God bereikt ons uiteindelijk altijd

God ontmoet ons waar we zijn. Zelfs als we de kleinste kier hebben, die de deur naar ons hart opent, zal God zijn ingang vinden*

Zou U hier iets over willen zeggen?

Als die kleine kier er niet is, weet God dat die ooit ooit ooit zal komen. Dikwijls al in dit leven, soms pas in de geestelijke wereld. Zelfs in de hel, juist in de hel, staat God klaar bij de kleinste kier.

Maar wat houdt die kier dan in en hoe moeten jullie dat praktisch voor je zien?

Wel, aldus: die kier is een vraagteken in het bewustzijn, waar de mens eerst nog in uitroeptekens leefde.

Een uitroepteken: de mens leeft in eigenwaan,  vertrouwt louter op zijn eigen wil, eigen ideeën, eigen denken. Hij weet precies hoe de wereld in elkaar zit en men moet hem niets vertellen over het leven en zelfs zeker niet over God, die zal bij die mens waarschijnlijk wel niet bestaan.

Een vraagteken: de mens weet het niet meer, is aan het einde van zijn latijn, zit met een enorme worsteling en vertwijfeling en stelt een vraag. Of bid vanuit zijn geloof.

Voorbeelden zijn:

God, helpt U mij?

Ik weet niet meer wat ik moet doen, wijst U mij de weg?

De wanhopige eenzame uitroep: help?

Natuurlijk is dit een gechargeerde en gekunstelde tweedeling, maar het principe is duidelijk. God en de geestelijke wereld respecteren de vrije wil tot het gaatje. En al loopt een mens in duizend sloten tegelijk, als hij geen ? in zijn bewustzijn ervaart, kan God niets doen. Maar gelukkig leidt elke weg, zelfs een ogenschijnlijk doodlopende weg ook al is het een dramatische en destructieve omweg, altijd naar God.

En dan nog één ding: als de mens in eigenwaan leeft, doodlopende wegen bewandelt, en totaal verloren gaat in aardse termen, dan is het ook niet zo dat de belangrijke wet van God dat de vrije wil van de mens altijd gerespecteerd wordt, de enige wet is. Dan zou het er voor de mens vrij hopeloos uitzien. Er zijn ook nog andere wetten die deze wet kunnen aanvullen of overrulen of de mens bepaald niet subtiel wijzen op de grote beperkingen van zijn vrije wil. Zoals de wet van liefde, of de wet van rechtvaardigheid of de wet van oorzaak en gevolg.

Daarom komt het met de mens uiteindelijk altijd goed, vroeg of laat, goedschiks of kwaadschiks, bewust of onbewust, onvrijwillig of vrijwillig.

Dawn Eden en Marcus Grodi zijn gezegend. 

Wees jullie allen gezegend

 

* Interview YouTube Marcus Grodi en Dawn Eden 2012-11-12

Medelijden met de succesvolle medemens

Ik wil U vragen. Soms vraag ik me af of ik niet medelijden heb met de verkeerde mensen. Misschien zijn zij die heel succesvol zijn en vol eigendunk door het leven gaan wel meelijwekkender dan  iemand die behoorlijke tegenslag ondergaat en nogal timide geworden is door de tegenslagen van het leven?

Daar ga Ik graag op in.

Ik propageer hier niet dat lijden heel fijn is en dat jullie er naar uit  moeten kijken. Bepaald niet. Om de kern van Mijn boodschap helder neer te zetten, chargeren we de boel maar enigszins.

Praat vijf minuten met iemand die niets dan succes heeft gehad in het leven en zie hoe deze mens ingenomen is met zichzelf en zeer tevreden over zijn karakter en talenten. Hoe onprettig kan zo’n gesprek zijn waar je als medemens maximaal mag verkeren in de schittering van deze persoon.

En neem dan iemand die mismaakt is of lelijk of ernstig invalide en aan het worstelen is met het leven. Praat met die persoon en zie hoe bescheiden ze geworden zijn, en zonder veel eigenwaan en hoe ze heel intens luisteren naar jouw eigen verhaal.

Zei jouw eigen moeder niet al: "om een mens, die nooit wat heeft meegemaakt, loop je met een grote boog heen".

En zie Christus niet tegen Vassula Ryder: ” als je wist wat het lijden van de persoonlijkheid betekende voor de staat van jouw ziel dan vroeg je om nog meer”.

Eén van de eigenschappen van de Heilige Geest, van de Moeder-God, van de Godin is: zachtmoedigheid en zie hoe de succesvolle medemens daar weinig van bezit en de geteisterde en lijdende medemens zeer veel. Bij de eerst kan God slechts lijdzaam toezien en wachten, bij de  tweede werkt God direct door deze mens heen op zijn omgeving, op zijn leven, op de ander. God is de lijdende, de geteisterde, de zieken, de machtelozen, de gevangenen, de wanhopige mensen zeer nabij.

Bij de succesvolle en zelfverzekerde mensen moet nog even geduld betracht worden, ze komen vanzelf terug in het Vader-Moederhuis maar via een omweg.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 447

Als de gesloten deur niet opengaat, is-t-ie niet de jouwe (Hopeloos verloren, 5)

Zou U hier op in willen gaan?

Het gaat altijd om de wil van de mens. Die speelt hem parten, en die speelt de geestelijke wereld parten, die speelt God parten. De wil van de mens, niets anders. En ook dat is deel van het plan van God.

In het geval van gesloten deuren en de mens die wil dat die deur opengaat, is er bijna altijd sprake van een verkeerd gerichte wil. Want anders zou die mens doorlopen en een andere ingang zoeken, of een ander plan trekken of eenvoudig accepteren, dat deze gesloten deur geen optie is. Als een winkel gesloten is, ga je ook niet staan bonken op de deur tot-ie opengaat. En zo handelt de mens bij de gesloten deuren in zijn leven.

En de oplossing is eigenlijk heel simpel. De mens vraagt aan God of aan het leven: moet ik die deur openen, of moet ik wachten of moet ik weggaan en een andere kant uitgaan? En de mens krijgt dan altijd antwoord. Maar niet als de wil in het geding is, dan luistert  men niet of met verstaat het verkeerd. Of men stelt helemaal geen vraag maar blijft dan bonken op deze deur die niet open zal gaan. Want vaak is het niet “de bedoeling dat die deur opengaat”.

Dat gezegd hebbend is het altijd goed wat er gebeurt, want de wil van de mens brengt hem verder.

Ook al is het met omwegen.
Maar uiteindelijk gaat het altijd richting God.

Wees jullie allen gezegend

https://www.powerofpositivity.com/11-quotes-to-remember-when-you-feel-lost-in-life/

Nr. 411

Het obstakel is de weg (Zen gezegde)

Zou U hier iets over willen zeggen.

Het is altijd waar.

De hindernis op de weg is dan de eigenlijke opdracht voor de mens. Hoe reageert hij, hoe pakt hij het aan, gedraagt hij zich als slachtoffer of maakt hij er wat van?

Maar soms is de hindernis een dwalende weg van ellende en moeilijkheden en raakt de mens verder van God af dan ooit. Natuurlijk nooit voor eeuwig, want elke omweg is uiteindelijk een weg naar God. Maar toch, wat kan de mens een droefenis over zichzelf en diens medemens afroepen. Wat kan de weg van de mens door de obstakels op zijn pad en zijn verdwalen in eindeloze verslavingen en zijwegen meewarigheid en zorgen afroepen bij zijn geestelijke begeleiders. Het gaat niet altijd goed, integendeel.

Dus jullie kunnen wat met dit gezegde.

Zeker, want dit gezegde roept jullie op om je niet te verliezen in het verre doel, want de wereld van het verlangen kent een immer wijkende horizon. En zo stellen jullie je  geluk uit. Dit gezegde roept jullie op om alert te zijn, roept jullie naar het heden, roept jullie op om ja te zeggen tegen alles.

Want zoveel is waar, dat veel  van jullie aandacht en energie en levensgeluk verloren gaat, omdat jullie je blind staren op het doel van de weg. En intussen verglijdt de tijd, intussen raken kostbare momenten in het heden verloren omdat jullie niet opletten.

Ja,  opletten is het goede woord. Want niet alleen het obstakel op de weg is een belangrijke zaak, ook een weg zonder obstakels is een belangrijke zaak.

De weg van de mens is alles wat hij heeft, echt alles. Want het bereiken van het doel is niet altijd wat het leek. En de weg, die is echt alles wat de mens heeft. Geniet ervan, zou Ik zeggen en zeg ja tegen de obstakels, daar word je heel zen van.

Wees jullie gezegend

Nr. 393

 

I want to know the thoughts of God; the rest are details (Albert Einstein)

“I want to know the thoughts of God; the rest are details”~Albert Einstein Tina van Leuven‏@InnerDelight  
 
Wilt u deze tweet toelichten?

Waarom ga je er zelf niet allereerst op in?

U heeft gelijk. Dat doe ik.
Oh, U weet hoezeer mijn innerlijk gekweld wordt door deze vraag, deze wens, dit verlangen. Soms worstel ik om dichter bij U te komen. En ik weet, dat ik met mijn vrije wil zelf op duizend manieren van U wegdrijf. Ik vind dan andere dingen belangrijker, leuker, aantrekkelijker dan met U verkeren. Maar op sommige momenten ben ik oprecht, dan is er nog maar één wens: dichter bij U te zijn en U te ervaren, en U voorop te stellen, intussen alle dingen des levens gewoon volbrengend. U ziet dat dan vast in mijn hart, want eigenlijk komt er altijd een Beloning, een Reactie, een Antwoord op mijn vraag. Ik maak dan contact met het bijbelse “U kent de werken van Uw handen”.
Ik houd van U en leef voor U en probeer U op de troon van mijn innerlijk te plaatsen, maar mijn oude willetje is er nog. Millimeter voor millimeter moet ik dat willetje zelf met Uw hulp afbreken, of misschien moet ik zeggen, anders richten. Want heb ik immers niet ook millimeter voor millimeter gewerkt om die wil te vergroten en te versterken en te koesteren en te verafgoden en te richten op de wereld en mijn leven? Ik hoef die opgebouwde wil "alleen nog maar" als een verrekijker of een microscoop anders te richten en ik zie U, in al Uw glorie. Dat weet ik en dat heb ik ervaren.
Is dit wat?

Het is een oprecht antwoord.
Weet dat Ik jou streven en jouw verlangen en jouw pogingen en jouw falen zie, maar weet ook, dat alles goed is. Ik heb geduld, Ik zie de horizon van jouw weg, Ik zie waar jouw verlangen je heenbrengt.
Naar Mij. Is niet elke weg een weg naar God, ook al is het een omweg ? Ik zie de omwegen die je kiest, maar ook jouw pogingen de kortste weg te nemen.
En soms te ervaren dat de weg het doel is, dat je er al bent. Dat je er al kunt zijn, dat alles er al is. Dat Ik wacht, dat Ik Ben, dat jij al bent in Mij. Want die verrekijker of microscoop behoeft maar één goede handwenk en Alles is daar.

“I want to know the thoughts of God; the rest are details”

Tegen jullie allen wil Ik zeggen: wordt verliefd op de geest, op het spirituele, op jullie Innerlijk, op jullie “Mijn God” om dan te ontdekken, dat je daardoor automatisch verliefd wordt op het leven. Automatisch. En wie verliefd is, ziet niets anders dan het object van zijn liefde.
Dan is de persoonlijkheid verdwenen en God gearriveerd.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 68