Mijn geestelijk leven

Het is wel mooi om er over te praten, niet omdat het nodig is, want dat geestelijk leven leidt toch wel zijn (haar? ) leven, maar het is fijn om zo een en ander te overpeinzen, dingen op een rij te zetten, je af te vragen, hoe zit het nu eigenlijk, voor zover dat lukt is dit mijn poging.

Ik ben een tijdje bezig geweest met verlichting, maar kwam er toch al snel achter dat het ook maar een woord was, dat iedereen anders invulde èn dacht ik soms misbruikte. Het heeft me nooit echt aangesproken, gewoon omdat ik nog  te gehecht was aan mijn persoonlijk leven, mijn gevoelens, mijn denkwereld, mijn lichaam. En daardoor kwam een overweldigend besef en een behoorlijke rust over me. Misschien is het niet voor mij weggelegd, misschien wil ik het niet, misschien is het maar een woord, dat iedereen misbruikt. En hierdoor kwam er ruimte voor een mooie geestelijke ervaring die ik sindsdien erg heb gekoesterd, en steeds opnieuw weer meemaakte: ik houd van dit leven, ik houd van mijn lichaam, ik houd van het persoonlijke, ik houd van de variatie in gevoelens, de afwisseling, de tegenstellingen, ik houd ervan dat het leven verrassend is en bepaald niet saai. Ik wil er helemaal niet vanaf, ik zit er midden in en het bevredigt me zeer, ook al weet ik dat er meer is . En ik vind het uitzonderlijk fijn er helemaal in op te gaan, ongeacht de consequenties. En dat betekent dus niet dat ik niet alleen met mijn hoofd in de wolken loop, maar ook met mijn voeten in de modder sta. Alles hoort erbij. Toch is wat ik nu beschrijf een lange worsteling geweest van heel veel jaren voordat ik ja kon zeggen tegen alles, en nog schrik ik wel eens van de heftigheid, zeker van negatieve ervaringen en emoties. Maar toch: dat doe ik zoveel als mogelijk, Ja zeggen tegen alles.

Een ander belangrijk inzicht deed zich aan mij voor wat betreft de materie, de aarde, het lichamelijke. Veel godsdiensten doen over het lichaam nogal negatief en veroordelend, laat staan de seks. Veel new agers doen heel minachtend over de materie en  geld alsof het minderwaardig is  ten opzichte van de geest. Maar wat heb ik altijd van de materie gehouden: mooie dingen, een schilderij, een plant, een kaars, zonlicht door een glas en loodraam, ga maar door. De heerlijke constante fijne betrouwbare materie die er altijd voor je is hoe je je ook voelt. De materie gaat rustig door met er te zijn. Verrukkelijk, en eigenlijk hoort daar geld ook bij, handig, makkelijk, waarom zou geld vies zijn, zoiets.

En dan God. Ik heb mijn hele leven gezocht dichter bij God te zijn, en me dikwijls vergist in methoden, stromingen, goeroes of boeken. Maar ik kan ook zeggen: ik ben er in gedoken, heb er uitgehaald wat me goed leek en ben verder gegaan. Ik heb in dat proces nooit getwijfeld aan God, hoogstens aan Diens dienaren op aarde. De goede God, altijd heb ik Diens aanwezigheid mogen voelen op cruciaal mooie en cruciaal moeilijke momenten, en sinds een jaar of twaalf hoor ik ook Diens stem. Ik zoek niet meer, ik hoef ook niet meer te lezen over andermans inzichten en goeroes op YouTube te volgen. Het zal wel, maar niet voor mij. Ik heb gevonden.

En dat wil niet zeggen dat ik weet hoe het zit, maar ik ben thuis gekomen in Mezelf. Ik voel me gezien, bevestigd, bemind, ben gerust, en vanuit dat contact heb ik geleerd, ik kan beter zeggen afgeleerd om nog te oordelen. Geen oordeel meer, maar begrip, geen verwijdering van andere meer maar de ervaring van respect en acceptatie van de grote variatie van mensen, meningen, ervaringen. Totale acceptatie en rust hierin, de ander mag zijn hoe die is, en ik mag zijn hoe ik ben en als een ander dat oordeelt, weet ik dat zij een probleem hebben niet ik. Als ik oordeel heb ik een probleem en niet zij. Rust en ruimte en vertrouwen. En daarin ook meer liefde dan voorheen voor mezelf, voor de ander, voor het leven, voor moeilijkheden, voor de negatieve kant, kortom ook hierin rust en ja zeggen.

En in dit alles en alles wat ik ervaar vergelijk ik me niet met anderen, want ik weet toch niet precies hoe het zit, en ik kijk een ander niet in zijn hart, zijn innerlijk, zijn geheimenissen, maar ik vergelijk me alleen met mezelf vroeger. Meer rust, meer ruimte, meer liefde, meer acceptatie, meer God en God dichter bij, namelijk gewoon in mijn innerlijk en het alller aller allermooiste is dat als ik liefdevol ben naar het leven, naar de ander, naar mezelf ik ook God meer nabij voel.

Wilt U hier iets over zeggen?

Het is goed zo.

Mijn zegeningen voor jullie allen

Nr. 563

Bidden werkt altijd. God hoort alles

Kunt U iets zeggen over het gebed?
 

De kracht van het gebed is overweldigend. Het vragen om iets of tenminste het vragen om Gods zegen betekent:

• Een opening naar boven
• Een onmiddellijk verhoor van zekere delen van het gebed, soms alles
• De geestelijke wereld krijgt gelegenheid een extra verbinding aan te brengen tussen de geestelijke wereld en de aardse wereld. Hierdoor kan de geestelijke invloed beter door werken in de materie. Je kunt het letterlijk vergelijken met het open zetten van een raam voor frisse lucht
• Het is een versterking van de samenwerking en verbinding en het contact en de communicatie tussen de persoonlijkheid die bidt en het geestelijke wezen tot wie gebeden wordt
• Dit laatste wil Ik toelichten: er is maar EEN God. Maar God heeft vele dienaren, wezens, engelen, tussenpersonen, intermediairs in het leven geroepen om de zaak te laten draaien. Ik, Jouw God, verkeer met Mijn Collega-Godsvonken op goede voet. Wij zijn nu met 7 miljard Godsvonken werkzaam op aarde (nu er circa 7 miljard mensen op aarde zijn, overigens bevindt zich het veelvoudige van de mensen in de geestelijke werelden) . Wij Godsvonken zijn EEN met God. Wij zijn God. Wij zijn ondeelbaar. Wij zijn de Ik Ben. Laat iedereen dit altijd beseffen bij het bidden, wie je ook in de geestelijke wereld te hulp vraagt, allen werken voor en zijn deel van EEN God, de Enige Ik Ben.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 21
 

Ben ik niet gewoon aan het hallucineren ?

Kan het niet zijn, dat ik gewoon aan het hallucineren ben? Praten met God, een stem horen?

Je bent niet aan het hallucineren. Het gaat beter dan ooit met je. Je bent psychisch gezond, rustig, weloverwogen bezig, opgeruimd en een prettig iemand voor jouw omgeving, een harde werker, liefdevol voor de natuur, op veel fronten met een flinke dosis zelfbeheersing. Klinkt dat als hallucineren? Niet naar Mijn idee.

We kunnen wel onze gesprekken verbeteren, en jouw vermogen Mij goed te verstaan vergroten wanneer jij het volgende doet. Elke keer wanneer je wat gaat doen en achteraf wanneer je het hebt afgerond, draag je alles aan Mij op en geef je het als het ware terug. Zo maak je de banden die je ego met de activiteit heeft geslagen weer los, en ga je weer naar de volgende klus met lege handen. En Ik kan lege handen natuurlijk makkelijker vullen dan wanneer ze al vol zijn of samengeknepen. Ik kan ze dan geheel vullen met dat wat precies nodig is. Door dit opdragen aan God, door alles uit handen te geven, versterken Wij samen jouw band met het geheel. En met het gróte geheel en zo haal je jezelf langzamerhand uit het egocentrische verband, dat een ego automatisch creëert als hij zichzelf centraal stelt. Als hij alles wat hij vastpakt afscheidt van het geheel en alles daardoor klein, onwaarachtig en kinderachtig maakt.

 Wees gezegend
 
Wees jullie allen gezegend

Nr. 12