Translate

Posts tonen met het label Innerlijk beest leidt tot lelijkheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Innerlijk beest leidt tot lelijkheid. Alle posts tonen

zaterdag 23 maart 2013

Het leven na de dood van een liefdeloze hoerenmadam

 
U zou, omdat in de vorige blog een ontspoorde mannelijke moslim besproken is, ook het leven na de dood van een ontspoorde vrouwelijke westerse hoerenmadam toelichten. Wilt U dat doen?

 Mensen kunnen zo gauw aan de haal gaan met geestelijke boodschappen. Voordat We er erg in hebben, zijn bepaalde moslims boos, alleen omdat het om een moslim gaat, of Somaliërs omdat het om een Somalische man of wat dan ook. Zo gauw is daar het chauvinisme voor de eigen groep,  bekrompen, wat  liefdeloos, mensen uitsluitend. Daarom nu een heel ander mens.

Maar de boodschap moge ook zijn: ontsporing en redding van aardse persoonlijkheden vinden plaats in alle rassen, stammen, geloofsvormen en maatschappelijke standen.

Nu dus een liefdeloze, wellustige hoerenmadam en haar bijzondere gang na haar aardse dood.
Mevrouw is met een zelfzuchtige aard, een materialistische opvoeding en verkeerde vrienden terecht gekomen in de wereld van prostitutie en het grote geld. Ze had de pech, dat ze ook nog mooi was en een sterke wil had. Ze hield van haar prostitutiewerk en manipuleerde mannen met haar lichaam. Ze klom in dit wereldje al snel op tot het “betere” werk voor de machtigen en rijken der aarde. Ze ging zelf elite prostituees aantrekken. Ze werkte, sterk en onafhankelijk en dominant als ze was, zonder enige souteneur. Ze legde zich toe op de exclusieve wereld van SM, hele jonge meisjes en andere decadente prostitutievormen. Zij was in haar werk meedogenloos, ongevoelig voor de gevoelens van haar medewerksters en had een hele structuur opgebouwd om jonge argeloze buitenlandse meisjes te manipuleren tot eigenlijk slavernij. 
Zij is op de leeftijd van 55 jaar aan haar eind gekomen tijdens een voor haarzelf gearrangeerde orgie met drie mannen. Een hartaanval met dodelijk afloop.

Zij is door de hartaanval uit haar lichaam geslingerd. Ze was met haar lichaam vereenzelvigd, want met plastisch chirurgie was ze nog steeds een mooie vrouw.
Ze heeft als een beest geleefd en heeft dus ook het voorkomen van een beest. Haar geestelijk lichaam weerspiegelt al haar trekken, die door haar mooie  lichaam enigszins waren verborgen. Welke trekken waren dat: de gestalte van een zwijn , de wellust van een bavianenkont, de huid van een bloedzuiger en de snuit van een hyena. In de geestelijke wereld is alles mogelijk. Zij heeft haar handen misbruikt tijden het slaan van haar meisjes, en heeft dus geen armen. Zij heeft met haar benen haar afhankelijke, kwetsbare vrouwen getrapt en heeft dus geen benen. Ze ligt op de grond tussen eindeloze hopen geld en sieraden, ziet niets anders, maar kan ze niet aanraken dan met haar snuit. Maar die snuit wil alleen wat eten. En eten is er niet. Zij heeft altijd alleen zichzelf gevoed, dus niemand voedt haar nu. Ze ligt te wentelen in haar geld, dat schuurt aan haar bloedzuigerhuid, en tussen haar sieraden, die op duizenden manieren met hun scherpe kanten steken in haar lichaam. Ze heeft overal pijn, want ze heeft altijd anderen pijn gedaan.

Omdat ze recent is overleden schetsen Wij een scenario hoe dingen zullen verlopen. Want veel verloopt volgens voorspelbare patronen.

Met haar krachtige geest en sterke wil klampt ze zich vast aan haar woede over dit vreselijke lichaam, over haar situatie, want ze kon altijd situaties naar haar hand zetten. Ze verkeert in toenemende machteloosheid, want ze was altijd realistisch. Dus ze ziet nu ook de hopeloosheid in van haar situatie. Inzicht komt met de jaren, toch nog vroeg, na zo’n 18 jaar. Ten eerst omdat zij wel zorgzaam was voor haar naaste familie, met name haar ouders, ook al was dat dan louter financieel. Maar vooral door haar intelligentie. In de hel van 18 jaren is ze zonder enige hulp van buitenaf gaan beseffen, dat ze het er zelf naar had gemaakt, dat ze alles aan zichzelf te danken had en op haar eigen blaren zat. Toch krijgt ze pas na 18 jaar een gesprek met een oudere mannelijke begeleider. Omdat iemand om hulp moet vragen of een vraagteken in diens bewustzijn moet ervaren vóór recht op hulp. Dat duurde even. Ze  had het immers zelf altijd uitgezocht. Ze krijgt een oudere mannelijk begeleider, omdat een jongere bij haar teveel associaties oproept met seksualiteit en omdat zij altijd in haar innerlijk een latente behoefte gehad heeft aan een vaderfiguur. Deze behoefte wordt nu gehonoreerd, want in de geestelijke wereld is alles bekend. Het spreekt voor zich, dat haar eigen vader niet bepaald een vaderfiguur was.

De gesprekken met haar begeleider zijn op twee doelen gericht, ten eerste dat er in het aardse leven meer bestaat dan materie, macht en seksualiteit, en ten tweede het leed dat zij haar meisjes heeft aangedaan. Nu ze eenmaal over de brug is gekomen, duurt de coachingsperiode slechts een half jaar, met de volgende veranderingen:
  • haar omgeving verandert in een eenvoudige kamer met uitzicht op een zee (de ontspannende werking op een controlfreak)
  • haar voorkomen wordt menselijk, ze verwerft het recht op ledematen en een normale huid
  • ze kan zich vrij bewegen in en rondom haar woning
  • haar pijnen verdwijnen
  • alle geld en sieraden verdwijnen
  • ze krijgt wat fruit, brood en water.
Omdat mevrouw een sterke wil heeft en een sterke persoonlijkheid, wil ze uitgebreid alle gevoelens ervaren van haar slachtoffers. Zo beleeft zij een heel leven van pijn, verdriet en machteloosheid in precies een half jaar. Zij moet ervoor behoed worden om hier niet aan ten gronde te gaan. Het kan voorkomen, dat iemand in zo'n situatie gek wordt, als men gaat ervaren welk leed men heeft veroorzaakt. En dan duurt het hele traject langer. Zij wordt daarvoor dus behoed, maar zij wil steeds meer dan ze eigenlijk kan verdragen. Ze gaat nu snel. Haar spijt en wroeging nemen met de maanden zo toe, dat ze nog maar één ding wil: op duizend manieren rechtzetten wat ze misdaan heeft. Ze kan zo vrij snel ingezet worden in helpende situaties, eerst met begeleiding, later zelfstandig. In de lagere geestenwereld moet ze regelmatig ontzet worden, omdat ze in haar hulp aan jong vrouwen de strijd aangegaan is met demonen. Zij doet dit aanvankelijk in de geestelijke wereld en later vanuit de geestelijke wereld voor aardse persoonlijkheden.

Mevrouw zal een zeer waardevolle en liefdevolle helper in de geestelijke wereld worden en zal ooit overgaan tot een leven van Licht en liefde, hoewel haar verleden nooit helemaal in de vergetelheid zal geraken. Daar zal mevrouw wel voor zorgen.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 156
 

zaterdag 16 maart 2013

Het leven na de dood van een Somalische echtgenoot


Zou U in willen gaan op het leven van de “ Somalische echtgenoot “ ?
(Zie http://watchthegod.blogspot.nl/2012/05/een-boodschap-op-pinksteren-message-of.html )

De echtgenoot van de in de blog vermelde Somalische vrouw was geen lieverdje.
Hij was hoogmoedig en onrechtvaardig en vond zijn rijkdom, het bezit van zijn vrouwen en vele mannelijke kinderen eigenlijk vanzelfsprekend. Hij had een hoge dunk van zichzelf. Hij vond dat hij recht had op zijn welvaart. Het leven heeft hem veel gegeven, maar hij heeft weinig teruggegeven.

Kort samengevat was veel van zijn gedrag weliswaar ook cultureel bepaald, maar hij vertoonde een buitengewoon grote onverschilligheid voor de gevoelens van zijn vrouwen en hielp de armen meer uit religieuze plicht dan dat het hem raakte. Hij mishandelde en verkrachtte zijn altijd jonge vrouwen (soms meisjes van 14) zonder enig oog voor hun gevoelens. Hij had een hoge dunk van zichzelf (terwijl hij eigenlijk dom was) en van zijn mannelijkheid.
 Hij genoot van zijn macht en misbruikte die. Wanneer zijn vrouwen, zoals de in de blog vermelde echtgenote, hun dochters verloren, was hij onverschillig voor dat verlies, want vrouwen telden niet in zijn leven, en hij was zeker ook onverschillig voor hun verdriet. Hij was alleen woedend als het om een overleden zoon ging. Hij sloot zijn vrouwen vaak op en behandelde ze altijd als zijn slaven. Wanneer de in de blog vermelde vrouw sterft, ligt hij bij een van zijn jongste, nieuw verworven echtgenotes.

Deze oude Somalische man is in eigen bed, in welvaart gestorven en hij werd omringd door zijn voor het oog wenende vrouwen (zo trouw doen zij). Hij heeft zijn religieuze plichten aan Allah altijd vervuld,  maar meer uit gewoonte dan uit liefde voor Allah. Na zijn overlijden wordt hij door niemand beweend en er wordt door bijna niemand voor hem gebeden.

De geestelijke wereld had uit liefde voor zijn geestelijke toekomst wat in petto.
Hij gelooft in een leven na de dood en verwacht in zijn zelfgenoegzaamheid ontvangen te worden in een mooi omgeving met veel vrouwelijk schoon.

Er is niemand. Hij is beland in een desolate omgeving, en ligt half verlamd voor een armoedige krotachtig bouwsel. Hij ligt in het stof en kan zich met moeite naar binnen en buiten slepen. Hij heeft zijn lichaam zo vaak misbruikt, op het vlak van alle begeerten, dat hij weliswaar menselijk, maar een beestachtig voorkomen heeft. Hij heeft anderen zo vaak psychisch en fysiek misbruikt, dat hij niets meer kan doen. Hij lijdt aan pijnen en ernstig fysiek ongemak: honger, dorst, kou, stofwolken. Hij heeft zweren op zijn huid, want hij heeft vaak de huid van anderen beschadigd. Hij lijdt aan pijnen, want hij heeft te vaak anderen pijn gedaan. De pijnen concentreren zich rond zijn geslachtsdelen en zijn ogen, want zijn seksualiteit en zijn oog voor schoonheid heeft hij misbruikt.

Hij ligt verlamd voor zijn hut en wacht.
Hij is verbijsterd over zijn omgeving, verontwaardigd dat hem dit wordt aangedaan en woedend dat hij niet opgewacht is door een hele reeks mooie vrouwen, want zo ging het altijd in zijn aardse leven.
Hij begrijpt er niets van. En deze situatie duurt vele jaren. Vele jaren. In zijn beleving eeuwen, in aardse termen vele jaren.

Omdat hij nooit heeft geholpen, wordt hij niet geholpen.
Omdat hij nooit medelijden heeft vertoond, is er ook niemand in zijn omgeving met medelijden.

 Zijn “Mijn Allah”, zijn ziel en zijn beschermengel kijken met liefde neer op dit geestelijk schepsel, dit karikatuur van een mens, dit product en resultaat van eigen handelen en met hoop wacht men op een eerste teken van twijfel. Want pas als zijn bewustzijn zich begint af te vragen of hij misschien zelf heeft bijgedragen aan deze situatie, heeft hij recht op enig menselijk contact. Deze periode had korter kunnen zijn, als hij iets goeds op aarde had verricht, een weldaad, een nuttig iets voor de samenleving, maar hij was louter parasiet. De periode  had ook vervroegd kunnen worden als er iemand voor hem had gebeden, als er iemand van hem had gehouden.
Dit is de door hemzelf geschapen hel.

Na circa 45 aardse jaren is in zijn bewustzijn een eerste vorm van twijfel ontstaan.
Hij krijgt daarom bezoek van een geestelijk wezen, dat zich bereid heeft verklaard hem te begeleiden. Dit wezen heeft noodzakelijkerwijs een vrouwelijk voorkomen. Het duurt nog twee jaar voordat zijn bewustzijn wanhopig genoeg is, en genoeg twijfelt om open te staan voor een gesprek.
Maar de uitstraling van dit geestelijk wezen en haar bezoeken doen hem energetisch toch goed, ook al heeft hij haar gedurende deze bezoeken afgewezen. Na twee jaar ontstaat een eerste gesprek.
De hele coaching vergt nog een vol jaar.

De ervaringen in de geestelijke wereld zijn dat de “verstokte”, koppige houding de langste periode betreft. Is eenmaal de geest van twijfel werkzaam in een menselijk bewustzijn dan is de spijtperiode relatief kort.

In dit jaar vinden de volgende veranderingen plaats:

  • Zijn omgeving verandert geleidelijk aan naar een normale, natuurlijke omgeving
  • Zijn voorkomen verandert in dat van een bedeesde, magere man zonder lichamelijk ongemakken of pijnen. Hij kan zich in en rondom zijn eenvoudige woning vrij bewegen.
  • Zijn geest gaat open staan voor de macht en de kracht van het vrouwelijke
  • Zijn zelfingenomenheid verandert in bescheidenheid
  • Zijn egocentrisme in een zekere bereidheid om zich heen te kijken
  • Zijn hart begint geleidelijk open te staan doordat hij mag gaan voelen wat zijn slachtoffers hebben ervaren (dit was overigens zijn eigen keuze)
  • Hij wordt geconfronteerd met hoe hij liefdevoller had kunnen handelen (dit is verplicht)
  • Zijn inzicht neemt toe en dientengevolge zijn spijtgevoelens.
In deze laatste drie jaar van twijfel en spijt groeit meneer uit tot een bereidwillige dienstknecht. 48 jaar na zijn aardse overlijden, mag hij de eerste medemensen ontmoeten. Hij gaat zeer eenvoudige, nederige taken verrichten in de geestelijke wereld voordat hij recht heeft verworven op meer verantwoordelijke taken. Bij tijd en wijlen mag hij één van zijn voormalige overleden echtgenoten en kinderen ontmoeten. Deze ontmoetingen  leiden altijd tot een lange periode van wroeging, zelfverwijt en depressie, juist als de andere partij liefdevol en vergevingsgezind is.

Meneer is uiteindelijk uitgegroeid tot een liefdevolle helper in de geestelijke wereld. Het aardse verleden wordt uiteindelijk helemaal vergeven, echter door de persoonlijkheden zelf nooit helemaal vergeten. Daders zijn minder bereid het verleden helemaal los te laten dan slachtoffers.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 155
 

maandag 30 juli 2012

Ook een nazi wordt uiteindelijk een engel




Zou U nog wat kunnen vertellen over de geestelijke wereld? Wij mensen vinden het zo moeilijk, dat onrechtvaardige politici, misdadige elementen en moordenaars hun rechtvaardige straf ontlopen. Laatst stierf een dictator, die misdaden tegen de menselijkheid begaan heeft zonder gevolgen van zijn misdaden, oud geworden, welvarend, rustig in zijn eigen bed.

Wij weten dat jullie op aarde dit zo zien.
Dit is daarom ook een reden voor deze blogs, die een licht werpen op een en ander.
Wel goed, hierbij een waar gebeurd verhaal.

De nazimisdadiger Heinz Stolz (een fictieve naam) sterft 72 jaar oud in zijn eigen huis, eigen bed, welgesteld, zonder enig schuldgevoel over zijn daden vóór en tijdens de tweede wereldoorlog.

Wat heeft Stolz gedaan: vanuit opvoeding reeds antisemiet heeft hij in de jaren van het opkomen van de nazi beweging als enthousiaste aanhanger meegedaan aan razzia’s tegen alles wat weerbaar en kwetsbaar was: zigeuners, joden, homoseksuelen, verstandelijk gehandicapten. Hij beschouwde deze mensen als halve dieren. Hij was zelf een krachtige persoonlijkheid met een goede intelligentie, geen meeloper of zwakkeling maar een fanatieke racist, een halve sadist, een gevoelsarme man. Hij heeft voor een deel in concentratiekampen, in het buitenland tijdens de oorlogshandelingen en in eigen land tijdens razzia’s alles gedaan wat misdadig is: mishandelingen, martelingen, moorden, verkrachtingen, roof.

Hij heeft in een ander deel van Duitsland na de oorlog onder een andere naam een goed leven opgebouwd en is door niemand ooit beschuldigd. Hij trad ook hard op tegen eigen vrouw en kinderen (pas na de oorlog op latere leeftijd getrouwd). Zijn gezin was niet gelukkig onder”hem”. Hij was in zijn verdere leven niet bepaald een fijne man, maar hij bleef braaf binnen de marge van de wet. Hij heeft eigenlijk nooit enig schuldgevoel gehad, in zijn denken zeer overtuigd van onderscheid tussen betere en mindere mensen.

Mensen denken, als ze over zo’n leven horen, dat zo’n man de dans ontsprongen is. Hoort wie horen wil.

Hij sterft redelijk oud geworden in zijn bed aan een hartstilstand. Omdat hij nooit enige positieve energie gestopt heeft in zijn harte- en geestesleven, wordt door geestelijke begeleiders uit het karkas van zijn fysieke lichaam met moeite een geestelijk lichaam gestroopt, en met geweld in een hok gestopt.
Je zou dit lichaam het beste kunnen omschrijven als een kruising tussen een hondsdolle pitbull, een zwijn en een halve duivel. Het is een lelijk, agressief beest, maar met een “menselijk” bewustzijn. Hij is zijn menselijk voorkomen kwijtgeraakt. Omdat hij geleefd heeft als een beest, wordt hij in een afgerasterd gebied neergezet, waar gelijksoortige geesten/beesten leven. Hun leven bestaat uit bijten, elkaar najagen, doodbijten (zonder resultaat) verkrachten en eigen wonden likken. Het is een permanente staat van geweld en haat. Dit zal 37 jaar duren (tot 2024). Hierna zal hij door een op aarde levende voorspraak persoonlijkheid middels gebed worden overgebracht naar een isoleercel. Hij heeft dan een grauw, doods voorkomen. Daar zal hij enige maanden met behulp van begeleiding, veranderen van een verstokte persoonlijkheid in een spijtoptant. Daarna uiteindelijk na een gruwelijk eenzame periode van berouw en spijt, dit is letterlijk een hel, zal hij veranderen in een eenvoudige begeleider.

Deze fasen zijn beschreven in http://watchthegod.blogspot.nl/2012/06/het-leven-na-de-dood-van-een-harteloos.html

Deze geestelijke persoonlijkheid zal nog eeuwen last hebben van spijtgevoelens. Zijn groeiende staat van liefdevolle begeleiding met een hart vol mededogen zal deze gevoelens op den duur op de achtergrond doen verdwijnen. Deze persoon zal dan voor een lange tijd een hardwerkende en liefdevolle begeleider van mensen in moeilijkheden zijn.

De moraal van het verhaal is dus, dat absolute rechtvaardigheid bestaat, en dat de gevolgen van misdaden altijd tijdelijk zijn, een eeuwige hel bestaat dus niet.

Welke liefdevolle God zou dit kunnen accepteren, eeuwig verdoemenis ? Liefdevol rechtzetten en het geven van kansen zijn enige van de wetten in de geestelijke wereld.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 90

 

zondag 10 juni 2012

Het leven na de dood van een harteloos man




U zou nog eens ingaan op wat er zoal gebeurt met op aarde ontspoorde persoonlijkheden en hoe zij uiteindelijk goed terecht komen.

Ik ga hier graag op in.

Neem een man, die in zijn leven keihard, onbuigzaam en egoïstisch geleefd heeft. Hij was alleen bezig met zichzelf en zijn eigen belangen zonder enig gevoel voor anderen. Hij was niet geïnteresseerd in het leed van anderen en had geen enkel oog voor de kwetsing, moeilijkheden en de ellende die hij bij anderen veroorzaakte. Hij had tijdens zijn leven een hart van glas. We gaan in dit verhaal niet in op hoe hij zo geworden is, karakter, opvoeding, vrienden, dat is nu het onderwerp niet. Iedereen kan zich zo iemand wel voorstellen. Gelukkig zijn veel mensen niet zo, toch worden de grote misdaden tegen de mensheid door dergelijke personen veroorzaakt.

We kunnen zeggen, dat deze man ontspoord is als mens in termen van liefde, mededogen en spiritualiteit. Hij sterft op 75-jarige leeftijd, door weinig mensen in zijn omgeving betreurd.

In de geestelijke wereld bestaat absolute rechtvaardigheid en begeleiding op maat. “Zijn eigen ziel”, die ernstig geleden heeft onder deze aardse persoonlijkheid, en zijn “Mijn God” hebben ruim voor zijn dood al besloten wat de beste toekomstige omgeving voor hem zou zijn.

Hij overlijdt en zijn geestelijke persoonlijkheid (niet te verwarren met “zijn ziel”), misvormd en onvolgroeid, wordt weggedragen op een brancard. Door zijn grote wilskracht, één van zijn sterke eigenschappen, is hij volledig bij bewustzijn. Daar is hij met zijn hart van glas. Hij wordt in glas gevat. Dit betekent zoveel, dat zijn geestelijk lichaam vervat is in glas. Hij kan niets, niet bewegen, niet handelen, niet weg. Hij staart door het glas de leegte in. Want zijn glashard hart maakte dat hij een leeg leven had, geestelijk leeg. De periode dat hij hierin gevangen zit, lijkt voor hem een eeuwigheid, in fysieke aardse jaren gesproken zijn dat er 22. Zijn bewustzijn komt niet verder dan een verongelijkte, op deze situatie woedende, verontwaardigde houding van “ik verdien dit niet, ik heb recht op iets anders, wee degenen die mij dit hebben aangedaan!”. Louter uitroepteken, geen vraagteken.

Deze mens zit eigenlijk in een hel, door hemzelf geschapen, maar wel een tijdelijke. Frenkie heeft zich aangeboden om voorspraak te zijn. Dit betekent, dat hij gedurende enige tijd, zoveel als daar voor nodig is, zich bereid verklaard heeft voor deze persoonlijkheid te bidden. En met name te fungeren als aardse schakel in de bevrijding van zo’n verstokte persoonlijkheid. Frenkie noemt hem voorlopig meneer Glas. De geestelijke wereld heeft deze aardse schakels nodig om een aardegebonden persoonlijkheid te kunnen bereiken ten behoeve van diens ontwikkeling en uiteindelijk bevrijding. Jullie kunnen dit vergelijken met een adaptor die sterkstroom vertaalt naar een zwakstroom apparaat (computer, mobieltje etc.). In sommige godsdiensten is deze voorspraak een bekende methode, maar weet, dat de geestelijke wereld gebruik maakt van duizenden voorspraakpersoonlijkheden als schakel tussen de geestelijk wereld en de aarde.

In het proces van ontwikkeling zitten een aantal fasen.
  • Want één van de kenmerken van ontspoorde levens is die van het uitroepteken: “vertel mij niets, ik weet hoe het zit!”. En voordat een mens kan veranderen en leren en afleren moet er een vraag ontstaan, zoals: “wat is mij overkomen, waarom verkeer ik in deze situatie, wat heb ik gedaan?”. De verstokte persoonlijkheid moet impulsen krijgen van een ? ipv een ! Bij voorbeeld: “hoe heb ik geleefd dat ik hier in verzeild ben geraakt? Of waarom lijd ik nu zo? Of kan iemand mij helpen? Of waarom maak ik dit mee?”. Eigenlijk is dan een belangrijke stap gezet, omdat de geestelijke wereld zo dit verkokerde, rigide en ontspoorde bewustzijn kan bereiken met geestelijke krachten. Deze periode van een ! gaat altijd vergezeld van veel onbegrip en agressie. Zoals bij een verstokte alcoholist. Bij meneer Glas, zoals Frenkie hem in deze eerste fase noemde werden de geesten van twijfel , van inzicht en van herinnering elke dag gevraagd hun invloed uit te oefenen. Zo vroeg Frenkie elke dag om de geest van herinnering om deze persoonlijkheid een gelukkig liefdevol moment uit zijn leven te doen herinneren via een droom of een gedachteflits. Bij voorbeeld zittend op de schoot van zijn moeder en gekust worden door een vader of met vreugde spelend met een vriendje of een moment van schaterlachen om een grappig voorval. Hierdoor wordt de persoonlijkheid op het spoor gezet van: het onbedorven kind dat men ooit was, toen geluk nog gewoon was en verbinding met hoe men ooit geleefd heeft en zo met de vraag: wat is er met me gebeurd sindsdien? 
  • De volgende fase waarin zo’n persoonlijkheid komt is die van spijt. Het ! heeft definitief plaatsgemaakt voor een ? Deze man gaat nu geconfronteerd worden met de gevolgen van zijn handelen en met de gevoelens van zijn slachtoffers. Dit leidt altijd tot een periode van groot lijden, omdat het hart ontdooit, gaat voelen welk leed is aangedaan en het denken gaat beseffen hoe anders men had kunnen handelen. Voor meneer Glas duurde deze intensieve lijdensweg 32 dagen (vergeet niet na 22 jaar vervat zitten in glas). Met dezelfde wilskracht heeft hij alles wat zijn medemens van hem heeft ondervonden willen beleven zozeer zelfs dat wij hem moesten behoeden om niet “kapot te gaan” van spijt, verdriet en wroeging. Het was soms teveel. Wanneer iemand zo lang heeft vastgezeten, is deze spijtperiode, als eenmaal het vraagteken is ontstaan, redelijk kort. Deze periode gaat altijd gepaard met veel depressie, somberheid en wanhoop. In deze periode noemde Frenkie hem meneer Was om aan te geven waar hij naar toe zou groeien.
  • De persoonlijkheid gaat over van spijtoptant naar die van geestelijk werker. Hij wordt ingezet om te helpen in de geestelijke wereld en/of op aarde om in vergelijkbare situaties. Men wordt medebegeleider van een ontsporende persoonlijkheid op aarde of wordt ingezet in bepaalde sferen waar veel verstokte ontspoorde persoonlijkheden vastzitten. En weet, dat deze persoonlijkheden dan een grote verdienste hebben, juist omdat ze gevoelsmatig nog zo dicht bij de daderrol “zitten”. Zij kennen hun pappenheimers. In deze periode van groei, die vele jaren kan duren, worden deze persoonlijkheden nuttige, waardevolle en uiteindelijk liefdevolle helpers in de geestelijke wereld. En weet, dat hun spijt en wroeging, ook al zijn ze veranderd, hen nog vele jaren achtervolgen. Want het verleden kan wel worden herschreven maar niet uitgewist. Deze derde periode gaat altijd gepaard met groeiende liefdegevoelens, maar ook veel spijt, verdriet en verbijstering om het handelen uit eigen verleden.

Meneer Glas is inmiddels een waardevolle helper in de geestelijke wereld geworden en noemt zichzelf meneer Was, als hommage aan zijn voorspraak Frenkie.
Frenkie is om zijn voorspraak gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 80