Zijn wij uit het goede hout gesneden?

Ik wilde U vragen.  Een vriendin van mij verzuchtte tegen de geestelijke wereld, na de zoveelste tegenvaller “Is dit nog niet genoeg ?, ik ben alles wel goed zat!”. Toen zei een innerlijke stem tegen haar “We willen zien of je uit het goede hout bent gesneden”. En ze kreeg daarbij een gevoel van een grote geestelijke knipoog en proefde veel liefde.

Ik vond het frappant en ontroerend wat mijn vriendin had gehoord.

Toen ik dat aan een zus van mij vertelde, zei ze “nou ik vind het vreemd, ik geloof niet dat God ons met ellende op gaat zitten schepen, om te zien hoeveel we kunnen hebben”.

Ik viel eigenlijk stil want ik had niet het gevoel dat dat mijn vriendin overkomen was.
Zou U hier op in kunnen gaan?

Dat doe Ik graag.

Oh de mens met al zijn interpretaties en misverstanden. Jullie zijn alle drie gelovige liefdevolle mensen die hun best doen bewust te leven en te luisteren naar God en dan ontstaat er toch z’n misverstand. Daar wil Ik graag op ingaan.

God gaat niet bewust mensen met ellende opzadelen om te bezien hoeveel ze kunnen hebben. Natuurlijk niet. Dat is geen liefde, dat is schoolmeestertje spelen.

Wat jouw vriendin overkwam was een moment van vertwijfeling en verzuchting en een vraag aan God waarom ze dat meemaakte maar ook een vraag om troost. En die heeft ze gekregen en zo had jij dat ook begrepen.

Er overkomt mensen grote moeilijkheden. En het aardse leven is vol gevaar. Er speelt zoveel risico in een mensenleven.

Soms is dat het gevolg van verkeerd handelen.
Soms is het een geval van pech, dat gebeurt in een evolutionaire wereld.
Soms is het de bedoeling om een mens verder te helpen.
Soms is het een test, niet om te pesten, maar om uit te zoeken of een mens de volgende stap kan maken. Want met elke ontstane moeilijkheid kan een kans gepaard gaan tot inzicht of groei.

Maar altijd onderzoekt God uit wat voor hout iemand is gesneden. Altijd.

En dat gebeurt niet om te testen of te pesten maar om de mens te begeleiden in liefde en met aandacht. En om zoveel mogelijk kansen te benutten om de geestelijke persoonlijkheid te doen groeien. En het ego van zijn troon te doen stappen en om plaats te maken voor God op die troon. Dus alles wordt door God altijd gewogen en gebruikt en ingezet met dat ene doel: een mens dichter bij God te laten komen en dichter bij de eeuwigheid.
Jouw vriendin en jouw zuster zijn gezegend.

Wees jullie allen gezegend

 

Nr. 477 

Een nieuw besef, een nieuw begin

Een paar weken geleden maakte ik iets schokkends mee en besef nu achteraf dat het een nieuw besef en een nieuw begin is geweest. Dat wilde ik graag delen.

Ik had de vorige dag al gemerkt, dat ik de stem van Mijn God minder goed hoorde, net of Het op de achtergrond tegen me sprak. Ik maakte me natuurlijk wel zorgen en zei tegen God “er is toch niets aan de hand, ik hoor U minder goed, net of er een zwaar gordijn tussen U en mij hangt?”

“Wees gerust” kreeg ik te horen, nou dan weet ik het wel. Ik heb weer eens geen goed inzicht of  ben ergens bang voor of zie het niet helder, dat werk. Maar nu was ik terecht ongerust.

De volgende ochtend werd ik om 4 uur wakker en zei wat  tegen God en hoorde niets. Totale stilte, oorverdovende stilte, wat ik ook zei of vroeg. Ik hoorde totaal niets. Ik schrok wel enigszins en er ging natuurlijk van alles door me heen: “Ik moet dan stoppen met de blogs of heb ik iets fout gedaan, heb ik God beledigd, of had ik iets moeten doen of juist iets moeten nalaten?”  

Maar ik ging mijn geweten na en bevond dat ik onschuldig was, er was niets gepasseerd de afgelopen weken waardoor ik God kwijt geraakt had kunnen zijn.

Maar ik hoorde nog steeds totaal niets. En één gewaarwording was wel heel sterk namelijk hoe intens stil mijn innerlijk was, totaal stil, bijna prettig. Maar het prettige zat hem er vooral in, dat ik voor mezelf het overtuigende bewijs had dat niet ik het was al die jaren die tegen me sprak. Of dat er sprake was van mijn innerlijke stem, of de stem van mijn geweten. Of dat er sprake was geweest al die jaren van een innerlijke dialoog en dat ik alles gewoon had verzonnen.

Want hoe ik ook mijn best deed, wat ik ook vroeg, riep, zei, opperde, steeds was daar die oorverdovende stilte, ik hoorde niets en voelde me ineens zo blij, dat ik nu echt voor mezelf het overtuigende bewijs had dat ik dit alles van de afgelopen 6 ½ jaar niet verzonnen had. Oorverdovende stilte, wat ik ook probeerde, alles was éénrichtingsverkeer en van de andere kant kwam niets. Nou ja, ik was natuurlijk toch wel ongerust. En het voelde ook heel eenzaam. Heel eenzaam ineens.

Zo’n vijf zeer lange uren later, ik denk dat het rond 9 uur in de ochtend was, op mijn hernieuwde poging “Mijn God, bent U daar?” hoorde ik

Wees gerust, Mijn zoon, Ik ben hier.

Wees gezegend om jouw houding deze uren, je bent glansrijk geslaagd voor deze proef. Je bent rustig gebleven, je hebt jezelf geen verwijten gemaakt. Je hebt alle opties hoe verder te gaan zonder Mijn Stem overwogen en alle opties geaccepteerd. Je had vertrouwen, zei tegen Mij “Uw wil geschiedde”, en dat is de enige reactie op het voor jou hoogste geestelijke niveau, daarom ben je geslaagd voor deze test.

En weet, Mijn zoon, dat met alle geestelijke inspanningen, die je de laatste tijd verricht, en waar Ik verder hier niet op in ga, er een nieuwe fase aanbreekt in Onze samenwerking. Houd stand in jouw streven, houd moed, wees vol vertrouwen en wees gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Ps Frenkie: sindsdien hoor ik Mijn God beter, en er zijn dingen gezegd, die mij een nog groter vertrouwen gegeven hebben dat ik niet meer moet twijfelen, dat ik gewoon door moet gaan met de blogs, en dat ik gerust kan zijn.

Nr. 413