Zusters zijn andere bloemen uit dezelfde tuin (Diepgaande gezegden, 5)

Mijn God, U heeft wel vaker benadrukt dat de vrouw volledig gelijkwaardig is aan de man en dat elke samenleving die vrouwen onderdrukt en niet erkent, het zelfs niet verdient om opgenomen te worden in de kosmische gemeenschap. Toch, zou U naar aanleiding van bovenstaande er nog meer over willen zeggen?

Dat doe Ik graag.

Zusters zijn andere bloemen uit dezelfde tuin

Dat lijkt niet bepaald een diepgaand gezegde. En het is het wel.

Want het beeld wat opgeroepen wordt heeft diepgaande aspecten.

·        Allereerst ga Ik in op het woord zuster. Ik heb dit niet letterlijk genomen. Dus het gaat niet zozeer over broers en zussen uit een gezin, maar figuurlijk de vrouwen zijn zusters van de mannen, hun broers. Maar eigenlijk betekent dit dus dat mannen en vrouwen allen broers en zusters van elkaar zijn, en zegt dat niet ook: allen zijn zonen en dochters, kinderen van moeder aarde als je het aards opvat, maar ook  van God? Het verwijst naar de volstrekte gelijkwaardigheid van zusters en broeders want allen zijn kinderen. Beschouwen ouders hun kinderen niet altijd als gelijkwaardig?

·        Het beeld van de tuin waarmee de mensheid wordt vergeleken geeft aan, dat er iets groters is dan de bloem, de mensheid, het mannelijk geslacht. De man is een bloem. En ook de vrouw. Zij zijn onderdeel van iets groters, veel groters. En een tuin suggereert een tuinier, eigenlijk iemand die de tuin verzorgt. Begrijp je waar ik heen wil? Het is natuurlijk God die de tuin verzorgt. En daarom ook alle bloemen.

·        De vrouw is een andere bloem. Maar een bloem. Een prachtige plant die verkeert op haar hoogtepunt en bloeit. Hoe gek is de mens niet op bloemen? De pracht van moeder natuur, het schoonste wat een plant kan voortbrengen, haar bloem. Maar de bloem is ook een belofte van de bevruchting en de vrucht. Daarom wordt hier de mens vergeleken met een bloem, tijdelijk mooi hoogtepunt van de plant, van de tuin, dat stemt toch wel tot diepgaand nadenken? Want wat suggereert de bloem niet allemaal nog meer aan schoonheid, aan kleurenpracht, aan ontwikkeling, aan vruchtbelofte, aan hoogtepunt van natuurlijke ontwikkeling maar ook als onderdeel van een groter geheel, namelijk van de plant, van de tuin. En ligt die tuin niet in een veel groter geheel?

·        En dan is de vrouw tenslotte een andere bloem. Niet een mindere bloem, of een kleinere bloem, of minder kleurrijke bloem, nee een andere bloem. En de man wordt daarmee teruggebracht naar zijn natuurlijke proporties, slechts een andere bloem naast de vrouw. De ander. De vrouw is een ander, is de ander, is anders. Maar volstrekt aanwezig, volstrekt uniek, volstrekt belangrijk, volstrekt te erkennen, volstrekt onderdeel van de tuin net als die andere bloem, de man.

Het is een diepgaand gezegde.

De vrouw is een andere bloem uit dezelfde tuin

Want als jullie dit lezen, en herlezen en nog eens lezen, verdwijnt de nutteloze arrogantie van de man, verdwijnt de ongelijkwaardigheid, verdwijnt de onderdrukking, verdwijnt de domme eigenwaan van het mannelijk geslacht, verdwijnt het lage zelfbeeld van vrouwen, verdwijnt de onzekerheid van vrouwen en verdwijnt de onrechtvaardige en onfatsoenlijke en primitieve verdeling van de mensheid in de betere mannen en de mindere vrouwen.

Kortom het is een boodschap van rechtvaardigheid en liefde.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 443

Zen: Ik heb mooie bloemen

Ik heb mooie bloemen

Zou U hier iets over willen zeggen?

Deze tweet kan meer voor jullie zijn dan het lijkt.

Het is een gewone tweet.
Maar het is een sleutel tot een verborgen spirituele Zen waarheid.
Want ga rustig zitten voor de bos bloemen die je hebt gekregen of gekocht.
Je kijkt naar de bloemen en kijkt wat uitgebreider naar de bos.
En dan gebeurt het volgende, wanneer je daarvoor openstaat.

De bloemen laten hun schoonheid aan je zien, hun kleurenpracht, hun rijkdom.

En dan zien jullie vervolgens de uitzonderlijke vorm, en de pracht van het maken, van de creatie.
En dan komt verwondering over je, over het leven, over het bijzondere, over de schoonheid van het leven, over de pracht van de vorm.
En dan ga je ervaren, dat één grote bijzondere kracht ten grondslag ligt aan deze bloemen, dat deze kracht van God, het Leven is, dat deze kracht God, het Leven ís.
En dan ga je ervaren, dat jij deze bloemen niet kúnt hebben. Dat ze er zijn, onafhankelijk van jou. Dat zij van zichzelf zijn, autonoom, krachtig bloeiend.

Dat ze zijn in hun eigen schoonheid.

En dan ervaar je, dat je met ze verbonden bent, dat jullie samen zijn, dat jullie in een eenheid verkeren, dat zij ook jou gewaarzijn.
En dan ervaar je, dat ze eigenlijk jou hebben, meer recht hebben om jou te hebben, dan jij hen. Omdat zij meer aanwezig zijn dan jij, meer ongecompliceerd en meer in overgave.
En dan ervaar je dat jullie samen zijn, dat jullie in eenheid zijn.

En dan ervaar je dat jullie in eenheid met God, met het Leven zijn verbonden.

En dan ervaar je de eenheid van het leven.
En dan ten slotte ervaar je, dat jij en de bloemen niet van jullie zijn, maar van God, van het leven. Dat God, het Leven jullie allen heeft.
En dan pas voelen jullie wat het spiritueel betekent om te zeggen: Ik heb mooie bloemen.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 246