Ik ben niets.

Mijn God, mag ik U vragen. Het is alweer ruim een maand  geleden dat ik een blog doorkreeg. Als ik aan de blogs denk, is er geen inspiratie, ik denk ook dikwijls `is niet alles gezegd?’. En ik denk nooit, misschien moet er gestopt worden, want dat station hebben we al een paar keer gepasseerd. Dus ik zit hier en vraag aan U, zegt U het maar, alstublieft?

Ach, Mijn goede zoon. Dus nog steeds stap je in de oude valkuil, dat jij een onderwerp moet verzinnen of een citaat aandragen en dat dan Ik wel kom met de inhoud en de woorden. Dat is zeker zo. Maar ook het aandragen van de inspiratie komt van Mij, ook het zoeken en vinden van een citaat, gezegde of mooie anekdote komt van Mij. Dus wat wil je, wat kun je anders dan gewoon open gaan staan en wachten op Mij. Nog steeds is jouw ego aanwezig en heeft een gevoel van verantwoordelijkheid, van initiatief moeten nemen, van betrokkenheid. Maar die is in dit hele proces afwezig, je bent niet meer dan een toehoorder, je bent geen geïnspireerde profeet, geen veroorzaker van nieuws, geen verantwoordelijke in de blogs. Anders dan als luisteraar. En wie weet, misschien komen de mooiste boodschappen wel op momenten dat je het het minst verwacht.

Is dat ook niet jouw levenservaring?

Op cruciale momenten, als de hoop verloren lijkt, reik Ik je een hand, geef Ik je nieuwe hoop, open Ik een deur als alle deuren dicht geslagen zijn. Op onverwachte momenten bied Ik je nieuwe gezichtspunten, steun Ik je op wankele momenten, draag Ik je, als je uitgeput bent. Daar heb je ervaring mee, dat weet je, dat is de basis van jouw geloof, wanneer je verzucht: “niet ik maar U bent de Doener”.

En nu de blogs. Niets is van jou, geen woord, geen zin, geen tekst, geen inspiratie, geen onderwerp, geen inzicht, geen onverwachte wending in een onderwerp, geen verfrissende perspectieven waar jij die niet vermoedde. Alles is van Mij, alles wordt door Mij aangedragen, alles wordt door Mij gedacht en gebracht. Waarom denk je dan nu dat jij geïnspireerd moet zijn, dat jij iets moet bedenken, dat jij met een onderwerp aan moet komen? Niets is van jou, alles is van Mij.

En accepteer dit dan maar, Mijn goede maar argeloze, naïeve, onschuldige èn eigenwijze zoon van Mij, ga maar gewoon openstaan en wachten, dan doe Ik de rest. Als je wat kunt laten in dit proces, is dat Mij hinderen.

Als je wat kunt doen in dit proces, is dat Mij laten.

En als er geen blogs komen, is dat omdat jij andere keuzes maakt in het leven, er is ook zoveel interessants, is het niet?  

Wees jij gezegend in dit nederige werk.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 573

 

 

Het ego maakt alles klein en verdeelt , God ziet alles groot en in één geheel (Wilt U met mij praten, vroeg ik aan God, 3)

Mijn God, in ons gesprek, ik op de fiets, kwam het ego zo ter sprake en eigenlijk is in een aantal blogs dit wel aan de orde geweest. Maar Uw opmerking zo gezegd vond ik wel heel treffend. Het ego maakt alles klein en U ziet alles groot. Het ego verdeelt en U heelt.
Nou ik verwacht eigenlijk toch nog iets nieuws en dat komt er vast?

Ja mijn zoon, jouw verwachtingen worden altijd door Mij overtroffen, niet alleen omdat Ik altijd wel iets verrassends of moois in petto heb, maar ook omdat jouw kinderhand zo gauw gevuld is, want je houdt hem open en leeg, telkens opnieuw.

Het verrassende is dit.

Het ego moet van God alles klein maken. En het ego moet van God alles delen. Want alleen zo ontwikkelt ze zich. Alleen zo groeit ze uit tot een volmaakt instrument. Alleen zo groeit ze naar de volgende fase, namelijk de kans op overgave. De kans op instrument worden i.p.v. het doel willen zijn. Alleen zo gaat het het beste.

Een moeder wil toch ook niet dat het kind de hele koektrommel leegrooft? Slechts één stap naar de koektrommel alsof er niets anders op de wereld bestaat dan die ene koektrommel. En als het deksel er eenmaal af is, dan is het toch prachtig dat het kind één koekje pakt? Niet meer anders zou dat ontdekt worden, denkt het kind. Eén koekje slechts. En terwijl het kind focust op de koektrommel en zijn koekjes-actie ziet de moeder de hele kamer, en die is groter dan de koektrommel, immers. En zo werkt het goed.

Het ego maakt alles klein. En God overziet het grote geheel en voorziet elke stap van het ego om meer te gaan zien, om meer te gaan ontdekken, om meer te gaan ervaren totdat de hele wereld de koektrommel geworden is.

Het ego verdeelt. En God heelt. En God helpt het ego om langzamerhand meer los te laten, meer te gaan zien, meer te beseffen. Zo is die samengeknepen hand met dat éne koekje, ook al wordt het koekje daarna opgegeten, symbool voor de totale identificatie van het ego met het kleine, met het beperkte. En ach, God weet meer nog dan het ego dat dat alles tijdelijk is, en belooft naar meer, en groter en heler.  

En aldus ziet God dat alles goed is.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 475

Een gebed op aarde wordt een bloem in de hemel

Mijn God, ik ben dit ergens tegen gekomen maar weet niet meer waar, zou U hier op in willen gaan?

Dat doe Ik.

Zoals een plant groeit vanuit een zaadje en als hoogtepunt bloeit (eigenlijk is het hoogtepunt de vrucht die daar uit voort moet komen), zo groeit een mens vanuit een foetus en is het een hoogtepunt in het menselijke leven als hij bidt. En eigenlijk is het hoogtepunt de vrucht van zijn gebed.

Maar het is pure realiteit. Zoals een plant groeit en bloeit en meestal sterft na de bloei. Zo groeit en bloeit de mens in zijn gebed en sterft dan een beetje. Het ego houdt namelijk op te bestaan als een mens bidt: de overgave, het vertrouwen, de rust die bidden met zich meebrengen doden het ego. En wat er overblijft zijn de vruchten, op aarde na de bloei van een plant, haar vrucht, bij de mens na zijn gebed; rust, vertrouwen, overgave, maar vooral innerlijke rust, en als jullie met geestelijke ogen  zouden zien, zagen jullie aldus.

Een mens bidt en op de plek van zijn hart groeit een bloem, en hoe intenser het gebed en hoe onbaatzuchtiger, des te mooier de bloem. En als deze mens arriveert in de geestelijke wereld, blijkt zijn geestelijke huis, de plek waar hij mag verblijven, een bloemenweelde, bij elkaar gebeden op aarde. Want niets gaat verloren, en alles heeft gevolgen, kwade daden en goede daden.

En zo transformeert een tijdelijk gebed op aarde tot een eeuwige bloem in de geestelijke wereld.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 459

Karakter is hoe je diegenen behandelt die niets voor je kunnen betekenen

Mijn God, zou U hier iets over kunnen zeggen?

Mijn zoon, omdat je je afvroeg waar moet het nu weer deze week over gaan, heb ik je geleid naar een aantal quotes op internet. We kunnen drie maanden vooruit, er is genoeg stof tot mooie blogs en mooie boodschappen in Gods wereld, denk je niet?

Dit gezegde is een ander woord voor liefde, voor compassie, voor wijsheid, voor geestelijk inzicht. Het ego rekent graag wat zit er in voor mij? En dat is goed, in een bepaalde fase van de menselijke ontwikkeling. Maar als de geestelijke ontwikkeling is begonnen en de persoonlijkheid steeds belangrijker wordt en het ego steeds kleiner komen er andere inzichten. En dan wordt de grote passie van de persoonlijkheid: ‘hoe kan ik de giften van God doorgeven aan anderen? Hoe kan ik zo goed mogelijk alles weggeven en mijn handen weer leeg maken, opdat God ze weer kan vullen met Diens eindeloze gaven?

En dan stroomt alles lekker door van de geestelijke wereld naar de aarde, van boven naar beneden. En  dan raakt de persoonlijkheid begeesterd door nieuw kansen, door nieuwe perspectieven, door nieuwe inzichten. En dit is er één van. Want de Christus zei het al, dat je je leven moet verliezen om het te vinden. En diegenen die niets kunnen betekenen  voor je met liefde en respect en openheid behandelen laat vervolgens zien, dat zij heel zeker juist alles voor je betekenen. Want de beloningen van God zijn meer waard dan welke aardse loterij of salaris dan ook.

Wees jullie allen gezegend

U bent mijn alles

Mijn God, soms besef ik ineens zo grondig dat ik zonder U niets kan, niets weet, niets begrijp. Mijn perspectief is dan helder. U bent mijn alles, mijn toekomst, mijn steun, mijn rust, mijn leven, mijn kracht, mijn veiligheid, mijn energie. Dan zie ik zo glashelder en voel zo volledig tot in het diepst van mijn wezen, dat ik zonder U niets ben, een zwervende aap in de duisternis, een onwetende foutenmaker, een wezen dat alles tegenhoudt, vasthoudt, stopt en veronachtzaamt. En alles lijkt dan niet goed te gaan. Ik zie dan eenvoudig, dat ik een stofje in de kosmos ben. Dat zonder U alles verkeerd gaat.
En ik  zie dan ook dat ik met U kracht heb, dat alles lukt, dat alles stroomt, dat de wereld voor me open ligt, dat ik met U alles vermag te doen, dat de liefde zich aan me voltrekt, dat ik een wezen ben van wil en macht en liefde, dat de wereld  voor ons gemaakt is, dat ik door Uw ogen kijk en zie dat alles goed is. Dat met U alles goed gaat.

En ik denk ook dat voor mensen die niets geloven, dat natuurlijk evenzeer geldt, ook zij krijgen alles van God en zijn zonder God niets, alleen erkennen zij dat niet.

En eigenlijk is mijn punt dit, dat mijn ego, die hele domme constructie waar ik Godzijdank steeds minder tijd aan besteed,  niets anders is dan een constructie om U tegen te houden in mijn leven. En dat zonder de koestering van het ego alles stroomt.

Mijn zoon, zo is het.

Ik doe twee toevoegingen.
Er zijn ook onder ongelovigen, die hun ego totaal hebben losgelaten en zich overgegeven hebben aan het grote geheel, maar zij noemen dat dan de kunst, of de natuur of het welzijn van de wereld.
En Mijn tweede toevoeging is, dat het ego geen domme constructie, is maar een geniaal instrument door Mij aan de mens geschonken om de evolutionaire weg te gaan van beest naar geest. Hoogstens wordt er door de mens dom mee omgegaan. En dat is een understatement.
Wees jij gezegend om jouw woorden.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 368

Het ego moet door de knieën gaan (Rilke, 3)

The purpose of life is to be defeated by greater and greater things (Rainer Maria Rilke)

Zou U hier op in willen gaan?

Het leven is groot en groots en in iedere geval te groot voor het ego.

De mens met zijn ego maakt zijn wereld graag klein en overzichtelijk en grijpbaar.
En dat is goed. Het is puur overleven en begrijpelijk in een onzeker leven vol gevaar.
Maar het ego gaat vervolgens geloven, dat dat alles is.
En de persoonlijkheid weet en voelt dat er meer is.
Het ego houdt graag vast aan zijn kleine en overzichtelijke gevangenis.
En de persoonlijkheid weet, dat het leven om hem heen grootser en machtiger en rijker is dan hijzelf.

Het ego pakt vast en wil controleren en wil houvast.

De persoonlijkheid laat los en beseft zijn beperkingen.
Het ego grijpt en graait en zoekt zekerheid.
De persoonlijkheid accepteert en laat gebeuren en offert op.

Daarom heeft Rilke gelijk, dat de mens verslagen moet worden.

Maar niet de mens, maar zijn ego-gevangenis, alleen om hem te bevrijden.
Hij moet grondig en volledig verslagen worden door het leven.
Maar niet door een boze en kwaadwillende vijand.

Want slechts verslagen door het volle en grootse en liefdevolle leven dat zegt:

Kom en ervaar.
Open jouw ogen en zie.
Verlaat je kleine en beperkte gevangenis en stap in de grote buitenwereld.
Wees niet meer alleen en ervaar het geheel.
Rilke zij gezegend

Wees jullie allen gezegend

 

Nr. 298

 

 

Bidden is God inademen

Prayer is exhaling the spirit of man and inhaling the spirit of God. ~Edwin Keith

Zou U dit citaat willen toelichten?

Bidden is je openstellen.

Bidden is de zaken van het ego op zij zetten.
Bidden is het licht van God vragen over de zaken van het ego.
Bidden is uit jezelf stappen.
Bidden is de deuren en  ramen van het innerlijk huis openen.
Bidden is inderdaad je tot God richten en vragen om Diens zegen, wijsheid, geest en energie.
Bidden is je eigen energie uitademen en de geest van God inademen.
Edwin Keith zij gezegend

Wees jullie allen gezegend

Nr. 283

Het ego wordt gekruisigd opdat het Christusbewustzijn de kans krijgt

Mijn God, zou U iets willen zeggen over Pasen?

Voor elk mens op aarde kan Pasen een inspiratie zijn, niet alleen voor Christenen, niet alleen voor hen die open staan voor het leven van Jezus. Voor alle mensen is het de weg.

Oh, niet om gemarteld te worden en aan een kruis te sterven. Die Lijdensweg kan niet genoeg herinnerd worden, maar die overkomt slechts Enkelen op aarde.

Maar voor allen ligt daar wel in het verschiet: de verzaking.

Dit is het offer en de overgave van het ego, waarbij de mens zegt: “niet mijn wil maar Uw Wil geschiedde”.
Want elk mens gaat deze gang van beest naar geest.
Want elk mens gaat deze gang van de aap van God naar God Zelve.
Elk mens gaat deze gang, vóór of lang na zijn fysieke dood.
Dit is de weg van de deemoed, de weg van het loslaten, de weg van de overgave.

En zelfs iemand, die de Passieliederen zingt zonder enig geloof, puur als muziekstuk, wordt geraakt door de Geest van Pasen.

Zelfs iemand, die een aanslag voorbereid op onschuldige burgers wordt onzichtbaar en niet merkbaar aangeraakt door de Geest van Pasen.
Zelfs iemand die vloekend en tierend op sterven ligt en zich verlaten voelt door mens en God, wordt geraakt door de Geest van Pasen.

De Geest van Pasen is oppermachtig en alomtegenwoordig, het hele jaar door, altijd zegenend en wachtend en koesterend en optillend.

De Geest van Pasen is een Dienaar van de Moeder God, die het beste, maar het pijnlijkste kiest voor Haar kinderen.
En speciaal in de periode van Pasen is de Geest nog machtiger en invloedrijker en raakt de aarde in het hart, omdat in deze periode miljarden mensen openstaan voor Haar.

Hoe uit zich dit alles?

Een hart voelt medelijden voor een vluchteling op TV.
Een huilend kind wordt gestreeld door een oud iemand.
Een moeder lijdt door het verdriet van haar kinderen.
Een president gaat gebukt onder het leed van zijn volk.
Een moordenaar twijfelt over de gevolgen van zijn misdaad.
Een hoer verzacht de eenzaamheid van haar klant.
Een dominee wordt geraakt door het voorbeeld van Christus.
Een ongelovige leeft mee met de verwarring van een psychiatrische patiënt.

De Geest van Pasen is ook de liefde voor de ander.

De Geest van Pasen is geraakt worden door het kwetsbare.
De Geest van Pasen is de compassie voor ieders lijden.
De Geest van Pasen is ontzag krijgen voor het grote geheel.
De Geest van Pasen is dus vooral het opruimen van het beperkte.
Deze tijd is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 269

Wees altijd op jouw hoede

 

 

 

Zou U hier iets over willen zeggen*?

Ik ga hier graag op in.

Wanneer jullie je in het verkeer begeven, let je altijd op. Hoe kan het ook anders, zodra je oversteekt, kun je overreden worden door een auto. Of in jouw auto kun je binnen één seconde een botsing krijgen. Een klein kind houd je permanent in de gaten.
In het geestelijke, innerlijke, en aardse leven is het niet anders.
Wij zien jullie leven, en zien jullie op cruciale momenten niet opletten. En daarna zitten jullie met de gebakken peren. En geven dan soms ook nog God de schuld.

Jullie hebben een zwak voor alcohol, en denken: één glaasje kan geen kwaad.

Jullie zijn moe en reageren geïrriteerd op een onschuldige voorbijganger, die tegen jullie aanstoot.
Jullie hebben honger en grijpen naar de zak chips.
Jullie zijn seksueel opgewonden en kijken niet naar de signalen van jullie lustobject.

Op zulke momenten, wachten het domme ego en de duivel op jullie argeloosheid en trekken jullie in de vochtige kelder van het onbewuste.

Terwijl jullie alleen maar hoeven te zeggen: God, wees mij nabij, en jullie zien kristalhelder de juiste volgende stap.

Het glaasje laten jullie staan of bezweren jullie zelf: slechts deze.

De vermoeidheid laten jullie en blijven vriendelijk tegen de voorbijganger.
De honger erkennen jullie en jullie nemen iets gezonds, omdat jullie te dik zijn.
Jullie zijn seksueel opgewonden en zien kristalhelder de kwetsbare gevoelens van jullie object van lust.

En alles blijft goed. God blijft bij jullie.

De duivel, die slimme aap van god, blaast de aftocht.
Wees niet argeloos.
Wees altijd op extreme momenten voorzichtig.
Wees jullie bewust van God.
Vraag de geestelijke wereld om steun en hulp.
Onderken de slimme trucs van de duivel.
De eerst stap kun je makkelijk laten.
De tweede stap op de slechte weg vraagt automatisch om een derde.
Wees alert.
In plaats van de vochtige donkere kelder van het kwade te betreden blijven jullie zo in de zonnige achtertuin van God.

Wees jullie allen gezegend

 

*Alan Ames

Door de ogen van Jezus, deel 3, pagina 50

 

 

Lach tenminste éénmaal per dag om jezelf !

Zou U dit gezegde willen toelichten?
Het lijkt gewoon grappig, maar volgens mij zit er meer in?

Dit doen, dit oefenen, dit laten zien aan anderen, dit toepassen op alle vlakken van jouw leven is een wijze weg bewandelen.

Waarom?
Omdat God hier achter zit, omdat dit de nieuwe spirituele persoonlijkheid opbouwt en voedt.
Omdat er dan deuren en ramen opengaan naar de buitenwereld.
Omdat je dan lichter wordt in jouw geest.
Omdat je dan losgemaakt wordt van identificatie en benauwenis.
Omdat het ego dit helemaal niet kan waarderen.
Omdat lachen om jezelf het ego van de troon stoot.

Want één van de kenmerken van duivels gedrag en van het kleine ego, van rigiditeit, van orthodoxie, van star denken, van dogma’s van vastlopende karakterstructuren , van doodlopende wegen, van psychische donkerte, van identificatie, van het kwaad is humorloosheid, vooral met betrekking tot zichzelf.

Dus Ik zou zeggen:

”lach niet om jezelf ééns per dag, maar probeer het zoveel mogelijk te doen. Bezie jezelf in de spiegel als je fronst en je je zorgen maakt. Lach alles (even) weg. En wordt dan zo licht in jouw gemoed, dat je opstijgt naar de engelen.”

En weet jullie allen, dat de engel van humor, de geest van humor één van de belangrijkste geesten van de nieuwe tijd zal worden.

En in deze overgangstijd is ze broodnodig en kan ze altijd aangeroepen worden, altijd.
En jullie zullen zichtbaar en voelbaar resultaat ervaren.
Probeer het maar.

Want zij is Gods rechterhand.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 218

 

De waan van het moment of de ruimte in het hier en nu

Het ego leeft in de waan van het moment, de persoonlijkheid in de ruimte van het hier en nu.

Zou U hier op in willen gaan?

Ik was nogal aan het worstelen de laatste dagen en besefte toen ineens, dat ik weer conclusies aan het trekken was, teveel in mijn ego zat, sudderend in het verleden en in de toekomst. Ik had weinig ruimte voor het op dat moment door mij als saai beleefde hier en nu.
En deze zin kwam bij me op, zeker van U?

Wat is niet van Mij?

Ik heb je deze zin ingegeven om je wat meer perspectief te bieden. Je realiseerde je hierdoor, dat je in de buitenste schil van de mens bezig was, waar de uiterlijke wereld, het verleden en de toekomst heerlijk hun gang gaan. En Ik wilde je graag weer contact laten maken met jouw innerlijk, de stilte, de ruimte, het waarderen van het hier en nu, het accepteren, dat alles is zoals het is.

“Het ego leeft in de waan van het moment”

Het ego ervaart altijd alles absoluut en grotesk. De op dat moment heersende negatieve emoties worden ervaren als waarheid. Men voelt het verleden als zwaard of men is bang voor de toekomst. Vaak gaat dit gepaard met onzekerheid, angst, zorgen of woede. De geestelijke wereld is niet tegen het ego. Integendeel. Het is een mooi instrument, een hulpmiddel op aarde een overgangsstaat tussen beest en geest, een middel tot evolutie. Hoe zouden Wij dit niet kunnen koesteren?

Maar het ego zelf denkt, dat het meer is dan een hulpmiddel, zit op haar eigen troon en waant zich het middelpunt van de kosmos. Maar dat is ze niet, en ze kan het ook niet aan, zoveel macht. De ellende des levens staat voor een groot deel op haar conto.
Het ego maakt de heersende emotie op dat moment tot waan van de eeuwigheid, tot absolute grootheid. En dit correspondeert niet met de werkelijkheid. Het is een waanhouding. Het is illusie. Het is onwaar.

“De persoonlijkheid in de ruimte van het hier en nu”

De persoonlijkheid is evenzeer een instrument, maar tot een groter belang. Bij de mens, bij wie de persoonlijkheid centraal staat, zit God op de troon, of het leven zelf, of het belang van de natuur, of het algemeen belang. Het innerlijk van deze mens wordt gekenmerkt door verdraagzaamheid, liefde, ruimte, er wordt niet geoordeeld. Er wordt niet gestreden, en er wordt niet geschift tussen goed en kwaad, tussen mooi en lelijk, tussen sympathiek en onsympathiek. In de ruimte van het hier en nu wordt het mooie en fijne gewaardeerd, gekoesterd en genoten. Het lelijke, moeilijke, negatieve wordt geaccepteerd als deel van het leven.

Men zegt ja tegen alles, men geeft liefde aan alles, met geeft aandacht aan alles. Men vindt het verleden interessant maar niet bepalend. Men laat het verleden los. Men vindt de toekomst inspirerend maar discutabel. Men laat de toekomst graag over aan de toekomst. Men weet het niet. Het heden krijgt ruimte, het hier en nu is vol en interessant en vol kansen en inzichten, vol acceptatie en liefde. Men luistert naar het innerlijk en waardeert de uiterlijke wereld. Men ervaart geen tweedeling. Het is een houding van openheid. Het is inzicht. Het is waar.

Mijn advies aan jullie allen is: je kunt geen twee heren dienen. Als je teveel in het ego zit, herinner je dan jouw innerlijk. Stap van het draaiende wiel van het ego naar de stilte van de as, naar de rust van jouw innerlijk. Naar het ware centrum van de mens. Daar wacht God.

Wees jullie allen gezegend

God verblijft in een ontledigde ziel (Johannes van ’t Kruis)

“In de ziel met de minste verlangens en eigen genietingen verblijft Hij het meest alleen. Het liefste en het meest als in Zijn eigen huis. Hij regeert en bestuurt haar en woont er des te meer in het geheim naarmate Hij er meer alleen is. Uit Levende vlam van liefde Strofe IV, nr.14”

Mijn God,

Hoe kan ik hier ooit tegen op boksen?
Mijn ego met zijn eindeloze verlangens en wensen en frustraties en eigen dingen.
Maak ik het eens mee, dat ik stil ben van binnen en U zich aan mij laat zien. Dan hoeft er maar iets te gebeuren, buiten mezelf of van binnen, en U bent weg. Nou ja, of eigenlijk trekt U zich terug, omdat U mij de vrijheid geeft, telkens opnieuw, om me te verliezen in mijn kleine egodingetjes.  Om moedeloos van te worden.

Mijn zoon, wordt niet moedeloos onder Mijn leiding. Voel je steeds opnieuw opgetild en geïnspireerd. Wankel niet, twijfel niet. Houd vast aan jouw voornemen je voor Mij te ontledigen. Wees telkens opnieuw waakzaam. Zet een wachter bij de drempel van jouw bewustzijn, en laat de wereld met zijn verleidingen niet te snel naar binnen. Kies telkenmale opnieuw voor Mij, Houd moed.

En weet, dat het aantal momenten, dat je je verliest in jouw dingetjes minder worden. En dat het aantal momenten, dat je je vrijwillig koestert aan Mijn boezem, toenemen.

Gaat voort, steeds opnieuw.
En deins niet terug voor de momenten, dat de problemen van het leven jou bespringen als vliegen. Juist op zulke momenten draag Ik je.

En herinner je toch: Ik regeer het liefst in een leeg huis. Wat zou Ik concurreren met de dingen van het ego? Ik wacht op de overgave van jouw innerlijk. Dat is Mijn wens. Altijd.

En weet dat die overgave er onherroepelijk aankomt, bij jou, bij een ieder.
Wees gezegend in jouw voornemen

Wees jullie allen gezegend

Nr. 200

 

Een monnik heeft minder ego

Ik ben een paar dagen in een klooster.
Ik ben steeds erg onder de indruk van de uitstraling van de monniken.
Ze lijken zo weinig ego*  te hebben. Ze lijken zoveel dingen, waar wij burgermensen mee bezig zijn, te hebben opgegeven, is dat zo?

Zij hebben gekozen voor God en veel van de wereld opgegeven.

Zij hebben al veel verzaakt.
Een eigen woning, een partner, een seksleven, kinderen, carrière, status, positie, macht, materie.
Zij zijn nog niet allen vrij, maar veel vrijer dan burgermensen.
Ze hebben vergeleken met burgermensen al veel opgegeven.
Ze verzaken veel.
Ze hebben dus geleerd vaak nee te zeggen tegen het ego, tegen diens wensen en verlangens en fascinaties. En ze helpen elkaar telkens opnieuw voor God te kiezen.

Het gaat dus ook om een duidelijk perspectief, een heldere keuze, een hoofddoel waar al het andere ondergeschikt aan gemaakt wordt.

Dus in principe krijgt het ego weinig kans uit te groeien en is hun persoonlijkheid meer een instrument van God geworden, van het geheel.

EN Ik wil benadrukken, dat hun gebeden voor de wereld en het ontvangen van retraitegasten bijdragen aan een groot geestelijk krediet. Ze sparen voor de eeuwigheid. Ze zetten telkens de ramen open naar God. Zo krijgt hun “Mijn God” veel gelegenheid Zich uit te drukken in de aardse werkelijkheid.

Laat burgermensen niet denken: "oh, dat bereik ik nooit”. Want ieder heeft zijn weg, en elke dag geeft nieuwe kansen om zich af te vragen:

Kies ik voor God of voor Diens tegenstrever, de aap van God?
Kies ik voor het geheel of voor de afscheiding?
Kies ik voor het goede of voor het kwade?
Dus laat jullie vooral inspireren door het voorbeeld van de monniken.

Wees jullie allen gezegend

 * Zie http://watchthegod.blogspot.nl/2013/09/de-persoonlijkheid-en-het-ego.html

Nr. 192

Een soort van ochtendziekte

 

Mag ik U wat vragen?

Ik merk, dat ik regelmatig ’s ochtends vroeg wakker schiet, zo tussen 4-6 uur, en dan voel ik me heel vervelend. Soms neerslachtig, soms ben ik bang, soms zie ik erg tegen de dag op, soms ben ik eenzaam en vraag me af, wat het alles voor zin heeft.

Ik heb het niet altijd, maar het kan heel heftig zijn, allerlei negatieve emoties bespringen me dan, en soms ben ik verbaasd over de heftigheid.
En bijna altijd verdwijnt het in de loop van de eerste uren van de dag volledig.

Ik vraag me dan af: wat betekende dat nu weer? Hoe komt het dat het helemaal verdwenen is, waar komt het vandaan? Zou u daar iets over willen zeggen? Ik neem aan, dat meer mensen hier last van hebben?

Veel mensen herkennen dit. Hoe meer men gevoelens een goede plek geeft in het leven, hoe sterker ze worden ervaren. Mensen die hun gevoelens flink onderdrukken, hebben hier geen last van , maar die ontwikkelen dan mogelijk ineens een depressie of een lichaamskwaal.

En dan is er een groep, die nergens last van heeft, omdat ze oppervlakkig zijn, of (nog) geen problemen hebben.

Het is een eenvoudige schoonmaak, waar je mee te maken hebt, en het gaat aldus.

Op de dag maak je van alles mee, en gevoelsmatig kan dat niet altijd verwerkt worden.
De reacties, de bijbehorende emoties, het verwerken van wat gebeurd is, dat alles geschiedt ’s nachts. Door het menselijke bewustzijn wordt, met behulp van de geestelijke wereld,  alles geordend, herbeleefd,  in dromen geuit, opgeruimd of genezen. En de diepte van de emoties, die jij ’s ochtends vroeg ervaart, zijn niet meer dan het fijnstof in de lucht na het stofzuigen, het restje rotzooi op de bodem van een afwasteiltje. Als dat is opgeruimd , ben je klaar, kun je vrolijk verder.

Gestofzuigd, afwas gedaan, de dag verwerkt.

En dan kun je daarna aan een volgende klus beginnen, aan een nieuwe dag beginnen.
En het ego gaat met dat vreselijke uurtje graag aan de haal met opblazen van emoties en het trekken van conclusies. Niet doen.
Gewoon doorgaan, en dan lost alles zich op. Klaar is Kees.

Wees jullie allen gezegend

 

Nr. 190

Bewust zijn is een constante keuze

Zou u iets willen zeggen over de bevrijding van de mens?

Ik merk, dat ik eigenlijk de hele dag moet opletten. Mijn ego met zijn gevoelens en gedachten en begeerten en fysieke ervaringen wil mijn bewustzijn constant verstrikken. Ik dacht, dat bevrijding een staat was, maar het lijkt wel een soort alerte aandacht. Het is een telkens opnieuw kiezen voor waarnemen i.p.v. in alle toestandjes van het leven gezogen worden. Zoals je ook relaxed je door het verkeer kunt begeven maar toch wel altijd moet opletten. Zoiets?
 

Je treft het uitstekend. Je relaxed door het verkeer begeven maar altijd opletten.

Dat is de staat van een bevrijd bewustzijn. Dat tegelijkertijd weet, dat het ego, de wereld, de aap van God altijd proberen je te kielhalen. Altijd spannend. De mens kan vallen. Of de mens kan weer uit zijn staat stappen. Zeker op aarde.

Het is een beter beeld dan jezelf beschouwen zoals je naar het weer in Nederland kijkt. Het weer raakt je veel minder dan de werking van het ego. Dat blijft dag en nacht bij je. Altijd permanente waakzaamheid, net als in het verkeer.

De guru’s en geestelijke voorgangers, die ontspoord zijn, hebben altijd de werking en de aanwezigheid van het ego onderschat. En hun bevrijding overschat. Jammer dat ze niet bij dit proces de hulp inroepen van God of het leven, of van allebei. Of van hun medemens. Want zonder kritiek vaart niemand wel. Je hebt de omgeving en de ander nodig, juist om te toetsen of je nog wel een juist perspectief hebt, of je nog wel juist leeft, of je nog wel juist handelt.

Lijkt dit tegenstrijdig? De omgeving nodig hebben en tegelijkertijd niet door de omgeving verleid worden?

Nee, juist niet. Actief deelnemen aan het verkeer, je zonder angst in het verkeer begeven, een juiste rol spelen in het verkeer met respect en liefde, en oog hebben voor alle leven. En tegelijkertijd het verkeer zien als een middel, niet een doel.

En dat doen het ego, en de aap van God: het middel tot een doel maken. Meer kwaad zit daar niet in. Maar het is niet juist.

Het ego in de gaten houden zoals je het verkeer in de gaten houdt. Meer is het niet.

Altijd opletten, een attente waakzaamheid, het perspectief van de eeuwigheid overeind houden, het leven koesteren vanuit God, niet vanuit het ego.

Dan blijf je bevrijd. Dan ben je vrij. Dan blijft alles goed. Dan is alles goed.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 184

 

De persoonlijkheid en het ego

Eigenlijk is er een groot verschil tussen het ego en de persoonlijkheid.
Zou U daar op in willen gaan?

Wil je hier eerst zelf iets over zeggen?

Ik heb altijd gedacht, dat ze zo’n beetje het zelfde waren, en dat als het ego verdwijnt, slechts U overblijft met Uw wil. En dat iemand dan liefdevol en ruimhartig en “onpersoonlijk” wordt.

Maar in deze bijzondere weken, dat ik alles aan het loslaten ben, merk ik, dat mijn ego en al het gedoe eromheen niet meer zoveel aandacht krijgt van mij. Maar wat is dat mij dan? Eigenlijk echt wel iemand, een persoonlijkheid, maar niet zo opgefokt en worstelend. Meer een soort rustige stille waarnemer, maar toch wel een ik-figuur, een ik-zegger,  een persoonlijkheid dus.
Zoiets.

De persoonlijkheid is een gift van God.

De persoonlijkheid wordt groter als het ego kleiner wordt.
Wat is het verschil?

Het ego blaast emoties op.

De persoonlijkheid laat ze stromen.

Het ego klampt zich aan emoties vast.

De persoonlijkheid laat ze gaan.

Het ego vindt zichzelf het middelpunt van het heelal.

De persoonlijkheid ervaart zijn hele omgeving liefdevol.

Het ego wil de beste zijn.

De persoonlijkheid ervaart louter gelijkwaardigheid.

Het ego is diep van binnen onzeker.

De persoonlijkheid voelt een vertrouwenwekkende vastigheid.

Het ego probeert alles te bezitten.

De persoonlijkheid geniet vooral van wat hij ziet, niet wat hij bezit.

Het ego probeert alles te krijgen.

De persoonlijkheid probeert alles te geven.

Het ego leeft in permanente angst.

De persoonlijkheid vertrouwt.

Het ego verdeelt en heerst.

De persoonlijkheid accepteert en bindt.

Het ego denkt of voelt op de verkeerde momenten.

De persoonlijkheid voelt en denkt op de juist momenten.

Het ego handelt wel of niet op de verkeerde momenten.

De persoonlijkheid handelt wel of niet op de juiste momenten.

Het ego praat of zwijgt op de verkeerde momenten.

De persoonlijkheid praat of zwijgt op de juist momenten.

Het ego kent alleen verleden.

De persoonlijkheid kent alleen toekomst.

Het ego laat zich verleiden door de duivel, de aap van God.

De persoonlijkheid laat zich leiden door God.

Het ego maakt alles persoonlijk.

De persoonlijkheid maakt alles onpersoonlijk.

Het ego worstelt met het leven.

De persoonlijkheid zegt ja tegen het leven.

Mijn  zoon, ga zo voort op de weg van de bevrijding.

Wees gezegend.

En jullie, weet, dat elk mens de weg gaat van ego naar persoonlijkheid.

En weet, dat elk mens een mengeling is van deze twee grootheden. En de aandacht die een mens besteedt aan de ene grootheid gaat af van de aandacht die hij besteedt aan de andere grootheid.

Want het is het een of het ander.

Gij kunt geen twee heren dienen.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 182

 

Laat de wereldse houding varen

 

Got Jesus?‏@JesusGraces Do not conform any longer to the pattern of this world, but be transformed by the renewing of your mind. -Rom 12:2 Geretweet door God Loves

Zou U deze tweet willen toelichten?

Hoe doet een mens dat? Jouw mind (gedachten en gevoelens, dus jouw houding) hernieuwen.
Het is zo simpel, dat het voor jullie allen moeilijk is.
Het oud-Griekse gezegde: “Panta rhei kai ouden menei”, oftewel “alles stroomt en niets beklijft”.
Het ego pakt gedachten vast en het worden dogma’s en leerstellingen.
Het ego pakt gevoelens vast en het worden sentimenten
Het ego pakt relaties vast en het worden gehechtheden.
Het ego pakt zaken vast en het wordt fixatie.
Het ego pakt dingen vast en het wordt materialisme.

Is het mogelijk, dat de persoonlijkheid niets vastpakt, of eigenlijk na het vast gehouden te hebben het weer loslaat? Ja, het is mogelijk.

Daartoe zijn nodig: inzicht en de vrije wil.

• Inzicht.

Dat alles in het leven je toestroomt en weer weg mag stromen.
Dat je kwetsbaar bent, als je alles zo vast wilt houden.
Dat je onzeker blijft, als je zo vasthoudt aan zekerheden.
Dat het is als het is. Dat het komt, als het komt. Dat het gaat, als het gaat.

• De vrije wil.

Door steeds vast te pakken en daar de beperkingen en de ellende van inzien.
Door los te laten en vrijheid te ervaren.
Door overgave en te voelen hoe alles weer gaat stromen.
Door het leven aan je te laten voltrekken.
Door er niet altijd zo tussen te zitten.
Door met lege handen te willen staan in het leven.

“Do not conform any longer to the pattern of this world, but be transformed by the renewing of your mind”

Vertel, Mijn zoon, wat je ervaart, als je van het draaiende wiel van de persoonlijkheid overstapt naar de stille as van het bestaan, als je verwelkomd wordt in Mijn Melkwitte Boezem.

Eigenlijk is er dan niets, er is stilte, er is leegte. Er is afwezigheid van mijn persoonlijkheid. Er is overgave, er is rust. Er is Uw totale aanwezigheid van vertrouwen en liefde. Ik kan me zelf dan niet meer vinden, maar ben alleen, met U. U bent, en ik mag het ervaren. Zoiets.

Dit is het Koninkrijk Gods op aarde, stilte en overgave en liefde, beschikbaar voor wie dit inziet en dat ook wil.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 126

Nederigheid is aandachtig geduld (Simone Weil)

BaltimoreDharmaGroup‏@BDGzendo   Humility is attentive patience. ~Simone Weil
 
Zou U deze tweet willen toelichten?

Nederigheid is het tegenovergestelde van ego hebben. Het ego wil op de eerste plaats staan. Het ego kan niet luisteren. Het ego kan niet vertrouwen. Het ego rekent altijd voor zichzelf.
Wanneer het menselijk bewustzijn ontdekt, dat de wereld van het leven, de wereld van God, de wereld van het innerlijk, de wereld van de geest echter en waarachtiger is en meer toekomst heeft, gaat men stoppen met het ego te voeden.
In plaat daarvan komt overgave, vertrouwen, loslaten, echt luisteren, echt kijken, komt er meer ruimte. En geduld voor het leven, besef dat alles goed is, dat alles wat betekent, dat alles een doel heeft, dat zelfs de grootste ellende vrucht en hoop in zich draagt. Nederigheid maakt dat iemand de ander belangrijker vindt dan de eigen gedachten en gevoelens.

“Nederigheid is aandachtig geduld”  

Nederigheid is niet weggelegd alleen voor gelovigen.
Nederigheid is weggelegd voor menselijk bewustzijn dat geleerd heeft verder te kijken dan het eigen leven. Dat geleerd heeft het ego te overstijgen, geleerd heeft dat er iets waardevollers is dan het eigen ik, namelijk God, het leven, het geheel.
Als nederigheid de ruimte krijgt, is er aandacht, is er geduld.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 83
 

I like to listen (Ernest Hemingway)

Ayurveda Schools‏@Ayurvedic_Acad_ “I like to listen. I have learned a great deal from listening carefully. Most people never listen”. Ernest Hemingway

Zou U deze tweet willen toelichten?

Misschien wil jij een begin maken, immers, als jij niet had leren luisteren, zou je Mijn stem niet kunnen horen?

Ja, eigenlijk is dat zo. Grappig, terwijl ik steeds maar bang ben, dat ik niet genoeg luister naar U, en dat ik niet goed luister.
Maar daar gaat U straks vast wat over zeggen, ook.

In mijn persoonlijke leven ben ik verbaasd over hoe matig mensen luisteren. Hoe ongeduldig ze zijn, als iemand een verhaal vertelt. En hoe ze eigenlijk wachten tot de ander is uitgepraat om verder te gaan met hun verhaal, hun mening, hun associaties, hun ervaringen. Alsof het alles zo interessant is.
Toch luister ik graag naar anderen. Ik houd van hun verhalen, ik voel daar wat bij. Daarnaast heb ik luisteren altijd een mooie manier gevonden om levenservaring op te doen via de verhalen van anderen.
En dat ik nu luister naar Uw stem. Hoe kan het toch?

Ik heb mijn hele leven naar U gezocht. Ik heb regelmatig gevoeld, dat U er was bij mooie muziek, een mooi stil moment of mooie natuur. Maar ook riepen die ervaringen bij mij altijd op: “Mijn god, waar ben ik U kwijtgeraakt, waar bent U, hoe kan ik dichter bij U komen?”
Dus wat kan ik er nog meer over zeggen dan dat veel mensen matig luisteren, dat ik dat wel probeer te doen, en dat U vast beter luistert naar ons dan wij naar U. Zoiets?

Ja dat is goed.
Mensen, die hun ego van de troon hebben gehaald, of die door moeilijkheden contact hebben gemaakt met hun innerlijk, die luisteren graag. Maar vooral ook, omdat ze het luisteren naar hun eigen ego niet meer zo interessant vinden.

Dit is Mijn stelling: mensen die goed luisteren, hebben de identificatie met hun ego verbroken, van nature, van karakter of door ervaringen. Ze vinden hun ego niet meer zo interessant, en hebben hierdoor een innerlijk contact gemaakt met hun hart en hun ziel.
Gevolg is, dat ze op een andere manier luisteren. Ze luisteren niet meer naar de vele egoverhalen van anderen, maar luisteren naar hun medemens, met liefde en met aandacht. Ze wachten vooral of ze meer horen dan het egoverhaal: een droom, een sterke emotie, een prachtige associatie, een innerlijk ervaring. Zoals je mooie schelpen en stenen op een strand kunt zoeken.

“I like to listen. I have learned a great deal from listening carefully. Most people never listen”

Hemingway zegt: carefully. Zo luister je echt: zorgvuldig. Dan hoor je tussen de regels, dan hoor je het verhaal achter het verhaal, dan hoor je de verborgen smarten en verlangens, dan maak je hartecontact met jouw medemens, dan ga je in hun schoenen staan en ze begrijpen.
Dan is de geest van liefde gearriveerd.
Zo luistert de spirituele wereld altijd, zo luistert jullie beschermengel, zo luistert jullie ziel, zo luistert jullie“Mijn God”, zo kunnen jullie allen leren luisteren.
En weet, dat Wij alles horen van jullie maar jullie nog weinig van Ons.
En luisteren kun je pas als je stil geworden bent van binnen.
En jij, Mijn zoon, je hoort nog veel niet van wat Ik zeg, maar weet, dat je al veel meer hoort van jouw “Mijn God” dan menigeen. Dus wees gerust. En wees gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 76
 

Kijk naar de vriendelijkheid, niet naar de fouten van de ander (Boeddha)

My Boeddha‏@MyBoeddha “Always be mindful of the kindness and not the faults of others” #boeddha
 
Mijn God, wilt U deze tweet toelichten?

Het ego is een wonderbaarlijk verschijnsel. Noodzakelijk hulpmiddel voor de evolutie en een autonoom gestalt achtig veld van ervaring en intentie en geheugen en wil. Maar zoals eerder geformuleerd is het ook snel een eigen leven gaan leiden met beeldvorming, pretenties en vooral veel wanen en illusies.

Een belangrijk aspect van dit geheel wordt door deze tweet aangestipt.

Een alom aanwezige neiging van het ego is om de fouten van de ander en de mooie eigenschappen van zichzelf naast elkaar te zetten. Veel eigenwaan en veel vooroordeel dus.
Het zou een mooie opdracht voor een aantal van jullie kunnen zijn om de zaak om te draaien: de mooie eigenschappen van de ander zetten naast de eigen fouten. Jullie zouden dan veel oordeel, vooroordeel, eigenwaan, zelfingenomenheid en egocentrisme afleren. Het zou een verzaking van het ego worden. En waar het ego wordt verzaakt krijgen “Mijn God” en de ziel ruimte. Een excursie van beperking en zelfingenomenheid naar luisteren en liefdevol ervaren. Een bevrijding van oude patronen en veel inzicht krijgen in iets elementairs, iets wat alle mensen mogen gaan beseffen: dat jullie allen hetzelfde zijn, dat meer bindt dan scheidt, dat jullie een liefdevolle bejegening van de ander automatisch vertaald zien in betere verhoudingen, beter contact, meer ruimte en meer humor. Want wie lacht niet wie zichzelf bezit.

"Always be mindful of the kindness and not the faults of others"

Jullie zullen dan gaan zien hoeveel medemensen er eigenlijk aardig zijn en goedbedoelend rondlopen. En zelf ook afhankelijk en kwetsbaar zijn. En net als veel anderen, ook al lijkt dat oppervlakkig van niet, wanhopig verlangen naar geluk en het dikwijls niet vinden.
Mildheid en een glimlach treden dan op in plaats van voorheen grimmig oordeel en afwijzing.
Zo worden jullie waarlijk kinderen van EEN God, of voor de atheïsten kinderen van EEN aarde.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 57