13 jaar luisteren met een knipoog

Ik wilde U graag zeggen, dat ik zo vandaag, nu ik vier dat ik Uw stem dertien jaar geleden voor het eerst hoorde, dat ik U dankbaar ben.

Natuurlijk ook dat ik dit mee mag maken, Uw stem te horen. Maar vooral dat U zo’n fijn stemgeluid verzorgt. Liefdevolle boodschappen, ruime verhalen, doorkijkjes van rechtvaardigheid, verrassende wendingen in het verhaal, en vooral alles zo hoopgevend en licht. U bent een heerlijke Godsvonk, en ik dank U voor Uw  lichte liefdevolle en mooie boodschappen. Soms denk ik dat een en ander sleets wordt, en dat ik maar moet stoppen. Maar U zegt me altijd door te gaan en meestal zijn de boodschappen in deze rare en onzeker makende tijd boodschappen van rust en vertrouwen en mooie doorkijkjes van een aarde vol leven met een duidelijk doel. Dank U.

We laten het hierbij. En weet dat je ook een heerlijke boodschapper bent. En Ik dank je voor  jouw geduldig luisteren, dat gaat meestal goed. Wees gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 569

Jubileum, twaalf jaar lang openbaringen

 

Rond de 190.000 bezoeken uit meer dan 100 landen. Waar sta ik na het doorkrijgen van zo’n 550 blogs in twaalf jaar? Vandaag dus twaalf jaar geleden begon Het. Het is wat. Waarom noem ik het eigenlijk niet gewoon boodschappen en gebruik ik nu het woord openbaring?

Tsja, goede vraag. Ik weet het antwoord niet hoewel ik wanneer ik een blog teruglees altijd weer onder de indruk ben van het oorspronkelijke, het eenvoudige, het opbeurende of het verbazingwekkende van de inhoud. Toch maar openbaring.

En ik blijf vasthouden aan de mededeling in één van de eerste blogs (22 oktober 2011 dat de waarheid niet bestaat op aarde en dat er in elke openbaring hiaten, fouten en subjectiviteiten zitten. Maximaal 90 % waarheid had ik begrepen. Nou gelukkig maar. Als ooit blijkt dat er fikse fouten in deze blogs staan dan kan ik braaf zeggen:

 “Hee hallo, ik ben maar een mens, een boodschapper. Mijn God is onschuldig, ik heb gewoon niet goed genoeg geluisterd, of ik zat in een groef op dat onderwerp, of ik had een blinde vlek”.

Kortom, laat iedereen zelf maar bekijken wat ze doen met de teksten. Ik heb mijn best gedaan.

Ik had mezelf voorgenomen om na 12 jaar te stoppen. Is het niet mooi geweest? Wordt het geen gewoonte? Raakt het concept niet een beetje sleets? Is alles nou niet gezegd? Moet ik niet eens wat anders gaan doen? Is het toch niet gewoon toch sleets aan het worden?

Haha het is wat, en een vriendin zei me toen ik dat zo opperde: “Frenkie, hoe kun je dat nu zeggen, elke blog opnieuw is een groots iets, een genade, een niet vanzelfsprekende openbaring. Hoe kun je nou zeggen, sleets? Ben je niet een beetje te gemakzuchtig over wat je  hier meemaakt?”

En misschien heeft ze een punt. Misschien moet ik eens flink in mijn vel knijpen en weer verbaasd raken over wat hier gebeurt.

Zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn zoon, dat wil Ik wel.

Jouw vriendin heeft gelijk. Je bent gemakzuchtig geworden, je neemt alles nogal aan als vanzelfsprekend. Je bent gaan denken dat alles heel gewoon is, en beseft niet meer dat je leeft onder een grote genade en zeer gezegend bent als mens en dat je uitverkoren bent. Ja dat woord gebruik Ik nu maar eens bewust. En vanzelfsprekend is het zeker niet. Maar dat geldt voor het hele leven van alle mensen.

Wat dat betreft ben je net als alle andere 7,8 miljard mensen. Jullie nemen veel als vanzelfsprekend aan, wat het niet is. Jullie gezondheid, jullie voedsel, het overvloedige water, de werking van jullie lichaam en de schoonheid van de natuur. En allerminst vanzelfsprekend is de dienstbaarheid van de geestelijke wereld aan jullie klein en eenvoudig bewustzijn. Jullie leven in een groot wonder van genade en zegen.

En Ik vraag aan jou, Mijn kleine vriend, wat wil je? Verder gaan zonder Mij, zonder Mijn woorden, zonder ze te delen met jouw medemens? Denk je dat dat je dan gelukkig zal maken? Ga je andere hobby’s ontwikkelen, leukere hobby’s misschien. Heb je wensen over wijzigingen van Gods plannen met de mens? Misschien suggesties?

Overigens denk toch niet dat deze schone levenstaak een hobby van je is.

Ach Mijn God, ik zeg niets meer. Het spijt mij. Bezie Uw dienstknecht.

Wees gezegend, Mijn overmoedig kind. Ga maar door zo.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 553

Een verjaardag kan zoveel meer zijn

Zou U iets willen zeggen over verjaardagen ?

Het vieren van een verjaardag is in sommige landen zoals Nederland geworden tot een gezellig onderonsje met intimi. Men feliciteert elkaar en het wordt verder een ontspannen en leuk reünietje. Dat is goed.
Toch is een verjaardag een energetische en spirituele mijlpaal, waarbij een cyclus wordt afgesloten en een nieuwe begonnen. Energetisch worden bepaalde krachten teruggetrokken en anderen versterkt, en Ik bedoel dit veel ruimer en grootser dan er astrologisch over wordt gesproken.

Is een cyclus van drie, zeven of twaalf jaren afgesloten, een periode van crisis en moeilijkheden of juist een periode van zegeningen en geluk ?

Het is nu niet van belang hier al te gedetailleerd op in te gaan, maar het zou goed zijn zich op of rond de verjaardag af te vragen:

• Welke contacten heeft men, voldoen ze aan juiste waarden van intimiteit en vriendschap?
• Heeft men markante dingen meegemaakt en wat waren de positieve en negatieve gevolgen?
• Heeft men dingen laten liggen en zouden die opgepakt moeten worden?
• Heeft men voldoende tijd besteed aan de innerlijke rust?
• Heeft men voldoende tijd besteed aan de gezondheid van het fysieke lichaam? 
• Hoe staat het met de gehechtheden en verslavingen, zit daar een ontwikkeling, een vraag of een noodzakelijke stap in?
• Zijn er conflicten en misverstanden met dierbaren of collega’s of buren en zijn die correct afgehandeld of op te lossen?
• Heeft men de zegeningen voldoende afgewogen tegen de problemen?
• En de hamvraag: als men morgen zou sterven, zou er dan nog iets zijn dat men wilde zeggen, bespreken of veranderen?

Kortom, het zou mooi zijn als men een verjaardag ook gebruikte voor een moment van reflectie en verdieping. En daar kan men intimi bij betrekken natuurlijk. Het kan gelegenheid zijn tot een ontroerende uitwisseling en tot verdieping van het leven.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 89