De moeilijkheden des levens en het tellen van zegeningen

Ik en met mij velen vinden dat er nu wel erg veel problemen in de wereld zijn: Corona, terroristische aanslagen, economische crisis, onzekere toekomst, vluchtelingen noem maar op. Maar nu lees ik een boek dat speelt in de middeleeuwen. De wreedheid, de onwetendheid, de vooroordelen, de armoede, de ziekten, het is echt vele malen erger dan nu. Nou ja behalve de milieucrisis, dat is wel een dingetje.

Klopt het, Mijn God, dat de zorgen des levens echt minder zijn dan vroeger?

Mijn zoon, jullie leven in de hemel vergeleken met de middeleeuwen. Dus het zou fijn zijn, als jullie de moeilijkheden een beetje relativeerden, als jullie jullie zegeningen meer telden, als jullie je beter wapenden tegen wat  er nu speelt. Het leven is er de afgelopen vijf eeuwen voor het merendeel van de mensen oneindig beter op geworden. Niet alleen fysiek, materieel en qua gezondheid maar ook qua onderwijs, vrijheden en rechtvaardigheden leven jullie bijna allen in de hemel, vergeleken met de hel van de middeleeuwen. Tel jullie zegeningen en schrik niet van moeilijkheden. Jullie voorouders hadden echt een zwaarder leven. Ik zeg niet dat jullie verwend zijn maar wel dat jullie het heel goed hebben. Verheug je daar meer over.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 492

Tellen we onze zegeningen genoeg?

Laatst kwam iets heel erg bij mij binnen.
Ik sprak iemand die in de loop van haar leven blind geworden is.
En het raakte me met name omdat zij er erg mooi mee omgaat.
Ze klaagt niet, stelt zich altijd erg zachtaardig op en lijkt echt van het leven te (willen) genieten. Dus dat hield me bezig, ze had gewoon grote indruk op mij gemaakt, als mens en in haar levenshouding.

Op een goede dag vatte ik de koe bij de horens en deed het volgende, toen ik een keer alleen thuis was. Ik stelde me voor dat ik blind was. Ik liep door het huis, ging even de tuin in om de geuren op te snuiven. Ik schonk mezelf  een glas water in en deed zelfs een plas op het toilet, behoorlijk netjes eigenlijk. Kortom, ik probeerde de blinde uit te hangen en me voor te stellen hoe dat zou zijn. Het lukte me wel zeker een kwartier lang en vond het verbijsterend moeilijk. Ik werd niet alleen bevangen door een grote hulpeloosheid maar vond het ook heel benauwend.

Ik zei tegen God: “Mijn God, als dit me ooit zou overkomen, zou ik U vragen om me te genezen want ik vind het ondraaglijk moeilijk. Ik vind het verschrikkelijk en beloof  U alle andere moeilijkheden in mijn leven met verve te dragen. Ik zal dan nooit meer klagen, alles met geduld dragen, alles met moed doorstaan. Maar aub niet dit. Ik vind het zo erg om Uw mooie schepping niet meer te kunnen zien. De dauw op een blad, een bloem, de luchten, de gezichten van de mensen als ik met ze praat, het is te erg. Geneest U mij aub?”

En toen deed ik mijn  ogen open en zag alles weer. Uw wonderschone schepping, de omgeving, de huid van mijn handen, alles, alles, alles. En ik was zo dankbaar met het leven, zo dankbaar alleen omdat ik kon zien, alleen omdat ik kon zien.

Zou U hier iets over willen zeggen?

Eigenlijk is dat niet nodig.

Jij hebt op mooie wijze aangetoond dat de mens zich nauwelijks of niet realiseert hoeveel van zijn leven bestaat uit giften, talenten, bijzondere eigenschappen die allen niet vanzelfsprekend zijn. Jouw verhaal is een vleesgeworden “tel jouw zegeningen”.
Het zou mooi zijn als meer mensen vaker deze oefening zouden betrachten.
Men zou gelukkiger, dankbaarder, milder en liefdevoller worden.
Wees jij gezegend met jouw actie.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 326

 

Tel jouw zegeningen

Daniel Goddard‏@DanielGoddard 14 oktober

“The things you take for granted, someone else is praying for”

 

Zou U deze tweet willen toelichten?

Zo is het.

Het zou een mantra moeten zijn, deze tweet.
De mens is geneigd te kijken naar wat hij niet heeft en wat de ander wél heeft.
Zo voedt hij een houding van ontevredenheid en frustratie en slachtofferschap.
En weet dat de wereld van de commercie en de reclame en luxe deze houding graag voedt.
Het is slecht voor de mensheid.
En de geestelijke wereld heeft mededogen met  deze kleine en onvolwassen levenshouding.

De mens kan zijn perspectief 180 ° omdraaien, en kijken naar wat hij wél heeft en de ander niet.

Wat gebeurt er dan?
Dan stilt de wereld van het verlangen.
Dan komt men in het hier en nu.
Dan ervaart men een gevoel van zegening.
Dan maakt men contact met dankbaarheid.
En weet, dat de wereld van de spiritualiteit en de religie deze houding zou moeten voeden. Dan zou ze bij de mens innerlijke rust en overgave voeden.
Dat is beter voor de mensheid.
Dan verheugt de geestelijke wereld zich over deze wijze levenshouding.

De twitteraar zij gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 188