandacht besteed aan jouw werk, aan de mensen om je heen, die besteed je aan Mij en ik zie dat. En je hebt veel voor Mij gedaan, Mijn zoon, de laatste tijd, wees gerust.

En daarna was mijn gevoel van in gebreke blijven helemaal weg. Ik voelde me zo gezegend en zo rustig en zo bejegend met een grote liefde. Oh wat zou ik dat iedereen gunnen, die rust, dat vertrouwen, die nabijheid van God. De liefde van God heeft iedereen, dat weet ik inmiddels. Maar het ook voelen, echt voelen en je geliefd en geaccepteerd voelen door een nabije God die niet oordeelt maar koestert, die niet scheidt maar bindt, die niet ver weg is maar zo nabij als jouw eigen lichaam.

Dank U, Mijn God, dank U, dank U, dank U.

Wees gezegend, mijn zoon.

 
Wees jullie allen gezegend 

Nr, 471