Mijn geliefd kind

Mijn God, mag ik U vragen. Ik volgde een podcast waarin Jan Geurtz spreekt over de liefde voor jezelf. Ik werd er door geraakt en een paar dagen lang werd ik elke keer zo blij van binnen als ik hier aan dacht. Ik voelde de huid van mijn gezicht oplichten, bijna omhoog getrokken worden naar U ipv naar beneden door de zwaartekracht. Ik moet rondgelopen hebben met de smile van een oude aap. Maar intussen lichter, liever, vrolijker, blijer met en over mezelf. En dat om niets. Alles was goed en mooi. En heel goed te doen, ook alle moeilijkheden,  Ik keek naar mezelf met alle acceptatie en liefde en vreugde die er in me is en ik was wel verbaasd, dat wat ik ooit van U heb geleerd ik nu pas weer zo helemaal meemaakte door de woorden van Jan Geurtz. Zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn geliefd kind, voel je gezegend. Wees bemind. Weet dat je met liefde en acceptatie wordt bezien. Houd van jezelf. Koester jezelf. Bemin jezelf. Kijk met genegenheid en ruimte naar jezelf en weet dat je dan dichter bij God bent dan ooit. Want zo kijkt God naar jullie allen, ongeacht wat je doet en niet doet, kunt en niet kunt, probeert en niet probeert.

Herinner je je het telkens weer, telkens weer. En als je het hebt vergeten dan ga je daar weer heen, naar die blije en liefdevolle blik naar jezelf. En verwar dit niet met het botte egoïsme van sommige mensen, want die houden helemaal niet van zichzelf, ook al lijkt dat zo.

Kijk met al die liefde en genegenheid die jullie in je hebben en op kunnen brengen voor een klein kind, een lief poesje of een bloemetje naar jezelf. En weet dan dat God zich verheugt omdat de mens dan dichter bij God komt, en God dichter bij de mens. Er is gewoon zoveel meer mogelijk in jullie leven met deze liefdevolle houding. De wereld zou versneld door haar transformatie gaan, en het zou gepaard gaan met minder vernietiging en minder leed. Leef de liefde voor jezelf.

Want die is nauw verbonden met de liefde voor de ander en voor de wereld.

En als je dit weer vergeet, Mijn zoon, herinner je dan weer. Het is het verschil tussen de nacht en dag.

Jan Geurtz is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 559

Liefde voor zichzelf

Ik had een mooie ontmoeting met een erg goede therapeut/psycholoog. Ik worstelde met nachtmerries en  een neiging om ongezonder te leven dan ik weet dat goed voor me is ( alcohol, snoepen, vlees etc). En na de introductie van mijn problemen, vroeg ze aan me: “ Hoe zou de geestelijke wereld jou ontvangen, als je nu boven arriveerde?”. Ik was verbijsterd door haar vraag want daar was ik nog lang niet klaar voor. Ondanks de inspiratie van de blogs en mijn gesprekken met een levende God, moest ik nog zoveel leren en afleren. Dacht ik. Door haar vraag maakte ik ineens weer volledig en totaal en ook bijna fysiek maar zeker in mijn hart contact met hoe ik ontvangen zou worden. Ik besefte in totale liefde en acceptatie.

Zonder verwijt, zonder oordeel, in totale liefde. Ineens voelde ik weer hoe het is om van binnen thuis te komen bij God, en thuis te komen bij jezelf. Ik was goed zoals ik was, ik hoefde niets te veranderen, ik hoefde zeker niet volmaakt te zijn. De dagen erna, oh zeker niet elke dag, maar wel als ik dit gesprek weer voor de geest haalde en vooral haar opmerking, dat het een keuze was, een houdingsaspect, een aandacht voor mezelf, waar ik elk moment voor kon kiezen, dan was het er weer: de rust, de stilte, de acceptatie, de liefde voor mezelf, de ruimte, het niet meer willen, het niet meer moeten, het besef dat ik zo goed was. Goed genoeg. Dat ik er mocht zijn, zoals ik was. Dat ik kon stoppen met te streven naar volmaaktheid. Oh wat een heerlijk besef. Ik merkte dat ik dan van binnen aan het neuriën was, van pure tevredenheid. Tjonge tjonge.  

Zou U hier iets op willen zeggen?

Mijn goede trouwe naïeve zoon, zit dit alles niet besloten in Mijn woorden ‘Wees gerust”? Deze ontmoeting heeft je een laatste duwtje gegeven in de  goede richting. Zo kan een mooie ontmoeting met een wijs iemand uitpakken.

Totale acceptatie, totale gerustheid, totale liefde. Voor jezelf, en automatisch voor anderen. En weet dat je dan heel dicht bij Mij bent. En dat Ik zo heel dicht bij jou kan zijn. Want met die acceptatie en die liefde kijkt God naar de mens.

Jouw therapeut is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 549

 

Oprechte liefde voor jezelf komt van God

“Als je honderd mensen niet kunt helpen, help er dan eentje”
Moeder Teresa

Toen ik dit las, dacht ik: ‘en die eentje zou ikzelf moeten zijn?”.

Zou U hier iets over willen zeggen?

Daar ga Ik graag op in.

Natuurlijk moet een mens rekening houden met wat hij kan. Dus niet moedeloos worden van het leed en de moeilijkheden in de wereld, maar doen wat je kunt. En gewoon ergens beginnen.
Moeder Teresa spreekt ware woorden. Ze zou nooit aan haar levenswerk begonnen zijn als ze moedeloos was geworden van het vele leed. Ze begon gewoon, kreeg wat hulp, kreeg metgezellen en richtte een organisatie op. Nu is haar organisatie levensvatbaar, en bloeiend en groots, ook al is ze zelf overgegaan tot een beter leven.

Het helpen van één mens is al wonderschoon. Het plegen van één daad van liefde is al bijzonder. Het maken van één liefdevol gebaar is al waardevol en wordt door de geestelijk wereld toegejuicht en gekoesterd en genoteerd. Want er valt geen mus dood van het dak, of God weet daarvan. Dus zelfs jullie kleinste daden van naastenliefde worden genoteerd.

Jij vraagt Mij “zou ik misschien niet eens mezelf moeten gaan helpen”?

Ja zeker, jullie allen zouden eens jezelf écht moeten gaan helpen.
Onverdraagzaam, liefdeloos en veroordelend zijn jullie naar jezelf. Zelfs de grootste egoïsten.
Daarom maken jullie je ook liefdeloze en onverdraagzame goden.
Het lijkt alsof jullie, zeker in de rijke landen, alles hebben en alles genieten en alles goed regelen voor jezelf.
Maar het lijkt alleen maar.

God ziet in jullie innerlijk.

God ziet een verwaarloosd kind.
God ziet een onrustige op de materiële buitenwereld gerichte geest.
God ziet een menselijk verstand, dat van zichzelf geen fouten mag maken.
God ziet, dat de mens zich beter voordoet dan hij is.
God ziet, hoe de mens zich wezenloos schrikt als hij wat terechte kritiek krijgt.
God ziet, dat de mens zichzelf niet verdraagt.
God ziet, dat de mens zichzelf veroordeelt.
God ziet, dat de mens aan zichzelf te veel eisen stelt.
God ziet, dat de mens al zijn kleine en onvolmaakte kanten niet verdraagt.

Wat moet ik dan doen, zul je je afvragen?

Vertel de mensen van de oefening, die Ik je enige tijd geleden heb gegeven.

Nou, het zit zo.

Ik denk aan iets schattigs, liefs en teers, zoals een klein hondje, een baby’tje, een vogeltje in zijn nest.
Ik voel vertedering en liefde. Ik houd bewust die vertedering en die liefde vast en kijk dan naar mezelf. Meer niet. En dat probeer ik zo vaak mogelijk te doen, soms wel vier keer per dag J. En ik voel dan veel liefde. Het leven wordt dan zo licht. En ik voel U dan meer nabij.

En met deze houding, deze manier van kijken naar jezelf, kom je heel dicht bij God.

Want God kijkt zo naar jullie, deze liefdevolle houding, deze liefde IS van God.
Dus als jullie dit doen, ben je God heel nabij. En kan God jullie heel nabij zijn.
Jullie hoeven het maar één keer uit te proberen om de liefde van God te ervaren.
En als jullie dat vaker zouden doen, zou de wereld sneller vooruit gaan dan nu het geval is.

Wees jullie allen gezegend

Zie ook blog  http://watchthegod.blogspot.nl/2013/07/houden-van-jezelf.html

Nr. 176