Het verlangen van het innerlijk

De wereld is vol hunkerende zielen die van honger omkomen, terwijl het brood des levens toch bij hen is: de mensen sterven zoekend naar juist de God die in hen woont. De mensen zoeken naar de schatten van het koninkrijk met verlangende harten en met vermoeide voeten, terwijl deze schatten alle binnen het directe bereik van het levende geloof liggen (Urantia boek, Leringen van Jezus, 159:3.8).

Tja, mooie tekst toch en denk ik zo waar. Zelfs de grootste atheïsten voelen zich verloren in deze grote en risicovolle wereld. En natuurlijk kun je je vastklampen aan een partner, de kinderen, werk, fanatieke hobby’s en heel hard roepen dat je gelukkig bent en niks nodig hebt verder, en zeker geen geloof. Maar ik geloof ze niet, zeker als ik dit lees. Zou U hier op in willen gaan, aub?

Wij kijken in de geest van de mens, in zijn hart, in zijn innerlijk. En hoe waar is het wat Christus zei. Hoe kan het ook anders? Hij was in Zijn aardse leven nauw verbonden met Zijn God, dus behalve in de hof van Gethsemane, in Zijn grote beproeving, nooit eenzaam. Hij verkeerde met God, dag en nacht.

En nu de mens. Zeker de westerse mens, en zeker de ongelovige westerse mens. Wat een  treurigheid, zou je kunnen zeggen. Het vastklampen aan de materie, het lichaam, vakanties, de ratio. Maar het is niet  treurig. Wij in de  geest vinden het aandoenlijk. Want de ongelovige mens ontkent zijn diepste wens terug te keren naar de Vader-Moeder God, niet meer eenzaam te zijn. Maar hij heeft dat onder het kleed van zijn eigenwaan geschoffeld. Aandoenlijk.

Maar laten we het niet hebben over de ongelovige mens, daar zijn al blogs aan gewijd. Laten We het hebben over de mens die verlangt naar God.

Gelukkig mens die verlangt naar God en dit ook voelt met heel zijn wezen. Dit verlangen is een garantie voor toekomstig succes, en het bewijs van het bestaan van God. Levensbrengend Principe, Sleutel tot Geluk, Troost  in bange dagen, Enige Ware Zuivere en Liefdevolle aanwezigheid in de mens. Zo dichtbij, zo aanwezig, zo wachtend op de mens die verder kijkt dan zijn neus lang is, die zoekt in zijn innerlijk en niet in uiterlijke godsdiensten of voorgangers en goeroes. Gezegend de mens die God weet in zijn innerlijk, die bewust luistert naar De Stille Stem van binnen. Gezegend de mens die niet meer eenzaam is, omdat hij God weet in zijn hart.

En natuurlijk ook gezegend alle andere mensen, eens komen ze achter de Grote Waarheid, is het niet in het aardse leven, dan wel in het leven na de fysieke dood. Die belofte ligt daar.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 572

Ervaar het licht in jouw innerlijk (Licht 1)

U zou nog een toelichting geven op de eigenlijke betekenis van Kerstmis, de geboorte van het Licht in de wereld ?

Het licht in de wereld, maar dan het hele jaar door. De geboorte van het licht in jezelf. Hoe gaat dat, hoe moet dat, wat betekent dat?

De harten van de mensen, hun gedachtewereld, hun emotionele leven kunnen meer licht gebruiken. Licht, dat de geestelijke wereld graag in grote hoeveelheden uitdeelt. Dat Licht wordt onvoldoende gevraagd, onvoldoende ontvangen en onvoldoende gekoesterd, waarom?

Omdat de mens onwetend is, omdat de mens een kind is, nog niet een zoon of dochter van God. Omdat de mens worstelt met zijn innerlijke krachten, omdat de mens heen en weer geslingerd wordt tussen uitersten, want niet God zit op deze innerlijke troon, maar het ego.

Het ego, dat wonderlijke, prachtige, volmaakte instrument, dat altijd ten dienste staat van het leven. Maar….het kan in zijn onwetendheid niet op de troon zitten van het innerlijk, waar eigenlijk alleen God mag verblijven. Dit is zo bedoeld.

Geboorte van het licht in jouw eigen innerlijke wereld betekent, dat de oude mens plaats maakt voor de nieuwe mens. Dat de mens van kind van God uitgroeit tot zoon of dochter van God, dat niet de wil van de mens maar Gods wil geschiedde. Dat niet het ego op de troon zit, maar de “Mijn God”.

Bij de Oude mens:

• Het paard: het lichaam, dat niet luistert, maar waarvan men slaaf is en dat regelmatig op hol slaat

• De koets: de emoties, die meegesleurd worden door het paard en zijn wilde draf.
• De passagier: het denken, dat op kritieke momenten onvoldoende invloed kan uitoefenen op de besluiten van het ego, de koetsier.
• De bagage: ergens in een koffer zit “Mijn God”, met het deksel dicht.
• De koetsier: het ego, heen en weer geslingerd tussen een op hol geslagen paard, een gehavende, slecht functionerende koets, onvoldoende goede communicatie met het verstand en eigenlijk maar rondscharrelt: het ego noemt dat zijn levenslot.

Bij de Nieuwe mens:

• Het Paard: het lichaam, goed verzorgd, maar in een goede dressuur.
• De koets: de emoties, die allen worden geaccepteerd, niet onderdrukt, in uitstekende staat, kleurrijk, de invloed op besluiten staat onder toezicht van het verstand.
• De passagier: het ego, belangrijk, gekoesterd, maar heeft geen invloed op de reis, kijkt naar buiten en geniet.
• De bagage: alle energie van de geestelijke wereld. Deksels van koffers hoeven niet geopend, want alles is transparant, alles wordt gebruikt en alles stroomt.
• De koetsier: de “Mijn God”: “niet mijn wil, maar Uw wil geschiedde”. Het denken zit naast de Koetsier, alles wordt geaccepteerd en gewaardeerd door Mijn God, en gerespecteerd.
  

Het resultaat is overgave, rust, vertrouwen en loslaten.
Resultaat is ook: de persoonlijkheid is een persona geworden, een “masker”, een doorgeefluik voor God. Een transparant en volmaakt werkend instrument, ten dienst van het leven, ten dienste van God.
Het Koninkrijk Gods is gerealiseerd.
Het Licht op aarde is in de mens zelf geboren
Ik zeg jullie: dit is de waarheid, dit kán jullie waarheid zijn, elke dag opnieuw.

Zie http://watchthegod.blogspot.nl/2012/11/jullie-krijgen-elke-dag-de-kans-opnieuw.html).

Elke dag opnieuw kunnen jullie dit proberen, elke dag opnieuw kunnen jullie hiervoor openstaan, elke dag opnieuw kunnen jullie oefenen met deze kennis, elke dag opnieuw kunnen jullie dit ervaren.

Wees het licht in jezelf.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 134