Gedachteloosheid, een wortel van het kwaad

Mijn God, ik las in een column van Welmoed Vlieger* het volgende. Zij haalt uit het laatste boek van Hannah Arendt “Het leven van de geest” de volgende visie van Arendt. “ De wortels van het kwaad zijn niet een slechte wil of een morele verdorvenheid maar gedachtenloosheid” .Zij zag die niet alleen terug in totalitaire regimes maar ook in de westerse cultuur waar het individualisme voorbijgaat aan de ander.

Zou U hier op in willen gaan?

Mijn zoon, er is veel over de oorzaken van het kwaad te zeggen, en zeker dat er niet één aanleiding of oorzaak van het kwaad is maar velen. Toch heeft Hannah Arendt een punt. Want een slechte wil of een morele verdorvenheid zijn duidelijke en begrijpelijke oorzaken van het kwaad. Maar gedachteloosheid is een verborgen en versluierde aanleiding voor veel onbewust en kwaadaardig gedrag en daarom voor veel kwaad en dus voor veel leed.

Wat is gedachteloosheid anders dan dat een mens er niet bij stil staat of hij iets nonchalant doet of zonder op te letten. En zeker let een mens dan niet op de gevolgen van zijn handelen, voor zichzelf en voor anderen. En is onverschilligheid niet een tweelingbroer van gedachteloosheid?

Gedachteloosheid maakt dat een mens dus zonder gedachten is, niet redelijk is, niet naar zijn geweten luistert, niet omkijkt naar zijn medemens, niet luistert naar zijn innerlijke stem, niet geïnteresseerd is in het leed dat hieruit voortvloeit.

Maar bovenal is gedachteloosheid een wortel van het kwaad omdat God wordt buitengesloten en de duivel zo zijn gang kan gaan. Want jullie denken danken jullie aan God, jullie leed aan de buitensluiting van God.

Hoed u dus voor gedachteloosheid.

Hannah Arendt en Welmoed Vlieger zijn gezegend.

Wees jullie allen gezegend

*Trouw 1-6-‘21

Nr. 507 

Het hier en nu, maar uit de waan van de dag

Ik fietste naar mijn werk en  besefte ineens, dat ik helemaal niets dacht.  Het was zo stil van binnen en zo rustig. Ik moest mezelf dwingen om iets te denken, zoals “ dat is een boom” en daarna was het weer stil van binnen. Toen ik in de stad was gearriveerd en nog steeds van binnen niets dacht, nam ik de stad en de straten waar en kreeg toen een rare dubbele gewaarwording. Aan de ene kant was ik erg in het hier en nu en aan de andere kant ervoer ik een soort tijdloos iets. Het leek het wel of ik me herinnerde, dat de stad eeuwen bestond en dat die stad de ervaringen van alle mensen door de eeuwen heen uitademde. Alsof de straten zich vollediger aan me kenbaar maakten. In het hier en nu en tegelijkertijd stapte ik uit de waan van de dag in een nieuwe volheid waar ook het verleden deel van uitmaakt. Ik had in ieder geval een enorm besef van historische heelheid.

 Zou  U daar op in willen gaan?

Mijn zoon, Ik ga hier graag op in.

Weet overigens, dat  Ik je in deze ervaring heb getrokken, omdat het tijd was voor deze stap! Het denken mag bij jou langzamerhand opgenomen worden in de Boezem van God, in de stilte, in wat jij noemt jouw Rozenhof.

Elke ervaring in het hier en nu impliceert automatisch een gewaarwording van heelheid. En die heelheid bevat niet alleen het verleden, maar ook de toekomst. Oftewel, je maakte contact met het wezen van die stad. Je maakte contact met de heelheid waarin die stad zich bevindt en dus automatisch met haar verleden en met haar toekomst. Want op een ander energieniveau bestaan deze tijden tegelijkertijd.

Kortom: jouw waarnemingsvermogen werd uitgebreid, welkom in de wereld van de geest. En weet, dat wanneer je je in deze staat van niet-denken bevindt, de dualiteit is opgelost en jouw ego verder is verzaakt. Jouw denken staat dan meer ter beschikking van Mij. Jij staat dan meer open voor de volheid van het leven in plaats van voor de waan van het ego.

Wees gezegend

Wees jullie allen gezegend

Nr. 316