Translate

Posts tonen met het label Overgave van het denken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Overgave van het denken. Alle posts tonen

dinsdag 23 augustus 2022

Niets worden voor God



“We durven er blijkbaar niet op te vertrouwen dat er een liefde bestaat die zo onvoorwaardelijk is dat we er niets voor hoeven te doen”

 “Wij bestaan in de liefde  die alomtegenwoordig is in God: Tot niets worden voor God, leven in overgave”

 (Sören Kierkegaard)

Nou mijn goede God, we nemen maar gelijk de hele hap. Wat een mooie teksten toch weer die een mens opschrijft en blijkbaar voelt en beleeft. Ik geloof dat ik het vooral fijn zou vinden als U inging op dat niets worden voor God, dat lijkt in deze tijd werkelijk niet erg “in”.

We hebben inderdaad al veel gezegd over de  onvoorwaardelijke liefde van God voor de mens, en dat jullie er niets voor hoeven  te doen om diep bemind te worden door God in een grootse en onvoorwaardelijke liefde. En ook zijn er blogs verschenen over jullie bestaan in de alomtegenwoordige liefde van God. En ook is er al gesproken over dat jullie alles met God zijn en niets zonder God.

Maar laten we doen, wat jij wenst, en ingaan op de  volgende zin:

Tot niets worden voor God, leven in overgave”

De Westerse mens zal “tot niets worden” niet echt fijn vinden, maar als je zegt stil worden komt het in de  richting van wat acceptabel lijkt. Maar dat is het echt: niets worden, stil worden, luisteren, jezelf even vergeten, in het hier en nu vertoeven en al die gedachten over het verleden en de toekomst even parkeren, uitrusten, niets doen.

Dit alles maakt dat een mens ís en God zich dan kan laten ervaren in de mens. Al is het maar met een immens gevoel van ontspanning, loslaten, innerlijke stilte, ruimte. En dan kom je als mens al snel in een staat van niets willen,  niets doen, niets wensen, nergens op wachten en is overgave dan niet heel tastbaar, heel reëel?

Kortom leven in overgave is niet meer dan telkens opnieuw bereid zijn de onrust van het ego en zijn basale neiging tot meer willen of ergens van af willen inruilen voor een staat van overgave.

Het lijkt alles onoverkomelijk in deze dynamische wereld van duizenden impulsen en behoeften maar het is eenvoudig deze vraag: waar kies je voor als mens  telkens opnieuw? En als je steeds kiest voor de innerlijke rust dan leef je op den duur in overgave. En dan ben je als mens automatisch niets geworden voor God, en dan kan God maximaal door je heen werken en daardoor kan je dan alles zijn voor de mensheid.

Wees jullie gezegend

Nr. 538

zondag 1 april 2018

Het levende geloof i.p.v. materialisme



Mijn God, de laatste tijd zie ik zoveel mensen om me heen, die worstelen met het leven. En ze lijden aan migraine, werken te hard, kennen geen rust, ervaren stress en onrust en kijken teveel uit naar hun weekend of hun vakantie. Ik zie veel verwarring, onrust, vastklampen aan fitness en lichamelijke geneugten. Het komt me alles nogal armoedig over, alsof er niet meer is. Hoe kan een sportheld met gouden medaille, een Koning of een filmheldin nu in hemelsnaam ons voorbeeld zijn, het zijn gewoon mensen met een talentje, so what? En dat virulente atheïsme om me heen vind ik ook soms stuitend. Eigenlijk vind ik alles heel decadent om me heen en ik bespeur niet  veel godsvrucht, nederigheid of geloof.

Hoe vreugdevol is een gesprek met U?
Hoe krachtig en rustgevend een gebed?
Hoe inspirerend is een biecht?
Hoe genezend het loslaten van de worsteling des levens?
Hoe verstillend is een onmetelijk vertrouwen in God?

Mijn zoon, wees niet te makkelijk in jouw waarnemingen. God ziet in de harten van de mensen en kent hun diepste en verborgen verlangen naar God, of tenminste hun groot gemis aan overgave.

Maar je hebt een punt, dat zeker.
Mensen gaan naar winkelcentra i.p.v. naar kerken.
Mensen gaan in therapie i.p.v. de bevrijdende ervaring van het biechten te ondergaan.
Mensen lijden aan migraine en te grote verantwoordelijkheden i.p.v. in de stilte van hun kamers te bidden tot de Ene God.
Mensen gaan naar conditietraining i.p.v. naar spirituele bijeenkomsten.
Mensen klampen zich vast aan de helden van TV i.p.v. het voorbeeld van de grote Zonen en Dochters van God te eren en  te volgen.
Mensen klampen zich vast aan de troost van eten en alcohol i.p.v. aan de troost van een levend geloof.
Mensen verwijten hun politici van alles i.p.v. hun lot neer te leggen bij God.

Maar weet dat het tijdelijk is.
God en Diens wetten zorgen wel voor de correctie, liefst goedschiks, meestal kwaadschiks. En door het lijden van de mens en de kruisiging van zijn ego en door aardse moeilijkheden zal zijn geestelijk lichaam bevrijd worden. Door de overgave van het verstand daarna zal de mens weer open gaan staan voor de macht en pracht van God in hun leven.
Wees gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 420

maandag 19 september 2011

Leven na de dood en "ongelovigen".


Kunt U me uitleggen hoe het zit met geloof en ongeloof en met name bij het overlijden. Orthodoxen, zowel christelijk als islamitisch, voorspellen soms de hel?

Wij maken onderscheid tussen overgave van het hart en overgave van het verstand.
Sterven in genade is wanneer de persoonlijkheid zijn hart heeft overgegeven.
Sterven in geloof is wanneer de persoonlijkheid zijn verstand heeft overgegeven.
We kunnen dus onderscheid maken tussen vier groepen persoonlijkheden die overgaan.
Maar Ik wil er wel bij zeggen, dat het een ideaaltypische situatie is, in de praktijk is er  honderd procent variatie en nuance. Maar even de hoofdlijnen.

·        Wij verwelkomen de persoonlijkheden, die sterven met een overgave van het hart. Dat telt. Dus ook zeer ongelovige persoonlijkheden worden feestelijk ontvangen, wanneer zij hun hart reeds verpand hebben aan de liefde, aan de medemens, aan het leven. Zij moeten wel even wennen, omdat zij de rijkdom van het geestelijke leven, dat hen onmiddellijk wordt aangeboden, niet hadden verwacht. Maar omdat hun hart op de juiste plaats zit, verloopt dat meestal voorspoedig.

·        Dan zijn daar de persoonlijkheden, die sterven met overgave van het verstand, dus wel gelovig maar verder niet. Zij hebben hun hart niet opengesteld voor het leven, voor hun medemens. We  zouden kunnen zeggen dat deze persoonlijkheden betrekkelijk liefdeloos en gevoelsarm zijn. Zij moeten flink wennen. Het is schrikken, omdat ze bijna altijd verwachten ontvangen te worden door God, door Jezus en/of Maria, door Mohamed etc. En dat gebeurt zeker niet, omdat ze terecht komen in kille, koude, harteloze, kleurloze en vervreemdende sferen, zo hebben ze immers geleefd. Er is rechtvaardigheid hierboven! Deze groep persoonlijkheden zit dikwijls behoorlijk vast, heeft veel tijd en hulp nodig om in hun hart te kunnen en te willen ontdooien. Ik benadruk willen, want de groep zit vaak vast in het hoofd, in waanideeën, vooroordelen en liefdeloze meningen over andersgelovigen en ongelovigen en zogenaamde zondaars. En de wilskracht waarmee men dit heeft vastgepakt in het leven en tegen de stroom van het leven in heeft gekoesterd, is groot geweest. Een wel heel extreem voorbeeld zijn islamitische terroristen.

·        Vrij dramatisch, maar door God altijd met veel liefde en interesse begeleid is de groep die èn zonder geloof èn zonder liefde heeft geleefd. Dus zonder overgave van verstand en van hart heeft rondgelopen. Niet fijn voor hun medemens, niet fijn voor God en niet fijn voor zichzelf natuurlijk. Erger kan het bijna niet. Koude materialisten, egocentrische misdadigers, kortzichtige en liefdeloze machthebbers, er zit van alles tussen. Zij vertoonden misbruik van het leven, verspilling van kansen, verwaarlozing van de rijkdom van het leven, minachting voor de gevoelens van de medemens, uitbuiting van de natuur, totale onverschilligheid voor de gevolgen van eigen handelen. Deze persoonlijkheden komen niet in de hel, want die bestaat niet. Maar de wijze waarop ze terecht komen is vaak wel een hel voor ze. Rijken belanden in tochtige krotten, moordenaars kruipen als pootloze insecten over de grond of zitten gevangen in glas. Alles is mogelijk om de juiste (gevangen) levenssfeer op maat te creëren voor deze persoonlijkheden. Ze krijgen precies wat het beste is, wat nodig is, wat hen tot besef kan doen komen, wat hen zal corrigeren en wat hen belemmert ooit nog maar één levend wezen, mens of dier of plan of ding te beschadigen. Met nadruk wil Ik zeggen, dat deze situaties altijd tijdelijk zijn, en slechts zo lang duren als nodig. Eeuwige helle sferen, eeuwig verloren, eeuwig lijdend, omdat men op aarde ontspoord is, is een onzinnig, liefdeloos en door mensen gewrocht waanidee. Wanneer deze persoonlijkheden toe zijn aan inzicht en verandering, krijgen ze in de geestelijke wereld alle kansen om een en ander goed te maken en uiteindelijk gelukkig te worden.

·        De persoonlijkheden, die in overgave van hart en verstand sterven, dus geleefd hebben in liefde en geloof, deze overgang is voor ons allen in de geest een feest. Woorden schieten te kort om het stralend licht van de sfeer waarin ze belanden, te beschrijven. De vreugde van engelen en dierbaren, van hun ziel en hun beschermengel, de kleuren van de omgeving, de hemelse (geestelijke) muziek, de eerbewijzen aan deze persoonlijkheden en de vreugde van henzelf zijn voor allen die dit bijwonen verrukkelijk. Zij waren in alle opzichten succesvol, kijken terug op een rijk, niet per se makkelijk leven. Zij hebben de waarheden des levens reeds verkend. Hun overgang is vreugdevol en liefdevol en schitterend en altijd omringd door feestelijke hoogtijdagen in de geest.

 
Wees jullie allen gezegend

Nr. 10