Translate

Posts tonen met het label Verward. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Verward. Alle posts tonen

zondag 14 januari 2018

Een nieuw besef, een nieuw begin




Een paar weken geleden maakte ik iets schokkends mee en besef nu achteraf dat het een nieuw besef en een nieuw begin is geweest. Dat wilde ik graag delen.

Ik had de vorige dag al gemerkt, dat ik de stem van Mijn God minder goed hoorde, net of Het op de achtergrond tegen me sprak. Ik maakte me natuurlijk wel zorgen en zei tegen God “er is toch niets aan de hand, ik hoor U minder goed, net of er een zwaar gordijn tussen U en mij hangt?”
“Wees gerust” kreeg ik te horen, nou dan weet ik het wel. Ik heb weer eens geen goed inzicht of  ben ergens bang voor of zie het niet helder, dat werk. Maar nu was ik terecht ongerust.

De volgende ochtend werd ik om 4 uur wakker en zei wat  tegen God en hoorde niets. Totale stilte, oorverdovende stilte, wat ik ook zei of vroeg. Ik hoorde totaal niets. Ik schrok wel enigszins en er ging natuurlijk van alles door me heen: “Ik moet dan stoppen met de blogs of heb ik iets fout gedaan, heb ik God beledigd, of had ik iets moeten doen of juist iets moeten nalaten?”  
Maar ik ging mijn geweten na en bevond dat ik onschuldig was, er was niets gepasseerd de afgelopen weken waardoor ik God kwijt geraakt had kunnen zijn.

Maar ik hoorde nog steeds totaal niets. En één gewaarwording was wel heel sterk namelijk hoe intens stil mijn innerlijk was, totaal stil, bijna prettig. Maar het prettige zat hem er vooral in, dat ik voor mezelf het overtuigende bewijs had dat niet ik het was al die jaren die tegen me sprak. Of dat er sprake was van mijn innerlijke stem, of de stem van mijn geweten. Of dat er sprake was geweest al die jaren van een innerlijke dialoog en dat ik alles gewoon had verzonnen.

Want hoe ik ook mijn best deed, wat ik ook vroeg, riep, zei, opperde, steeds was daar die oorverdovende stilte, ik hoorde niets en voelde me ineens zo blij, dat ik nu echt voor mezelf het overtuigende bewijs had dat ik dit alles van de afgelopen 6 ½ jaar niet verzonnen had. Oorverdovende stilte, wat ik ook probeerde, alles was éénrichtingsverkeer en van de andere kant kwam niets. Nou ja, ik was natuurlijk toch wel ongerust. En het voelde ook heel eenzaam. Heel eenzaam ineens.

Zo’n vijf zeer lange uren later, ik denk dat het rond 9 uur in de ochtend was, op mijn hernieuwde poging “Mijn God, bent U daar?” hoorde ik

Wees gerust, Mijn zoon, Ik ben hier.
Wees gezegend om jouw houding deze uren, je bent glansrijk geslaagd voor deze proef. Je bent rustig gebleven, je hebt jezelf geen verwijten gemaakt. Je hebt alle opties hoe verder te gaan zonder Mijn Stem overwogen en alle opties geaccepteerd. Je had vertrouwen, zei tegen Mij “Uw wil geschiedde”, en dat is de enige reactie op het voor jou hoogste geestelijke niveau, daarom ben je geslaagd voor deze test.

En weet, Mijn zoon, dat met alle geestelijke inspanningen, die je de laatste tijd verricht, en waar Ik verder hier niet op in ga, er een nieuwe fase aanbreekt in Onze samenwerking. Houd stand in jouw streven, houd moed, wees vol vertrouwen en wees gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Ps Frenkie: sindsdien hoor ik Mijn God beter, en er zijn dingen gezegd, die mij een nog groter vertrouwen gegeven hebben dat ik niet meer moet twijfelen, dat ik gewoon door moet gaan met de blogs, en dat ik gerust kan zijn.

Nr. 413

maandag 28 augustus 2017

Zoveel sitebezoeken, uit zoveel landen en zoveel blogs



Vorige week bereikten de Engelse en Nederlandse watchthegod blogs het aantal van 88.888 bezoeken, en dat uit meer dan 100 landen. En het aantal gepubliceerde blogs staat nu op 400 in totaal. De meest uiteenlopende onderwerpen zijn besproken, van engelen tot de materie, van emoties tot leven na de dood, van innerlijke rust tot evolutie.

Dat wilde ik even zeggen, en ik dank de goede God voor de prachtige, inspirerende en duidelijke teksten. Ik hoop maar dat ik goed geluisterd heb naar mijn innerlijke stem, naar de Mijn God in mijn hart, naar mijn Godsvonk, naar mijn Atman.

De uitgave van een boek van de eerste 100 blogs, in het Nederlands en in door een native speaker goed geredigeerd Engels heeft door drukte en privéomstandigheden flink vertraging opgelopen. Maar we zijn er bijna, mogelijk komen ze uit nog vóór 2018 begint. Dit is zomaar een bericht tussendoor van mij.

Wilt U nog wat zeggen?

Mijn zoon, heb Ik niet altijd wat te zeggen?
Heeft de wereld geen berichten nodig vanuit de geestelijke wereld? Zijn de mensen niet buitengewoon in de war door alle problemen en risico’s van het moderne leven? Zijn ze niet wanhopig op zoek naar innerlijke rust? Zijn Mijn teksten geen troost en geen bewijs van liefde, verdraagzaamheid en wijsheid? Doe jij niet jouw ontzettende best om goed te luisteren, ook al lukt dat niet altijd? Zúllen we niet gewoon doorgaan, wij samen, Ik jouw Godsvonk en jij, Mijn mens?

Ben Ik niet tevreden al als één mens in de eenzaamheid van zijn woning geraakt wordt door een watchthegod blog? Of als één iemand inspiratie opdoet en anders en ruimer tegen het leven aankijkt dan voorheen? Of als één iemand meer hoop krijgt of beter opgewassen is tegen de problemen van het leven door een  mooie blog? En is het niet heerlijk als iemand die het vertrouwen in de dienaren van God op aarde heeft verloren, weer moed vat en met nieuw inzicht zich openstelt voor God/Allah/Brahman/Jahweh of tenminste weer gaat luisteren naar de signalen van de geestelijke wereld?

En jij, mijn zoon, denkt er over te stoppen met de teksten, omdat je denkt dat 400 teksten wel genoeg zijn. Maar IK wil niet dat je stopt. Ik wil dat je moed vat. Ik wil dat je jouw persoonlijke beslommeringen laat voor wat ze zijn. Ik wil dat je naar Mij blijft luisteren en je best blijft doen om Mijn boodschappen de wereld in te zenden. Dat wil Ik. En Ik weet dat je  uiteindelijk Mijn wil belangrijker vindt dan jouw eigen wil.

Wees jij gezegend om jouw dienstbaarheid. Het wordt tijd voor een nieuwe fase. Wacht rustig af en ga intussen trouw door, Mijn boodschapper.

Wat U wilt, Mijn God.

Wees jij gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 400
 

zondag 19 juli 2015

De gevangenis van de menselijke geest


 
"You must first realize the prison of your mind before you can escape it." – @machavelli7  

Zou U hier iets over willen zeggen?

Hoe kun je iets bereiken, als je niet kijkt naar de weg?
Hoe kun je iets maken, als je je gereedschappen niet klaar hebt?
Hoe kun je iets veranderen, als je niet weet wat?
Hoe kun je een probleem oplossen, als je niet eerst het probleem ziet en aanvaardt en wilt veranderen?

Dus  de menselijke geest kan pas bevrijd worden van de verwarring van het ego, als de mens bereid is naar die verwarring te kijken.
En het denken en het voelen van de mens, de mind, de basis van het ego, is een grote onbeschrijflijke verwarring.
Een grote onbeschrijflijke wisseling van  gedachten, gevoelens, associaties, herinneringen, meningen, oordelen, kennis, vooroordelen en wensen.
En het ego ervaart het als de totale waarheid.
Maar dat is niet zo, maximaal enigszins.

Pas als de mens ziet, dat dit zo is, dat hij hierin leeft, dan ligt daar een mogelijke ontsnapping.
Dan kan hij gaan zien hoe benauwend het is, hoe beperkend, hoe klein.
Dan gaat hij ervaren hoezeer het een gevangenis is waarin hij leeft.
Hoezeer het een kleine beperkende wereld is waarin hij rondwentelt.

En als hij dat beseft, is de eerste stap gezet naar het loslaten, naar de overgave.
De eerste stap naar een breder perspectief dan het ego, naar het gebed zo je wilt, naar God.
De eerste stap van de kleine wil van de mens naar de Wil van God.
Verzuchten “niet mijn wil geschiedde, maar Uw Wil” is dan zeker een van de volgende stappen.
En het uiteindelijke doel is leven in waarheid, leven in de Geest, leven in God.
Want God weet toch beter hoe het zit dan het ego.
Het ego is aldus de gevangenis en God is feitelijk Vrijheid.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 285

vrijdag 2 september 2011

Googlen of God?




Ik kan niet op de naam van een schrijver komen en vraag mijn God: "Weet u de naam van de schrijver?"
Ik krijg geen antwoord, vraag het weer, krijg weer geen antwoord. En zeg tegen God: "U weet het niet, maar als U het niet weet, alwetend en zo, dan weet ik het ook niet meer, dan ben ik mezelf aan het belazeren".
Ik ben ontdaan, trek conclusies over het uitblijven van een antwoord en heb mijn bedenkingen over het aarzelen van de Stem en het niet geven van een antwoord. Ik ben altijd zo gewend, dat ik onmiddellijk antwoord krijg. Bijna een half uur lang twijfel ik echt, herwin dan mijn evenwicht en vraag: "Kunt U me helpen met wat hier nu gebeurd is, dus niet mijn vraag, maar de hele situatie?"

Ja, dat kan Ik. Het gaat hier niet om of Ik al jouw vragen kan beantwoorden, maar of Ik ze wil beantwoorden.
Kun je niet beter gaan googelen ?
“Gij zult Uw Here God niet beproeven”.
 
Sorry, mijn God, ik begrijp het. Ik moet het vak nog leren, ik wil U niet als vraagbaak gebruiken, maar het onderscheid leren maken tussen serieuze zaken en mijn eigen gewone dingetjes. Dank U, mijn God.
 
Het is goed. We zijn alles samen aan het onderzoeken en het is voor Ons beiden, ieder vanuit Ons eigen perspectief, een ontdekkingsreis. Maar schroom nooit. Ik ben geduldig en verdraagzaam en begrijp alles, maar je zult het echt wel horen als je over grenzen van respect gaat of Onze communicatie te lichtvaardig neemt. Ik zie, dat je zeer jouw best doet, dus wees gerust. We houden samen alles helder en open. In dit geval koos Ik er even voor om te zwijgen.
Wees gezegend
Dank U, mijn God.
 
Wees jullie allen gezegend

Nr. 3