Je hebt God niet nodig om goed te zijn (citaat van een atheïst)

?

Ik wilde U vragen. In mijn ochtendblad fulmineert een historicus nogal tegen de godsdiensten en zegt dat ze positieve ontwikkelingen hebben tegengehouden. En dat de grote maatschappelijke ontwikkelingen mogelijk waren in die landen waar de secularisatie van de samenleving het grootst is, dus waar de conservatieve kerken de vernieuwing niet tegen konden houden. En eigenlijk ben ik het met hem eens.
Maar hij eindigt zijn betoog met “ik blijf altijd op mijn hoede voor hen die  beweren dat je
Gods toestemming nodig hebt voor een moreel leven”.
Eigenlijk zegt hij: je hebt God niet nodig om goed te zijn. Zou U hier op in willen gaan?

We zullen de discussie maar gelijk op scherp zetten, mijn zoon, dan wordt het duidelijker.

De mens kan goed zijn zonder godsdienst, maar niet zonder God

Eigenlijk verwoordt de historicus dat veel gevestigde instituten conservatief worden en de status quo willen behouden en tegen verandering zijn. Veel godsdiensten doen dat ook. Dus  hij heeft een punt. En vervolgens neemt hij waar dat in landen waar deze gevestigde godsdiensten macht verliezen en de democratie het overneemt, veel meer veranderingen worden gerealiseerd zoals vrouwenkiesrecht, bescherming van rechten van arbeiders en voorzieningen voor onderdrukten.

En de historicus trekt dan de logische conclusie dat mensen goed kunnen doen zonder de naam van God te gebruiken, dus moreel kunnen zijn zonder godsdienst. En uiteindelijk maakt hij er dan van dat je goed kunt zijn zonder God.

Oeioei wat moet Ik daar nu van zeggen?

Simpel dit: een mens kan moreel zijn, kan goed zijn  zonder godsdienst, zonder kerk, zonder de dienaren van God op aarde. Maar niet zonder God.
Een gemiddelde atheïst, of agnost, die niets gelooft, kan heel moreel handelen en heel goed zijn en denken dat te doen vanuit zichzelf èn zonder God.

Maar in de praktijk is elk van de zeven miljard mensen, of hij gelooft of niet, 100 % afhankelijk van de kracht en macht van zijn Godsvonk. Zijn geweten en zijn hart worden , ook als hij niet gelooft en niet in een godsdienst participeert, voor 100 % gevoed door de invloed, de energie, de impulsen en krachten van zijn Godsvonk.

De mens kan goed zijn zonder godsdienst, maar niet zonder God

Dus een atheïst denkt dat hij een geweten heeft en gebruikt, maar hij heeft niets van zichzelf, hij wordt geweten door God. Ook al kan een atheïst dat natuurlijk niet zien en geloven en accepteren. God werkt heel goed zonder het kleine denken van de mens.

Intussen is de historicus gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 464

Een Hindoestaanse tempel in Den Haag (1)

Ik bezoek een Hindoestaanse tempel in Den Haag. Ik ga samen met een familielid van me die vanuit haar werk mensen kent die daar komen. De tempel wordt in stand gehouden door de stichting Shiram Mandir die overal in Nederland ‘voorziet in de behoefte van de hindoestaanse gemeenschap door op wekelijkse basis kerkdiensten te houden”.
 

Zie ook  http://shrirammandir.nl/

De tempel ligt in de Haagse Schilderswijk en is gehuisvest volgens mij in een voormalig schooltje en van binnen uitgebroken, zodanig dat ik blij verrast was bij binnenkomst een enorme ruimte te zien met veel Hindoegoden, teksten, versieringen, gouden koepeltjes, altaren. Kortom het was een heerlijk geheel van inspiratie en sfeer en bijzondere energie. We deden bij onze binnenkomst onze schoenen uit, en werden hartelijk verwelkomd door mensen uit de Hindoestaanse gemeenschap, wij vielen echt wel op als oude Nederlanders lang en wit en blond enzo. Ik voelde me vrij snel thuis ook al wist ik echt niet veel van alle symbolen en beelden. En de Mandir, de voorganger dus, zei heel wat maar dat was in het hindi dus dat verstonden wij niet. Waar ga ik dan op af, hoe komt het bij mij over, wat vind ik indrukwekkend of vreemd? Nou dat ga ik dan maar proberen te beschrijven.

·         Ik voel hoe ik ondergedompeld wordt in een eeuwenoude traditie van devotie en fijne energie. Ergens wordt gezongen, we hebben de Nederlandse vertaling op een briefje ” Kom bij mij, M’n kind“ schijnt Brahman tegen ons te zeggen. Nou heerlijk, natuurlijk, dat voelt heel welkom. Ik denk natuurlijk dat Brahman het zelfde is als Allah, God of Jahweh. Er wordt veel en mooi gezongen en mede hierdoor voel ik hoe ik steeds meer open ga staan voor de mooie  oude Hindoestaanse waarden van het geloof. Ik voel ontzag, respect voor de goddelijke wereld, oprecht geloof en overgave. Ik voel ook de steun vanuit de geestelijke wereld alsof wij ondergedompeld worden in genade en liefde zodat we er in de buiten wereld weer tegen kunnen.

·        Gedurende de hele  dienst worden er op allerlei altaren rituelen uitgevoerd, gebeden , gebogen, bloemen en eten geofferd en ik weet de namen niet van al die goden, maar zie wel ergens Krishna, Ganesh, Shiva,  Vishnu en Durga. Wat mij betreft zijn het alle aspecten van Brahman, die hier een eigen macht en kracht en aanzien hebben. Maar het zijn eigenlijk echt Hindoestaanse Goden zonder meer. Naast de mandir loopt er de hele bijeenkomst een ouder echtpaar rituelen uit te voeren. Het voelt heel devotioneel en warm en respectvol aan. Ik denk dat dat de oudere notabelen van de gemeenschap zijn, misschien de bejaarde ex-mandir en zijn vrouw. Later hoor ik dat deze rol steeds door een ander ouder echtpaar wordt uitgevoerd, en dat dit de schoonmaker van mijn familielid op haar school en zijn echtgenote zijn. Ik vind dat echt heel bijzonder. Hoewel de mandir een man is zie ik allerlei vrouwen rituelen uitvoeren, sowieso heb ik de indruk dat het vrouwelijke aspect goed de ruimte krijgt in deze tempel, zoals Durga, een belangrijke godin.

·        Bijna aan het eind van de dienst krijgen allen met kleurstof een stip geschilderd op hun voorhoofd (een bindi op de plek van het voorhoofd chakra begreep ik). Het ontroert me erg, als Katholiek ervaar ik het als een soort communie, iets heiligs en dat wij als buitenstaander ook zo’n stip op het voorhoofd krijgen  voelt als heel welkom en open, zo in de trant van “we zijn allen kinderen van Brahman”. 

 Ik voel me nog de hele week opgetild en gezegend, ik heb duidelijk iets van energie meegekregen om de boze buitenwereld het hoofd te bieden.

Mijn God, zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn zoon, dat zal Ik doen, in een volgende blog.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 456

Richt je tot God, niet tot Diens dienaren

When you knock, ask to see God — none of the servants. ~Henry David Thoreau

Mijn God, zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn zoon, dat doe Ik graag. Je hebt weer een van Mijn favoriete onderwerpen uitgekozen.

De liefde van God voor Gods dienaren op aarde is groot. De liefde van de geestelijke wereld voor Gods dienaren op aarde is groot, evenals Gods respect en Gods begrip en Gods ondersteuning voor hen. Heel groot.
Laat dat gezegd.
Toch, moet de mens beseffen, dat de dienaren van God slechts één opdracht hebben op aarde en die is: de mens dichter bij God te brengen, alleen dat.
De mens dichter bij God te brengen.
En in termen van het menselijk bewustzijn en de nieuwe tijdgeest doen ze dat nog niet goed genoeg. Ze doen dat nog teveel volgens de oude tijdgeest.

Eerst maar even voor de helderheid de nieuwe tijdgeest: God wil dat er niets anders is tussen God en de mens dan nabijheid. Niets anders dan leegte. Niets anders dan een directe band tussen God en de mens. Niets anders dan direct contact.

Kan het duidelijker worden geformuleerd dan op deze wijze?
Alleen God en de mens, alleen God en de mens.

En voor de duidelijkheid de oude tijdgeest.

Gaat het om heiligen of om hun liefde voor God?
Gaat het om de koran of om de verwijzing in de koran naar Allah?
Gaat het om de stilte van de Zen meditatie of om Wat daar in die stilte ontstaat?
Gaat het om het gebed of om tot Wie wordt gebeden?
Gaat het om een bepaald geloof of om naar Wie dat geloof verwijst?
Gaat het om een bepaald boek of om naar Wie dat boek verwijst?
En nu de clou: gaat het om de voorganger of om Wie die voorganger dient?

In de oude tijdgeest zal er nog veel discussie en verwarring en zelfs oorlog zijn.

In de nieuwe tijdgeest zal er geen discussie en verwarring en oorlog zijn, maar vrijheid en ruimte en inspiratie.
De mensheid zal zich rechtstreeks richten niet tot de dienaren van God, maar tot God Zelf. En dat is beter en makkelijker en nuttiger en zeker efficiënter, want het levert meer op.
En dit is dus de bedoeling, want God is de mens dichter bij en kan de mens beter bereiken wanneer deze mens zich rechtstreeks tot God richt dan dat hij het contact overlaat aan de dienaren.
Intussen zijn de dienaren van God op aarde gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 323

 

Gebedshuizen hebben zo hun beperkingen (1, Godsdiensten)

Monoloog over geloof: inleiding

Je hebt me gevraagd, of ik iets wil zeggen over Gods dienaren in allerlei godsdiensten, die de zaak misbruiken. Ga zitten, want op een complexe vraag wil Ik uitgebreid antwoorden. Er zitten een paar kanten aan, die Ik jullie wil vertellen: voorop gesteld, dit is een suggestieve vraagstelling. Je zegt eigenlijk, dat Gods dienaren het niet goed doen. Dat klopt soms, maar buiten de godsdiensten zijn ook dienaren, die het soms niet goed doen, zoals werkers in de politiek, in regeringen en in besturen, eigenlijk onder alle mensen. Dus weet, dat Ik nu door jouw vraag alleen inga op de priesters, dominees, pandits, profeten, voorgangers en hoe ze zich ook maar noemen.

Eerst een statement van Mij: alles is goed, jullie gebedshuizen, jullie verscheidenheid, jullie variatie. Mensen die bewust agnost zijn en zelfs tegen godsdiensten zijn. New agers, ietsisten, die hun eigen alternatief plan trekken. God vindt alles prima, mooi, goed, want het komt voort uit jullie vrije wil, die God koestert en het draagt bij aan jullie levenservaring.

Dus je hoort Mij niet zeggen, ga liever bij die en die kerk, en mijd zeker die en die geloofsgemeenschap, want die is van de duivel. Zo praten sommige voorgangers, niet Ik. Ik zou het zelfs niet kunnen denken.

 
Willen jullie je dus dit voor ogen blijven houden, alles is goed, God werkt aan alles mee, geeft alles de ruimte, onder het motto van de Hindoes:

"alle wegen leiden naar God, ook omwegen"

Gods vertrouwen in het leven, in de mens, in zijn maaksels en zijn pogingen tot beter leven is groot. En met name Gods vertrouwen in de natuurlijke correctiemechanismen van het geestelijke en aardse leven is formidabel. Alles komt dus altijd uiteindelijk goed. Maar Wij hebben het nu over de menselijk verzuchting: vraag ons niet hoe? Kan het soms niet wat anders? Kan het niet beter?

Het leven, de ontwikkeling, jullie verlangen naar God en jullie bereiken van God, dat alles kan inderdaad sneller en directer en het "bedroeft" God natuurlijk altijd, wanneer jullie frontaal, met oogkleppen op, keihard en onvermijdelijk tegen jullie eigen muur oprennen. Oei, dat doet natuurlijk altijd pijn.

Of het minder pijnlijk kan, dus, en of voorgangers voldoende bijdragen aan dit proces?

Deze vraag heeft vier kanten.

Ten eerste de natuur, ten tweede energie en gestalt, ten derde de persoonlijkheid van de mens en ten vierde Gods speciale dienaar, de duivel, de aap mèt zijn aapjes.

Wees allen gezegend

Nr. 14