Geloof is een houdingsding

Wat denk je van God”, vroeg de leraar. Na een kort ogenblik zei de jonge leerling, “Hij is geen kwestie van denken maar van voelen (Paul Frost)

Zou U hier iets over willen zeggen?

Ja dat wil Ik. Maar ik denk dat jij dat ook wel wilt?

Oh dat wil ik zeker. Eigenlijk lijkt het bijdehand van die leerling, maar ik vind het toch discutabel. Ik geloof namelijk dat met God bezig zijn, over God nadenken, van God weten en God voelen in jouw hart, dat dat zeker niet een kwestie van voelen alleen is. Dikwijls genoeg voel ik niets als ik met U bezig ben of als ik bid. Maar ik ervaar wel dat U mij hoort en dat U bestaat, geen twijfel mogelijk.

Maar in mijn ogen bent U niet Iemand van mijn gevoelsleven. De kern is volgens mij dat ik met mijn verstand U heb geaccepteerd, met mijn verstand met U bezig ben en met mijn verstand accepteer en erken dat U bestaat. En vervolgens komt daar vooraf, tijdens of achteraf van alles bij aan gevoel, gewaarwording, extase of mooie energie dat zeker. Gelukkig maar .

Maar ik zie heel duidelijk om me heen dat de mensen die niet geloven zonder uitzondering mensen zijn die ontzettend vertrouwen op wat ze zelf denken. En zij geven hun vertrouwen niet graag uit handen, vaak denken dat zij het beter weten dan anderen. Kortom geloof is mijns inziens niet iets van het denken of van het voelen maar van  “de overgave van het verstand”, vertrouwen, iets uit handen geven, bescheidenheid dat je dingen niet weet, zoiets.

Je hebt het gezegd, Mijn zoon. Dat ei is gelegd. Good for you.

Met God bezig zijn is zeker iets  van het denken, of de overgave van het denken, zoals jij zegt. Met God bezig zijn is echter ook iets van het gevoel, want geloof zonder gevoel wordt toch gauw een bloedeloze zaak. Het gevoel geeft kleuring aan het geloof. Zonder gevoel wordt geloof een wetten- en regeldingetje. En dat is zonde. Kortom ook de leerling in het citaat heeft een punt.

Maar met God bezig zijn is vooral een levenshouding, een attitude kwestie, een combinatie  van denken, voelen, maar ook wilskracht, ook intuïtie, ook impulsen van het hart. Kortom, zoals het zo dikwijls gaat met de mens, jullie  hebben allemaal een beetje gelijk. Is dat niet mooi?

Wees jullie allen gezegend

Nr. 568

Geloof ziet het best in het donker (Kierkegaard)

Mijn God, ik las in de krant dat Biden dit briefje bij zijn spiegel heeft hangen. Hij verloor zijn vrouw en kind en later zijn volwassen zoon. Zou U iets over dit citaat kunnen zeggen?

Mijn zoon, ga jij er maar eerst op in.

Zeker, natuurlijk, gelijk Gij verkiest.

Hoe kan iemand het hier niet mee eens zijn. Als het je goed gaat, blijf je in de uiterlijke wereld geloven en vind je alles vanzelfsprekend en ga je als mens ook nog geloven dat dat alles is dankzij jouw eigen kunnen en willen. Maar inmiddels weet ik beter.

Wanneer je als mens beproefd wordt, word je in jouw innerlijk getrokken. En dan zie je wel veel leed en verdriet maar ook hoop en voel je meer innerlijke kracht. Toch altijd weer gebeurt dit, heb ik gemerkt, soms zelfs al in de diepe dalen van de wanhoop. En het lijkt dan wel of je meer contact maakt met jouw geloof, met de geestelijke steun die je krijgt, je gaat dat ook voelen, een troost en liefde die uit een geestelijke bron komt. Zoiets?

Dat is goed. Toch is er nog meer over te zeggen.

In het donker ga je andere zintuigen gebruiken dan jouw ogen. En in fysieke termen zou je kunnen zeggen, met jouw ogen zie je de wereld maar met jouw oren hoor je God. En dit geldt nog meer voor geestelijk donker.

In  het geestelijke licht, als je gelukkig bent, zie je de schoonheid van het leven. Maar in het geestelijke donker kun je dat niet zien, en dan kun je de schoonheid van het leven horen. En dat is de stem van God, de stem van de geestelijke wereld, de stem van jouw innerlijk, de stem van het eeuwige. Dan krijgt geloof de meeste kans. Daarom ziet geloof het best in het donker.

Kierkegaard is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 504