Translate

Posts tonen met het label Lijden veroorzaakt door de mens. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Lijden veroorzaakt door de mens. Alle posts tonen

donderdag 3 maart 2022

Oekraïne, blijft het een regionale oorlog?


Mag ik U vragen. Iedereen zeker in Europa is geschokt over wat er gebeurt in Oekraïne. Hoe bang moet de wereld zijn, Mijn God?

In een eerdere blog heb Ik al gezegd dat de conflicten in de wereld regionaal zullen blijven omdat het wereldbewustzijn van de mensheid een wereldoorlog niet meer toe zal staan (zie blog https://watchthegod.blogspot.com/2014/09/jihadisten-oekraine-en-ebola.html )

Toch zal deze oorlog grote gevolgen hebben.

Wee de burgers van Oekraïne die dachten hun land in vrijheid en welvaart op te kunnen bouwen.

Wee de doden die zullen vallen door deze zinloze oorlog.

Wee de mooie steden van Oekraïne die vernietigd zullen worden door zinloze bommen.

Wee de kinderen van Oekraïne die zulk geweld niet mee horen te maken in hun jeugd.

Wee de ouderen van Oekraïne die moedeloos en dakloos worden mogelijk voor de zoveelste keer.

Wee ook de moeders van de Russische soldaten die hun dode zonen zullen bewenen.

 

Maar vooral wee Poetin, die door deze daad wederom te ver gaat in zijn loopbaan. Zijn val wordt zo verder ingezet. De Russische bevolking zal wakker geschud worden en gaan begrijpen dat haar aanvankelijke redder zelf gered moet worden. Net als veel andere dictators die zich alleen omringen met jaknikkers ontspoort zo een mens met teveel macht. Zo zal hij de prijs die hij in de geestelijke wereld moet betalen over zijn laatste jaren niet kunnen begrijpen.

Wee de rest van de wereld die al vele jaren boter op zijn hoofd heeft, en dertig jaar lang het Russische volk aan zijn lot heeft overgelaten en daardoor mede deze oorlog heeft helpen ontstaan.

Maar wees gerust, Mijn zoon, alles blijft regionaal.

En weet dat het kwaad in haar eigen kiem haar bederf al heeft ingezet. Er zal meer goeds uit voortkomen dan de mensheid nu kan bevroeden. Daar zorgt God wel voor.

Het Oekraïense volk zij gezegend.

 

Wees jullie allen gezegend

 Nr. 525

dinsdag 1 februari 2022

De tweevoudige spijt van een verslaafde na zijn dood

Mijn God, mag ik U vragen. Ik ben de laatste tijd veel in gesprek met mensen over wat een verslaving betekent in hun leven en hoe ingrijpend die was en hoeveel moeite het kost om daar van af te komen. En ik ken eerlijk gezegd maar weinig mensen die niet verslaafd zijn. Ik ken zelfs een moeder die verslaafd is aan haar kinderen. Maar laten we het maar eenvoudig houden. Ik bedoel alcohol en eten en drugs en sigaretten en seks enz.

Zou U hier op in willen gaan?

Dat wil Ik graag. Groots onderwerp en grote gevolgen in alle gevallen.

Eerst maar even het woord verslaafd. Heel eenvoudig gezegd  is iemand die verslaafd is slaaf en kan daar niet van afkomen of vanuit Ons perspectief: wil slaaf blijven zijn leven lang. Oeps, dat is een pijnlijk woord, maar zeker pakt het ook pijnlijk uit na de dood. Dat is echt een dingetje, Mijn zoon.

De verhalen van ex-verslaafden die afgerekend hebben met hun verslaving, vrij mens geworden zijn en zeker na hun dood met groot geluk terugkijken op hun bevrijding, niet op de verslaafde periode ervoor, die verhalen laten we hier rusten.

Iemand die verslaafd is en overgegaan is na het sterven van zijn fysieke lichaam krijgt te maken met intens lijden en intense spijt. Niet omdat God hem of haar straft. Zeker niet. Een verslaafd iemand wordt met veel liefde opgevangen en met veel liefde bejegend. Maar we kunnen de  verslaving hierboven niet wegpoetsen. Dat betekent dat een verslaafde door een eigen gecreëerde hel gaat, waarin met niet meer kan “gebruiken”. Er zijn geen alcohol of seks of drugs of eten of sigaretten beschikbaar. Dus men wordt in het diepe gegooid van het intense hunkeren, het verlangen naar bevrediging, naar waar men slaaf van was, kortom een kwellende onthouding. En dat is een eigen kleine tijdelijke zelfgeschapen hel in de geestelijke wereld, hoezeer Wij ook het proces begeleiden. Een hel in de geestelijke wereld. En die duurt zolang als nodig en kan op duizenden verschillende manieren verlopen.

In dit hele proces van genezing, want dat is het, kent de verslaafde twee soorten gruwelijke spijt. Ik gebruik het woord gruwelijk omdat spijt de meest pijnlijke van alle negatieve emoties is erger dan woede, haat, verdriet of frustratie. De verslaafde ondergaat een langdurende periode van gruwelijke spijt.

Spijt over dat men op aarde niet gestopt is met de verslaving. Spijt dat men nu niet meer kan gebruiken. Spijt dat men de handreikingen van anderen niet heeft willen en kunnen aanpakken. Spijt dat men alle rustige en geleidelijke manieren om te stoppen met de verslaving, al dan niet met hulp, niet heeft gebruikt. Spijt dat men zozeer slaaf was en bleef. Spijt dat men zo bezeten  was. Spijt dat men zo het slachtoffer heeft uitgehangen van niet kunnen stoppen terwijl met nu haarscherp ziet dat men ook niet heeft willen stoppen. 

Maar nog meer lijdt men in deze situatie van worsteling, hunkering, verslaving en verdriet om wat men van het aardse leven heeft gemaakt. Een puinhoop namelijk. Bittere en intense spijt kent de verslaafde als hij terugkijkt naar zijn leven en de duizenden kansen niet heeft gegrepen om iets moois van het leven te maken. En bittere spijt heeft men om wat men zijn medemens heeft aangedaan. De verslaafde op aarde heeft zeker veel leed ervaren maar nog meer leed aangedaan. Aan dierbaren, aan vrienden, aan buren, aan hulpverleners, aan de eigen moeder heeft men zeer veel leed aangedaan. Het was dus kortom een leven lang slaaf zijn en leed aandoen. Nou, daar kan men niet trots op zijn.

Zodoende hoeft God dus niet te straffen want dat doet men zelf wel.

Is er dan niets goeds aan het verslaafd geweest zijn op aarde? Er is heel veel goeds aan. Want verslaafden op aarde die verslaafd zijn overgegaan en in de geestelijke wereld na een lange worsteling zijn vrij geworden, worden grootse helpers en gemotiveerde coaches en sympathieke en begripvolle medemensen. Want ze begrijpen het leed in de geestelijke wereld en het leed op aarde dus ze worden uiteindelijk zeer krachtige en nuttige helpers van God.

Maar het onderwerp was nu eenmaal de tweevoudige spijt van verslaafden.

Zij zijn allen gezegend.

Wees jullie allen gezegend

 No 523

zaterdag 10 augustus 2019

Neem rust en lijdt minder (Diepgaande gezegden, 8)


Zou U hier iets over willen zeggen?

Een van de grootste onwetendheden van de mens is dat hij op moeilijke of emotionele momenten geen rust neemt. Hij neemt dan beslissingen en trekt conclusies en stopt met dingen of mensen, en dus rigoureus en ondoordacht. Veel gaat zo onnodig mis.

En wanneer men even rust zou nemen, alvorens te besluiten zouden veel doodlopende wegen vermeden worden, veel kwetsingen voorkomen en veel leed bekort.

Het zij zo.

Maar neem rust, rust en nog eens rust op rare en intensieve en moeilijke momenten. Dan  geef je God en Diens helpers de kans jou te bereiken, en dat leidt altijd tot meer wijsheid, meer inzicht en meer overzicht.

Desondanks houden Wij altijd van de mens en accepteren al zijn driften.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 460 

dinsdag 10 juli 2018

Atheïsme in deze tijd




Ik maakte dit weekend weer mee dat ik omging met mensen die gewoon helemaal niet bezig zijn met het geloof. Maximaal gaan ze hardlopen op zondagochtend en hebben ze het over de prijs van de bluetooth speaker van dit en dat merk. Alles best, ik kijk niet in hun ziel, misschien hebben ze een groter hart dan ik en zijn ze ook nog meer bezig met geloof dan ik vermoed, maar ik merk er niet veel van. En de kinderen van zo’n gezin, Mijn God, zelfs een jongetje van twaalf zegt tegen mij  “nee God bestaat niet, dat is echt een sprookje”.

Na dit weekend ging ik op zondagavond naar een bijzondere viering in een kerk, het maakt verder niet uit welke kerk en waar, en ik heb gewoon zitten huilen. Omdat ik de toegang tot de hemel voelde in die kerk, ik voelde devote sfeer van heiligheid, de aanwezigheid van deemoed en stilte en omdat iedereen bezig was met God, daar tezamen. Ik had het zo gemist, ik had het zo vreselijk gemist. En ik besefte in die kerkdienst dat ik had geleden onder de aanblik van jonge mensen die verpest worden en materialistisch opgroeien.

Ze checken Spotify clips met rappers erop die mij net te vaak “bitch en what the fuck” bezigen en ik besefte dat deze jonge ontvankelijke aardige kinderen eigenlijk goddeloos opgroeien. Daarom moest ik wenen s `avonds in die kerk, om hun gebrek aan zegeningen, die ik zelf wèl mocht ervaren. En mijn vraag aan U is, Mijn God, zie ik het wel goed, want U heeft in de blogs genoeg benadrukt dat ook mensen zonder geloof na de dood mooi verder gaan namelijk wanneer ze het leven of de  kunst of  de wetenschap hadden gediend met hun hart of hun hoofd?
Maar ze ontkennen Uw bestaan!

Mijn zoon, laten we maar kort en krachtig stellen: ze ontkennen Mij, ze ontkennen God, ze ontkennen het bestaan van de geestelijke wereld, ze leven in onwaarheid. En die prijs zullen ze betalen, zoals elke prijs betaald wordt, elke prijs.
En je hebt goed waargenomen dat veel kinderen in de rijke landen opgroeien in materialisme, en die prijs wordt altijd betaald, vroeg of laat.
En je hebt goed gezien dat veel kinderen in het rijke westen opgroeien in ongeloof, en die prijs zal ook betaald worden, vroeg of laat.

Want God bestaat, en de ziel die ervaart hoe “haar persoonlijkheid op aarde” het bestaan van God ontkent, lijdt zeer, omdat haar persoonlijkheid in onwaarheid leeft. En de prijs van onwaarheid is onwetendheid, en de prijs van onwetendheid is lijden, en de prijs van lijden is het verkrijgen van leerzame ervaringen door dit leed en dan komt er inzicht en dan leeft men weer in wijsheid, dus vroeg of laat komt het alles goed.

En wees gerust, Mijn zoon, je maakt je zorgen, maar weet dat God jouw zorgen draagt, niet jij, en weet dat God de gevolgen bewerkstelligt en dat alles uiteindelijk goed komt, vroeg of laat. Dus laat het los, en geniet van de zegeningen van jouw geloof en bid voor  ze, al die atheïsten. Bid nog meer dan je nu doet. Dat is heilzamer dan er ongelukkig over zijn.
Wees gerust en bid.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 428

zondag 18 juni 2017

Leed uit het verleden kan de toekomst bepalen (Alice Miller, 3)


'Hoe meer we het verleden idealiseren en weigeren om onze kindertijd te erkennen, des te meer dragen we dat verleden onbewust over naar de volgende generatie.*'

Zou  U hier iets over willen zeggen?

Het kind in de mens is levensgroot aanwezig en bepaalt veel van het handelen, zeker het onbewuste handelen. En in grote beslissingen, in extreme moeilijkheden en op belangrijke momenten bepaalt het kind in de mens meer dan de verstandige mens beseft.
En dit kind in de mens is zoals Alice Miller heeft beschreven eigenlijk altijd geschonden, onrechtvaardig behandeld, teleurgesteld in de volwassenen of gekrenkt door een ouder.

En dit mishandelde kind bepaalt dus ook de beslissingen van de mens, dus meer dan die mens beseft. Zo komen sommigen volwassenen nooit aan een partner, belanden in een leven van verslavingen of depressie,  juist door dit verborgen lijdende kind in hen. En pas als de mens dit lijdende kind erkent en meeleeft met dit kind, kan men verder. En wat de meeste mensen doen is hun kinderleed bedekken met een zeer grote mantel der liefde. En zo blijven ze hun hele leven een grotere last dragen, met meer invloed op hun leven, dan nodig  is.

En God pleit er niet voor dat iedereen in therapie gaat.  Een goede therapie kan de mens bij zijn eigen mishandelde kind brengen. Maar ook een mooie ontmoeting, een duidelijke droom, een openhartig mens op het levenspad, een inzicht, een intensief gebedsleven of een diepe band met God kunnen hierbij helpen. De mens kan zo liefde op gaan brengen voor dat kleine verborgen kind in zichzelf. En veel kan dan worden opgelost en genezen.
Alice Miller zij gezegend.

Wees jullie allen gezegend   

*Eigen vertaling  uit Alice Miller, For Your Own Good: Hidden Cruelty in Child-Rearing and the Roots of Violence

Nr. 390

zondag 30 september 2012

Het lijden van de wereld (3), de mens


 


Onbeschrijflijk is het lijden van de mens, in omvang, in diepte en het lijden is ondraaglijk.

De stervende baby in de armen van een wanhopige moeder, hongerende kinderen in de droge woestijn, een van pijn schreeuwende en stervende kankerpatiënt, door sadisten gekwelde gevangenen in een concentratiekamp, gemartelde mensen, wanhopige psychiatrische patiënten, moedeloze zelfmoordenaars.
Onbeschrijflijk is het lijden van de mens, vanuit menselijk perspectief.

Vanuit goddelijk perspectief is alles anders. Wij hebben een helikopterview en zien meer dan wat de mens ziet in zijn lijden, zien meer dan een gruwelijk heden.
Wij zien het hele proces, de achtergronden, de oorzaken, de ingrediënten van het lijden, het nut, de gevolgen, de leermomenten, de voordelen, de noodzakelijke kanten van het lijden. Wij zien meer dan dat heden:





  • Lijden, veroorzaakt door de mens zelf met zijn verslavingen en materialisme. Iemand krijgt een maagzweer door te hard werken en teveel koffie drinken. Iemand wordt incontinent, door langdurig misbruik op seksueel gebied. Iemand krijgt een dwarslaesie door roekeloos rijden. Iemand sterft eenzaam, omdat-ie als een vrek geleefd heeft.
  • Lijden, veroorzaakt door de mens, verbonden met gehechtheden en het verkeerde denken. Iemand wordt waanzinnig, omdat hij teveel met zichzelf bezig was. Iemand wordt ongelukkig, omdat-ie teveel eisen stelt aan het leven. Iemand wordt depressief, omdat hij niet meer gelooft in de steun van God. Iemand ontwikkelt angsten, omdat hij het leven niet durft te vertrouwen. 
  • Lijden, onlosmakelijk verbonden met de evolutionaire wereld. De mens, door ervaring groeiend van beest naar geest. De golfbewegingen van opbouw en vernietiging, horend bij de evolutie. De groei van een rots in de kosmos naar een vergeestelijkte planeet van volmaakt geluk vraagt natuurlijk “wat correcties”. Soorten, die door crisis en tegenstand muteren van primitiviteit naar verfijning. Een wereld, die zich ontwikkelt van grofstoffelijkheid naar subtiele energieën. Het leven, dat groeit van monotonie naar eindeloze variatie en rijkdom aan vormen. 
  • Lijden van de mens, omdat hij argeloos en meedogenloos groeit van 100.000 naar 7 miljard mensen. Woningen aan een rivier gebouwd, die wegspoelen, waar eeuwen lang natuurlijk water zijn gang kan gaan. Mensen, die gaan wonen aan de voet van vulkanen en denken, dat het hun tijd wel uit zal dienen. Mensen, die hellingen leegkappen, ongeacht de gevolgen voor erosie. Mensen, die onnatuurlijk voedsel eten, onnatuurlijk leven, onnatuurlijk ontspannen en dan virale infecties, kankers en tumoren krijgen. De natuur en de toekomst zullen dit alles noodgedwongen rechtzetten. 
  • Lijden van de mens, omdat hij niet ziet, dat inspanning, moeilijkheden, tegenvallers, ongeluk, verdriet en leed een grote verborgen functie hebben. Namelijk het doorbreken van oude patronen. Het verdiepen van het gevoelsleven. Het afbreken van identificaties. Het vergroten van empathie. Het verrijken van het hartleven. Het bijschaven van denken. Het loslaten van oude patronen. De crisis, die mensen dwingt zich af te vragen wat belangrijk is. Een schoonmaak, fysiek en geestelijk. Hoeveel mensen geven achteraf niet toe, dat ze door hun lijden van citroenen citroenkwast gemaakt hebben, van de nood een deugd, van ellende een zegen?

Maar naast dit alles helpt de geestelijke wereld op duizend manieren, reikt mensen middelen, ingevingen, energie, steun, en inspiratie aan om het lijden te dragen

Zie een Koreaans
http://watchthegod.blogspot.nl/2012/04/noord-koreaanse-ellende-evolutie-en-hoop_6088.html 
en een Somalisch leven
http://watchthegod.blogspot.nl/2012/05/een-boodschap-op-pinksteren-message-of.html .


En de geestelijke wereld weet, dat alle lijden tijdelijk is, dat het overgaat, dat er een tijd komt, dat de mens bijna blij is met zijn lijden, omdat het hem zoveel gebracht heeft.
En God en de geestelijke wereld geven de mens alle bewijzen van liefde, en ontzag, van hulp en ondersteuning, van subtiele correctie en liefdevolle begeleiding, van troost en genade, van liefde en van begrip.
En bovendien, krijgt de mens van God de grote belofte aan de tijdelijke en evolutionaire mens: hem in liefde te redden voor de eeuwigheid. Hem een eeuwig leven te bieden door het bouwen aan een geestelijk lichaam, tijdens zijn aardse leven.

Dit geestelijk lichaam gaat na de fysieke dood verder in geluk, in vreugde en in liefde.
Dit geestelijke lichaam wordt vanaf de conceptie reeds opgebouwd, door “Mijn God” en de “eigen” ziel.
Dit geestelijke lichaam wordt na de fysieke dood met liefde ontvangen, met liefde gereinigd, met liefde gezegend, met liefde genezen.
Dit geestelijk lichaam wordt met liefde verder gezonden op de weg naar het Vader-Moeder huis, naar God zelve.

Het lijden is tijdelijk, maar God is eeuwig en Diens mens zal dat ook zijn.

Wees jullie allen gezegend


Nr. 108