Bewaak jullie innerlijk

Ik wilde U vragen. Ik ben altijd zo opgeruimd en optimistisch geweest maar dat lukt me niet meer zo goed, ondanks Uw boodschappen.

Het lijkt alsof de mensheid achteruitgaat in alles. We weten al van de teloorgang van de natuur. Maar ook de menselijke beschaving zelf holt achteruit. Het niveau van het onderwijs wordt steeds minder. De multinationals die regeringen overrulen. De uiterlijke beschaving op straat. Het gebrek aan respect voor omgangsvormen, voor de overheid, voor wetten. De gevaren op straat. Het doorgeschoten individualisme. De macht van de drugswereld, de farmaceutische industrie, de wapenhandel. De kloof tussen arm en rijk. De vluchtelingenstroom.

Mijn God, U weet dat ik neerslachtiger aan het worden ben, ook al is mijn privéleven puik op orde. De film Idiocracy (uit 2006, over een beschaving die in 500 jaar ernstig achteruit holt en heel ordinair en primitief geworden is) heb ik nu tweemaal gezien, en hoe achterlijk het er ook toegaat, ik zie het nu om me heen gebeuren.  Dus hoe kunt U ons nog troosten?

Laat Ik jullie dan niet troosten maar waarschuwen. In eerdere blogs is al gezegd dat er heel wat staat te gebeuren. Het kan immers niet zo doorgaan, alle grafieken “slaan alarmerend in het rood”. Wat jullie alleen nog kunnen doen, is jullie eigen leefwijze veranderen en vooral van binnen de rust bewaren.

Bewaak jullie innerlijk, wat er ook gebeurt.

Er zijn veel kapers op de kust die jullie onrust en ongeluk willen brengen: verslavingen, de indringende aanwezigheid van de social media, het bombardement van negatief wereldnieuws, drukte, lawaai en meningen van andere mensen, ga maar voort.

Wees jullie bewust van de stille as in het alsmaar harder ronddraaiend wiel eromheen. De stille as, de bewaakte stilte, het beschermde innerlijk, de rust van binnen, de tempel van de ziel, jullie Mijn God. Noem even een eerder gebruikt citaat.

Ja, ik weet het al:

Red in jouw binnenste wat er te redden valt (Michel Montaigne)

Houd moed, houd moed, wees waakzaam, en wees gerust, elke storm eindigt, elke crisis brengt nieuwe dingen, elke ramp kent positieve gevolgen. Maar vooral, bewaak jullie innerlijk. Niemand anders doet dat voor je.

En jij bent neerslachtiger, Mijn zoon, omdat je toch nog teveel openstaat voor de buitenwereld en te weinig jouw toevlucht zoekt bij Mij. Geef het goede voorbeeld, jongen. Maar het helpt dat je jouw laatste verslavingen aan het overwinnen bent. Ga zo voort.  

Wees jullie allen gezegend

Nr. 566

Van een zwaar naar een licht gemoed

Ik fietste van mijn werk naar huis en ik voelde me niet fijn. Ik was moe, twijfelde over een paar toestanden op mijn werk en hoe ze aan te pakken. Ik somberde behoorlijk over de toestanden in de wereld en was bedrukt over het volgende. Een vriend van mij is nogal van de samenzweringen en had mij de dag ervoor betoogd hoe een machtige groep achter de schermen bezig is met het ensceneren van de derde wereldoorlog. En dat doen ze met behulp van de islamitische aanslagen, en er komen er meer, ook met vuile kernbommen. Het had mij  blijkbaar toch meer geraakt dan ik had beseft. Kortom, behoorlijk downig.

Ik bedacht, dat ik niet ging bidden om kracht. En ik had ook geen zin om ontspanningsoefeningen te gaan doen of weet ik wat ik in huis heb om tot de rust en de stilte te komen die ik graag heb in plaats van dat getob.

Ik gooide het over een andere boeg.
Ik besloot om alles te laten en gewoon God te gaan danken voor alles wat ik had aan goeds in mijn leven. Ik laat hier de details achterwege maar het is echt heel erg veel, en dat geldt voor iedereen. Het kan gaan van kunnen zien tot in een vrij land wonen, van werk hebben tot veel kunnen lachen, van een goede intelligentie tot de bewondering van de bloeiende hyacint in de achtertuin, van het hebben van een goede broer tot de nieuwe vulpen op je bureau. Iedereen heeft een eigen flinke rij.

Kortom, dat deed ik.

En het wonderbaarlijke gebeurde: ik ging me steeds lichter voelen, steeds beter en ik maakte weer contact met het perspectief van het leven, met de nabijheid van God. Eigenlijk vrij snel al ging het weer aardig met me.
Zou U daar iets over willen zeggen?

Dat doe Ik graag.

Jij stapte eenvoudigweg van het draaiende wiel  naar de stilte van de as. En eigenlijk gebeurde dat in een half uur tijd, heel makkelijk, heel ontspannen, heel natuurlijk. Hoe kon dat zo snel geschieden, alsof je een dure massage had gekregen, of een korte vakantie,  zo snel als je terechtkwam in de stilte, in het overzicht, in het vertrouwen, in Mij, in God! Je werd weer licht en stond weer open!

Elke keer maakte je contact met de giften van God als je dankte voor iets. En Ik zag dat je dat zeer meende, ook al voelde je het niet zo, omdat je vast zat aan al die negatieve emoties.

Elke keer voelde je de schoonheid van Mijn liefde meer, elke keer kwam je dichter bij Mij, elke keer dat je voor iets dankte kwam je dichter bij Mijn waarheid, dat het leven een gift van God is, ondanks alles. Elke keer stapte je verder weg van de waan van de dag, weg van de zorgen en angsten en twijfels van het alledaagse leven.

Dus je stelde Mij ook in de gelegenheid jou te bereiken met Mijn kracht en Mijn perspectief, doordat je uit vrije wil elke keer je meer openstelde.

Zo makkelijk is dat, als de mens maar wil.
Wees jij gezegend.
 
Wees jullie allen gezegend

Nr. 327

Wees stil en weet dat Ik God Ben

Mijn God, mag ik U wat vragen?
Soms ben ik zo vreselijk in beslag genomen, dat zelfs met U praten me moeite kost.
Ik weet, dat U in mijn hart verblijft.
Ik weet, dat U daar bent.
Ik weet, dat ik altijd bij U terecht kan.
Waarom lijkt U dan zo ver weg?

Mijn zoon, Ik ben nooit ver weg. Jij gaat regelmatig ver weg.

En dan wacht Ik. Want Ik weet, dat je altijd terugkomt.
Maar jij bent dan weer de wereld ingegaan, en hebt Mij achtergelaten.
Jij maakt je dan zorgen, en hebt Mij dan vergeten.
Jij bent dan op de buitenwereld gericht en voelt niet meer, dat Ik in jouw binnenwereld wacht.
Jij bevindt je dan op het draaiende wiel van het leven en Ik wacht dan in de as van Jouw Zelf.

Mijn God, ik weet het, ik weet het, wat ben ik toch een sukkel.

Ik wil graag proberen wat vaker naar U toe te komen.
Ik wil echt proberen me vaker te herinneren dat U daar bent in mijn hart.
Ik wil me vaker herinneren, dat U daar verblijft in die geheime Innerlijke Burcht.
Dat U op mij wacht in die Rozenhof, dat Prieel van Stilte.
Ik wil graag proberen wat vaker naar U toe te komen.
Zou U me daar bij willen helpen?
Misschien ben ik te brutaal, als ik U vraag om het weer eens heel echt te mogen voelen, dat ik bij U ben, dat ik U ervaar. Ik heb die emotionele ervaring zo nodig.

Mijn zoon, kom dan, en kom met veel aandacht, met veel vertrouwen, met veel stilte.

Kom, en laat de wereld even achter. Je bent welkom.

Ik ga naar die ruimte in de stilte van mijn hart.
En voel niets.
Even ben ik geneigd ongeduldig te zijn en te denken “zie je wel, je wilt te veel”.
Maar dan herinner ik me. En wacht, wacht in stilte.
En het wordt stil om me heen. Er is niets van mijn ego, geen gedachte, geen gevoel, geen besef van ego, alleen een ik-bewustzijn, en dan voel ik God.
Ik voel een grote, liefdevolle aanwezigheid van Ruimte, van Stilte, van intense Rust, van Zijn. En ik ben zo blij, zo blij verrast, dat ik dit mag ervaren en zeg tegen God: “Oh mijn God, bent U daar, bent U daar nog altijd, kan ik echt altijd naar U toekomen, is het waar?”

Het is waar, en je mag vanaf nu elke keer wanneer je dit doet, Mij ervaren. Je mag Mij meemaken, je mag voelen, dat je in Mijn Boezem verkeert, je mag daar op vertrouwen.

Wees gerust, Mijn zoon, je hebt genoeg gepoogd, je hebt genoeg verzaakt, je hebt genoeg gewacht, je hebt genoeg opgeofferd, je hebt genoeg losgelaten.
Kom bij Mij en wees welkom in jouw, want nu Mijn hart.

En al die dagen daarna, elke keer, dat ik het me herinner, en dat probeer ik, raak ik ontroerd, ervaar ik God, ben ik in de Stilte van de Vleesgeworden liefde, in het Koninkrijk Gods op aarde. Gewoon, zo in mijn hart. Zo eenvoudig, zo dichtbij, zo waar, dat ik het niet kan geloven.

Wees jij gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 302

Eén samenspraak met jou, mijn God (Etty Hillesum)

100 jaar geleden werd Etty Hillesum geboren. Ze is als Jodin vermoord in Auschwitz in 1943. Haar boeken beschrijven haar weg naar God, ondanks de oorlog en de ellende van de concentratiekampen.
In haar brieven uit Westerbork schrijft ze, voordat ze naar Auschwitz wordt gedeporteerd:
“Je hebt me zo rijk gemaakt, mijn God, laat me ook met volle handen uit mogen delen. Mijn leven is geworden tot één ononderbroken samenspraak met jou, mijn God, een grote samenspraak” *.
En haar laatste schrijven:
“Ik sla de bijbel open op een willekeurige plaats en vind dit: de Heere is mijn hoog vertrek” **.

Hoe kan ze zo in de hemel leven , terwijl ze zich in de hel bevond?

Zou U daar op in willen gaan?

Daar ga Ik graag op in.

Etty heeft onder de druk van de omstandigheden, met een goede leraar, uit Godsvrucht en met haar vrije wil definitief God op de troon toegelaten van haar innerlijk. En zij heeft ervoor gekozen permanent  in Gods boezem te vertoeven, ondanks alles.

Zij is het levende bewijs , dat de mens het Koninkrijk Gods op aarde kan realiseren.

Zij vertoeft in de melkwitte boezem van God, zij is de hele weg gegaan. Zij heeft geleerd ja te zeggen tegen het leven, is gestopt met oordelen, ook al zag ze alles om haar heen: het lijden van de joden, de haat van de bewakers, de verwarring en angsten van moeders om haar kinderen, de wanhoop, de luizen, de honger.
Maar bovenal zag en voelde ze Gods nabijheid, vertoefde zij in Gods nabijheid. Zij liet zich niet verleiden op het draaiende wiel van het leven te stappen maar verbleef in de stilte van de as.

Gezegend is Etty Hillesum, gezegend haar voorbeeld, gezegend haar geschriften, gezegend haar lezers.

Wees jullie allen gezegend

 

*   Westerbork, 18 augustus 1943

** Westerbork, 7 september 1943
Uit: De nagelaten geschriften van Etty Hillesum

Kiezen jullie voor het ronddraaiende wiel of voor de stilte van de As?

"U bent allen kinderen van het licht en de dag” Jozefkerk Assen Geretweet door F.Andries Oosterveen 12 november 11 om 23:13via HootSuite 

Mijn God, wilt U deze tweet toelichten?

Hoe ware woorden, en hoe dikwijls zijn ze niet begrepen, niet gehoord, niet doorgedrongen in jullie hart en geest.
Deze woorden gaan over het Koninkrijk Gods op aarde, direct en onmiddellijk beschikbaar en bereikbaar en te realiseren, wanneer jullie dit ene zouden beseffen: dat jullie je met jullie bewustzijn bevinden op het ronddraaiende wiel van het leven en je daarmee vereenzelvigen, je daarin verliezen, alleen maar dat ronddraaien gewaar zijn.
En jullie hoeven alleen maar naar de as te gaan, waar jullie “Mijn God” is, waar God is, waar stilte is, waar jullie geestelijk wezen wacht.

Slechts EEN stap, slechts EEN inzicht, slechts EEN besef.

En afhankelijk van jullie aard worden jullie Stil, of Glimlachen als de Boeddha, toen hij dit besefte, of barsten in lachen uit van vrolijkheid over de eenvoud van dit inzicht en het gemak van de stap.
Daar is De Melkwitte Stilte van jullie diepste wezen, daar is Alles, daar is jullie ware leven, daar ligt jullie Geboorterecht.

Jullie hebben geen kerk, geen boek, geen yoga, geen strijd tegen een duivel, geen filosofie, geen lang leven, geen training, geen ziekte en ellende nodig om dit te beseffen.
Willen jullie dit beeld overdenken?

Toen Frenkie, het instrument van Zijn God, van Mij, uit zijn oude leven werd getild door Mij met een aanraking door Christus met Pasen 7 jaar geleden, gebeurde het volgende: Frenkie raakte tot in zijn diepte wezen ontroerd van verbazing, van dankbaarheid en geluk.

Maar het was niet om een Christus, die treurde om de fouten of de zonden van de mensen, geen bestraffende en normatieve Christus.
Het was om een verdrietige Christus om de kansen die de mensen laten liggen, om de prachtig belofte die binnen hun bereik ligt, om hun onvermogen dit te zien, en om hun leed daarmee verbonden.

Om de zonnige tuin van hun "Mijn God", die op hen wacht, terwijl ze blijven hangen in de donkere en vochtige kelder van hun ego. Om hun geklamp aan het ronddraaiende wiel, terwijl de As slechts EEN stap verwijderd is.

“U bent allen kinderen van het licht en de dag”

Wat een ware woorden, en wat een eenvoud. Het zou jullie mantra kunnen zijn, jullie hulpmiddel in het leven, jullie sleutel tot jullie Mijn God, jullie stap naar jullie eigen Koninkrijk Gods op aarde. Jullie bevrijding, jullie verlichting. Jullie recht.

Overdenken jullie dit en reageer niet met “ja, maar” want dat is "nee".

Reageer met “okay, Frenkies “My God”, ik ga het als hypothese overwegen, ik ga het overdenken, ik ga het navoelen, ik ga het proberen, ik ga het misschien doen.

Jullie “Mijn God” wacht met vreugde op deze stap. Want het is jullie bestemming, vroeg of laat. En alle godsdiensten en alle filosofieën, alle idealen moeten slechts handelen over dit ene, namelijk of het vroeger kan, want later zal het zeker gebeuren. Maar dit vroeger beseffen, bespaart jullie zoveel moeite en leed. En dat was en is het verdriet van Christus, de belofte van Mohammed, het besef van Boeddha, de boodschap van Jahweh, de essentie van Zen, het ideaal van Krishna.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 56