Translate

Posts tonen met het label Intellect van de mens. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Intellect van de mens. Alle posts tonen

zondag 4 december 2016

Wil en intellect zijn één en hetzelfde (Baruch Spinoza, 1)



Deze uitspraak van Spinoza gaat héél ver. We zijn geneigd om te denken dat de wil en het intellect twee totaal verschillende dingen zijn, maar eigenlijk  hoe langer ik erover nadenk hoe meer ik ga zien dat de mens en de ontwikkeling van zijn intelligentie misschien wel gelijk oplopen met de ontwikkeling van zijn wil. En hierdoor onderscheidt de mens  zich dus ook gelijk van de dieren, door die individuele niet door instinct maar intelligentie gedreven wil.
Zou U hier op in willen gaan?

Toen de voorouders van de mens hun eerste beslissing namen vanuit de eigen wil, niet vanuit het instinct en de gewoonten van de groep, toen werd de planeet aarde door de geestelijke wereld erkend als geestelijk-evolutionaire planeet. De waardigheid van wil was geboren* en dat kon alleen met ontwikkelde individuele intelligentie.
Maar Spinoza is iets te makkelijk met te zeggen dat intellect en wil hetzelfde zijn. Dat zijn ze bepaald niet. De aardse evolutie kent veel voorbeelden van primitieve moordlust en kwaadaardig-intelligente wilsuitingen. Ogenschijnlijk teveel.

Maar Spinoza heeft een punt wat betreft de hogere wil.
Daarnaast zou de volgende vergelijking kunnen helpen.
De wil kan worden gericht door intellect zoals kracht voortkomt uit spieren en water kookt door vuur. Het intellect is dan de oorzaak, men ziet iets, men begrijpt iets, men doorziet iets, anders dan de andere wezens in de omgeving, en dan vloeit daar uit voort de wil om wat met dat inzicht te doen. Het een kan dan niet zonder het andere. Zonder wil leeft men in een  ivoren toren en doet men er niets mee. Zonder intellect is de wil niet meer dan door instinct gedreven actie. Maar samen zijn ze de bewerkstelligers van het menselijke lot en de bouwers van toekomstige geestelijke werelden.

Dus jij hebt een punt dat ze gelijk oplopen zoals jij dat noemt. Op zouden moeten lopen, zou Ik zeggen. Als dat niet gebeurt geeft dat wel evolutionaire ruis.
Maar Spinoza toont groot inzicht door te stellen, dat ze samen zeer belangrijk zijn, bijna onmisbaar voor elkaar en in de geestelijke menselijke ontwikkeling eigenlijk één en hetzelfde lijken te zijn.
Spinoza is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

*Zie: het urantiaboek, p. 710

Nr. 361

zaterdag 22 september 2012

De schoonheid van het leven (3), de mens






De mens is de kroon op de schepping. Evolutionair gezien heeft de mens op deze aarde nog een lange weg te gaan, bezie de door de mens veroorzaakte oorlogen, vervuiling en misdaden.
Maar de mens is en blijft de kroon op Onze schepping.
Waarom, vraagt een cynicus?
Ik zal dit beantwoorden aan de hand van vijf aspecten.

  • Het fysiek van de mens: de mens is geëvolueerd via vis, kruipend reptiel, aapachtig zoogdier tot het beeld van de kosmische mens: recht op lopend, kijkend naar de sterren, fluweelzachte huid, werkzame handen. Wonder van evolutionaire schoonheid, schakel tussen beest en geest. Eerste fase van de ooit verwachte geestelijke mens. 
  • Het intellect van de mens: de menselijke geest kan denken, nadenken over zichzelf en het leven, terugzien en vooruitkijken, uit het hier en nu van de fysieke situatie stappen, dromen, bedenken en vervolgens scheppen en is in staat om gelukkig zijn.
  • De kunst van de mens: de mens maakt dingen, die tot voor zijn komst alleen voorbehouden waren aan God. Een spinnenweb, een nest, een met bladeren bekleed hol, maaksels van de dieren waren bescheiden voorboden. De David van Michelangelo, de dame met de Parel van Vermeer, de rijzige beelden van Giacometti, de cantaten van Bach, de geslepen robijnen van een diamantsmid weerspiegelen al een beetje de hemelse schoonheid. En dit is nog maar het begin.
  • Het hart van de mens: de verbeten verdediging door een moedereend van haar kroost is in de mens getransformeerd tot: naastenliefde, een opererende westerse chirurg in een vluchtelingenkamp, een liefdevolle imam in een moskee, een jonge verpleegster in een sloppenwijk, een zwaarbelaste president van een arm land zijn voorbeelden van mensen met een groot hart, die het menselijke egoïsme hebben getransformeerd tot liefdevolle daden voor de mensheid.
  • De spirituele transformatie van de mens: een mens, die Zijn God zoekt en vindt en met hart en geest getransformeerd wordt tot een heilige. Een mens, die zijn persoonlijkheid vrijwillig uit handen geeft aan Zijn God en instrument wordt van de eeuwigheid, en dit al op aarde. Deze mensen worden zo Gods handen op aarde. Het eeuwige beeld van de mens, de wonderen en genaden voortbrengend die God voor de mens bedacht heeft. Als laatste belofte. “Gij zult grotere daden verrichten dan ik” , zei De Christus.
De geestelijke wereld zegent de mensheid om haar vijfvoudig schoonheid. En de evolutie zal uiteindelijk de hele mensheid en de hele planeet transformeren tot een planeet van Licht en Liefde.
Maar daar hebben We nog “wat tijd voor nodig”.

Wees jullie allen gezegend


Nr. 105