Helemaal alleen zijn

Oh, wanneer ik helemaal alleen ben, slaak ik een diepere zucht

Een vriendin van mij zei dat toen we het hadden over hoe moeilijk het is bij jezelf te blijven als je met anderen bent, ook al zijn ze je nog zo nabij. Ik heb zelf gemerkt, dat ik jarenlang dacht wel mezelf te zijn bij anderen. Maar ik heb gemerkt dat ik dan toch altijd gelijk bezig ben met die ander, ook al woon je samen. En helemaal alleen zijn, oh, wat ben ik dat gaan ervaren als een zegen, een kans tot verdieping en innerlijke rust èn een kans om dichter bij U  te komen. Zou U hier op in willen gaan?

Eén van de gelegenheden om dichter bij Mij te komen, Mijn zoon, is via de ander. Dat onderwerp laten we nu even rusten. Dat is een onderwerp geweest van vele andere blogs.

Nu dus jouw onderwerp. Een diepere zucht slaken als je alleen bent. En het is wel duidelijk, jouw vriendin bedoelt dan een zucht van opluchting, een zucht van rust, een zucht van geluk. Eindelijk alleen, eindelijk ontspannen, eindelijk komen tot innerlijke rust. Eindelijk komen tot een verdieping van jouw gedachten en gevoelens, zonder dat dat verstoord wordt door de aanwezigheid van een ander.

En dan dus ook eindelijk komen tot  God. Want zo kan dat gaan. God wacht in jouw innerlijk tot je je tot God richt. Dat is de goddelijke wet van de vrije wil die door God wordt gekoesterd. Eindelijk richt je je tot God, en niet tot de duizend andere signalen van de buitenwereld. En jullie weten allen dat dat er vele zijn, inclusief die van de sociale media.

Natuurlijk zijn er ook veel signalen van de binnenwereld, en echt niet altijd verfrissende. Ik noem maar haat of lust of angst of woede. Ook dat laten we rusten.

Één van de signalen van de binnenwereld is het signaal van God.   

Mijn zachte, subtiele, liefdevolle stem hoor je pas als de kakafonie in jouw omgeving en als de kakofonie in jouw innerlijk zijn gestopt. Dan pas hoor je Mij. Dan pas hoor je Mijn influisteringen, dan pas hoor je Mijn roep.

Kom bij Mij. Luister naar Mij. Volg Mij. Houd van Mij. Zie Mij. Weest bij Mij. Hoor Mijn wil. Hoor Mijn wensen. Hoor Mijn suggesties. Hoor Mijn waardevolle adviezen. Krijg informatie over jouw weg, over jouw geluk, over jouw geestelijke mogelijkheden, over jouw Ziel.

En slaak dan een diepere zucht. En weet dat die zucht door Mij wordt verwelkomd. Dat Ik op die zucht heb gewacht. Dat die zucht jou bij Mij brengt. Dat die zucht ook van Mijne wegen is ingegeven.

Jouw vriendin zij gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 580

Ik ben verbaasd over Uw vrije wil

Ik wil U  vragen. Nog steeds ben ik verbaasd dat U als Almacht zich afhankelijk maakt in de mens van de vrije wil van die mens. De grootste gek op aarde  kan zijn gang gaan met die vrije wil. Zie om ons heen hoe het gaat met de wereld. Maar ook bij mijzelf. Ik kan dom doen, verkeerd denken, ongezond handelen, uit frustratie onaardig zijn tegen een ander. En U werkt gewoon mee. Ik heb het wel begrepen, de zon schijnt ook gewoon voor iedereen misdadiger of niet. Zo werkt het natuurlijk. Maar U, almachtige God, Mijn Godsvonk, U bent totaal afhankelijk van mijn nukken en grillen. Dat geeft toch geen pas?

Als je het zo stelt, lijkt het vreemd. Jij kunt jouw gang gaan met Mijn energie, en het ook nog misbruiken. En Ik geef maar. Toch lijkt het alleen maar vreemd, het is het niet. Jouw zogenaamde misbruik, en dan ben je nog een betrekkelijk braaf mens, laat staan een flinke crimineel of een misdadig dictator, ze gaan allen gewoon hun gang. En God geeft maar. Lijkt dus, want schijn bedriegt. Het misbruik van de energie van God is ingebed in een volmaakt systeem van wetten van toezicht, rechtvaardigheid èn liefde.

 Iemand doet iets verkeerd. Punt.

En  misbruikt Gods energie. Punt.

Maar laat Ik op een rij zetten wat er eigenlijk gebeurt:

·         Diegene doet maar en veroorzaakt veel verdriet en  verderf en leed om zich heen

·         Diegene heeft ergens diep van binnen een geweten dat tzt op gaat spelen en hij kan dan gaan leren  van zijn fouten

·         Diegene krijgt later, ooit, eens, volstrekt algeheel met dezelfde kracht en intentie alles terug op zijn bordje, in dit leven of daarna.

·         Diegene gaat dan een lange weg in van verbijstering, schuldgevoel, verdriet en schaamte om dit leven

·         De voormalige misdadiger wordt ooit de meest gemotiveerde helper in de geestelijke wereld, dus op de lange duur wordt alles bij de misdadiger rechtgezet.

·         Diegene is gelukkig niet verantwoordelijk voor hoe een ander reageert op de gevolgen van zijn misdaden.

·         Het vermeende slachtoffer van de dader kan de ellende ondergaan en veel verdriet en leed meemaken

·         Het slachtoffer kan er sterker van worden, er van leren, zien hoe het niet moet in het leven, de gevolgen van de  misdaad beantwoorden met liefde en wijsheid.

·         De misdaden roepen bij het slachtoffer en zijn omgeving naast leed en  verdriet ook liefde, eensgezindheid, weerbaarheid, strijdvaardigheid en goedheid op.

·         De misdaden vinden plaats binnen de creaties van God, dus er zijn kaders, wetten, regels, consequenties (ook achter de schermen) die maken dat de misdaad op den duur het meervoudige aan goede daden genereert en uiteindelijk alles wordt goedgemaakt.

·         Dit is het allerbelangrijkste: alles wordt bij iedereen 100 % goedgemaakt,  rechtgezet, genezen. Dus letterlijk: gelijk al met het begaan van de misdaad wordt een kettingreactie in gang gezet van heling, ook al wordt dat door de mens niet gezien. Het verderfelijk gedrag bestaat zo niet alleen als zodanig, maar veroorzaakt op den duur louter inzicht, geluk en overgave.

  

Kortom, God maakt Zich afhankelijk van de vrije wil van de mens, zeker. En God weet als geen ander dat dat gebeurt in een feilloos mooi en rechtvaardig systeem van leven.

 

Wees jullie gezegend

 Nr. 577

God is afhankelijk van ons

God is de Richter, de mens is de beslisser

Er moet me toch iets van mijn hart, mijn God. Ik had weer iets meegemaakt en gemerkt dat ik en de medemens in die situatie zo ontzettend onhandig bezig waren, eigenwijs, kortzichtig, een beetje primitief ook. En toen dacht ik “wat bent U eigenlijk verschrikkelijk afhankelijk van ons, van onze wil, van onze gehechtheden, van onze kortzichtigheden. Eigenlijk onbegrijpelijk afhankelijk. U God afhankelijk van ons, kleine mensen.

Dat klopt, Mijn zoon. God heeft Zich totaal afhankelijk gemaakt van jullie vrije wil. Welke kant jullie ook uitgaan. Hoe verkeerd jullie ook kiezen. Hoe kwaadaardige dingen jullie ook bedenken. God werkt mee. God is totaal afhankelijk van jullie kleine wil. Natuurlijk ben je daar verbaasd over, het is ook verbazingwekkend. De Schepper van de kosmos, die zich dienstbaar maakt aan de vrije wil van een klein, kortzichtig, beperkt schepsel. Dat lijkt belachelijk.

Maar dat is het niet. Een groots en goed doordacht plan ligt hier aan ten grondslag, met duidelijke doelen, duidelijke methoden, zoals de evolutie, en ook volstrekt succesvol “on the long run”.

Want jullie vrije wil is ingebed in een prachtig systeem van kosmische wetten, waardoor jullie door elke schade en schande wijzer worden. En uiteindelijk na een grote en indrukwekkende omweg met al jullie opgedane ervaringen en inzichten zullen jullie je dan volstrekt uit vrije wil op glorieuze wijze overgeven aan de Wil van God. Het kan niet anders.

In het hele proces van evolutie van beest naar geest, van ontwikkeling van de aapmens naar  Heilige op aarde, gaat niets verloren, blijft niets onbenut, is elke ervaring hoe ellendig dan ook een bron van kracht en inzicht voor de toekomstige geestelijke mens. De grootste misdadigers zullen ooit zeer goede helpers van Christus worden. En de  goede mensen op aarde natuurlijk ook zeer maar op een andere manier. Op een bepaalde manier komt dus alles  goed. Dat weet God. Dat weten de spirituele helpers. Dat weten de beschermengelen. Dat weet jullie ziel.

God is de Richter, de mens is de beslisser

En nu komt de clou. Ik reik via jullie geweten, intuïtie, hart en ook via jullie denken, alle kennis en kunde en wijsheid aan die er maar is. Ik ben de Richter van jullie leven, van jullie denken, van jullie houding.

Alleen: wat jullie ermee doen, hangt af van de grootte van jullie ontwikkeld bewustzijn èn van jullie vrije wil. En die vrije wil is wel een dingetje, zoals ze tegenwoordig zeggen. Jullie zijn de beslisser. Jullie bepalen of je er naar luistert, jullie bepalen wat je ermee doet. Jullie bepalen hoe lang je de mooie signalen van God ontkent. De vrije wil wordt door Ons gekoesterd omdat jullie alleen zo onafhankelijke, wijze en vrije wezens kunnen worden. Robotten van de aarde hebben We niet nodig in de kosmos.

En met jullie vrije wil doen jullie dus wat jullie doen. Kijk maar naar het verleden, kijk maar om je heen, en hoeden jullie je ook maar voor de nabije  toekomst. Het zij zo. Alles past in een groots en glorieus plan van God, in die zin kunnen jullie vertrouwen op de goede uitkomst. Intussen wensen We jullie sterkte met “het aardse feestje”, dat is niet mis.  

Wees jullie allen gezegend

Nr. 571

Jullie zijn kinderen van de aarde en worden kinderen van de Sterren

Mijn God, die kreeg ik vast van U deze titel? Zou U hier zo aan het begin van een nieuw jaar iets over willen zeggen?

Mijn zoon, dat wil Ik graag.

Jullie zijn evolutionaire schepsels, kinderen  van de aarde en zouden net als alle andere wezens zoals planten en dieren na jullie fysieke dood overgaan in de geest van jullie soort, maar niet individueel overleven. Zo was het.

Omdat jullie door de evolutie een eigen individuele wil hebben ontwikkeld woont God bij jullie in. De individuele gift van God aan jullie aardse wezens heet Godsvonk, Mijn God, Atman en wat alle godsdiensten nog meer aan namen bedacht hebben voor de inwonende God.

Sindsdien kunnen jullie na de fysieke dood overleven als individueel wezen, en zijn jullie kinderen van de Sterren geworden. En dit proces is uitzonderlijk vergemakkelijkt door de komst van de Mensenzoon op aarde. De Sterrenwereld ligt nu helemaal voor jullie open. Christus heeft de poorten van de eeuwigheid niet alleen meer bereikbaar gemaakt, maar de  scharnieren en de sloten gesmeerd en de hemelpoort lichtend gemaakt, en de weg ernaar toe geëffend en meer zichtbaar gemaakt. 

Alle godsdiensten, zonder uitzondering wijzen al eeuwen lang naar deze poort en naar de mogelijkheid om de eeuwigheid te bereiken. Alle godsdiensten hebben openbaringen gekregen en verkondigd, die de weg naar de hemel hebben geëffend, vergemakkelijkt en uitgelegd. En alle godsdiensten op aarde beloven dit ene:

Jullie mensen kunnen kinderen van de Sterren worden, ook al is dat door iedere godsdienst anders geformuleerd.

Herhaal in dit nieuwe jaar dit gezegde “Ik ben kind van de aarde en wordt kind van de Sterren”, maak er een mantra van, overweeg het en bespreek het met jullie medemensen en allen zullen het licht in hun hart, de hoop in hun wezen en de energie van de Sterren voelen. Het pad wordt zo nog meer geëffend en zo worden jullie, kinderen van de aarde nog eerder, en sneller en beter en met meer zekerheid kinderen van de Sterren.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 545

Het overwinnen van verslavingen is minder pijnlijk op aarde dan in het leven na de dood

Zo zal ieder in zijn zwakheid en wereldse gewoonte eens een zeker kruis vinden, dat hem in de geestelijke wereld zeer veel meer pijn zal bereiden wanneer hij het niet op deze wereld met veel geringere moeite geheel of grotendeels zegerijk heeft overwonnen*

Mijn God, mag ik U vragen.

Ik heb nu al een paar keer meegemaakt, dat iemand een aardse verslaving niet heeft overwonnen en soms zelfs door die aardse verslaving overlijdt. En nu kwam ik dit citaat van Jakob Lorber tegen. Eigenlijk heftig vind ik, zou U hier op in willen gaan?

Natuurlijk doe Ik dat.

Waarom is dit heftig, is het niet eerder logisch en rechtvaardig, begrijpelijk en nuttig geregeld zo?

Neem iemand die aan alcohol verslaafd is en hierdoor tien jaar eerder sterft in grote eenzaamheid. Want de negatieve gevolgen van alcohol zijn o.a. een vernietiging van het lichaam en een misvorming van het karakter, zodat iemand agressief, onverdraagzaam, boosaardig en liefdeloos wordt voor de dierbaren in zijn omgeving, en daardoor logischerwijs erg alleen komt te staan in het leven. Wie heeft zin in zo’n mens?

Deze persoon wordt natuurlijk liefdevol opgevangen in de geestelijke wereld en krijgt weldadige aandacht en een  herstel van zijn geestelijk lichaam, dat mismaakt en verzwakt is door de aardse gevolgen van alcoholmisbruik. En er is geen geestelijke begeleiding nodig om heel snel al deze persoon te doen beseffen dat hij zijn leven heeft vergooid. En omdat de naar alcohol snakkende persoon uiteraard geen druppel alcohol krijgt geschonken, We houden hier van de beste aanpak, komt iemand snel tot helderheid en inzichten.

We laten hier even buiten beschouwing iemand die op aarde zo kwaadaardig geworden is, dat hij in de geestelijke wereld een demon wordt en aan de aarde gebonden blijft en anderen probeert aan te zetten tot alcoholmisbruik om zo nog iets  te ervaren van de alcoholroes. Dit zijn waanzinnige uitzonderingen.

Ik heb het over een aardig opgevoed iemand met een goed hart, die desondanks ontspoord is.

En daar zit die persoon dan, terug te kijken op zijn aardse leven. Weet je hoe erg spijt is, Mijn Zoon? Intense tergende alles verterende spijt als men het inzicht krijgt dat men anders had gekund, dat men verkeerde keuzes gemaakt heeft, dat men zwak is geweest voor zichzelf. Terwijl men eigenlijk zichzelf meedogenloos had moeten aanpakken. Intense spijt, en ook al wordt alles in de geestelijke wereld rechtgezet en krijgt men duizenden kansen om alles goed te maken wat men mis heeft gedaan, men had anders gewild en blijft dit besef nog eeuwen houden. Niet omdat God dit wil, niet omdat het zo moet, maar omdat men zelf de herinnering aan dit vergooide leven niet kan vergeten, ook al heeft men zichzelf vergeven.

Zo zal ieder in zijn zwakheid en wereldse gewoonte eens een zeker kruis vinden, dat hem in de geestelijke wereld zeer veel meer pijn zal bereiden wanneer hij het niet op deze wereld met veel geringere moeite geheel of grotendeels zegerijk heeft overwonnen

En dan komen we nu op het allerbelangrijkste. Op aarde kan een mens echt met minder moeite een verslaving aanpakken of grotendeels overwinnen. Maar dat moet men dan wel willen. En dat is de kern van de spijt in de geestelijke wereld, men gaat dan beseffen dat men eigenlijk niet wilde. Dat men steeds weer koos voor de geneugten van de verslaving. Want verslaving wil echt niets anders zeggen dan slaaf zijn. En het is een gruwelijk besef “hierboven” als men gaat beseffen dat men  slaaf wilde blijven. En een mens die op aarde zijn verslaving overwint stopt met slaaf te zijn. Ik kan je de vreugde niet beschrijven van een ieder die in de geestelijke wereld arriveert en dan contact maakt met de intense opluchting dat men de verslaving op aarde heeft overwonnen en niet pas in de geestelijke wereld.

Dus, Mijn zoon, de woorden van Jakob Lorber zijn niet heftig, maar getuigen van een heerlijke waarheid. Heftig is iemand die sterft als verslaafde.

En bovenstaand verhaal geldt voor alle verslavingen en verderfelijke gewoonten, ook al heeft elke verslaving of verderfelijke gewoonte een andere prijs.

Alle verslaafden zijn desondanks gezegend.

Wees jullie allen gezegend

*Jakob Lorber , Hemelse geschenken (Hi, Nieuwe openbaringen, II blz. 221,6)

Nr. 540

God bereikt ons uiteindelijk altijd

God ontmoet ons waar we zijn. Zelfs als we de kleinste kier hebben, die de deur naar ons hart opent, zal God zijn ingang vinden*

Zou U hier iets over willen zeggen?

Als die kleine kier er niet is, weet God dat die ooit ooit ooit zal komen. Dikwijls al in dit leven, soms pas in de geestelijke wereld. Zelfs in de hel, juist in de hel, staat God klaar bij de kleinste kier.

Maar wat houdt die kier dan in en hoe moeten jullie dat praktisch voor je zien?

Wel, aldus: die kier is een vraagteken in het bewustzijn, waar de mens eerst nog in uitroeptekens leefde.

Een uitroepteken: de mens leeft in eigenwaan,  vertrouwt louter op zijn eigen wil, eigen ideeën, eigen denken. Hij weet precies hoe de wereld in elkaar zit en men moet hem niets vertellen over het leven en zelfs zeker niet over God, die zal bij die mens waarschijnlijk wel niet bestaan.

Een vraagteken: de mens weet het niet meer, is aan het einde van zijn latijn, zit met een enorme worsteling en vertwijfeling en stelt een vraag. Of bid vanuit zijn geloof.

Voorbeelden zijn:

God, helpt U mij?

Ik weet niet meer wat ik moet doen, wijst U mij de weg?

De wanhopige eenzame uitroep: help?

Natuurlijk is dit een gechargeerde en gekunstelde tweedeling, maar het principe is duidelijk. God en de geestelijke wereld respecteren de vrije wil tot het gaatje. En al loopt een mens in duizend sloten tegelijk, als hij geen ? in zijn bewustzijn ervaart, kan God niets doen. Maar gelukkig leidt elke weg, zelfs een ogenschijnlijk doodlopende weg ook al is het een dramatische en destructieve omweg, altijd naar God.

En dan nog één ding: als de mens in eigenwaan leeft, doodlopende wegen bewandelt, en totaal verloren gaat in aardse termen, dan is het ook niet zo dat de belangrijke wet van God dat de vrije wil van de mens altijd gerespecteerd wordt, de enige wet is. Dan zou het er voor de mens vrij hopeloos uitzien. Er zijn ook nog andere wetten die deze wet kunnen aanvullen of overrulen of de mens bepaald niet subtiel wijzen op de grote beperkingen van zijn vrije wil. Zoals de wet van liefde, of de wet van rechtvaardigheid of de wet van oorzaak en gevolg.

Daarom komt het met de mens uiteindelijk altijd goed, vroeg of laat, goedschiks of kwaadschiks, bewust of onbewust, onvrijwillig of vrijwillig.

Dawn Eden en Marcus Grodi zijn gezegend. 

Wees jullie allen gezegend

 

* Interview YouTube Marcus Grodi en Dawn Eden 2012-11-12

De vrijheid van de mens tussen ervaren en het denken (Krishamurti)

Kan er een ruimte, een interval zijn tussen de zintuigen en het denken? Kan men er naar kijken niet vanuit de wil maar vanuit volle aandacht? En kan men niet geïdentificeerd blijven met deze zintuigen en zich niet afvragen ‘ik wil dit hebben?’ (Krishnamurti)

Ik zag op youtube een video van de hoogbejaarde Krishamurti die aan het eind van zijn overweging deze woorden sprak. Het raakte me erg omdat ik ineens zo voelde dat daar de sleutel ligt van heel veel lijden en ontspoorde begeerte en materialisme. Zou U hier op in willen gaan?

Dit is zeker een sleutel en Ik ga er graag op in.

De zintuigen gebruiken houdt in dat de mens alle schoonheid en alle rijkdom van het volle leven met de zintuigen ziet, voelt, beleeft en geniet. Dat is een eenvoudig feit, zegt Krishamurti,  en dit geldt voor allen. Wat gebeurt er daarna?

De zintuigen prikkelen gedachten en gevoelens en dan ontstaat begeerte, men wil het hebben. Maar het is inderdaad mogelijk voor de mens louter bij de zintuigen te blijven, en een ruimte te koesteren tussen de zintuigelijke gewaarwording en de begeerte/gedachte daarna. En men kan hier naar kijken naar die ruimte zoals men de blauwe lucht ziet tussen de wolken. En men kan dit doen zonder wilsinspanning, zonder moeite, zonder inspanning, maar met de grootste aandacht.

In die ruimte tussen  zintuigelijke gewaarwording en denken/voelen zit de vrijheid van de mens en de geestelijke opdracht. In die ruimte kan men blijven met aandacht en zo voorkomen dat men geïdentificeerd raakt met het object en voorkomen dat men het wil hebben, wil bezitten, wil behouden. En dus ongelukkig worden als men het niet heeft of krijgt.

En men zal dan gelukkig blijven omdat men alleen maar ervaart, niet wil. Op deze wijze wordt vrijheid gekoesterd, “bezetenheid” voorkomen en kan men gelukkig zijn met de gewaarwording zonder meer, kan men blijven genieten met lege handen en een vrije houding.

Krishnamurti is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 518

Het respect van een beschermengel voor de mens

Mijn God, mag ik U vragen?

Ik moet het hier in de blog dan maar toegeven dat ik gewoon met mijn beschermengel kan praten zoals met U, dus ook hoor wat mijn beschermengel tegen mij zegt.

Als ik met mijn beschermengel spreek, zeg ik natuurlijk U, en mijn beschermengel zegt ook U  tegen mij, lijkt me normaal dat “wederzijds U zeggen en respect betonen in een gesprek tussen beschaafde wezens”. Maar op de een of andere manier, heb ik het gevoel dat dat U tegen mij met nog meer eerbied wordt uitgesproken. Ik durf mijn beschermengel niet te vragen of mijn gewaarwording klopt, dat zijn U tegen mij veel meer waard lijkt dan mijn U tegen hem. Of is het omdat ik onwetend ben en mijn beschermengel een zuiver schepsel van God dat ik dit vraag?

Zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn goede en bescheiden zoon, aarzel niet Mij ook dit soort vragen te stellen, ogenschijnlijk onbenullig en vergezocht, maar laat zich achter deze vraag nu één van de grootste waarheden van de kosmos schuilen. En daarom ga Ik er graag op in.

Een beschermengel zal altijd met groot respect en de grootste eerbied U zeggen tegen "zijn of haar” mens, zonder uitzondering. En dat is omdat de beschermengel weet van de inwonende Godsvonk. En  daarom weet van de ontzaglijke grootse belofte van God aan de mens, dat elke mens Zoon of Dochter van God kan worden en dus het voorbeeld van de Christus, het voorbeeld op aarde, kan naleven. Dus de beschermengel zegt U omdat de belofte van God, die elk mens te wachten staat, zo groots, zo heilig en zo verheven is dat een beschermengel met de grootste moeite je zou durven te zeggen. Niet dus. U is het recht van de mens vanaf het moment dat de inwonende God deze mens begeleidt.

En dan is daar nog een tweede belangrijke reden: de beschermengel zegt ook U omdat een beschermengel niet kan ontsporen, niet kan misdoen en diens wil niet kan misbruiken. En bij elke beschermengel is er uitzonderlijk groot ontzag voor de vrije wil van de mens en men weet wat een wonderschoon en tevens levensgevaarlijk instrument God aan de mens gegeven heeft. En daarom zegt een beschermengel ook bij voorbaat U tegen een mens. Uit respect en uit ontzag voor deze moeilijke maar wonderschone opdracht aan de mens om deze wil te leren gebruiken.

Want de mens kan een god worden, uiteindelijk, een beschermengel niet.

Iedere beschermengel is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 512

Is bijna iedereen in staat een misdadiger te worden?

Mijn God, mag ik U vragen. Ik las een artikel over het essay “De banaliteit van het kwaad” van Hannah Ahrendt. Hierin beschrijft ze dat de grootste misdadigers uit de geschiedenis eigenlijk gewone mensen waren en gewoon door een bureaucratisch systeem èn door niet na te denken langzamerhand verwoorden tot misdadigers. Dit bedacht ze naar aanleiding van het proces tegen Adolf Eichmann. Zou U hier iets over willen zeggen?

Het leven is niet zo simpel. Hannah Ahrendt is ook behoorlijk verguisd om haar filosofische gedachtengoed maar niet helemaal terecht.

Niet bijna iedereen is in staat een misdadiger te worden in de situatie zoals waar Adolf Eichmann in verkeerde. En dat wist hij zelf ook, bezie het verdriet in zijn ogen van latere foto’s*. Hij wist gaandeweg zijn leven heel goed wat hij misdaan had. En dat hij niet een slachtoffer van zijn situatie was maar systematisch zijn geweten had onderdrukt.

Het is waar dat dikwijls omstandigheden iemand maken tot misdadiger.

Het is waar dat dikwijls de tijdgeest iemand maakt tot een misdadiger.
Het is waar dat het consequent niet denken en nadenken iemand maken tot een misdadiger.
Het is waar dat het consequent onderdrukken van de signalen van het geweten en het hart iemand maken tot een misdadiger.
Tot zover min of meer de strekking van het verhaal van Hannah Ahrendt.

Maar er is iets anders crucialer en belangrijker en meer de oorzaak van of iemand afglijdt tot een misdadiger of een engel.

En dat is de plek van het ego of God in het innerlijk.
Wie zit er bij de mens op de troon van zijn innerlijk? Of wie zit er af en toe bij de mens in zijn innerlijk op de  troon. Of wie wordt af  en toe uitgenodigd om even dan toch op de troon van het innerlijk plaats te nemen?

Is dat het ego of is dat God?

Al zou maar één enkel moment de mens in al zijn misdadigheid en ontsporing verzuchten “mijn God mijn God waarom heeft U mij verlaten?” en de verandering vindt plaats, de ontsporing stopt en de misdadigheid wordt een halt toegeroepen.

En Adolf Eichmann deed dat niet, niet één enkele keer in zijn misdadige ontsporing, en als hij een gewetensvolle neiging kreeg onderdrukte hij die en als hij een keer signalen kreeg, luisterde hij verbeten niet naar de signalen. En dan krijg je wat we weten van het misdadige leven van Adolf Eichmann, van het vleesgeworden kwaad.

Adolf Eichmann is in de geestelijke wereld nog steeds aan het rechtzetten wat hij in zijn aardse leven heeft aangericht.

Maar nu kom Ik tot Mijn punt waarin Hannah Ahrendt zich vergist.

Adolf Eichmann weigerde ook maar één keer in zijn innerlijk ècht te luisteren naar God.

Adolf Eichmann weigerde ook maar één keer God toe te laten op zijn innerlijke troon.
Adolf Eichmann weigerde ook maar één keer te handelen naar de signalen van zijn geweten en zijn hart.

En dat is niet banaal.

Wat Adolf Eichmann deed was systematisch en consequent luisteren naar de aap van God in plaats van naar God. Consequent luisterde hij naar de duivel in plaats van naar God. Consequent luisterde hij naar het kwade in plaats van naar het goede. En dat de duivel of het kwade de vorm hadden aangenomen van Adolf Hitler doet niet ter zake.

En na zijn proces en tijdens zijn gevangenisjaren en na zijn dood is Adolf Eichmann met niets anders bezig geweest dan met dit ene, met deze éne vraag, gebukt gaand onder verschrikkelijke allesverzengende spijtgevoelens “waarom heb ik geluisterd naar de duivel en niet naar God?”

En tot slot: de meeste mensen zijn niet in staat tot permanente en consequent misdadige ontsporing, eenvoudigweg omdat ze altijd wel een keer naar hun geweten luisteren of tenminste één keer God toelaten op de troon van hun innerlijk, bewust of onbewust.

Wees jullie allen gezegend

*Check een foto genomen in zijn cel in 1961 (15 jaar na de oorlog)

Nr. 478

Als je God aan het lachen wilt maken, moet je Hem jouw plannen vertellen (Tina Turner)

Ik wilde U vragen, ik moest zelf erg lachen om dit citaat van Tina Turner. Maar misschien is het wel zeer waar. Zij heeft veel meegemaakt en ze heeft het vast gezegd, nadat ze een nieuwe nier van haar jongere echtgenoot had gekregen en ze herstelde en toen haar zoon ineens zelfmoord pleegde. Ik heb altijd erg bewondering gehad voor haar levenskracht en jeugdig blijven en haar talenten.

Tina Turner heeft veel geleden in het leven en lijdt nog steeds. Maar ze heeft ook alles uit het leven gehaald. Met grote talenten en veel kansen heeft ze ook alles aangepakt. Het gezegde bevat geen waarheid, natuurlijk, Mijn geliefde zoon. God kent jullie plannen en wensen en verborgen behoeften en geheime fantasieën, hoe zou het anders kunnen? Toch is het heel waar, wat zij zegt, maar op een heel andere manier: ze zegt eigenlijk “God weet dat veel van onze plannen niet realistisch zijn, ondoordacht, niet gebaseerd op wat de bedoeling is, of zeer slecht zelfs”.  

En inderdaad ziet God jullie wil alle verkeerde kanten opgaan die ze maar op kan gaan, en op zich zit daar veel humor in, want “wie lacht niet die de mens beziet”? De humor ligt op straat en jullie kunnen ook heel goed om jezelf lachen, ook in de grootste nood”. En achteraf lachen jullie dikwijls zeer om jezelf, om jullie fouten, jullie onwetendheid, jullie kortzichtigheid.

En daarom is het citaat van Tina Turner sprankelend en verrassend.

Tina Turner is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 461

 

 

Privacy en God

Mijn God, in veel landen waart er nu een geest  rond van “de privacy moet bewaakt worden”. De rel rond Facebook is er één en in Nederland is er sinds kort nieuwe Privacywetgeving van kracht waardoor allerlei organisaties ineens aan het checken zijn of de privacy van hun klanten wel is beschermd. Hoe zit het eigenlijk met de geestelijke wereld en onze privacy en hoe zit het met U God en onze privacy? Er wordt gezegd God ziet alles, nou dan kunnen wij het wel schudden met onze privacy. Zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn zoon, goed onderwerp.

Jullie mensen hebben wel degelijk privacy, want als jullie in jullie verborgen slaapkamers even helemaal los gaan op sexgebied, of jullie doen andere dingen waarvan de geestelijke wereld weet dat jullie “met rust  gelaten moet worden”, trekken wij ons discreet terug. De mens is dan alleen met zijn dingetjes.
Maar…… dat betekent niet dat jullie geheimen kunnen hebben, of dat iets niet bekend is bij God. Zo werkt het niet.

Het wordt nog het mooist geïllustreerd door het volgende voorbeeld. Als een moeder haar kind ziet spelen met autootjes of een pop, dan gaat zij rustig verder met haar eigen zaken, houdt zeker alles in de gaten maar ze gaat niet ontzettend in zitten tunen op haar kind en zijn spelletje, ze laat haar kind ahw met rust en geeft haar kind de ruimte om te spelen in alle rust en privacy van zijn eigen wereldje. Ze zou kunnen gaan staren maar doet het niet. Ze zou zich er mee kunnen bemoeien maar doet het niet. Ze zou kunnen ingrijpen maar doet het niet. Ze behandelt haar kind ahw met veel respect en geeft dat kind alle ruimte.

En zo doet God het ook met jullie en jullie geheime dingetjes. Maar het moet gezegd: als God wil bemoeit Die zich met alles, maar doet dat niet. Want de vrije wil van de mens wordt met veel liefde en respect bejegend. Alles staat intussen wel genoteerd ergens en kan te zijner tijd in overleg met de mens worden bekeken en besproken. En wat wel altijd plaatsvind, zijn de automatische gevolgen van het handelen van de mens, dat komt wetmatig altijd bij hem terug, goedschiks of kwaadschiks, en later in de tijd, maar dat is meer een automatisme dan een privacydingetje.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 425

 

Als de gesloten deur niet opengaat, is-t-ie niet de jouwe (Hopeloos verloren, 5)

Zou U hier op in willen gaan?

Het gaat altijd om de wil van de mens. Die speelt hem parten, en die speelt de geestelijke wereld parten, die speelt God parten. De wil van de mens, niets anders. En ook dat is deel van het plan van God.

In het geval van gesloten deuren en de mens die wil dat die deur opengaat, is er bijna altijd sprake van een verkeerd gerichte wil. Want anders zou die mens doorlopen en een andere ingang zoeken, of een ander plan trekken of eenvoudig accepteren, dat deze gesloten deur geen optie is. Als een winkel gesloten is, ga je ook niet staan bonken op de deur tot-ie opengaat. En zo handelt de mens bij de gesloten deuren in zijn leven.

En de oplossing is eigenlijk heel simpel. De mens vraagt aan God of aan het leven: moet ik die deur openen, of moet ik wachten of moet ik weggaan en een andere kant uitgaan? En de mens krijgt dan altijd antwoord. Maar niet als de wil in het geding is, dan luistert  men niet of met verstaat het verkeerd. Of men stelt helemaal geen vraag maar blijft dan bonken op deze deur die niet open zal gaan. Want vaak is het niet “de bedoeling dat die deur opengaat”.

Dat gezegd hebbend is het altijd goed wat er gebeurt, want de wil van de mens brengt hem verder.

Ook al is het met omwegen.
Maar uiteindelijk gaat het altijd richting God.

Wees jullie allen gezegend

https://www.powerofpositivity.com/11-quotes-to-remember-when-you-feel-lost-in-life/

Nr. 411

De beproever van de mens (Aap van God, 2)

Of Lucifer gevallen is, of duivels gevallen engelen zijn en of de duivel God probeert een hak te zetten, is eigenlijk niet waar het om gaat. Het gaat om dit.
De mens leert de tegenstellingen van het leven kennen, zoekt zijn weg in de materie, laat zijn vrije wil in de donker hoeken van het bestaan werken. Kortom, het negatieve is de ander kant van het goede, het kwade is de keerzijde van het goede, het  lelijke is op aarde onlosmakelijk verenigd met het schone, en de mens zoekt zijn weg, en God laat hem de ruimte.

En de duivel heeft hierin zijn rol. De rol van aandrager van mogelijkheden, de rol van toetser van de mens, de rol van examinator of de mens slaagt voor zijn toets. De rol van uitdager, de ondankbare taak van beproever. Moet de examinator niet ook tijdens het rijexamen de beginnend chauffeur toetsen? Onderzoekt hij niet of men wel zelfstandig de weg op mag?

Zo doet de duivel, de beproever, de toetser, de confronteerder, de uitdager, maar er is nog meer. En dat wil de duivel best wel, want hij past zo prima in het grote plan.

De duivel heeft ook de opdracht te verleiden. En dat is waar de mens in zijn beeld van de duivel over struikelt. De verleider is toch verkeerd bezig, probeert de duivel dan niet de mens op het verkeerde pad te brengen, af te leiden van God, van de rechte weg af te brengen, God dus tegen te werken?

Ja, dat doet de duivel, God tegen werken, maar wat is daar mis mee? God kan wel wat hebben, en Diens werken zijn goddelijke werken op alle planeten en die werken verlopen volgens plan.

De duivel brengt de mens op het slechte pad, en de mens wordt door schade en schande wijs.

De duivel laat de mens duivelse daden verrichten, en deze mens ervaart het verdriet en de pijn en de wroeging van de omwegen naar God. Maar wat worden deze mensen uiteindelijk grote helpers van God!
De duivel laat de onschuldige mens ontsporen, de fundamentalist doden, het onschuldige meisje verkrachten, het slachtoffer martelen, de natuur vervuilen. Kortom het lelijke, vieze en kwade vlees worden.

En God, die weet dat de duivel dit doet, laat zijn aap even zijn gang gaan, maar nooit voor lang, nooit voor eeuwig, nooit voor niets, nooit zinloos.

Want weet, dat het kwade er is niet is omwille van het kwade, maar omwille van het goede.

Zo zit in de misdaad de verlossing besloten, in het verderf de bevrijding, in het negatieve het positieve, in het tijdelijke het eeuwige, en in het kwade het goede.

Het kan niet anders.
De mens beziet het moment van verderf en klaagt en twijfelt en trekt verkeerde conclusies over wat hij meemaakt en wat de duivel hem aandoet.
Maar God ziet het perspectief, en het nut en de betekenis van dit alles.
En de duivel, de aap van God weet maar al te goed, weet dat hij slechts tijdelijk aap van God is, slechts tijdelijk verleidt, slechts tijdelijk examineert. En de duivel weet, dat God weet dat het goed is.
De duivel zij gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 383

Wie zit er nu eigenlijk aan het stuur in mijn leven?

The bad news is time flies. The good news is you’re the pilot (Michael Althsuler)

Zou U hier iets over willen zeggen?

De mens is geen slachtoffer van de tijd.

De hele dag door kiest hij, reageert hij, selecteert hij. De mens zit aan het stuur van zijn leven en als hij het einde van zijn leven bereikt heeft, verzucht hij: “wat is mijn leven omgevlogen”. Maar het is niet omgevlogen, het was een lange aaneenschakeling van seconden en minuten, waarin hij keuzes maakte, en zich dingen liet welgevallen of juist dingen vermeed.

De tijd leek misschien voorbij te  vliegen, maar de mens was eerder zeer regelmatig aan het wachten op iets of aan het worstelen met iets. Waarbij God in dit hele proces de vrije en eigen wil van de mens koesterde.

Het slechte nieuws is, dat de tijd niet voorbij vloog, maar alleen achteraf in het geheugen van de mens.

Het goede nieuws is, dat hij inderdaad de piloot was van zijn leven.
Michael Althsuler is gezegend.

Wees jullie allen gezegend/

 

Nr. 358

Waarom voorspellingen niet altijd uitkomen (Lot, 3)

Mijn God, en dan ben ik dus nu wel erg  benieuwd naar de clou van deze drie blogs. Waarom heb ik recent meegemaakt, dat een voorzegging van u niet uitkwam? Om maar met de deur in huis te vallen. Ook al moet ik toegeven, dat vele andere voorzeggingen van U wel uitkwamen en dan dank ik U er wel altijd zeer voor, maar nu het is misgegaan heb ik wel behoefte aan een  verklaring. Heb ik niet goed geluisterd, zat ik er teveel met mijn ego tussen, zijn  voorzeggingen moeilijker objectief aan te horen als ik persoonlijk betrokken ben of is er nog een andere reden? Zou U hier op in willen gaan?

Mijn zoon, er is inderdaad nog een andere reden. Maar laten we het inderdaad persoonlijk maken. Dat helpt jouw medemensen ook als ze dit lezen. Want wie heeft dit niet meegemaakt, dat iets niet gebeurde, dat zo ontzettend wel moest gebeuren. En het maakt voor dit verhaal eigenlijk niet uit of wat zou gebeuren gebaseerd was op redelijkheid, op wijsheid, op logica, op waarschijnlijkheid of op een voorspelling van een zeer goed bekend staande helderziende. In alle gevallen gebeurde iets heel anders dan wat werd verwacht. In jouw voorbeeld gaat het om een voorspelling en niet zo maar van de eerste de beste maar van jouw Godsvonk. Kan het hoger en beter? En toch gebeurde iets anders.

Heb jij niet goed naar Mij geluisterd? Was er ruis op de lijn? Heb jij het ingevuld met jouw verborgen wensen en behoeften? Ik zeg je, niets van dit alles.
Maar je mag eerst beginnen met het citaat waar ik je naar toe geleid heb.

In jullie werkelijkheidsgebied bestaat geen andere ware vrijheid dan de  vrijheid van ideeën, en geen ware slavernij dan de slavernij van ideeën (scherp),want jullie ideeën vormen je persoonlijke en massa-werkelijkheid……..De psychologische werkelijkheid is aldoor de hoofdwerkelijkheid, die al je gebeurtenissen vormt*.

Mijn zoon, je hebt uit jouw contact met Mij een werkelijkheid gekozen, die heel duidelijk, heel waarschijnlijk, heel tastbaar en heel concreet op je stond te wachten. En Ik zeg je: mits je een bepaalde keuze maakte. En door omstandigheden is een andere keuze gemaakt waardoor zich een andere werkelijkheid voor jou ontvouwde. En die andere keuze werd meer bepaald door anderen dan jou lief was. Had Ik dat niet kunnen voorzien? Is God niet alwetend en almachtig? Dat is God, inderdaad, Mijn zoon, en alle Godsvonken zijn dat ook, onlosmakelijk en ongedeeld verbonden met de ENE God. En Ik schetste jou vanuit jouw perspectief, vanuit jouw wil, vanuit jouw fascinatie het scenario, dat zeker daaruit zou  voortvloeien. En Ik wist van andere mogelijke scenario’s, maar die kon jij niet tot je nemen, die waren te ver weg, of niet realistisch, vanuit jouw wil gezien.

En de mens staat niet alleen.
De wil van een ander kwam er doorheen fietsen, zo overheersend en zo dwingend, dat jij machteloos werd. En zo kwam door één enkel wilsbesluit van een ander en door jouw machteloosheid, dat is namelijk ook een besluit, ineens een ander toekomstscenario dichtbij. En ook dat had Ik je voor ogen kunnen houden, maar jij kon en wilde dat niet horen, dus je hoorde dat ook niet.

Kortom: de toekomst van de mens en de toekomst van de mensheid kennen vele waarschijnlijkheden, en niet altijd ontvouwt zich de meest waarschijnlijke. Daarom geldt in de ogen van God nog meer dan in de ogen van de mensheid: “waar een wil is, is een weg”. Zelfs al is het de wil van een ander.

Wees jullie allen gezegend

*Jane Roberts, Individu en wereldgebeuren, p. 305

Nr. 350

De mens bepaalt zijn weg, niet God (Lot, 2)

Ik las deze zin in een boek van Jane Roberts* “Op fundamenteel niveau is de toekomst op  geen enkele wijze voorbeschikt. Dit betekent niet dat de toekomst soms niet kan  worden voorspeld. Wan in de praktijk ga je vaak verder langs een bepaalde waarschijnlijkheidslijn die ‘vóór de tijd’ kan worden gezien.” Het lijkt wel erg tegenstrijdig met dat God alles weet en het lot van de mens in Diens handen heeft. Zou U hier op in willen gaan?

Mijn zoon, door een recente levenservaring ben jij hier erg mee bezig, is het niet? Ik ga hier graag op in. Het betreft een voor de mens zeer belangrijk onderwerp, namelijk de lotsbestemming van de mens en de wil van God. En de vraag waarom de een de verschrikkelijkste dingen meemaakt en de ander door het leven lijkt te “zwijnen”.
Sinds de allegorische  val van Lucifer, voormalig Koning van de engelen en opperheerser in de hemelse dreven, en sindsdien in de ogen van de mens Satan en heerser van de duisternis, speelt dit onderwerp. Waarom sindsdien? Omdat God toen besloot, dat het evenbeeld van God op aarde, de mens, een vrije wil zou krijgen en zijn eigen lot zou mogen bewerkstelligen, met alle gevolgen van dien. De mens mag zijn eigen lot bewerkstelligen, mag zijn eigen vrije wil volgen en zijn eigen keuzes maken, heerser in zijn eigen universum worden, zijn eigen weg gaan. En zo is het gegaan. Lucifer is nog steeds verontwaardigd dat zo’ n voormalige aap meer potentie en toekomstmogelijkheden van God meekreeg dan wat er  ooit mogelijk zou zijn voor dat andere ras  van schepselen, de engelen. En zo is het, nog steeds.

De mens is op fundamenteel niveau de maker van zijn eigen lot, meester van zijn eigen universum. En deze waarheid is zeer tegen de zin van menig dienaar van een godsdienst, wordt niet begrepen door menig liefdevol mens die oog heeft voor het aardse leed.

Oh aards leed, zo dikwijls niet begrepen en verkeerd geduid.
Het aardse leed,  veroorzaakt door de toevalligheden van de aardse evolutie, door de bewuste keuzes van de mens voor het ego, voor de begeerten, voor het kortstondig geluk ten koste van anderen. Het aardse leed, zo veelvuldig veroorzaakt door kwade wil, aardse pech en begeleid in een hemels geduld.
Het aardse leed, zo dikwijls het gevolg van de aardse evolutie en ook regelmatig een geval  van op de verkeerde plek en in de verkeerde tijd leven, niet perse gewild door God, maar wel plaats vindend in de tuinen van God.

Het aardse leed, zo dikwijls niet bedoeld door Gods wil, maar altijd onderhevig aan Gods wetten, waardoor dit ene altijd geschiedt: hoe erg het leed ook in omvang, in hevigheid is, in zijn gevolgen voor de mens, het is altijd onderhevig aan die ene schone wet van God: “de gevolgen van het kwaad in goede zin zijn duizend maal groter dan het kwaad zelf”.

Wees jullie allen gezegend

*Jane Roberts, Je lichaam, je leven en het wezen van creativiteit. Pag. 140

Nr. 349

Edith Drori (Slowaakse held, 2)

Zou U iets willen zeggen over Edith Drori (1920)?
Zij ging bij het verzet nadat haar moeder vermoord was.

Jij hebt goed gekozen.

De mensen hebben voorbeelden nodig van eenvoudige vrouwen die toch grote daden verrichten.
Edith Drori laat zien dat een gewoon iemand bijzonder kan worden.
Zij laat zien dat groot leed iemand kan leiden tot grote daden.
Zij laat zien dat men op belangrijke beslismomenten open kan staan voor een ander mens, die een essentiële handreiking doet.
Zij laat zien dat vrouwen dezelfde dingen kunnen als mannen.
Zij laat zien dat niet het geslacht maar moed, het hart, de wil elementaire eigenschappen  zijn van de mens.

Zij zat in het verzet als vrouw in een mannenwereld en stond haar mannetje.

Zij zorgde dat de mensen berichten kregen over tegenslagen van de nazi’s en zo moed hielden.
Zij vocht mee tegen de nazi’s.
Zij kwam -en dat was toen heel gevaarlijk- op voor de Joden.
Zij verrichtte moedige daden om verzetsstrijders en ondergrondse samen te laten werken en van elkaars werk te weten.

Doordat haar moeder de dood in werd gezonden en zij op het juiste moment openstond voor goede raad, viel ze niet in handen van de politie maar kwam in plaats daarvan bij het verzet.

Zij maakte van de citroenen van het leven  citroenkwast.
Zij koos voor moedige daden ipv zwelgen in verdriet.
Zij verloor haar naasten maar verkoos te leven voor haar land Slowakije.
Edith Drori is zeer gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 338

Geef nooit op

Zou U hier op in willen gaan?

Dat is goed.

Eigenlijk zouden jullie een voorbeeld kunnen nemen aan de natuur.
Het nietigste plantje overwoekerd door andere sterkere planten geeft pas op als het doodgaat, niet eerder.
Een moeder merel vecht voor haar jongen ook als de groep kauwen sterker is en ze de strijd al heeft verloren.
Een boom in een rotsbodem probeert te overleven met te  weinig voedsel en water.

En jullie, jullie doen veelal hetzelfde, als het erop aankomt.

Maar dat doen jullie eerder uit dierlijk instinct, doorgaan tot het gaatje, uit primitief basaal dierlijke overlevingsdrang dan uit wilskracht en denkkracht.
En daar wordt hier op gedoeld.

Geef  nooit op, wordt gezegd.

Laat je niet klein krijgen door tegenslag.
Blijf vastberaden ook als de hele wereld tegen je is.
Zet door ook al lijkt het hopeloos.

Want alle heiligen en groten der aarde, alle wetenschappers en kunstenaars, alle moedigen en baanbrekende veranderaars, allen die de wereld nieuwe kennis, nieuwe inzichten, nieuwe levenspatronen en een nieuw geloof  brachten, gaven nooit op.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 335

Van een zwaar naar een licht gemoed

Ik fietste van mijn werk naar huis en ik voelde me niet fijn. Ik was moe, twijfelde over een paar toestanden op mijn werk en hoe ze aan te pakken. Ik somberde behoorlijk over de toestanden in de wereld en was bedrukt over het volgende. Een vriend van mij is nogal van de samenzweringen en had mij de dag ervoor betoogd hoe een machtige groep achter de schermen bezig is met het ensceneren van de derde wereldoorlog. En dat doen ze met behulp van de islamitische aanslagen, en er komen er meer, ook met vuile kernbommen. Het had mij  blijkbaar toch meer geraakt dan ik had beseft. Kortom, behoorlijk downig.

Ik bedacht, dat ik niet ging bidden om kracht. En ik had ook geen zin om ontspanningsoefeningen te gaan doen of weet ik wat ik in huis heb om tot de rust en de stilte te komen die ik graag heb in plaats van dat getob.

Ik gooide het over een andere boeg.
Ik besloot om alles te laten en gewoon God te gaan danken voor alles wat ik had aan goeds in mijn leven. Ik laat hier de details achterwege maar het is echt heel erg veel, en dat geldt voor iedereen. Het kan gaan van kunnen zien tot in een vrij land wonen, van werk hebben tot veel kunnen lachen, van een goede intelligentie tot de bewondering van de bloeiende hyacint in de achtertuin, van het hebben van een goede broer tot de nieuwe vulpen op je bureau. Iedereen heeft een eigen flinke rij.

Kortom, dat deed ik.

En het wonderbaarlijke gebeurde: ik ging me steeds lichter voelen, steeds beter en ik maakte weer contact met het perspectief van het leven, met de nabijheid van God. Eigenlijk vrij snel al ging het weer aardig met me.
Zou U daar iets over willen zeggen?

Dat doe Ik graag.

Jij stapte eenvoudigweg van het draaiende wiel  naar de stilte van de as. En eigenlijk gebeurde dat in een half uur tijd, heel makkelijk, heel ontspannen, heel natuurlijk. Hoe kon dat zo snel geschieden, alsof je een dure massage had gekregen, of een korte vakantie,  zo snel als je terechtkwam in de stilte, in het overzicht, in het vertrouwen, in Mij, in God! Je werd weer licht en stond weer open!

Elke keer maakte je contact met de giften van God als je dankte voor iets. En Ik zag dat je dat zeer meende, ook al voelde je het niet zo, omdat je vast zat aan al die negatieve emoties.

Elke keer voelde je de schoonheid van Mijn liefde meer, elke keer kwam je dichter bij Mij, elke keer dat je voor iets dankte kwam je dichter bij Mijn waarheid, dat het leven een gift van God is, ondanks alles. Elke keer stapte je verder weg van de waan van de dag, weg van de zorgen en angsten en twijfels van het alledaagse leven.

Dus je stelde Mij ook in de gelegenheid jou te bereiken met Mijn kracht en Mijn perspectief, doordat je uit vrije wil elke keer je meer openstelde.

Zo makkelijk is dat, als de mens maar wil.
Wees jij gezegend.
 
Wees jullie allen gezegend

Nr. 327