Atheïsten en ongelovigen vergissen zich danig

Mijn God, mag ik U vragen.

De laatste tijd struikel ik steeds over mensen, die zeggen, niets te geloven. Ik weet dat er  genoeg van die types zijn, maar ik bedoel met struikelen, dat ik ze vervelend vind worden en zelfs irritant. Hoe durven ze, met hun eigenwijze waan te beweren dat U niet bestaat, dat de geestelijke wereld niet bestaat, dat met de dood van het lichaam alles ophoudt. Ik ben in toenemende mate verbaasd dat ze het heiligste van het heiligste, U dus, God, gewoon domweg ontkennen met hun kleine eigenwijze waanwijze domme, kleinzielige hersenen. U merkt het, het maakt me boos en opstandig. Nou, dat is er uit. Ik weet dat U in allerlei blogs uitlegt dat zij ook hun redenen hebben, dat ze met liefde ontvangen worden in de geestelijke wereld, noem maar op. Maar ik ben ze even zat. Nou U graag.

Dat is goed, Mijn zoon, nou Ik.

Wij zijn ze niet zat, niemand  trouwens. Wij begrijpen alles, accepteren alles, en jullie weten inmiddels dat zelfs de grootste misdadiger met liefde en beleid uiteindelijk door Ons de goede richting uitgeholpen wordt. Namelijk de richting naar God.

Laat Ik nu maar ingaan op jouw boosheid, jouw verontwaardiging, jouw irritatie. Want dat alles, heb je niet snel. Ik neem het heel serieus. Daar gaan We dan.

 Weet, dat deze waanwijze mensen met grote  verbazing in de geestelijke wereld terecht komen. In het gungstigste geval zijn ze gelijk bewust en zeer verbaasd, in het ongunstigste geval leven ze in een benauwde koker van , wat zij denken, verwarde dromen, en staan ze niet open voor enige suggestie dat zij nog leven. Ze dromen, denken ze, en dat kokerbewustzijn kan lang duren, afhankelijk van hun wilskracht, waanwijsheid, en hun vermogen niet te luisteren. Langdurend drama dus.

Maar het ergste is, Mijn zoon, is hun bittere spijt en schaamte, als ze gaan ontdekken, dat ze zich vergist hebben, dat ze eigenwijs waren. En het voornaamste, dat ze het geestelijke leven, alle geestelijke wezens, God voorop, systematisch hebben ontkend, veronachtzaamd en genegeerd. Diepe tomeloze schaamte en spijt is dan hun deel. En dat is erg, spijt, dat is erg, schuldgevoel, dat is erg, constateren dat men in een zieke waan geleefd heeft , en in onwaarheid.

De moraal is  dus, erger je maar niet, beperk je tot respectvol medelijden, want het zijn veelal echt goede mensen, ook al vergissen ze zich gruwelijk. Dat woord gebruik Ik bewust.  

Wees jullie allen gezegend

Nr. 578

Hoe kan jullie prachtige bewustzijn het gevolg zijn van een samenklontering van chemicaliën en elementen? (Lot, 1)

Mijn God, ik kwam in een boek* het volgende citaat tegen:

“Voor mij is het onbegrijpelijk dat in jullie positie ook maar iemand serieus kan denken dat het bestaan van je prachtige bewustzijn  mogelijk het gevolg kan zijn van een samenklontering van chemicaliën en elementen die door een toevallig gevormd heelal bij elkaar zijn gegooid, en weer snel zal verdwijnen. Er zijn zoveel meer bewijzen tot je beschikking: de orde in de natuur; het creatieve toneel in je dromen, dat je bewustzijn op andere tijden en plaatsen projecteert;  juist de nauwkeurigheid waarmee je spontaan van foetus naar  volwassene groeit zonder te weten hoe; de grootse opgaven, het zoeken, de idealen die het leven van zelfs de slechtste schurk doordringen- dit alles getuigt van de grotere samenhang waarin je bestaat”.

Zou U hier op in willen gaan?

Wij hebben in een eerdere blog** onze meewarigheid verwoord over "een ongelovig mens terwijl hij in leven wordt gehouden door de geestelijke wereld".
Seths woorden zijn prachtig en helder en behoeven geen verdere toelichting. Zo’n ongelovig mens is dramatisch grappig in Onze ogen. Toch nog één zeer belangrijk punt, dat Ik zou willen meegeven.
De ongelovigheid die vooral in de westerse wereld ontstaan is heeft een grootse bedoeling. Hierdoor heeft de wetenschap een krachtige impuls gekregen om zich vrij en onafhankelijk van godsdiensten te ontwikkelen. De verlichting en de secularisatie zijn twee in Onze ogen zeer dierbare menselijke verworvenheden.
Seth en Jane Roberts zijn gezegend.

Wees jullie allen gezegend

*De serie Seth-boeken van Jane Roberts, Individu en wereldgebeuren, p.323.
  Seth is een geestelijk wezen dat een serie boeken doorgeeft met Jane Roberts als boodschapper.
**zie blog 14-11-2011

Nr. 348

Is jouw leven van jou of van God?

Ik heb in de loop van mijn leven van een vriendin (via haar guru Babaji, een Kriya Yogi) geleerd op te dragen. Dat wil zeggen, dat ik tegen God zeg: "God, ik heb dit en dat gedaan. Ik erken, dat alles van U is. En dat ik van alles kan proberen, maar hoe alles loopt, of het goed uitpakt, of het zal lukken, ik laat het los. Ik geef het terug aan het leven, ik geef het aan U, kortom, ik draag het op aan U. U weet beter hoe het zit en hoe het verder moet en wat alles betekent, U weet het beter dan ik".

Waarom is het zo belangrijk om alles op te dragen, telkens?

Telkens alles opdragen is als persoonlijkheid erkennen, dat je alles hebt gekregen. Dat je niets hebt gedaan, maar wordt gedaan, dat je niet handelt, maar wordt gehandeld. Het is in waarheid leven. Zo makkelijk en zo snel eist het ego alles op en denkt, dat hij/zij het centrum van het universum is en denkt een autonoom en onafhankelijk wezen te zijn, en alles onder controle te hebben.

Wij vinden dit telkens wel aandoenlijk, ware het niet, dat het eigenlijk ook belachelijk is. De mens, die van de daken predikt, dat hij/zij met niemand wat te maken heeft, het zelf wel uitzoekt, niets gelooft, met rust gelaten wil worden, onafhankelijk is.

Het summum van humor, maar met een zeker hoofdschudden, hebben geestelijke wezens in de volgende situatie: als honderden geestelijke wezens op fysiek, emotioneel, mentaal en geestelijk niveau een persoonlijkheid in stand houden en koesteren en helpen en verzorgen en herstellen, die tegelijkertijd luidkeels roept, dat er geen God bestaat, en dat de mens helemaal alleen is in dit universum. Grappig en belachelijk.

 

De persoonlijkheid vindt zichzelf al gauw heel wat, gaat op de eigen innerlijke troon zitten, en vertrouwt diep van binnen alleen op eigen talenten en wil en kunnen. Met de eigenwaan van het ego gaan ongekende trots en verborgen onzekerheid gepaard. Dit is een bron van verwarring en ongeluk, op den duur.

De Boeddha zei terecht over het ego: "uw wrede meester bestaat niet".

Door het vooraf vragen om de zegen over een activiteit en het achteraf opdragen, maak je de kans groter, dat jouw persoonlijkheid beseft, dat Ik alles doe in jou, dat Ik het ben , die alles in jou mogelijk maakt en hiermee besef je onze ware verhouding.

Ik word meer Mens in jou, jij wordt sterker door te vertoeven in Mij, Jouw God.
Bij deze houding van opdragen wordt door jou in toenemende mate erkend en gevoeld, dat Ik de Schepper ben, de Doener, en jij het schepsel, het instrument van Mijn handelen op aarde. Als jij wilt kun je een volmaakt en transparant instrument worden, een ware persona (masker), en achter dat masker is God in charge. Want wat jullie een echte persoonlijkheid noemen, getuigt juist van een grote mate van onpersoonlijkheid.
Zo gaan jullie de goede kant op, namelijk de kant van God uit. Dat is jullie bestemming.

De Moeder Maria, wist dit al snel in Haar jonge jaren. Zij aanvaardde deze methode van overgave aan God als haar enige en echte leefstijl, reden waarom ze "wat harder ging" dan de meeste mensen.

Saulus veranderde in Paulus op zijn weg naar Damascus, Christus "hielp" hem hierbij op de weg van de overgave, de weg van het ware leven, de realisatie en naleving van het eerste gebod:

"Ik ben Uw God en gij zult geen andere goden aanbidden".

Leer alles opdragen, telkens weer, en alles zal stromen in jullie leven.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 29