Helemaal alleen zijn

Oh, wanneer ik helemaal alleen ben, slaak ik een diepere zucht

Een vriendin van mij zei dat toen we het hadden over hoe moeilijk het is bij jezelf te blijven als je met anderen bent, ook al zijn ze je nog zo nabij. Ik heb zelf gemerkt, dat ik jarenlang dacht wel mezelf te zijn bij anderen. Maar ik heb gemerkt dat ik dan toch altijd gelijk bezig ben met die ander, ook al woon je samen. En helemaal alleen zijn, oh, wat ben ik dat gaan ervaren als een zegen, een kans tot verdieping en innerlijke rust èn een kans om dichter bij U  te komen. Zou U hier op in willen gaan?

Eén van de gelegenheden om dichter bij Mij te komen, Mijn zoon, is via de ander. Dat onderwerp laten we nu even rusten. Dat is een onderwerp geweest van vele andere blogs.

Nu dus jouw onderwerp. Een diepere zucht slaken als je alleen bent. En het is wel duidelijk, jouw vriendin bedoelt dan een zucht van opluchting, een zucht van rust, een zucht van geluk. Eindelijk alleen, eindelijk ontspannen, eindelijk komen tot innerlijke rust. Eindelijk komen tot een verdieping van jouw gedachten en gevoelens, zonder dat dat verstoord wordt door de aanwezigheid van een ander.

En dan dus ook eindelijk komen tot  God. Want zo kan dat gaan. God wacht in jouw innerlijk tot je je tot God richt. Dat is de goddelijke wet van de vrije wil die door God wordt gekoesterd. Eindelijk richt je je tot God, en niet tot de duizend andere signalen van de buitenwereld. En jullie weten allen dat dat er vele zijn, inclusief die van de sociale media.

Natuurlijk zijn er ook veel signalen van de binnenwereld, en echt niet altijd verfrissende. Ik noem maar haat of lust of angst of woede. Ook dat laten we rusten.

Één van de signalen van de binnenwereld is het signaal van God.   

Mijn zachte, subtiele, liefdevolle stem hoor je pas als de kakafonie in jouw omgeving en als de kakofonie in jouw innerlijk zijn gestopt. Dan pas hoor je Mij. Dan pas hoor je Mijn influisteringen, dan pas hoor je Mijn roep.

Kom bij Mij. Luister naar Mij. Volg Mij. Houd van Mij. Zie Mij. Weest bij Mij. Hoor Mijn wil. Hoor Mijn wensen. Hoor Mijn suggesties. Hoor Mijn waardevolle adviezen. Krijg informatie over jouw weg, over jouw geluk, over jouw geestelijke mogelijkheden, over jouw Ziel.

En slaak dan een diepere zucht. En weet dat die zucht door Mij wordt verwelkomd. Dat Ik op die zucht heb gewacht. Dat die zucht jou bij Mij brengt. Dat die zucht ook van Mijne wegen is ingegeven.

Jouw vriendin zij gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 580

Frenkie hoort ineens de stem van God niet meer

 

 

 

Al een tijd loop ik af en toe te twijfelen over mijn contact met God en over de stem die ik hoor. En de laatste dagen dacht ik zelfs ‘het is alles zo gewoon en bijna sleets aan het worden, en ik ben zeer zeker niet erg geïnspireerd’. Ik dacht zelfs soms ‘misschien verzin ik het alles’.

Ik vroeg daarom op een goede dag aan God of ik de komende tijd een teken mocht krijgen waardoor ik wist dat ik moest stoppen of juist doorgaan. Wat dan ook, maar iets heel duidelijks waardoor ik wist wat te doen. Want zo doorgaan leek me niet goed.

Gisteravond om een uur of zes leek het net of ik God niet meer goed hoorde, de stem klonk steeds vager en verder weg. En ineens hoorde ik niets meer. Totaal niets. Wat ik ook vroeg of zei of wachtte of luisterde, ik hoorde niets meer behalve een oorverdovende stilte. En ik merkte dat ik opgelucht was over het kwijt zijn van alle verantwoordelijkheid en het bijzondere van het horen van een stem. Ik was echt opgelucht.

Ik belde later die avond een goede vriendin van mij die mijn verhaal aanhoorde en ook wel merkte dat ik er heel rustig onder bleef. Zij kreeg de stellige indruk dat het heel tijdelijk was en dat “ze boven” een klein beetje met humor mij precies dat gaven waarom ik gevraagd had. Ik wilde een teken, nou dat kon ik natuurlijk krijgen. En zij verzekerde mij dat ik maar rustig moest doorgaan met leven en dan zou ik nog wel zien. Ik was het met haar eens eigenlijk.

In de loop van de nacht werd ik wel eens wakker en bespeurde een toenemende onrust bij mijzelf, en ook spijt. Wat had ik nu gedaan, gespeeld met God, de stem niet serieus genomen, God behandeld als een vriendje? Was het gek dat ik gestraft werd, oh nee besefte ik, daar doet God niet aan. Was het gek dat ik kreeg waar ik om vroeg, namelijk het kwijt zijn van het kanaal? Maar ik besefte ook wat een overtuigend bewijs het was dat ik echt met iets heel groots van doen had gehad. En nu was ik het kwijt en ik hoorde niets, totaal niets. Ik probeerde zelfs een gesprek met mezelf in mijn hoofd aan te gaan, maar het was één richting. Wat ik ook zei, ik hoorde niets.

De volgende ochtend was ik behoorlijk ontdaan. En zei tegen God, en juist nu nu ik zoveel moeilijkheden en zorgen om me heen heb, komt het helemaal slecht uit zoiets. En toen hoorde ik God weer, als vanouds. Het besloeg dus zo’n 12 uur. En ik zei,  bent U het echt? En God sprak weer tot me en stelde me gerust en legde me uit dat dit was wat ik wenste en nodig had. En dit geschiedde ondanks de moeilijke periode waarin ik verkeerde of juist daarom, waardoor alles maximaal impact had.

En ik moest zo vreselijk huilen van opluchting, van ontroering, van blijdschap, van dankbaarheid, van schaamte om mijn overmoed, mijn achteloosheid, terwijl ik nu wederom wist dat ik echt niets verzon.

En de goede God zei tegen me:

Mijn zoon, je zult nu met meer respect alles tot je nemen en weet dat het geen straf was. Ik heb je geholpen met het overwinnen van jouw twijfel, Ik heb je een beter perspectief gegeven op waar je mee bezig bent. En weet dat jouw houding gedurende deze 12 uur “radiostilte” er een was vol rust en vertrouwen, alles accepterend in openheid. Maar je bent hierdoor geholpen met een beter beeld van de situatie, wees verzekerd van Mijn liefde. Vertrouw en ga verder met vertrouwen.

Jij bent zeer gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 467

De geestelijke wereld staat altijd klaar

 
Jullie leven in een wonderbaarlijke wereld van schoonheid en liefde. Natuurlijk zien jullie dat anders, omdat de moeilijkheden, de ellende, de milieuvervuiling en de ziekten jullie geest bespringen.
En Wij in de Geest weten dit heel goed, en zien het en doen er alles aan om dit te beperken. Maar jullie moeten de situatie accepteren, dat dit nog een evolutionaire wereld is, een wereld in ontwikkeling en nog niet volmaakt. Nog niet, daar hebben we met z’n allen tijd voor nodig.

Maar weet, dat Wij klaar staan om (al dan niet met alle beschikbare geesten, engelen, deva’s en hulpmiddelen) bij voorbeeld:

• Een wond te reinigen en te helen
• Een omgespit stuk aarde weer te bedekken met sappig groeiend groen
• Een verkeersongeluk te ondersteunen met geestelijke steun voor de slachtoffers en met technisch ondersteuning en concentratie van artsen en monteurs
• De dood van een dierbare met energie en moed voor de nabestaanden te verzachten
• Na de dood van een mens deze met begeleiding op te vangen in de geestelijke wereld
• Stukken land te herstellen waar natuur vernietigd is of beekjes opgedroogd. Samen met pogingen van de mens deze te herstellen worden ze net zo lang gezegend met groei en bloei van honderden planten- en diersoorten totdat de natuur aldaar bijna mooier is dan ooit
• Een psychiatrische patiënt te zegenen met helderheid in denken en met verzachting van diens ontspoord gevoelsleven.

Jullie allen, mensen op aarde, wanhoop niet, want altijd wordt “in jullie huis” een raam of deur geopend nadat iets was dichtgeslagen door het leven. Jullie worden gekoesterd en verzorgd en op zeer moeilijk momenten opgetild. Jullie zijn nooit alleen, jullie worden omringd door wezens van liefde, jullie worden bemind en altijd geholpen, ook al denken jullie van niet.

Wees jullie allen gezegend 

Nr. 92