De tweevoudige spijt van een verslaafde na zijn dood

Mijn God, mag ik U vragen. Ik ben de laatste tijd veel in gesprek met mensen over wat een verslaving betekent in hun leven en hoe ingrijpend die was en hoeveel moeite het kost om daar van af te komen. En ik ken eerlijk gezegd maar weinig mensen die niet verslaafd zijn. Ik ken zelfs een moeder die verslaafd is aan haar kinderen. Maar laten we het maar eenvoudig houden. Ik bedoel alcohol en eten en drugs en sigaretten en seks enz.

Zou U hier op in willen gaan?

Dat wil Ik graag. Groots onderwerp en grote gevolgen in alle gevallen.

Eerst maar even het woord verslaafd. Heel eenvoudig gezegd  is iemand die verslaafd is slaaf en kan daar niet van afkomen of vanuit Ons perspectief: wil slaaf blijven zijn leven lang. Oeps, dat is een pijnlijk woord, maar zeker pakt het ook pijnlijk uit na de dood. Dat is echt een dingetje, Mijn zoon.

De verhalen van ex-verslaafden die afgerekend hebben met hun verslaving, vrij mens geworden zijn en zeker na hun dood met groot geluk terugkijken op hun bevrijding, niet op de verslaafde periode ervoor, die verhalen laten we hier rusten.

Iemand die verslaafd is en overgegaan is na het sterven van zijn fysieke lichaam krijgt te maken met intens lijden en intense spijt. Niet omdat God hem of haar straft. Zeker niet. Een verslaafd iemand wordt met veel liefde opgevangen en met veel liefde bejegend. Maar we kunnen de  verslaving hierboven niet wegpoetsen. Dat betekent dat een verslaafde door een eigen gecreëerde hel gaat, waarin met niet meer kan “gebruiken”. Er zijn geen alcohol of seks of drugs of eten of sigaretten beschikbaar. Dus men wordt in het diepe gegooid van het intense hunkeren, het verlangen naar bevrediging, naar waar men slaaf van was, kortom een kwellende onthouding. En dat is een eigen kleine tijdelijke zelfgeschapen hel in de geestelijke wereld, hoezeer Wij ook het proces begeleiden. Een hel in de geestelijke wereld. En die duurt zolang als nodig en kan op duizenden verschillende manieren verlopen.

In dit hele proces van genezing, want dat is het, kent de verslaafde twee soorten gruwelijke spijt. Ik gebruik het woord gruwelijk omdat spijt de meest pijnlijke van alle negatieve emoties is erger dan woede, haat, verdriet of frustratie. De verslaafde ondergaat een langdurende periode van gruwelijke spijt.

Spijt over dat men op aarde niet gestopt is met de verslaving. Spijt dat men nu niet meer kan gebruiken. Spijt dat men de handreikingen van anderen niet heeft willen en kunnen aanpakken. Spijt dat men alle rustige en geleidelijke manieren om te stoppen met de verslaving, al dan niet met hulp, niet heeft gebruikt. Spijt dat men zozeer slaaf was en bleef. Spijt dat men zo bezeten  was. Spijt dat men zo het slachtoffer heeft uitgehangen van niet kunnen stoppen terwijl met nu haarscherp ziet dat men ook niet heeft willen stoppen. 

Maar nog meer lijdt men in deze situatie van worsteling, hunkering, verslaving en verdriet om wat men van het aardse leven heeft gemaakt. Een puinhoop namelijk. Bittere en intense spijt kent de verslaafde als hij terugkijkt naar zijn leven en de duizenden kansen niet heeft gegrepen om iets moois van het leven te maken. En bittere spijt heeft men om wat men zijn medemens heeft aangedaan. De verslaafde op aarde heeft zeker veel leed ervaren maar nog meer leed aangedaan. Aan dierbaren, aan vrienden, aan buren, aan hulpverleners, aan de eigen moeder heeft men zeer veel leed aangedaan. Het was dus kortom een leven lang slaaf zijn en leed aandoen. Nou, daar kan men niet trots op zijn.

Zodoende hoeft God dus niet te straffen want dat doet men zelf wel.

Is er dan niets goeds aan het verslaafd geweest zijn op aarde? Er is heel veel goeds aan. Want verslaafden op aarde die verslaafd zijn overgegaan en in de geestelijke wereld na een lange worsteling zijn vrij geworden, worden grootse helpers en gemotiveerde coaches en sympathieke en begripvolle medemensen. Want ze begrijpen het leed in de geestelijke wereld en het leed op aarde dus ze worden uiteindelijk zeer krachtige en nuttige helpers van God.

Maar het onderwerp was nu eenmaal de tweevoudige spijt van verslaafden.

Zij zijn allen gezegend.

Wees jullie allen gezegend

 No 523

De beschermengel van een zeer slecht mens, een grootse maar moeilijke taak

Mag ik U iets vragen, het houdt me nogal bezig. Je hebt mensen, en hun mooie dingen en moeilijkheden en hun beschermengel die hen met fijne gebeurtenissen koestert en met levensproblemen ondersteunt. Ik heb wel begrepen dat zij een mooie taak hebben en de gezegende helpers zijn van God. 

Maar hoe zit het met de beschermengelen van slechte mensen, neem bij voorbeeld de beschermengel van Hitler, die moest toezien hoe Hitler miljoenen onschuldige mensen liet vermoorden en hele samenlevingen naar de verdoemenis hielp en het mooie Duitsland een eeuwige schande bezorgde. Hoe houdt zo’n beschermengel het in hemelsnaam vol? Zou ik dat U mogen vragen of gaat het ons niets aan?

Mijn zoon, ik vind het een heel bijzondere vraag van je en ik heb gezien de afgelopen jaren dat dit je echt bezig houdt, het lot van beschermengelen, hun taak, hun werken voor de mens en nu dit speciale. Je mag het vragen en Ik ga er op in. Maar…… het antwoord zal jullie minder verrassen dan je nu denkt, ook al is het een heel precair en voor mensen zeer onbekend aspect  van de geestelijke wereld. En er zitten veel verschillende kanten aan, waardoor Ik datgenen wat Ik jullie  vertel ernstig moet overwegen, wat wel gezegd dient te worden en wat niet, Ik wil het een beetje doseren, dus luister maar goed.

Een beschermengel die een, laten we Hitler maar niet nemen, een invloedrijk verderfelijk mens op aarde gaat beschermen, krijgt een zeer zware training in de geestelijke wereld en behoort tot de hogere engelen van God. Hoe kan dit nu, zullen jullie je afvragen, de laagste mens krijgt de hoogste beschermengel? Eigenlijk gaat het hier niet om de laagste mens, namelijk een primitief mens. Het gaat meer in dit geval om een ontwikkeld mens met grote talenten die alleen dramatisch worden misbruikt. Het gaat dus om een sterke persoonlijkheid, een complex mens. Anders zou deze persoon nooit zoveel verderf kunnen veroorzaken. Een zwak primitief mens raakt alleen zijn omgeving, een invloedrijk slecht mens een hele samenleving.

En verder kan Ik dit zeggen, doen jullie mensen op aarde niet hetzelfde: de mensen met de ernstigste ziekten krijgen de beste specialisten,  de zwaarste psychiatrische patiënten krijgen de beste therapeuten, de grootste criminelen komen in gevangenissen met het hoogst opgeleide personeel. En zo heeft God het natuurlijk al eerder dan jullie geregeld. De voor de wereld slechtste mensen krijgen de hoogst opgeleide beschermengelen.

En hun doel is niet om hun mens op het rechte pad te krijgen, de geestelijke wereld weet ongeveer wel hoe de hazen lopen, maar om nog erger te voorkomen, om het zaadje van goedheid in de ziel van deze crimineel te planten, en om het menselijk aspect in het geestelijk lichaam levend te houden. Want Ik kan je zeggen, dat dit de grootste uitdaging is: er voor zorgen dat het ernstig geteisterde menselijk deel van het geestelijke lichaam van deze mens levend gehouden wordt en niet sterft tijdens het leven op aarde want dan is alles voor niets geweest. Want het geestelijk lichaam van een zo’n intens slecht mens verwordt tot een waanzinnig, beestachtig, gruwelijk, demonisch, misvormd, lelijk en  stinkend wezen. En alleen als het menselijke deel in dit wezen levend gehouden wordt, kan het geestelijk lichaam na de dood ooit ooit ooit ooit na een langdurende periode van verwildering en lijden uitgroeien tot een volwaardig geestelijk lichaam.

En dan is daar nog een ander belangrijk doel dat de beschermengel beoogt te bereiken. Deze mens op aarde heeft ook altijd goede menselijke kanten. Ze houden van de natuur of van kinderen of van hun oude moeder of van kunst.

Deze menselijke kant wordt zeer gesteund en begeleid. En later na de dood zal de beschermengel het bewustzijn van deze mens beter kunnen bereiken door deze menselijke karaktertrekken. Anders zou het helemaal hopeloos blijken.

 

En weet tenslotte dat deze beschermengelen zeer lijden tijdens hun werkzaamheden. Het is een grote daad van liefde voor God en de mens dat zij dit doen.

De geesten van slechte mensen zijn gezegend.

Hun beschermengelen zijn gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 446

Het leven na de dood van een liefdeloze hoerenmadam

 
U zou, omdat in de vorige blog een ontspoorde mannelijke moslim besproken is, ook het leven na de dood van een ontspoorde vrouwelijke westerse hoerenmadam toelichten. Wilt U dat doen?

 Mensen kunnen zo gauw aan de haal gaan met geestelijke boodschappen. Voordat We er erg in hebben, zijn bepaalde moslims boos, alleen omdat het om een moslim gaat, of Somaliërs omdat het om een Somalische man of wat dan ook. Zo gauw is daar het chauvinisme voor de eigen groep,  bekrompen, wat  liefdeloos, mensen uitsluitend. Daarom nu een heel ander mens.

Maar de boodschap moge ook zijn: ontsporing en redding van aardse persoonlijkheden vinden plaats in alle rassen, stammen, geloofsvormen en maatschappelijke standen.

Nu dus een liefdeloze, wellustige hoerenmadam en haar bijzondere gang na haar aardse dood.

Mevrouw is met een zelfzuchtige aard, een materialistische opvoeding en verkeerde vrienden terecht gekomen in de wereld van prostitutie en het grote geld. Ze had de pech, dat ze ook nog mooi was en een sterke wil had. Ze hield van haar prostitutiewerk en manipuleerde mannen met haar lichaam. Ze klom in dit wereldje al snel op tot het “betere” werk voor de machtigen en rijken der aarde. Ze ging zelf elite prostituees aantrekken. Ze werkte, sterk en onafhankelijk en dominant als ze was, zonder enige souteneur. Ze legde zich toe op de exclusieve wereld van SM, hele jonge meisjes en andere decadente prostitutievormen. Zij was in haar werk meedogenloos, ongevoelig voor de gevoelens van haar medewerksters en had een hele structuur opgebouwd om jonge argeloze buitenlandse meisjes te manipuleren tot eigenlijk slavernij. 
Zij is op de leeftijd van 55 jaar aan haar eind gekomen tijdens een voor haarzelf gearrangeerde orgie met drie mannen. Een hartaanval met dodelijk afloop.

Zij is door de hartaanval uit haar lichaam geslingerd. Ze was met haar lichaam vereenzelvigd, want met plastisch chirurgie was ze nog steeds een mooie vrouw.

Ze heeft als een beest geleefd en heeft dus ook het voorkomen van een beest. Haar geestelijk lichaam weerspiegelt al haar trekken, die door haar mooie  lichaam enigszins waren verborgen. Welke trekken waren dat: de gestalte van een zwijn , de wellust van een bavianenkont, de huid van een bloedzuiger en de snuit van een hyena. In de geestelijke wereld is alles mogelijk. Zij heeft haar handen misbruikt tijden het slaan van haar meisjes, en heeft dus geen armen. Zij heeft met haar benen haar afhankelijke, kwetsbare vrouwen getrapt en heeft dus geen benen. Ze ligt op de grond tussen eindeloze hopen geld en sieraden, ziet niets anders, maar kan ze niet aanraken dan met haar snuit. Maar die snuit wil alleen wat eten. En eten is er niet. Zij heeft altijd alleen zichzelf gevoed, dus niemand voedt haar nu. Ze ligt te wentelen in haar geld, dat schuurt aan haar bloedzuigerhuid, en tussen haar sieraden, die op duizenden manieren met hun scherpe kanten steken in haar lichaam. Ze heeft overal pijn, want ze heeft altijd anderen pijn gedaan.

Omdat ze recent is overleden schetsen Wij een scenario hoe dingen zullen verlopen. Want veel verloopt volgens voorspelbare patronen.

Met haar krachtige geest en sterke wil klampt ze zich vast aan haar woede over dit vreselijke lichaam, over haar situatie, want ze kon altijd situaties naar haar hand zetten. Ze verkeert in toenemende machteloosheid, want ze was altijd realistisch. Dus ze ziet nu ook de hopeloosheid in van haar situatie. Inzicht komt met de jaren, toch nog vroeg, na zo’n 18 jaar. Ten eerst omdat zij wel zorgzaam was voor haar naaste familie, met name haar ouders, ook al was dat dan louter financieel. Maar vooral door haar intelligentie. In de hel van 18 jaren is ze zonder enige hulp van buitenaf gaan beseffen, dat ze het er zelf naar had gemaakt, dat ze alles aan zichzelf te danken had en op haar eigen blaren zat. Toch krijgt ze pas na 18 jaar een gesprek met een oudere mannelijke begeleider. Omdat iemand om hulp moet vragen of een vraagteken in diens bewustzijn moet ervaren vóór recht op hulp. Dat duurde even. Ze  had het immers zelf altijd uitgezocht. Ze krijgt een oudere mannelijk begeleider, omdat een jongere bij haar teveel associaties oproept met seksualiteit en omdat zij altijd in haar innerlijk een latente behoefte gehad heeft aan een vaderfiguur. Deze behoefte wordt nu gehonoreerd, want in de geestelijke wereld is alles bekend. Het spreekt voor zich, dat haar eigen vader niet bepaald een vaderfiguur was.

De gesprekken met haar begeleider zijn op twee doelen gericht, ten eerste dat er in het aardse leven meer bestaat dan materie, macht en seksualiteit, en ten tweede het leed dat zij haar meisjes heeft aangedaan. Nu ze eenmaal over de brug is gekomen, duurt de coachingsperiode slechts een half jaar, met de volgende veranderingen:

• haar omgeving verandert in een eenvoudige kamer met uitzicht op een zee (de ontspannende werking op een controlfreak)
• haar voorkomen wordt menselijk, ze verwerft het recht op ledematen en een normale huid
• ze kan zich vrij bewegen in en rondom haar woning
• haar pijnen verdwijnen
• alle geld en sieraden verdwijnen
• ze krijgt wat fruit, brood en water.

Omdat mevrouw een sterke wil heeft en een sterke persoonlijkheid, wil ze uitgebreid alle gevoelens ervaren van haar slachtoffers. Zo beleeft zij een heel leven van pijn, verdriet en machteloosheid in precies een half jaar. Zij moet ervoor behoed worden om hier niet aan ten gronde te gaan. Het kan voorkomen, dat iemand in zo'n situatie gek wordt, als men gaat ervaren welk leed men heeft veroorzaakt. En dan duurt het hele traject langer. Zij wordt daarvoor dus behoed, maar zij wil steeds meer dan ze eigenlijk kan verdragen. Ze gaat nu snel. Haar spijt en wroeging nemen met de maanden zo toe, dat ze nog maar één ding wil: op duizend manieren rechtzetten wat ze misdaan heeft. Ze kan zo vrij snel ingezet worden in helpende situaties, eerst met begeleiding, later zelfstandig. In de lagere geestenwereld moet ze regelmatig ontzet worden, omdat ze in haar hulp aan jong vrouwen de strijd aangegaan is met demonen. Zij doet dit aanvankelijk in de geestelijke wereld en later vanuit de geestelijke wereld voor aardse persoonlijkheden.

Mevrouw zal een zeer waardevolle en liefdevolle helper in de geestelijke wereld worden en zal ooit overgaan tot een leven van Licht en liefde, hoewel haar verleden nooit helemaal in de vergetelheid zal geraken. Daar zal mevrouw wel voor zorgen.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 156
 

Het leven na de dood van een Somalische echtgenoot

Zou U in willen gaan op het leven van de “ Somalische echtgenoot “ ?
(Zie http://watchthegod.blogspot.nl/2012/05/een-boodschap-op-pinksteren-message-of.html )

De echtgenoot van de in de blog vermelde Somalische vrouw was geen lieverdje.

Hij was hoogmoedig en onrechtvaardig en vond zijn rijkdom, het bezit van zijn vrouwen en vele mannelijke kinderen eigenlijk vanzelfsprekend. Hij had een hoge dunk van zichzelf. Hij vond dat hij recht had op zijn welvaart. Het leven heeft hem veel gegeven, maar hij heeft weinig teruggegeven.

Kort samengevat was veel van zijn gedrag weliswaar ook cultureel bepaald, maar hij vertoonde een buitengewoon grote onverschilligheid voor de gevoelens van zijn vrouwen en hielp de armen meer uit religieuze plicht dan dat het hem raakte. Hij mishandelde en verkrachtte zijn altijd jonge vrouwen (soms meisjes van 14) zonder enig oog voor hun gevoelens. Hij had een hoge dunk van zichzelf (terwijl hij eigenlijk dom was) en van zijn mannelijkheid.

 Hij genoot van zijn macht en misbruikte die. Wanneer zijn vrouwen, zoals de in de blog vermelde echtgenote, hun dochters verloren, was hij onverschillig voor dat verlies, want vrouwen telden niet in zijn leven, en hij was zeker ook onverschillig voor hun verdriet. Hij was alleen woedend als het om een overleden zoon ging. Hij sloot zijn vrouwen vaak op en behandelde ze altijd als zijn slaven. Wanneer de in de blog vermelde vrouw sterft, ligt hij bij een van zijn jongste, nieuw verworven echtgenotes.

Deze oude Somalische man is in eigen bed, in welvaart gestorven en hij werd omringd door zijn voor het oog wenende vrouwen (zo trouw doen zij). Hij heeft zijn religieuze plichten aan Allah altijd vervuld,  maar meer uit gewoonte dan uit liefde voor Allah. Na zijn overlijden wordt hij door niemand beweend en er wordt door bijna niemand voor hem gebeden.

De geestelijke wereld had uit liefde voor zijn geestelijke toekomst wat in petto.

Hij gelooft in een leven na de dood en verwacht in zijn zelfgenoegzaamheid ontvangen te worden in een mooi omgeving met veel vrouwelijk schoon.

Er is niemand. Hij is beland in een desolate omgeving, en ligt half verlamd voor een armoedige krotachtig bouwsel. Hij ligt in het stof en kan zich met moeite naar binnen en buiten slepen. Hij heeft zijn lichaam zo vaak misbruikt, op het vlak van alle begeerten, dat hij weliswaar menselijk, maar een beestachtig voorkomen heeft. Hij heeft anderen zo vaak psychisch en fysiek misbruikt, dat hij niets meer kan doen. Hij lijdt aan pijnen en ernstig fysiek ongemak: honger, dorst, kou, stofwolken. Hij heeft zweren op zijn huid, want hij heeft vaak de huid van anderen beschadigd. Hij lijdt aan pijnen, want hij heeft te vaak anderen pijn gedaan. De pijnen concentreren zich rond zijn geslachtsdelen en zijn ogen, want zijn seksualiteit en zijn oog voor schoonheid heeft hij misbruikt.

Hij ligt verlamd voor zijn hut en wacht.

Hij is verbijsterd over zijn omgeving, verontwaardigd dat hem dit wordt aangedaan en woedend dat hij niet opgewacht is door een hele reeks mooie vrouwen, want zo ging het altijd in zijn aardse leven.
Hij begrijpt er niets van. En deze situatie duurt vele jaren. Vele jaren. In zijn beleving eeuwen, in aardse termen vele jaren.

Omdat hij nooit heeft geholpen, wordt hij niet geholpen.

Omdat hij nooit medelijden heeft vertoond, is er ook niemand in zijn omgeving met medelijden.

 Zijn “Mijn Allah”, zijn ziel en zijn beschermengel kijken met liefde neer op dit geestelijk schepsel, dit karikatuur van een mens, dit product en resultaat van eigen handelen en met hoop wacht men op een eerste teken van twijfel. Want pas als zijn bewustzijn zich begint af te vragen of hij misschien zelf heeft bijgedragen aan deze situatie, heeft hij recht op enig menselijk contact. Deze periode had korter kunnen zijn, als hij iets goeds op aarde had verricht, een weldaad, een nuttig iets voor de samenleving, maar hij was louter parasiet. De periode  had ook vervroegd kunnen worden als er iemand voor hem had gebeden, als er iemand van hem had gehouden.

Dit is de door hemzelf geschapen hel.

Na circa 45 aardse jaren is in zijn bewustzijn een eerste vorm van twijfel ontstaan.

Hij krijgt daarom bezoek van een geestelijk wezen, dat zich bereid heeft verklaard hem te begeleiden. Dit wezen heeft noodzakelijkerwijs een vrouwelijk voorkomen. Het duurt nog twee jaar voordat zijn bewustzijn wanhopig genoeg is, en genoeg twijfelt om open te staan voor een gesprek.
Maar de uitstraling van dit geestelijk wezen en haar bezoeken doen hem energetisch toch goed, ook al heeft hij haar gedurende deze bezoeken afgewezen. Na twee jaar ontstaat een eerste gesprek.
De hele coaching vergt nog een vol jaar.

De ervaringen in de geestelijke wereld zijn dat de “verstokte”, koppige houding de langste periode betreft. Is eenmaal de geest van twijfel werkzaam in een menselijk bewustzijn dan is de spijtperiode relatief kort.

In dit jaar vinden de volgende veranderingen plaats:

• Zijn omgeving verandert geleidelijk aan naar een normale, natuurlijke omgeving
• Zijn voorkomen verandert in dat van een bedeesde, magere man zonder lichamelijk ongemakken of pijnen. Hij kan zich in en rondom zijn eenvoudige woning vrij bewegen.
• Zijn geest gaat open staan voor de macht en de kracht van het vrouwelijke
• Zijn zelfingenomenheid verandert in bescheidenheid
• Zijn egocentrisme in een zekere bereidheid om zich heen te kijken
• Zijn hart begint geleidelijk open te staan doordat hij mag gaan voelen wat zijn slachtoffers hebben ervaren (dit was overigens zijn eigen keuze)
• Hij wordt geconfronteerd met hoe hij liefdevoller had kunnen handelen (dit is verplicht)
• Zijn inzicht neemt toe en dientengevolge zijn spijtgevoelens.

In deze laatste drie jaar van twijfel en spijt groeit meneer uit tot een bereidwillige dienstknecht. 48 jaar na zijn aardse overlijden, mag hij de eerste medemensen ontmoeten. Hij gaat zeer eenvoudige, nederige taken verrichten in de geestelijke wereld voordat hij recht heeft verworven op meer verantwoordelijke taken. Bij tijd en wijlen mag hij één van zijn voormalige overleden echtgenoten en kinderen ontmoeten. Deze ontmoetingen  leiden altijd tot een lange periode van wroeging, zelfverwijt en depressie, juist als de andere partij liefdevol en vergevingsgezind is.

Meneer is uiteindelijk uitgegroeid tot een liefdevolle helper in de geestelijke wereld. Het aardse verleden wordt uiteindelijk helemaal vergeven, echter door de persoonlijkheden zelf nooit helemaal vergeten. Daders zijn minder bereid het verleden helemaal los te laten dan slachtoffers.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 155

 

Dodenherdenking van slachtoffers en daders

"Zou U iets kunnen zeggen over de discussie rond de dodenherdenking in Nederland ? Een jongen mag zijn gedicht niet voordragen waarin hij zijn oudoom herdenkt, die fout was in de oorlog, en de burgemeester van Voorden mag niet langs de graven van omgekomen Duitse soldaten lopen."

De nabestaanden van in oorlogen omgekomen slachtoffers worden gekwetst door ook daders te herdenken. Het zijn begrijpelijke gevoelens. Maar gevoelens hoeven niet altijd leidraad van handelen te zijn.
De moraal van het verhaal is, dat daders ook slachtoffer zijn. Slachtoffer van hun eigen onwetendheid en vooroordelen en zwakte waardoor ze misdaden hebben gepleegd. Ze zouden meer nog dan de slachtoffers herdacht moeten worden en met medeleven bejegend en betreurd om de lange lijdensweg die ze over zichzelf hebben afgeroepen na hun misdaden. Want de prijs hiervan moet altijd betaald, vóór en zeker na hun dood. Ik heb het niet over een echte hel, maar over een lange weg van blokkades, vastzitten, angsten, ongeluk, schuldgevoel, wroeging en spijt. Dus kortom lijden voordat ze over gaan tot een beter leven.

Het is een beetje kleinzielig en kortzichtig dat de dodenherdenking in Nederland niet liefdevoller kan worden. Zeker als je bedenkt, dat de zogenaamde daders veelal jonge jongens waren, misleid door fascistische jeugdgroeperingen, in een keurslijf van wrede generaals en een waanzinnige dictator. En deze arme jongens moeten juist herdacht worden.

En zelfs als het echte wrede misdadigers betreft die meedogenloos hebben gemoord. Ik zal jullie in een andere blog schetsen hoe lang en kwellend de lijdensweg is, die deze misdadigers ondergaan voordat ze overgaan tot een beter leven. Moeten deze ontspoorde persoonlijkheden niet helemaal worden bejegend met diep diep medelijden?

Een samenleving is spiritueel gevorderd als ze kan bidden voor haar misdadigers.

Willen jullie ze misschien herdenken?
Wees hierom gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 71 

De duivel, aap van God (5, Godsdiensten)

 

Vijfde deel van een monoloog over geloof.
 

Hoe goed het gaat met gebedshuizen op aarde heeft met een aantal zaken te maken:

• De natuur van de mens wordt onderschat
• Opgebouwde energie, krachten in gebedshuizen
• Vrije wil van de persoonlijkheid en misvorming van  Gods boodschap
• De duivel en zijn rol in de misvorming.

De vrije wil van de mens is God heilig.
En met deze vrije wil kan de mens naar God toegroeien en van God af, maar altijd slechts tijdelijk, want uiteindelijk is er slechts één weg te gaan voor de mens: terugkeren naar God. Maar dat gaat met omwegen gepaard, ook al zijn dit slechts omwegen, terug naar God (zegt het Hindoeïstisch geloof).

In deze omweg speelt de duivel een grote rol, een zeer grote rol, het is de verleider, de grote verleider.

Bij alle misdaad op aarde, alle ontsporingen van de persoonlijkheid, bij alle verslavingen, bij alle martelingen, verkrachtingen, negatieve emoties zoals haat, jaloezie, woede, speelt de duivel een rol. En in het moderne westen zijn zijn verleidingskunsten zo groot, dat hij zelfs bereikt heeft, dat de mens niet meer in God gelooft en niet meer weet, dat de duivel bestaat en werkzaam is in hun leven. Waarlijk de verborgen verleider en bedrieger.
En God staat alles toe, en grijpt ogenschijnlijk niet in. Maar weet, dat dat schijn is. In werkelijkheid en in waarheid is de duivel en zijn demonen niet meer dan een instrument in Gods handen om de mens en zijn vrije wil op te stuwen naar God. En dat onder de Waarheid:

“Het kwaad is er niet omwille van het kwaad maar omwille van het goede”

 

Herinner jullie je dat altijd.

God laat jullie nooit alleen, ook al lijkt dat zo. En als de grote verleider en zijn demonen jullie in een houdgreep hebben en als jullie persoonlijkheid totaal ontspoort op aarde, dan is God en Diens helpers allang bezig met jullie toekomst, jullie redding, en de beste aanpak om jullie weer terug te krijgen in Gods geledingen.

Want weet dit: God is de Schepper, God is de Waarheid, God heeft de regie.
En de duivel is slechts Gods aap en kan jullie slechts tijdelijk verleiden.

Ergens in jullie is een plek, onaangedaan, waar God vertoeft en wacht tot de tijd rijp is om jullie naar Gods kant uit te laten groeien. De aap en zijn aapjes kennen slechts tijdelijke macht.

Ooit zullen de aarde, Ik beperk me nu even alleen tot deze planeet, en de mensheid zodanig geëvolueerd zijn, dat niemand meer ontspoort en iedereen leeft in Licht en Liefde. De aarde is dan getransformeerd tot een geestelijke planeet en de geestelijke lagere sferen zijn volledig ontvolkt, leeg, en de aap heeft niets meer te doen. God stelt dan hem en zijn aapjes in de gelegenheid om hun opstand te verzaken en hun lange weg terug af te leggen naar Gods huis.

Maar terug naar het hier en nu en jullie situatie op aarde.

God weet van het leed van de wereld, de moorden, verkrachtingen, martelingen, hongernood, het lijden van de mens, en doet er alles aan om dit te verzachten of op te lossen.
Daarnaast en allereerst is de vrije wil van de mens, die God hem heeft gegeven, God heilig. Anders zouden jullie als Gods schepselen niet meer zijn dan automaten of marionetten. En God heeft meer met jullie voor.

Dus jullie betalen een hoge prijs tijdens het uitleven van de vrije wil.

En vanuit deze vrije wil maakt de mens keuzen, waardoor zijn weg naar God niet alleen verlengd wordt, maar ook verrijkt. Hoe kan dat? Verrijkt?
 Is samen optrekken met de duivel, bij voorbeeld zwelgen in alcohol en na een egocentrisch en losbandig leven voortijdig sterven aan alcoholmisbruik (Ik noem maar een extreem leven) een verrijking ?
Op een bepaalde manier: ja.

Want weet, dat God is, en met jullie in een evolutieproces zit, met jullie in wording is, met jullie fouten mag maken en dat die fouten bijdragen aan de ontwikkeling van het leven, van de schepping, van de persoonlijkheid. Want als jullie de puinhopen van jullie fouten beklimmen, krijgen jullie wel een heel mooi vergezicht. Jullie groeien van beest naar geest.

En in de fouten van een misdadiger, in de moorden van een dictator, in het leed van zijn slachtoffers, in de moeilijkheden des levens zitten reeds besloten de hoop, het perspectief, de oplossing, de goedmaking, de genezing, de kansen op herstel, de gelegenheid goed te maken. En in Mijn geestelijke sferen, bij voorbeeld om de aarde heen, zijn voormalige moordenaars en verkrachters na een lange periode van lijden Gods liefdevolle helpers geworden. Ook zij groeien uiteindelijk allen van verspillende en verkwistende persoonlijkheden naar spijtoptanten, en van spijtoptanten naar liefdeswezens. En als liefdewezens zullen zij hun medemens gaan helpen, zowel in de geestelijke sferen als ook op aarde. En door hun lange weg van misdaden en lijden hierover, doen zij dat dikwijls met meer nederigheid, meer begrip, meer compassie dan menig rechtschapen en niet ontspoorde persoonlijkheid.

De voormalige prooi van de Aap wordt uiteindelijk altijd Gods grote en nuttige helper.

"het kwaad is er niet omwille van het kwaad maar omwille van het goede"
 

Liever heeft God de persoonlijkheid die de rechte en korte weg gaat naar God, maar dat zijn helaas uitzonderingen. Weet echter, dat God elke fout en elke omweg buigt tot Diens voordeel.

En als jullie gebedshuizen op aard ontsporen tot rigide instituten, tot broeinesten van terrorisme, tot huizen van haat en onverdraagzaamheid, dan bestaan ze slechts zolang mensen vanuit hun vrije wil, en bedorven door de aap, daarin vertoeven.

Maar altijd tijdelijk, want ooit maken deze gecorrumpeerde gebedshuizen, als ze leeg zijn gestroomd en vervallen, plaats voor gebedshuizen van liefde, en respect, voor de mens en voor God.
Er is geen andere weg en uiteindelijk geen andere gang van zaken.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 19
  

Leven na de dood en "ongelovigen".

Kunt U me uitleggen hoe het zit met geloof en ongeloof en met name bij het overlijden. Orthodoxen, zowel christelijk als islamitisch, voorspellen soms de hel?

Wij maken onderscheid tussen overgave van het hart en overgave van het verstand.

Sterven in genade is wanneer de persoonlijkheid zijn hart heeft overgegeven.
Sterven in geloof is wanneer de persoonlijkheid zijn verstand heeft overgegeven.
We kunnen dus onderscheid maken tussen vier groepen persoonlijkheden die overgaan.
Maar Ik wil er wel bij zeggen, dat het een ideaaltypische situatie is, in de praktijk is er  honderd procent variatie en nuance. Maar even de hoofdlijnen.

·        Wij verwelkomen de persoonlijkheden, die sterven met een overgave van het hart. Dat telt. Dus ook zeer ongelovige persoonlijkheden worden feestelijk ontvangen, wanneer zij hun hart reeds verpand hebben aan de liefde, aan de medemens, aan het leven. Zij moeten wel even wennen, omdat zij de rijkdom van het geestelijke leven, dat hen onmiddellijk wordt aangeboden, niet hadden verwacht. Maar omdat hun hart op de juiste plaats zit, verloopt dat meestal voorspoedig.

·        Dan zijn daar de persoonlijkheden, die sterven met overgave van het verstand, dus wel gelovig maar verder niet. Zij hebben hun hart niet opengesteld voor het leven, voor hun medemens. We  zouden kunnen zeggen dat deze persoonlijkheden betrekkelijk liefdeloos en gevoelsarm zijn. Zij moeten flink wennen. Het is schrikken, omdat ze bijna altijd verwachten ontvangen te worden door God, door Jezus en/of Maria, door Mohamed etc. En dat gebeurt zeker niet, omdat ze terecht komen in kille, koude, harteloze, kleurloze en vervreemdende sferen, zo hebben ze immers geleefd. Er is rechtvaardigheid hierboven! Deze groep persoonlijkheden zit dikwijls behoorlijk vast, heeft veel tijd en hulp nodig om in hun hart te kunnen en te willen ontdooien. Ik benadruk willen, want de groep zit vaak vast in het hoofd, in waanideeën, vooroordelen en liefdeloze meningen over andersgelovigen en ongelovigen en zogenaamde zondaars. En de wilskracht waarmee men dit heeft vastgepakt in het leven en tegen de stroom van het leven in heeft gekoesterd, is groot geweest. Een wel heel extreem voorbeeld zijn islamitische terroristen.

·        Vrij dramatisch, maar door God altijd met veel liefde en interesse begeleid is de groep die èn zonder geloof èn zonder liefde heeft geleefd. Dus zonder overgave van verstand en van hart heeft rondgelopen. Niet fijn voor hun medemens, niet fijn voor God en niet fijn voor zichzelf natuurlijk. Erger kan het bijna niet. Koude materialisten, egocentrische misdadigers, kortzichtige en liefdeloze machthebbers, er zit van alles tussen. Zij vertoonden misbruik van het leven, verspilling van kansen, verwaarlozing van de rijkdom van het leven, minachting voor de gevoelens van de medemens, uitbuiting van de natuur, totale onverschilligheid voor de gevolgen van eigen handelen. Deze persoonlijkheden komen niet in de hel, want die bestaat niet. Maar de wijze waarop ze terecht komen is vaak wel een hel voor ze. Rijken belanden in tochtige krotten, moordenaars kruipen als pootloze insecten over de grond of zitten gevangen in glas. Alles is mogelijk om de juiste (gevangen) levenssfeer op maat te creëren voor deze persoonlijkheden. Ze krijgen precies wat het beste is, wat nodig is, wat hen tot besef kan doen komen, wat hen zal corrigeren en wat hen belemmert ooit nog maar één levend wezen, mens of dier of plan of ding te beschadigen. Met nadruk wil Ik zeggen, dat deze situaties altijd tijdelijk zijn, en slechts zo lang duren als nodig. Eeuwige helle sferen, eeuwig verloren, eeuwig lijdend, omdat men op aarde ontspoord is, is een onzinnig, liefdeloos en door mensen gewrocht waanidee. Wanneer deze persoonlijkheden toe zijn aan inzicht en verandering, krijgen ze in de geestelijke wereld alle kansen om een en ander goed te maken en uiteindelijk gelukkig te worden.

·        De persoonlijkheden, die in overgave van hart en verstand sterven, dus geleefd hebben in liefde en geloof, deze overgang is voor ons allen in de geest een feest. Woorden schieten te kort om het stralend licht van de sfeer waarin ze belanden, te beschrijven. De vreugde van engelen en dierbaren, van hun ziel en hun beschermengel, de kleuren van de omgeving, de hemelse (geestelijke) muziek, de eerbewijzen aan deze persoonlijkheden en de vreugde van henzelf zijn voor allen die dit bijwonen verrukkelijk. Zij waren in alle opzichten succesvol, kijken terug op een rijk, niet per se makkelijk leven. Zij hebben de waarheden des levens reeds verkend. Hun overgang is vreugdevol en liefdevol en schitterend en altijd omringd door feestelijke hoogtijdagen in de geest.

 

Wees jullie allen gezegend

Nr. 10