De ergste zonde is de koudheid van het hart (Erasmus)

Mijn God, 500 jaar geleden schreef Erasmus een kritische vertaling van het Nieuwe deel van de bijbel. Eigenlijk was hij een van de eersten die hiermee kritiek gaf op de verstarde godsdienst en zo een voorbode werd voor de Verlichting. Zou U daarom in willen gaan op dit mooie citaat van hem?

Wil je niet eigenlijk zeggen, mijn zoon, dat je dit niet zo verwacht had van een kritisch geleerde, een wetenschapper, een denker? En dat dat jouw eigenlijke vraag is?

Voor de rest is het citaat ook uit Ons hart.

Erasmus was zijn tijd ver vooruit en gebruikte ook zijn hart.

Dat bewijst dit citaat.
En juist omdat hij zijn hart gebruikte kon hij openstaan voor de in die tijd zeer progressieve houding t.o.v. godsdienst, autoriteit en maatschappelijke wetten.
Juist omdat hij luisterde naar zijn hart, naar zijn intuïtie, naar zijn innerlijk.
Voor zijn tijd was hij zeer ruimdenkend en een roepende in de woestijn.
Dat hij door de moderne humanisten die vaak niet in God geloven, wordt geclaimd, wordt door de geestelijke wereld met humor bezien.

Natuurlijk zijn de humanisten gezegend.

Erasmus zij zeer gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 334

 

De band van de mens met God zal worden getransformeerd (7, Toekomst)

Zou U iets willen vertellen over de toekomst? Kunt U iets zeggen over onze relatie met God ?

Wanneer verschillende gelovigen met elkaar praten, struikelen ze al snel over de verschillen, en dat leidt tot onenigheid, en soms zelfs oorlog toe.

Wanneer verschillende gelovigen kijken naar de overeenkomsten zijn ze er bijna allen snel uit:

• Er is maar Een God
• Alle mensen zijn kinderen van God
• Alle mensen  zijn dus broeders en zusters
• De mens is voorbestemd de eeuwigheid te verwerven
• God verblijft overal, ook in de mens
• De band van de mens met God is de belangrijkste band op aarde
• Alle heiligen, profeten, voorgangers hebben maar Een ding te doen: te verwijzen naar de band van de mens met God, al het andere is secundair
• Godsdiensten zijn slechts hulpmiddel, het doel is God.

De geestelijke wereld is niet bijzonder geïnteresseerd in hoe de mens tot God komt, hoe de mens God noemt, hoe de mens bidt.
De geestelijke wereld is er bijzonder geïnteresseerd in dat de mens tot God komt, dat de mens God aanvaardt, dat de mens bidt.
De geestelijke wereld wil dit niet, omdat iedereen per se moet geloven, maar omdat dit de mens meer mogelijkheden, meer kracht, meer energie, meer vertrouwen geeft dan wanneer hij niet bidt: hij lijkt dan zo alleen en verloren.

De afgelopen duizenden jaren stonden in het teken van variatie, individualisering, vrijheid op godsdienstig terrein. Dit heeft een keur aan godsdiensten gegenereerd.

De komende honderden jaren zullen de verschillen op de achtergrond verdwijnen en bovengenoemde principes belangrijker worden. Omdat de mens spiritueler zal worden, zich meer zal verdiepen in zijn innerlijk, en daar God zal ontmoeten, de rest is niet zo belangrijk.

De tijd zal daar ooit zijn, dat de mensheid religieus zal zijn, maar zonder godsdienst

De tijd zal daar ooit zijn, dat de mensheid een band met God opbouwt zonder tussenkomst van diakens en priesters, imams en rabbi’s.
De tijd zal daar ooit zijn, dat de mens ook religieus zal kunnen zijn in wat hij doet voor zijn omgeving, voor zijn medemens, voor de natuur.

Want als de mens in de geestelijke wereld arriveert, vraagt God niet zozeer wat deze mens heeft gedacht, wat hij heeft geloofd, wat hij heeft gevoeld, maar wat hij heeft gedaan voor zijn medemens, voor zijn omgeving, voor de natuur, voor zijn innerlijk.

Daarom wordt na de dood een ongelovige met een groot hart door meer engelen ontvangen, dan een gelovige met een koud hart.

Wel is het zo, dat in deze tijd van energetische verwarring alle gebedshuizen van de wereld noodzakelijke transformators van energie zijn, hard nodig om de samenlevingen niet te laten ontsporen. Dus de voorspellingen van deze blog komen pas uit ná deze overgangstijd.

Wees jullie allen gezegend

Nr.164