Weten wij van het vertrouwen van God in ons? (Sevdaliza 1)

Het gaat er niet om of ik geloof in God maar of God gelooft in ons (Sevdaliza)

Mijn God, ik zag in Zomergasten* een gesprek met Sevdaliza, en zij zei dit op een bepaald moment. Het raakte me erg, ik vond het een heel mooie perspectiefwisseling maar het brengt me ook wel in de war, zou dit nu echt zo zijn? Zou U hier op in willen gaan?

Mijn zoon, dat doe Ik graag.

Het is een mooie perspectiefwisseling voor de mens om zich af te vragen of God gelooft in ons. Maar de kracht zit er dan niet in dat God gelooft in ons. Want God gelooft ongelooflijk in de mens, in zijn wil en in zijn geestelijke toekomst. Dat staat buiten kijf.

Sevdaliza geeft de mens eigenlijk de boodschap, vraag je dit eens af waardoor de mens mogelijk uit zijn onzekerheid, zijn angst en zijn twijfel gehaald wordt. Want als hij zich gaat afvragen of God gelooft in de mens, kan hij niet anders dan enigszins of volledig contact maken met de grote waarheid dat God onvoorwaardelijk gelooft in de mens.

En nu komt het…en dan meer contact maakt met de hoop, met nieuwe mogelijkheden, met pogingen om van zijn verslavingen of gehechtheden af te raken, met meer vertrouwen in zijn kunnen, met uitproberen van nieuwe talenten.

Dus dit citaat van Sevdaliza is dat van een krachtig, hoopvol mens, dat regelmatig te raden gaat bij God, en daar hoop en inspiratie en kracht uit put.

Sevdaliza is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

*Nederlands VPRO programma 8 augustus 2021 

Nr. 516

Van twijfel naar extase

Ik denk wel eens: God praat met mij, ben ik gek geworden. De twijfel of ik wel goed bezig ben, is niet altijd aanwezig, maar soms. Laatst was de twijfel gevoed door een gesprek met een zus, die denkt, dat ik me vergis, dat ik gemanipuleerd wordt door een stem. Dat het misschien een stem is van een goede ziel, maar een misleide. Ze zei ook, dat ik 5000 jaar joods-christelijke traditie ondermijnde met de blogs. Langzamerhand sijpelde haar kritiek binnen in mijn bewustzijn, zoals gif zich verspreid in je aderen. Op een nacht had ik het niet meer en zei tegen God, niet tegen de stem, maar expliciet en nadrukkelijk tegen God:

“Heilige almachtige God, vader van het heelal, Jahweh, God van de Joden, Brahman, God van de Hindoes, Vader, God van de Christenen, Allah, God van de moslims, U, heilige almachtige God, ik wil U vragen.

Wilt U uit naam van het sterfbed van mijn moeder, uit naam van mijn liefde voor mijn overleden dochtertje, uit naam van de moeilijke momenten in mijn leven, waarin ik zichtbaar werd geholpen door U. Wilt U, enige almachtige God, schepper van hemel en aarde, uit naam van het liefdevolle leven van Christus, uit naam van alles wat heilig is in de geestelijke wereld, en uit naam van de liefde onder de mensen, wilt U vijf minuten deze stem tot zwijgen brengen, deze stem van “Mijn God”, die mij deze blogs heeft doorgegeven en mij tweets laat uitkiezen die toegelicht worden.

Wilt U deze stem, die ik hoor sinds 10 juni 2011, wilt U deze stem vijf minuten tot zwijgen brengen, vijf minuten stilte in mijn bewustzijn scheppen, ALS deze stem niet van U is, ALS deze stem onwaarachtig is, ALS deze stem een bedrog is, ALS deze stem een illusie van mijn geest is. Ik vraag het U uit naam van alles wat heilig is in het leven, slaat U deze stem ter aarde, doet U hem zwijgen, ALS deze stem niet van U is. ALS ik de naam van God in ijdelheid gebruik terwijl ik mijn hele leven van U heb gehouden. Wilt u deze stem vijf minuten tot zwijgen brengen, ALS er sprake is van bedrog en onwaarheid en belediging van Uw eer, van Uw liefde, van Uw goedheid.

Brengt U vijf minuten deze stem tot zwijgen, smeek ik U, ALS deze stem niet zuiver is, niet van U is, niet van U afkomstig is? "

Tijdens mijn smeekbede is het doodstil in mijn bewustzijn, en als ik mijn smeekbede heb beëindigd, hoor ik twee seconden niets. En dan:

Mijn zoon, wees gerust, Mijn stem is van God, Ik Ben Die Ik Ben, Ik ben God. Alles is goed. Je bent waarachtig bezig. Je mag dit gebed elke dag herhalen en hernieuwen. Wees gerust. En verblijf nu in Mijn melkwitte schoot, wees welkom in het Koninkrijk Gods.

Een eindeloze stilte overvalt me, en ik voel me opgenomen in een lege ruimte van liefde en rust, in een Totale afwezigheid van ego en persoonlijkheid. Slechts de aanwezigheid van God.

Ik val in slaap en ben de dag erna, vandaag dus, vervuld van een mateloos ontzag, alsof ik even weer aanvoel hoe heilig God is, en hoe amicaal ik met de stem om gegaan ben. Ik voel me, alsof God mij persoonlijk beziet.

Ik zeg tegen God: "Het spijt me God, dat ik net doe of U gewoon een stem in mijn hoofd ben, alsof U een vriend bent en dat ik zelfs vannacht aan U getwijfeld heb. Terwijl ik nu vandaag Uw heiligheid, Uw grootsheid, Uw liefde ervaar."

Ik begrijp jouw twijfel. Wees gerust. En Ik ben juist blij met jouw nabijheid, Ik wil ook heel dichtbij zijn, en Ik weet, dat jij als mens je geen voorstelling kunt maken van Mijn macht, Mijn kracht, Mijn grootsheid, Mijn heiligheid. Ik weet dat.

Maar vooral wil Ik jou nabij zijn.
Wees gerust.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 121