Het lijden van de wereld (3), de mens

 


Onbeschrijflijk is het lijden van de mens, in omvang, in diepte en het lijden is ondraaglijk.

De stervende baby in de armen van een wanhopige moeder, hongerende kinderen in de droge woestijn, een van pijn schreeuwende en stervende kankerpatiënt, door sadisten gekwelde gevangenen in een concentratiekamp, gemartelde mensen, wanhopige psychiatrische patiënten, moedeloze zelfmoordenaars.
Onbeschrijflijk is het lijden van de mens, vanuit menselijk perspectief.

Vanuit goddelijk perspectief is alles anders. Wij hebben een helikopterview en zien meer dan wat de mens ziet in zijn lijden, zien meer dan een gruwelijk heden.
Wij zien het hele proces, de achtergronden, de oorzaken, de ingrediënten van het lijden, het nut, de gevolgen, de leermomenten, de voordelen, de noodzakelijke kanten van het lijden. Wij zien meer dan dat heden:

• Lijden, veroorzaakt door de mens zelf met zijn verslavingen en materialisme. Iemand krijgt een maagzweer door te hard werken en teveel koffie drinken. Iemand wordt incontinent, door langdurig misbruik op seksueel gebied. Iemand krijgt een dwarslaesie door roekeloos rijden. Iemand sterft eenzaam, omdat-ie als een vrek geleefd heeft.
• Lijden, veroorzaakt door de mens, verbonden met gehechtheden en het verkeerde denken. Iemand wordt waanzinnig, omdat hij teveel met zichzelf bezig was. Iemand wordt ongelukkig, omdat-ie teveel eisen stelt aan het leven. Iemand wordt depressief, omdat hij niet meer gelooft in de steun van God. Iemand ontwikkelt angsten, omdat hij het leven niet durft te vertrouwen. 
• Lijden, onlosmakelijk verbonden met de evolutionaire wereld. De mens, door ervaring groeiend van beest naar geest. De golfbewegingen van opbouw en vernietiging, horend bij de evolutie. De groei van een rots in de kosmos naar een vergeestelijkte planeet van volmaakt geluk vraagt natuurlijk “wat correcties”. Soorten, die door crisis en tegenstand muteren van primitiviteit naar verfijning. Een wereld, die zich ontwikkelt van grofstoffelijkheid naar subtiele energieën. Het leven, dat groeit van monotonie naar eindeloze variatie en rijkdom aan vormen. 
• Lijden van de mens, omdat hij argeloos en meedogenloos groeit van 100.000 naar 7 miljard mensen. Woningen aan een rivier gebouwd, die wegspoelen, waar eeuwen lang natuurlijk water zijn gang kan gaan. Mensen, die gaan wonen aan de voet van vulkanen en denken, dat het hun tijd wel uit zal dienen. Mensen, die hellingen leegkappen, ongeacht de gevolgen voor erosie. Mensen, die onnatuurlijk voedsel eten, onnatuurlijk leven, onnatuurlijk ontspannen en dan virale infecties, kankers en tumoren krijgen. De natuur en de toekomst zullen dit alles noodgedwongen rechtzetten. 
• Lijden van de mens, omdat hij niet ziet, dat inspanning, moeilijkheden, tegenvallers, ongeluk, verdriet en leed een grote verborgen functie hebben. Namelijk het doorbreken van oude patronen. Het verdiepen van het gevoelsleven. Het afbreken van identificaties. Het vergroten van empathie. Het verrijken van het hartleven. Het bijschaven van denken. Het loslaten van oude patronen. De crisis, die mensen dwingt zich af te vragen wat belangrijk is. Een schoonmaak, fysiek en geestelijk. Hoeveel mensen geven achteraf niet toe, dat ze door hun lijden van citroenen citroenkwast gemaakt hebben, van de nood een deugd, van ellende een zegen?

Maar naast dit alles helpt de geestelijke wereld op duizend manieren, reikt mensen middelen, ingevingen, energie, steun, en inspiratie aan om het lijden te dragen

Zie een Koreaans
http://watchthegod.blogspot.nl/2012/04/noord-koreaanse-ellende-evolutie-en-hoop_6088.html 
en een Somalisch leven
http://watchthegod.blogspot.nl/2012/05/een-boodschap-op-pinksteren-message-of.html .


En de geestelijke wereld weet, dat alle lijden tijdelijk is, dat het overgaat, dat er een tijd komt, dat de mens bijna blij is met zijn lijden, omdat het hem zoveel gebracht heeft.
En God en de geestelijke wereld geven de mens alle bewijzen van liefde, en ontzag, van hulp en ondersteuning, van subtiele correctie en liefdevolle begeleiding, van troost en genade, van liefde en van begrip.
En bovendien, krijgt de mens van God de grote belofte aan de tijdelijke en evolutionaire mens: hem in liefde te redden voor de eeuwigheid. Hem een eeuwig leven te bieden door het bouwen aan een geestelijk lichaam, tijdens zijn aardse leven.

Dit geestelijk lichaam gaat na de fysieke dood verder in geluk, in vreugde en in liefde.
Dit geestelijke lichaam wordt vanaf de conceptie reeds opgebouwd, door “Mijn God” en de “eigen” ziel.
Dit geestelijke lichaam wordt na de fysieke dood met liefde ontvangen, met liefde gereinigd, met liefde gezegend, met liefde genezen.
Dit geestelijk lichaam wordt met liefde verder gezonden op de weg naar het Vader-Moeder huis, naar God zelve.

Het lijden is tijdelijk, maar God is eeuwig en Diens mens zal dat ook zijn.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 108 

Het lijden van de wereld (2), de natuur

 God is liefde.

Met liefde wordt alles gevoed met geestelijke energie.
Met liefde worden nieuwe mutaties uitgedacht, bewerkstelligd en begeleid. Met liefde beziet God (met de geestelijke wereld) de explosie van soorten.
Met liefde ondersteunt God verstoringen in het natuurlijk evenwicht en herstel hiervan, omdat een verstoring uiteindelijk een verbetering zal blijken.

In de vorige blog is gesteld, dat dat niet gaat zonder slag of stoot, zonder oefenen, zonder ziekte en dood. Dit zijn noodzakelijk ingrediënten in het proces.

• Willen jullie de lava zee terug, die de aarde ooit was?
• Willen jullie de tyrannosaurus rex terug, die ooit heerser was op aarde?
• Willen jullie de aapmensen terug, die ooit kroon van de schepping waren?
• Willen jullie de koude grotten en berenvellen terug, die de mensheid ooit nodig had om te overleven?

Maar weet wel, dat deze verdwenen zijn en getransformeerd door veel vernietiging en veel verderf en veel ziekte en veel dood.

Accepteer de natuur in wording, met haar golven van opbouw en afbraak.
Accepteer de veranderingen in de natuur, want verandering vernietigt stilstand.
Accepteer de rijkdom aan soorten: wie zou kunnen bepalen welke soorten nuttig zijn en welke niet?
Accepteer het lijden van de natuur als noodzakelijk onderdeel.

Het lijden van de natuur, wat een voor de mens groots en recentelijk ontsluierd mysterie.

• De strijd om het bestaan van diersoorten.
• De zwakke exemplaren van een soort, prooi voor de roofdieren.
• De plantensoorten, die vechten om licht en ruimte.
• Een woudreus, die verstikt wordt door een wurgende liaan.
• Een aardbeving, die vierkante kilometers leven verzwelgt.
• Een vernietigende lavastroom, waarna het leven weer helemaal opnieuw moet beginnen.
• Een ziekte, die huishoudt onder een te succesvolle soort.

En zie het extra lijden van de natuur speciaal in deze tijd bewerkstelligd door de te succesvolle mens:

• De regenwouden die verdwijnen door houtkap.
• De woudreus die dient als grondstof voor tuinhekjes.
• De dode grond onder de tegels van een “gemakstuin”.
• De wateren die vervuilen door plastic en fosfaten.
• De lucht die bezwangerd raakt van uitlaatgassen.

Jullie allen zijn verantwoordelijk voor de duizenden voorbeelden , maar doen er onvoldoende aan. Zo wordt het lijden van de natuur vermeerderd door de aanwezigheid van de mens.

En de landschapsengelen van gebieden, de geesten van de elementen, de deva’s van uitstervende soorten en moeder aarde zelf kijken verbijsterd naar het gedrag van de mens. En zij vragen zich af: hoe in hemelsnaam kan de mens zijn eigen nest bevuilen, diersoorten voor eeuwig verloren laten gaan, eeuwenoude woudreuzen vellen voor lucifers, kernafval produceren voor haar nageslacht, gebieden onbewoonbaar maken met giftig afval?

En Zij allen worden stil, want het antwoord is niet daar.

Maar God kent de geheimenissen van verleden en toekomst, houdt mysteries verborgen en bedoelingen geheim. En weet, dat de mensheid de prijs zal betalen voor haar successen en zal zuchten onder haar lot. En in haar zelf bewerkstelligd lijden zal leren van deze onverschillige houding. En zij zal transformeren, en zij zal een nieuwe verhouding ontwikkelen met de natuur, deze aanvankelijk geteisterde en verarmde natuur.
Maar uiteindelijk zal de natuur zich verder ontwikkelen tot een getransformeerde met nieuwe, edeler soorten, tot een nieuwe verhouding met de mens.

Een natuur, een moeder aarde dichter bij de planeet van licht en liefde, die de aarde ooit zijn zal aan het eind van haar fysieke ontwikkelingsgang.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 107
 

Het lijden van de wereld (1), enige beginselen

 

Wij in de geestelijk wereld weten van het lijden op aarde, van de natuur en die van de mens. Mensen, die niet meer in God geloven zeggen “ik zou die oude vent in de hemel wel eens een schop onder zijn kont willen verkopen, laat hij maar eens uitleggen waarom dat alles zo moet gaan”.

Hier is Ons antwoord.

Wij begrijpen de verontwaardiging, de woede, het atheïsme. En deze mensen zijn Ons ook lief, want ze getuigen van emotionele betrokkenheid en morele verontwaardiging. Zij zijn gezegend, ook al trekken ze voorbarige conclusies over het niet bestaan van God.

Maar dat was een onderwerp van eerdere blogs.

See   http://watchthegod.blogspot.nl/2011/09/leven-na-de-dood-en-ongelovigen.html

In deze blog “waarom alles is zoals het is”.

• Kan een kunstenaar een volmaakt beeld scheppen uit marmer zonder ervaring en oefening?
• Kan een leraar lesgeven zonder kennis en opleiding?
• Kan een president van een land zo van de universiteit af een land besturen?
• Kan een tuinarchitect plotseling een landschapspark rond een kasteel ontwerpen? 

God zou dit kunnen. Maar doet het niet. Omdat God in Wording is met de Mens.

Wat zou de clou zijn van een volmaakt geschapen wereld, waarin iedereen heilig en lief is en de vlinders fladderen van een bloem naar het puntje van de neus van een schattig volmaakt meisje met blonde krullen, dat de wijsheid heeft van Methusalem?

Want Ik vertel jullie een waarheid, die het volmaakte antwoord is: waarom God niet in ene dag een volmaakte wereld schept.
Omdat de ervaring, de weg ernaar toe, het al doende leren en oefenen, het eigenlijke doel zijn, het grootste plezier, de meeste voldoening geven.
Ja omdat arbeid adelt.
En deze ouderwetse uitdrukking betreft een eeuwige tijdloze waarheid. En is niet ineens uit, ook al zijn in deze tijd waan en illusie oppermachtig.

De ervaring, het bezig zijn, het ontwikkelen is het doel.
Dit geldt voor God, dit geldt voor Alle geestelijke helpers, dit geldt voor de fysieke wereld. Dit is een kosmisch gegeven.
Daarom dijt de kosmos uit, de ervaring doet alles groeien, fysiek en geestelijk.

 

• Kennen jullie niet de verveling van de rijken, die alles voor niets krijgen en snel uitgekeken raken op het leven?
• Kennen jullie niet de vreugde van een arbeidzame dag, waarna je geniet van een vrije en onbezorgde avond?
• Als jullie een reisje maken, willen jullie dan de weg overslaan?
• Als jullie lopen naar een terras aan het water, willen jullie dan de wandeling zelf overslaan?
• Als jullie naar school gaan, willen jullie dan toveren en zes noodzakelijke jaren overslaan en in één keer het diploma hebben? Wat zou dat diploma voor waarde hebben?
• Als jullie trainen voor een sport, willen jullie dan het zweet, het afzien, de pijn, de tegenvallers, de dips overslaan?
• Als een arts een wond schoonmaakt, kan dat dan zonder pijnlijke reiniging van de wond?

De waarheid is: de weg en de ervaringen zijn het doel op zich. Deze ervaringen zijn het leven, sterker nog, het leven bestaat uit niets anders dan de ervaring, de ervaring in het hier en nu.

Dit is de waarheid: de weg is belangrijk, de weg is een oefening, en de tegenvallers, de pijn, de teleurstellingen, de frustratie, het verdriet en het leed zijn onlosmakelijk verbonden met de overwinning, de vreugde, het succes en het geluk.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 106