God, die komt uitrusten bij de mens (W.H. Auden)

 Ik las een gedicht van W.H. Auden, “Bij Schrafft”’en dit deel viel mij op:

Een vormeloos soort vrouw

Van onbestemde leeftijd die op
...onze furieuze planeet haar
...dagschotel laat volgen met een kopje
koffie.
...Welke van de zeven hemelen
was verantwoordelijk voor haar glimlach?
...Dat een god, welke god ook
Voor wie het
Goed knielen is, haar had bezocht.
In haar tempel had uitgerust.

 

Aan het eind van die blog (zie blog bij label W.H. Auden) zei U;

 

God, die komt uitrusten bij de mens. Dit is een aparte blog waard, Mijn zoon

 

U heeft toen gereageerd op dit gedicht van Auden, zou U nu hier op in willen gaan?

 

Dat doe Ik graag. Ingaan op de zin “God die komt uitrusten bij de mens”.

 

God werkt aan de evolutie van planeten, planten- diersoorten en dan van het intelligente wezen,  de mens,  die de kroon op de schepping wordt. Een wezen dat eindelijk bewust en vol overgave gaat knielen voor God en dan erkent wat God heeft volbracht.

 

God die zoveel jaren wacht op dit moment, en arbeidt, en probeert,  en geeft,  en hoopt,  en wenkt,  en schenkt en liefheeft en zoekt naar de mens.

 

En dan is daar die mens, hoe nietig en onooglijk ook, die knielt voor God en zich richt op God en God erkent en dan pas in waarheid leeft op dat mooie en schaarse moment.

 

En dan bezoekt God deze mens.

En God kan dan op een bepaalde manier uitrusten in het heiligdom van de mens.

En God krijgt erkenning van Diens werk en weet dat het is volbracht en dat is dus samen met de mens. Alles is zo volbracht, alles waar naar gestreefd is, is bereikt. Even is daar dan het Koninkrijk Gods op aarde. Even is daar de schepping tot haar wasdom gekomen. Even kan God rusten en genieten. Inderdaad in de tempel van de mens, door de mens gebouwd, door de mens bereikt, door de mens gewenst, en door God bezocht.

Daar kan God rusten.

 

Wees jullie allen gezegend

Nr. 489

God bezoekt een doorsnee vrouw (W.H. Auden)

Ik las een gedicht van W.H. Auden, “Bij Schrafft”’en dit deel viel mij op:

Een vormeloos soort vrouw

Van onbestemde leeftijd die op
...onze furieuze planeet haar
...dagschotel laat volgen met een kopje
koffie.
...Welke van de zeven hemelen
was verantwoordelijk voor haar glimlach?
...Dat een god, welke god ook
Voor wie het
Goed knielen is, haar had bezocht.
In haar tempel had uitgerust.

Zou U hier op in willen gaan?

Wat kan Ik nog zeggen?
Heeft Auden het met behulp van zijn “Mijn God” niet  al gezegd?
Maar omdat jij dat wilt, zal Ik er toch op ingaan.

Een vormeloos soort vrouw

Van onbestemde leeftijd

Ieder mens, zonder enige uitzondering, wordt door God gekoesterd, gezien, bezocht, verwacht, bemind.

die op “onze furieuze planeet”

De onrust, de vluchtelingestroom, het dodende moslimfanatisme, de intense milieuvervuiling woeden op deze furieuze planeet, maar dat zegt niets over het bezoek van God aan de mens

De dagschotel laat volgen met een kopje

Koffie

Onderschat niet de aanblik van een mens.

Onderschat niet de gewoonheid.
Onderschat niet het onopvallende gedrag.

Welke van de zeven hemelen

Was de oorzaak van haar glimlach.
Maar je werd je ervan bewust

De geestelijke wereld wordt hier op poëtische wijze aangemerkt als de Oorzaak.

De verborgen God kan gezien en vermoed worden in de mens, mits je heel goed kijkt en heel nauwkeurig voelt.

Dat een god, welke god ook

Voor wie het goed knielen is

Auden maakt God groot door hier een god, welke god ook, zich kenbaar te laten maken

Hij laat hier de mens wel wat doen om god binnen te kunnen halen.
Hij onderschat totaal niet wat hier voor nodig is.
Dat God wacht tot de mens moeite doet, klopt, er voor werkt.
Dat het een wisselwerking is, een lang proces.
Dat de mens daar geluk en voldoening aan kan beleven.
Maar ook: door te knielen, dus de overgave, de bereidheid, de Uw wil geschiedde, het vragen, het wachten, het loslaten.

haar had bezocht

En in haar heiligdom had uitgerust.

Dit is een aparte blog waard, Mijn zoon.

God, die komt uitrusten bij de mens.

En om dan bezocht te worden door God. Na een uitnodiging aan God te ervaren, dat God hier op in gaat.

De “Mijn God” of de Mijn Allah of de Atman of de “Mijn Jahweh”, de Godsvonk, “welke god ook” .
Die zoveel jaren wacht, en arbeidt, en probeert,  en geeft,  en hoopt,  en wenkt,  en zoekt naar de mens, een god kwetsbaar wachtend.
En dan uitrust in het heiligdom van de mens.
Auden brengt hiermee bijna beter dan welke godsdienst ook de mens heel dicht bij God, heel dichtbij, heel dichtbij.

W. H. Auden is gezegend

Wees jullie allen gezegend

Nr. 292