Monoloog over geloof: deel 2
De mens is een natuurlijk wezen, komt voort uit de natuur.
De mens weet pas een paar honderd jaar dat de evolutie, die ook via God komt en
door God gebruikt wordt, de mens heeft voortgebracht. God
wil graag, dat jullie je in de hemel wanen, maar herinner je dit:
“met jullie
hoofd in de wolken, maar met jullie voeten in de modder”.
Als een grote boom, waar alles stroomt van beneden naar
boven (voedsel en water) en van boven naar beneden (zonlicht en lucht).
En dan zeg Ik het maar gelijk recht voor jullie raap: de op
aarde gevestigde godsdiensten vergeten vroeg of laat bijna allen, dat één van Gods wetten is: alles stroomt in de natuur, alles beweegt, alles verandert, alles is
open voor vernieuwing, alles is onderhevig aan een einde, zeker als het zich
verzet tegen verandering! Dat geldt in Gods natuur, maar ook in Gods gebedshuizen!
Waarom vergeten jullie dit? Een kerk of moskee of
geloofshuis wordt opgericht om de inspiratie van de grote of kleine profeet,
waardoor deze geloofsgemeenschap ontstond, levend te houden. Men gaat regels en
wetten en structuren en procedures en normen en waarden en gebruiken en geboden
en verboden scheppen. Nou ja, met alle gevolgen van dien. Voor God hoeft dit
niet, maar God begrijpt heel goed, dat een organisatie niet kan gedijen en
groeien en zich uitbreiden en andere mensen, volkeren en landen kan inspireren
zonder een organisatievorm, zonder een leidsman/-vrouw, zonder een structuur.
Maak altijd een
onderscheid tussen inhoud en vorm, tussen inspiratie en wetten, tussen
vergeestelijking en regels/boeken. De vorm moet altijd de inhoud dienen, niet
andersom. Toch kan ook de vorm een hulpmiddel zijn, ook dat weet God: neem de
Katholieke kerk met paus en dogma’s. Wereldwijd gegroeid, wereldwijd gevestigd,
wereldwijd inspirerend voor veel mensen die het niet alles zelf kunnen
bedenken.
Daar is God tevreden over: de vorm helpt om de boodschap
over te brengen. De vorm van de mis, de gebeden, de verhalen en boeken over
heiligen, dit alle inspireert de individuele mens tot iets anders en iets
hogers dan dagelijks werk en dagelijks leven ooit kunnen. De inspiratie van de
consecratie, de energie die als in een transformatorhuisje verspreid wordt, de
uitstraling van de heiligenbeelden.
Nota bene: Ik kan even goed als voorbeeld de Islam, de
Protestanten, de Boeddhisten, de Hindoes, New Age of het Jodendom nemen, maar
Ik neem nu als voorbeeld de Katholieke kerk.
Maar de vorm kan ook onnatuurlijk worden: en de ontwikkeling
van de mens belemmeren in plaats van voeden. God is blij met de uitvinding van
het condoom, met de acceptatie van homoseksualiteit als levenswijze, met de
emancipatie van de vrouw als belangrijke maatschappelijk factor. Jezus bezocht
na zijn dood eerst Maria, zijn moeder, en Maria Magdalena, zijn beste
vrouwelijke discipel, omdat zij het meer waard waren bezocht te worden dan de
mannelijke discipelen, die behalve Johannes, allen gevlucht waren of hadden
gelogen/bedrogen. Is dit niet duidelijk genoeg?
De natuur van de mens vereist bij haar geloof creaties een
grote bereidheid om:
- De boeken niet als wet maar als leidraad te gebruiken
- De procedures steeds bij te stellen al naar gelang de tijd
en de ontwikkeling en de wetenschappelijke inzichten van de samenleving
- Steeds opnieuw zich af te vragen of de vorm de inhoud niet
belemmert?
- En de belangrijkste: om alle andere geloof creaties te
respecteren, want in de natuur is ook plaats voor vele vormen, variatie, en een
ijsbeer is niet beter dan een wandelende tak. De islam is niet beter dan het
Jodendom bij voorbeeld. Ik hoop, dat niemand Mij de vergelijking kwalijk neemt.
De wandelende tak is een wonderbaarlijke levensvorm, waar Wij met veel respect
en plezier naar kijken.
- En als de ene geloofsvorm de ander wil vernietigen, wil
vervolgen, wil benadelen, weet dan dat die geloofsvorm zich gedraagt als de
eerst beste apensoort, die een andere soort uit de streek wil verdrijven. Ook
natuur, maar lagere natuur van de mens, niet de hogere: die verdraagt en
accepteert en respecteert. Maar dat is dus iets van de hogere menselijke
natuur, ook dat past bij de evolutie. Ooit zal dit gerealiseerd zijn! Maar als
jullie om jullie heen kijken, zien jullie dat dat nog aandacht behoeft.
Vandaar onder andere deze blog.
- De grootte van de aanhang of een latere vorm zeggen niet per
se iets over de grotere waarde van dat geloof.
- En de tijd zal uiteindelijk achterhaalde geloofscreaties
afbreken, maar dat kan een proces zijn van duizenden jaren. Zo kwam de
ontspoorde Breivik ook graag terug op Wodan, Wodan nota bene. Of all human
gods. Wij boven hebben de tijd, en zijn oneindig geduldig, omdat Wij voorbij
tijd en ruimte kunnen zien. En daar heerst vertrouwen.
Het volgende, tweede aspect van geloof en haar waarde is de
verborgen energie, de gestalt, de kracht van het samenzijn, graag iets daarover
in Mijn volgende blog.
Wees jullie
allen gezegend
Nr. 15
.jpg)
.jpg)