Het overwinnen van verslavingen is minder pijnlijk op aarde dan in het leven na de dood

Zo zal ieder in zijn zwakheid en wereldse gewoonte eens een zeker kruis vinden, dat hem in de geestelijke wereld zeer veel meer pijn zal bereiden wanneer hij het niet op deze wereld met veel geringere moeite geheel of grotendeels zegerijk heeft overwonnen*

Mijn God, mag ik U vragen.

Ik heb nu al een paar keer meegemaakt, dat iemand een aardse verslaving niet heeft overwonnen en soms zelfs door die aardse verslaving overlijdt. En nu kwam ik dit citaat van Jakob Lorber tegen. Eigenlijk heftig vind ik, zou U hier op in willen gaan?

Natuurlijk doe Ik dat.

Waarom is dit heftig, is het niet eerder logisch en rechtvaardig, begrijpelijk en nuttig geregeld zo?

Neem iemand die aan alcohol verslaafd is en hierdoor tien jaar eerder sterft in grote eenzaamheid. Want de negatieve gevolgen van alcohol zijn o.a. een vernietiging van het lichaam en een misvorming van het karakter, zodat iemand agressief, onverdraagzaam, boosaardig en liefdeloos wordt voor de dierbaren in zijn omgeving, en daardoor logischerwijs erg alleen komt te staan in het leven. Wie heeft zin in zo’n mens?

Deze persoon wordt natuurlijk liefdevol opgevangen in de geestelijke wereld en krijgt weldadige aandacht en een  herstel van zijn geestelijk lichaam, dat mismaakt en verzwakt is door de aardse gevolgen van alcoholmisbruik. En er is geen geestelijke begeleiding nodig om heel snel al deze persoon te doen beseffen dat hij zijn leven heeft vergooid. En omdat de naar alcohol snakkende persoon uiteraard geen druppel alcohol krijgt geschonken, We houden hier van de beste aanpak, komt iemand snel tot helderheid en inzichten.

We laten hier even buiten beschouwing iemand die op aarde zo kwaadaardig geworden is, dat hij in de geestelijke wereld een demon wordt en aan de aarde gebonden blijft en anderen probeert aan te zetten tot alcoholmisbruik om zo nog iets  te ervaren van de alcoholroes. Dit zijn waanzinnige uitzonderingen.

Ik heb het over een aardig opgevoed iemand met een goed hart, die desondanks ontspoord is.

En daar zit die persoon dan, terug te kijken op zijn aardse leven. Weet je hoe erg spijt is, Mijn Zoon? Intense tergende alles verterende spijt als men het inzicht krijgt dat men anders had gekund, dat men verkeerde keuzes gemaakt heeft, dat men zwak is geweest voor zichzelf. Terwijl men eigenlijk zichzelf meedogenloos had moeten aanpakken. Intense spijt, en ook al wordt alles in de geestelijke wereld rechtgezet en krijgt men duizenden kansen om alles goed te maken wat men mis heeft gedaan, men had anders gewild en blijft dit besef nog eeuwen houden. Niet omdat God dit wil, niet omdat het zo moet, maar omdat men zelf de herinnering aan dit vergooide leven niet kan vergeten, ook al heeft men zichzelf vergeven.

Zo zal ieder in zijn zwakheid en wereldse gewoonte eens een zeker kruis vinden, dat hem in de geestelijke wereld zeer veel meer pijn zal bereiden wanneer hij het niet op deze wereld met veel geringere moeite geheel of grotendeels zegerijk heeft overwonnen

En dan komen we nu op het allerbelangrijkste. Op aarde kan een mens echt met minder moeite een verslaving aanpakken of grotendeels overwinnen. Maar dat moet men dan wel willen. En dat is de kern van de spijt in de geestelijke wereld, men gaat dan beseffen dat men eigenlijk niet wilde. Dat men steeds weer koos voor de geneugten van de verslaving. Want verslaving wil echt niets anders zeggen dan slaaf zijn. En het is een gruwelijk besef “hierboven” als men gaat beseffen dat men  slaaf wilde blijven. En een mens die op aarde zijn verslaving overwint stopt met slaaf te zijn. Ik kan je de vreugde niet beschrijven van een ieder die in de geestelijke wereld arriveert en dan contact maakt met de intense opluchting dat men de verslaving op aarde heeft overwonnen en niet pas in de geestelijke wereld.

Dus, Mijn zoon, de woorden van Jakob Lorber zijn niet heftig, maar getuigen van een heerlijke waarheid. Heftig is iemand die sterft als verslaafde.

En bovenstaand verhaal geldt voor alle verslavingen en verderfelijke gewoonten, ook al heeft elke verslaving of verderfelijke gewoonte een andere prijs.

Alle verslaafden zijn desondanks gezegend.

Wees jullie allen gezegend

*Jakob Lorber , Hemelse geschenken (Hi, Nieuwe openbaringen, II blz. 221,6)

Nr. 540

De innerlijke stem, van alcohol naar nuchter (Wet van genade, wonderen, 2)

Ik* werd op 21-jarige leeftijd na vijf jaar zwaar drinken van een alcoholische tiener, zoon van een prediker, compleet nuchter gelijk een "zet uit" -schakelaar. Ik ben opgegroeid in de kerk, maar als een jonge tiener was ik zeer rebels en raakte verslaafd aan alcohol. Ik was permanent dronken. Op mijn 21ste verjaardag had ik ongeveer acht uur lang gedronken toen ik heel gewoon de stem van de Heilige Geest binnen me hoorde zeggen: "Of ga doen tot wat ik je heb geroepen of ik stop met verder om je te vechten." Het klonk echt streng, maar toch liefdevol! Ik was onmiddellijk nuchter. Dat zou me niet overkomen. Door de genade van God ben ik jaren later nog steeds nuchter! Prijs de Heer!

*Taylor McAffrey, lees meer op http://www.beliefnet.com/faiths/galleries/12-absolutely-amazing-miracles

Nr. 396

 

Ode aan het lichaam, weg met verslavingen

Vanochtend in bed dacht ik na over de mix met een beetje wodka, die ik de avond ervoor had gedronken, en zei tegen God: God, wat vindt u nou eigenlijk van alcohol?

Wij zijn niet blij met alcohol, met roken, met te veel eten, met drugs, met al jullie verslavingen.

Neem bij voorbeeld alcohol.

Van de 117 geestelijke kleine en grote wezens die jouw lichaam koesteren, zijn na het drinken van alcohol 24 wezens bezig om de schade te beperken, voor zover mogelijk.

Wij vergelijken jullie met iemand die een mooi huis heeft betrokken en met een breekhamer stuc uit een muur slaat, en met een metalen voorwerp barsten slaat in de dubbelglazen ruiten en met een schoen met spijkers een prachtige houten vloer ernstig bekrast.

En bij alcohol zijn zeven wezens met name verbaasd en verbijsterd, dat de mens dit doet.

De geesten van het lichaam, van de lever, van de ogen, van de huid, van de bloedvaten, van de lymfevaten en van de hersenen moeten hard werken om de ergste schade te herstellen, die jullie moedwillig aanbrengen.

Moet ik dan helemaal stoppen met alcohol?

Je moet niets, alles wordt je in vrijheid aangereikt, maar wil je in waarheid leven of wil je onbewust blijven? Wil je het geestelijke belangrijker vinden of wil je zwelgen in lichamelijk verval? Kies je voor Mij of kies je voor de beperking? Kies je voor de zonnige bloementuin of kies je voor de zompige, koude en vochtige kelder? Want deze laatste beeldspraak kan betekenis krijgen in de geest, zo eindigen alle verslavingen.

Alcoholgebruik is beter helemaal van niet. Hoe belangrijk vind je het? Hoe belangrijk wil je dit kortstondig genot vinden, gezien zulke langdurende kwalijke gevolgen?

Jullie lichaam is een wonderbaarlijk en kostbaar instrument, het zou een tempel Gods kunnen zijn, maar het is een mishandeld en geteisterd instrument. Willen jullie dit niet als zodanig gaan aanvaarden en met dit inzicht in waarheid leven?
 

Wat vreselijk, dat dit zo is. Ik stop ermee, en als ik het nog ooit ergens nuttig, is dat noodzakelijkerwijs, bij wijze van sociale verplichting, bij wijze van uitzondering misschien?

Aanvaard in jouw speciale geval de wijsheid van de moslims inzake deze. Stop ermee, als je kunt, en weet, dat God, en alle wezens die jouw lichaam koesteren en verzorgen en herstellen en voeden, ons gezegend zullen voelen en gerespecteerd en ons niet meer beledigd hoeven te voelen over dit onbewuste, “dierlijke” en verderfelijke gedrag.

Wees gezegend, om jouw openhartige vraag en jouw bereidheid echt te luisteren naar een eerlijk antwoord.

Ik beloof het U. Ik word als een moslim op dit punt. Maar ik wil niet met U praten over koffie en snoepen, nog niet.

Jullie hebben bijna allen op een bepaald vlak een stap te nemen. De een op het gebied van roken, de ander op het gebied van bewegen. Er is in het hier en nu altijd maar één stap te maken, één klus aan te pakken, één probleem op te lossen. Is voor de één roken een noodzakelijk kwaad om niet overspannen te raken, en moet hij/zij blijven roken, voor de ander is het juist de uitdaging van zijn/haar leven. Ieder moet bij zichzelf te rade gaan.

En Wij hierboven en om jullie heen , slaan niet op tilt van een glaasje wijn op tafel. Wij zijn niet roomser dan de paus.

Het gaat om jullie zelf, om jullie lichaam, om jullie eigen leven, om jullie vrije wil, om jullie bewust omgaan met jullie lichaam, en om jullie eigen stappen op dit terrein.

Maar God zegt: Ik weet wat goed voor jullie is, zoals een moeder weet wat goed is voor haar kinderen, maar zij accepteert, dat haar kinderen hun eigen weg gaan. Maar als die kinderen om advies vragen, gaat ze daar graag voor zitten.

Jij vroeg Mij om advies, dus heb Ik dat gegeven.

Daarom zeg Ik jullie; neem de uitdaging van Mij aan, gaan jullie ajb net zo goed zorgen voor jullie lichaam als jullie zorgen voor jullie hobby’s, jullie werk, jullie huis, jullie auto, jullie kinderen!

Het lichaam kán jullie dierbaarste kind zijn.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 35