Helemaal alleen zijn

Oh, wanneer ik helemaal alleen ben, slaak ik een diepere zucht

Een vriendin van mij zei dat toen we het hadden over hoe moeilijk het is bij jezelf te blijven als je met anderen bent, ook al zijn ze je nog zo nabij. Ik heb zelf gemerkt, dat ik jarenlang dacht wel mezelf te zijn bij anderen. Maar ik heb gemerkt dat ik dan toch altijd gelijk bezig ben met die ander, ook al woon je samen. En helemaal alleen zijn, oh, wat ben ik dat gaan ervaren als een zegen, een kans tot verdieping en innerlijke rust èn een kans om dichter bij U  te komen. Zou U hier op in willen gaan?

Eén van de gelegenheden om dichter bij Mij te komen, Mijn zoon, is via de ander. Dat onderwerp laten we nu even rusten. Dat is een onderwerp geweest van vele andere blogs.

Nu dus jouw onderwerp. Een diepere zucht slaken als je alleen bent. En het is wel duidelijk, jouw vriendin bedoelt dan een zucht van opluchting, een zucht van rust, een zucht van geluk. Eindelijk alleen, eindelijk ontspannen, eindelijk komen tot innerlijke rust. Eindelijk komen tot een verdieping van jouw gedachten en gevoelens, zonder dat dat verstoord wordt door de aanwezigheid van een ander.

En dan dus ook eindelijk komen tot  God. Want zo kan dat gaan. God wacht in jouw innerlijk tot je je tot God richt. Dat is de goddelijke wet van de vrije wil die door God wordt gekoesterd. Eindelijk richt je je tot God, en niet tot de duizend andere signalen van de buitenwereld. En jullie weten allen dat dat er vele zijn, inclusief die van de sociale media.

Natuurlijk zijn er ook veel signalen van de binnenwereld, en echt niet altijd verfrissende. Ik noem maar haat of lust of angst of woede. Ook dat laten we rusten.

Één van de signalen van de binnenwereld is het signaal van God.   

Mijn zachte, subtiele, liefdevolle stem hoor je pas als de kakafonie in jouw omgeving en als de kakofonie in jouw innerlijk zijn gestopt. Dan pas hoor je Mij. Dan pas hoor je Mijn influisteringen, dan pas hoor je Mijn roep.

Kom bij Mij. Luister naar Mij. Volg Mij. Houd van Mij. Zie Mij. Weest bij Mij. Hoor Mijn wil. Hoor Mijn wensen. Hoor Mijn suggesties. Hoor Mijn waardevolle adviezen. Krijg informatie over jouw weg, over jouw geluk, over jouw geestelijke mogelijkheden, over jouw Ziel.

En slaak dan een diepere zucht. En weet dat die zucht door Mij wordt verwelkomd. Dat Ik op die zucht heb gewacht. Dat die zucht jou bij Mij brengt. Dat die zucht ook van Mijne wegen is ingegeven.

Jouw vriendin zij gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 580

Mijn geestelijk leven

Het is wel mooi om er over te praten, niet omdat het nodig is, want dat geestelijk leven leidt toch wel zijn (haar? ) leven, maar het is fijn om zo een en ander te overpeinzen, dingen op een rij te zetten, je af te vragen, hoe zit het nu eigenlijk, voor zover dat lukt is dit mijn poging.

Ik ben een tijdje bezig geweest met verlichting, maar kwam er toch al snel achter dat het ook maar een woord was, dat iedereen anders invulde èn dacht ik soms misbruikte. Het heeft me nooit echt aangesproken, gewoon omdat ik nog  te gehecht was aan mijn persoonlijk leven, mijn gevoelens, mijn denkwereld, mijn lichaam. En daardoor kwam een overweldigend besef en een behoorlijke rust over me. Misschien is het niet voor mij weggelegd, misschien wil ik het niet, misschien is het maar een woord, dat iedereen misbruikt. En hierdoor kwam er ruimte voor een mooie geestelijke ervaring die ik sindsdien erg heb gekoesterd, en steeds opnieuw weer meemaakte: ik houd van dit leven, ik houd van mijn lichaam, ik houd van het persoonlijke, ik houd van de variatie in gevoelens, de afwisseling, de tegenstellingen, ik houd ervan dat het leven verrassend is en bepaald niet saai. Ik wil er helemaal niet vanaf, ik zit er midden in en het bevredigt me zeer, ook al weet ik dat er meer is . En ik vind het uitzonderlijk fijn er helemaal in op te gaan, ongeacht de consequenties. En dat betekent dus niet dat ik niet alleen met mijn hoofd in de wolken loop, maar ook met mijn voeten in de modder sta. Alles hoort erbij. Toch is wat ik nu beschrijf een lange worsteling geweest van heel veel jaren voordat ik ja kon zeggen tegen alles, en nog schrik ik wel eens van de heftigheid, zeker van negatieve ervaringen en emoties. Maar toch: dat doe ik zoveel als mogelijk, Ja zeggen tegen alles.

Een ander belangrijk inzicht deed zich aan mij voor wat betreft de materie, de aarde, het lichamelijke. Veel godsdiensten doen over het lichaam nogal negatief en veroordelend, laat staan de seks. Veel new agers doen heel minachtend over de materie en  geld alsof het minderwaardig is  ten opzichte van de geest. Maar wat heb ik altijd van de materie gehouden: mooie dingen, een schilderij, een plant, een kaars, zonlicht door een glas en loodraam, ga maar door. De heerlijke constante fijne betrouwbare materie die er altijd voor je is hoe je je ook voelt. De materie gaat rustig door met er te zijn. Verrukkelijk, en eigenlijk hoort daar geld ook bij, handig, makkelijk, waarom zou geld vies zijn, zoiets.

En dan God. Ik heb mijn hele leven gezocht dichter bij God te zijn, en me dikwijls vergist in methoden, stromingen, goeroes of boeken. Maar ik kan ook zeggen: ik ben er in gedoken, heb er uitgehaald wat me goed leek en ben verder gegaan. Ik heb in dat proces nooit getwijfeld aan God, hoogstens aan Diens dienaren op aarde. De goede God, altijd heb ik Diens aanwezigheid mogen voelen op cruciaal mooie en cruciaal moeilijke momenten, en sinds een jaar of twaalf hoor ik ook Diens stem. Ik zoek niet meer, ik hoef ook niet meer te lezen over andermans inzichten en goeroes op YouTube te volgen. Het zal wel, maar niet voor mij. Ik heb gevonden.

En dat wil niet zeggen dat ik weet hoe het zit, maar ik ben thuis gekomen in Mezelf. Ik voel me gezien, bevestigd, bemind, ben gerust, en vanuit dat contact heb ik geleerd, ik kan beter zeggen afgeleerd om nog te oordelen. Geen oordeel meer, maar begrip, geen verwijdering van andere meer maar de ervaring van respect en acceptatie van de grote variatie van mensen, meningen, ervaringen. Totale acceptatie en rust hierin, de ander mag zijn hoe die is, en ik mag zijn hoe ik ben en als een ander dat oordeelt, weet ik dat zij een probleem hebben niet ik. Als ik oordeel heb ik een probleem en niet zij. Rust en ruimte en vertrouwen. En daarin ook meer liefde dan voorheen voor mezelf, voor de ander, voor het leven, voor moeilijkheden, voor de negatieve kant, kortom ook hierin rust en ja zeggen.

En in dit alles en alles wat ik ervaar vergelijk ik me niet met anderen, want ik weet toch niet precies hoe het zit, en ik kijk een ander niet in zijn hart, zijn innerlijk, zijn geheimenissen, maar ik vergelijk me alleen met mezelf vroeger. Meer rust, meer ruimte, meer liefde, meer acceptatie, meer God en God dichter bij, namelijk gewoon in mijn innerlijk en het alller aller allermooiste is dat als ik liefdevol ben naar het leven, naar de ander, naar mezelf ik ook God meer nabij voel.

Wilt U hier iets over zeggen?

Het is goed zo.

Mijn zegeningen voor jullie allen

Nr. 563

De vrijheid van de mens tussen ervaren en het denken (Krishamurti)

Kan er een ruimte, een interval zijn tussen de zintuigen en het denken? Kan men er naar kijken niet vanuit de wil maar vanuit volle aandacht? En kan men niet geïdentificeerd blijven met deze zintuigen en zich niet afvragen ‘ik wil dit hebben?’ (Krishnamurti)

Ik zag op youtube een video van de hoogbejaarde Krishamurti die aan het eind van zijn overweging deze woorden sprak. Het raakte me erg omdat ik ineens zo voelde dat daar de sleutel ligt van heel veel lijden en ontspoorde begeerte en materialisme. Zou U hier op in willen gaan?

Dit is zeker een sleutel en Ik ga er graag op in.

De zintuigen gebruiken houdt in dat de mens alle schoonheid en alle rijkdom van het volle leven met de zintuigen ziet, voelt, beleeft en geniet. Dat is een eenvoudig feit, zegt Krishamurti,  en dit geldt voor allen. Wat gebeurt er daarna?

De zintuigen prikkelen gedachten en gevoelens en dan ontstaat begeerte, men wil het hebben. Maar het is inderdaad mogelijk voor de mens louter bij de zintuigen te blijven, en een ruimte te koesteren tussen de zintuigelijke gewaarwording en de begeerte/gedachte daarna. En men kan hier naar kijken naar die ruimte zoals men de blauwe lucht ziet tussen de wolken. En men kan dit doen zonder wilsinspanning, zonder moeite, zonder inspanning, maar met de grootste aandacht.

In die ruimte tussen  zintuigelijke gewaarwording en denken/voelen zit de vrijheid van de mens en de geestelijke opdracht. In die ruimte kan men blijven met aandacht en zo voorkomen dat men geïdentificeerd raakt met het object en voorkomen dat men het wil hebben, wil bezitten, wil behouden. En dus ongelukkig worden als men het niet heeft of krijgt.

En men zal dan gelukkig blijven omdat men alleen maar ervaart, niet wil. Op deze wijze wordt vrijheid gekoesterd, “bezetenheid” voorkomen en kan men gelukkig zijn met de gewaarwording zonder meer, kan men blijven genieten met lege handen en een vrije houding.

Krishnamurti is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 518

Jezus in mijn leven

Ik ben de laatste tijd nogal “bezig” met innerlijke stilte en sober leven en zelfbeheersing en zuiverheid. Ik wil het geen kuisheid noemen, bepaald niet, maar het zit er wel tegen aan. En nu ben ik deze hele periode van voorbereidingen op de Kerst veel aan het mediteren en lezen over Jezus. Misschien overdrijf ik een beetje, ik heb nu eenmaal een neiging tot alles of niets  achtige proporties, oh die intensiteit die speelt me wel eens parten. Haha  vooral als het om negatieve emoties gaat, dan hoort God me brommen.
Maar nu Jezus, oh Jezus, wat bent U bijzonder, Uw wonderen, Uw voorbeeld, Uw liefde, het gesprek met Uw Vader, Uw mildheid, Uw lijden.
Al is er maar 10 % van waar dan is alles nog indrukwekkend.

En op een goede dag reed ik gewoon van een familiebijeenkomst naar huis en ik aan het mijmeren was over Jezus, werd ik in de auto zo enorm overweldigd door de aanwezigheid en nabijheid van Jezus, dat ik echt een half uur heb zitten huilen van ontroering, geluk, liefde voor Jezus, dankbaarheid om zijn toenemende aanwezigheid in mijn leven.

Ik ben er dagen van onder de indruk geweest.
Oh Jezus, grote liefde, grote troost, grote steun, groot voorbeeld.
Ik dank U, ik dank U, Ik dank U.
Mijn goede God, zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn zoon, hoe zou Ik dit niet willen?

Je bent dit half uur bevangen door de levende Christus in jouw leven.

Maar laat niemand die Mohamed, of Babaji of Krishna volgt, of Boeddha of welke andere grote geest, welke andere grote mensenzoon of dochter, welke ander Zoon of Dochter van God dan ook, laat die niet denken, oh daar heb je weer zo’n Christen, zo’n Jezusfan, dat geldt niet voor mij.

Want tegen hen zeg Ik, Jouw Godsvonk, Jouw God, God zelve:

Voor ieder is dit weggelegd, deze aanraking door God op aarde. Want het Christusbewustzijn, is niets anders dan de Vader-Moeder God die zich doet gelden op aarde. Het is de vleesgeworden Eeuwigheid, die zich deelt met de aardegebonden wezens. Het is het Koninkrijk van God, Allah, Brahman, Jahweh, de Almachtige, de Eeuwige, de Onnoembare. En dat Koninkrijk doet zich op aarde gelden aan de mens.
Elk mens kan en zal dit ervaren. Hier of later. Op aarde of in de eeuwigheid. Elk mens zal dit ervaren, mag dit ervaren, kan dit ervaren, vele mensen ervaren dit ook, ook al geven ze er een andere uitleg aan.

En weet dit: de eenvoudige mens die al zijn aardse gehechtheden even heeft afgelegd, zijn ego even opzij heeft gezet, en even nederig zich openstelt voor God, die eenvoudige mens is op dat moment de gelijke van Christus. Is op dat moment even Zoon of Dochter van God.

Jij was het een half uur, ga zo voort. En wees jij gezegend, Mijn zoon.

Wees jullie allen gezegend

 

Nr. 412 

Het innerlijke leven (De eenvoud, 5)

Bewaakt jullie innerlijk.
Er is geen groter goed voor het innerlijk van de mens als het bewaakt wordt als het eigen huis.
Vroeger beheerste één overheersende moraal of één eigenschap het innerlijk een leven lang zoals tot de elite behoren of katholiek zijn of man. Tegenwoordig wordt het innerlijk gebombardeerd. Het bombardement bestaat uit TV, reclames, social media, het lawaai op straat en duizend meningen, oordelen, visies en ervaringen. Hierdoor heerst er in het innerlijk  van de mens meer dan nodig een onbeschrijflijke onrust, verwarring, spanning, drukte en disbalans. Dus het innerlijk moet bewaakt worden als het eigen huis. Als het koud is, doet men de ramen dicht. Als men weggaat, doet men de deur op slot. Als er een lekkage is, laat men het repareren. Dit kan ook met het innerlijk.

Wees jullie ervan bewust, dat jullie wijd open staan, en dat ook alle rotzooi van de buitenwereld bij jullie naar binnen komt, ook als je gewoon TV kijkt of het internet checkt. Vegen jullie niet ook jullie voeten als je naar binnen gaat?

Laat de buitenwereld haar voeten vegen, laat zelfs delen van de buitenwereld niet binnen, weiger de lawine van informatie. En weiger met name een ogenschijnlijk aantrekkelijk idee met in haar kielzog veel geestelijke modder. Jullie innerlijke vrede komt in gevaar.
Selecteer alles en bewaak jullie innerlijk.
En dat kan op duizend manieren, in ieder geval op jullie eigen manier.
Maar het begint met dit grote en eenvoudige inzicht, dat het jullie geboorterecht is als geestelijk wezen en kind van God om jullie innerlijk te bewaken.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 376  

Jullie innerlijke diploma's zijn eeuwig (Patanjali, 2)

"De enige waarachtige prestatie is niet die in de uiterlijke wereld wordt verricht maar de overwinning over zichzelf" (Patanjali)

In de rust en de stilte en de ruimte van jullie innerlijk, waar God graag verblijft, zelfs als daar geen ruimte voor is, ziet God jullie handelen. Ach, wat geven jullie de uiterlijke wereld veel aandacht, wat geven jullie de uiterlijke wereld veel energie. Nu vraagt God jullie: niet om daar mee te stoppen, nee, ga zo voort. Jullie zijn van goede wille en dat koestert God te zien.

Kunnen jullie wel een stukje van jullie tijd, iets van jullie energie, wat van jullie aandacht geven aan jullie innerlijk? Gods aanwezigheid in jullie leven zal daar baat bij hebben, de geestelijke wereld wacht daar op, maar waar op?

Wij zeggen: op jullie innerlijke prestaties, op innerlijke diploma’s en certificaten, op innerlijke rijbewijzen en getuigschriften, op innerlijke successen en daden.
Die van de uiterlijke wereld hangen aan jullie muren en liggen in jullie laden. Maar de innerlijk diploma’s liggen in Gods hand.

Waarom juist die van de innerlijke wereld?
Ik zeg jullie: waarom juist die niet?
Want Wij verstrekken alle diploma’s van het innerlijk, die zijn belangrijker en duurzamer en meer van eeuwige waarde.

Is jullie innerlijk niet belangrijker dan jullie uiterlijk?
Is jullie hart niet belangrijker dan jullie hoofd?
Is jullie geluk niet belangrijker dan jullie bezit?
Is jullie innerlijke zekerheid niet belangrijker dan uiterlijke zekerheid, die jullie ontlenen aan status, baan, huis of uiterlijk?
Is jullie innerlijke rust niet belangrijker dan de uiterlijke rust, die jullie met veel moeite vinden in de vakantie, na het sporten, in de sauna, na bevrediging van lichamelijke behoeften als eten en seks?

De uiterlijke rust is van vele factoren afhankelijk, hoe kwetsbaar zijn jullie hierdoor.
De innerlijke rust is alleen afhankelijk van jullie zelf en van God.

De uiterlijke rijkdom is van zoveel andere mensen afhankelijk.
De innerlijke rijkdom alleen van jezelf. En jullie keuze hiervoor.

De uiterlijke prestaties zijn meestal tijdelijk.
De innerlijke prestaties zijn altijd eeuwig, Mijn kinderen, eeuwig. En Ik weet, dat jullie niet beseffen hoe waar deze woorden zijn.

"De enige waarachtige prestatie is niet die in de uiterlijke wereld wordt verricht maar de overwinning over zichzelf"

God adviseert jullie daarom dit:
 

• Denk na over deze woorden.
• Neem wat tijd per dag voor jullie innerlijk.
• Vraag je af wat belangrijk is en wat niet.
• Vraag jullie innerlijk om een reactie.
• Maak een balans op van jullie uiterlijke en innerlijke prestaties.
• Maak een balans op van jullie zekerheden en kwetsbaarheden.
• Maak een balans op alsof vandaag jullie laatste dag op aarde zou zijn. “Want Gij kent dag noch uur”. Zullen jullie tevreden zijn?
• Maak een balans op van wie je bent, wat er van je overblijft, als je de uiterlijkheden afpelt. Wat blijft er eigenlijk over?

De innerlijke diploma’s nemen jullie mee de eeuwigheid in, als jullie uiterlijke prestaties en verworvenheden allang vergeten en vergaan zullen zijn.
Willen jullie een poging wagen, en als jullie al hard bezig zij, hiermee doorgaan?
Want maken jullie één stap naar Ons, Wij maken er tien naar jullie.

Wees jullie allen gezegend
 

Nr. 46