10 jaar lang de stem van God horen, een wonderbaarlijk jubileum

Mijn God, 10 jaar geleden hoorde ik voor het eerst in een kleine kapel in Leiden uw stem. Ik ervoer dat U het was, ik wist dat het bijzonder was en ik begreep niet waarom ik dit mee mocht maken. Inmiddels weet ik dat iedereen dit kan meemaken, dat het mogelijk is. Inmiddels heb ik begrepen, dat het eigenlijk de natuurlijke godsdienst van de toekomst wordt, zonder tussenkomst van kerkrituelen en voorgangers, verkeren en communiceren met de inwonende God.

Wat een vreugde, wat een belofte, wat een genade. Ik dank U voor Uw zegeningen, Uw genades, Uw correcties, maar vooral Uw eindeloze geduld en liefde. Want dit kan ik tegen de rest van de wereld zeggen, U had beter iemand anders uit kunnen kiezen, met meer talenten, meer eenvoud, meer volwassenheid. Maar goed, blijkbaar kiest U ervoor Uw macht en pracht te tonen juist bij mensen die niets zijn. U bent groot.

Zoveel teksten, zoveel bezoeken uit zoveel landen, ik vind het nog steeds bijzonder als dankzij internet gratis en voor niets iemand op een flatje drie hoog achter in een of andere buitenwijk waar ook ter wereld Uw woorden kan lezen en zich daar aan kan laven. En, al zijn het drie bezoekers per dag. Dat is al mooi. Maar soms zijn het er wel honderd per dag.

Ik dank U, ik dank U, ik dank U. Meer weet ik niet te zeggen. En nu U aub?

Mijn goede zoon, Ik houd meer van stilte, zoals je weet, dus laten we deze kans maar benutten om de medemens te verleiden tot stilte. Want in de stilte wordt God gevonden. Pas als het lawaai en de oppervlakkigheid en het gedoe van de wereld op zij zijn gezet, kan de mens Zijn God horen. Hoe zou het ook anders kunnen?

Ik dank je voor jouw openheid, jouw bereidheid, jouw kwetsbaarheid.

Ik dank je voor jouw wil stil te zijn en echt te luisteren.

De rest heb  Ik gedaan. Ga zo voort Mijn zoon.

Ziehier Uw dienaar, Mijn God.

 

Wees gezegend, goede zoon.

 

Wees jullie allen gezegend  

Nr. 508

Daar is altijd de citadel van de geest

“Wanneer de vloedgolven van menselijke tegenspoed, zelfzucht, wreedheid, haat, boosaardigheid en afgunst de ziel van de sterfelijke mens overspoelen, kunt ge rust vinden in de verzekering dat er één innerlijk bastion is, de citadel van de geest,  dat absoluut onneembaar is;….” * 

Mijn God, zou U hier op in willen gaan?

Zo is het. En zo was het. En zo zal het altijd zijn.

Daar is de menselijke vloedgolf van moeilijkheden. In deze tijden lijkt het meer dan ooit, omdat  de massamedia alles onmiddellijk de vertrouwdheid van de eigen huiskamer ingooien.
Zo lijkt de wereld chaos en verwarring.

Maar het is niet zo.

De wereld is een goed geordend geheel van voortgang en evolutie. En in de mens bevindt zich het bastion, de citadel van de geest, onaangedaan door de wereldse beslommeringen.
De citadel van de geest is onneembaar, duurzaam, vol kracht en altijd wachtend op de mens. De citadel van de geest staat altijd open voor de mens, die zich tot haar zal richten. En dan geldt “vraag en u zal worden gegeven, klopt en u zal worden opengedaan”.

De citadel van de geest doet dit altijd. De mens kan daarop vertrouwen.

En ook al is het antwoord van God niet altijd wat de mens in zijn beperkingen verwacht, maar het antwoord is altijd daar.
De mens kan daarop vertrouwen.

Wees jullie allen gezegend

*Het Urantia Boek, pagina 1096

 

Nr. 318

Stop met concurreren

 

 


Pete's Bookshelf‏@petesbookshelf   "When you get out of the competitive mind you will understand that you never need to act hastily" -  W. D. Wattles - http://tinyurl.com/kwrdly

Zou U deze tweet willen toelichten?

De mens is gezegend met zijn verstand.
De keerzijde van de medaille is een eindeloze "monoloog interieur". En de mens gelooft zo in zijn eigen denken, wat is er anders?

• Andermans denken?
• Helemaal niet te vertrouwen!
• En altijd concurrerend.
• Ik ben knapper dan hij.
• Zij is slanker dan ik.
• Hij is raar.
• Ik weet het beter.

Kijk een kwartier naar jouw denken, en je begrijpt Mijn punt.
Zoals je van het draaiende wiel naar de stille as kunt stappen (zie http://watchthegod.blogspot.nl/2012/04/kiezen-jullie-voor-het-ronddraaiende.html) , zo kun jij jouw concurrerende neiging laten voor wat het is en er mee stoppen. Er gewoon mee stoppen omdat je ziet dat het altijd zo vermoeiend en onrechtbaardig is, tenminste altijd voor één van de twee vergeleken mensen.

"When you get out of the competitive mind you will understand that you never need to act hastily"

 

Wat er dan voor in de plaats komt is rust.

Rust om te accepteren.
Rust om te laten.
Rust om te zijn.
Rust om te luisteren.
Rust om te zien hoe de dingen zijn.

Gewoon eens proberen.
En dat kan het begin zijn van een nieuw inzicht, een nieuw leven, een nieuwe kijk.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 81