Translate

Posts tonen met het label God. Alle posts tonen
Posts tonen met het label God. Alle posts tonen

zaterdag 8 november 2014

Zen: Ik heb mooie bloemen




Ik heb mooie bloemen

Zou U hier iets over willen zeggen?

Deze tweet kan meer voor jullie zijn dan het lijkt.
Het is een gewone tweet.
Maar het is een sleutel tot een verborgen spirituele Zen waarheid.
Want ga rustig zitten voor de bos bloemen die je hebt gekregen of gekocht.
Je kijkt naar de bloemen en kijkt wat uitgebreider naar de bos.
En dan gebeurt het volgende, wanneer je daarvoor openstaat.

De bloemen laten hun schoonheid aan je zien, hun kleurenpracht, hun rijkdom.
En dan zien jullie vervolgens de uitzonderlijke vorm, en de pracht van het maken, van de creatie.
En dan komt verwondering over je, over het leven, over het bijzondere, over de schoonheid van het leven, over de pracht van de vorm.
En dan ga je ervaren, dat één grote bijzondere kracht ten grondslag ligt aan deze bloemen, dat deze kracht van God, het Leven is, dat deze kracht God, het Leven ís.
En dan ga je ervaren, dat jij deze bloemen niet kúnt hebben. Dat ze er zijn, onafhankelijk van jou. Dat zij van zichzelf zijn, autonoom, krachtig bloeiend.

Dat ze zijn in hun eigen schoonheid.
En dan ervaar je, dat je met ze verbonden bent, dat jullie samen zijn, dat jullie in een eenheid verkeren, dat zij ook jou gewaarzijn.
En dan ervaar je, dat ze eigenlijk jou hebben, meer recht hebben om jou te hebben, dan jij hen. Omdat zij meer aanwezig zijn dan jij, meer ongecompliceerd en meer in overgave.
En dan ervaar je dat jullie samen zijn, dat jullie in eenheid zijn.

En dan ervaar je dat jullie in eenheid met God, met het Leven zijn verbonden.
En dan ervaar je de eenheid van het leven.
En dan ten slotte ervaar je, dat jij en de bloemen niet van jullie zijn, maar van God, van het leven. Dat God, het Leven jullie allen heeft.
En dan pas voelen jullie wat het spiritueel betekent om te zeggen: Ik heb mooie bloemen.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 246

zondag 2 november 2014

Lijden is een sleutel tot God (Christian Wiman)


Mijn God, ik las een boekrecensie *. In dit boek zegt de schrijver naar aanleiding van zijn ernstig ziekbed (een terminale kanker) een aantal wezenlijke dingen, die ik soms begrijp, soms helemaal niet.

“God, de heldere afgrond”

Mijn eigen ervaring is, dat mijn ego dag en nacht zich verzet tegen de overgave aan U. En als ik heel dicht bij U ben, dan ervaar ik dat als een melkwit bestaan van Niets, waarbij ik eigenlijk niet meer besta, niets van mezelf kan benoemen, alleen een absolute Aanwezigheid ervaar. Tot zover kan ik Wiman nog wel volgen.

“De andere wereld is hier, in de heldere afgrond van het bestaan”

En dit vind ik heel bijzonder, dat is ook mijn ervaring, dat in het hier en nu het Leven kan ervaren worden, dat U er bent, dat het Koninkrijk Gods op aarde kan worden gerealiseerd, in het hart, in de overgave, in U. Als ik het begrijp.

“Lijden heeft geen zin, maar is een sleutel tot de heldere afgrond”

Maar als hij zegt, dat lijden geen zin heeft maar wel een sleutel kan zijn tot Uw afgrond, dan weet ik niet zo goed hoe ik dit tot me moet nemen. Ik weet wel, dat ook mooie dingen en ervaringen kunnen bijdragen tot verandering en inzicht en acceptatie van het leven, maar ook moeilijkheden en lijden. Dat komt toch wel regelmatig terug in de blogs. Maar ik stoei er dan mee, dat lijden geen zin heeft maar wel een sleutel is.

Zou U hier iets over willen zeggen?


Mijn zoon, dat doe Ik graag.

“God, de heldere afgrond”

Natuurlijk is God geen afgrond. God is de totale basis, God is groot, God is alles, God is oneindig.
En als het ego daarmee geconfronteerd wordt, voelt het zich wel heel klein. En krijgt dan een afgrondgevoel van vallen en verdwijnen in het Niets.
Maar het bewustzijn, en nu dus ook dat van Wiman, kan toegroeien naar het besef van grootsheid, kan leren loslaten, kan zich leren overgeven, kan in aanraking komen met de oneindigheid en daarbij alles verliezen, vandaar het afgrondsgevoel.
Maar het individuele bewustzijn blijft, ook al kan het geen eigenschappen worden toegedicht in  haar staat van overgave. Dan ís men alleen maar. Dan is men in de melkwitte boezem van God. Voor het ego een afgrond, voor de bevrijde persoonlijkheid een oase van rust en zijn.

“De andere wereld is hier, in de heldere afgrond van het bestaan”

Wanneer een ernstige ziekte het lichaam of een groot lijden de geest bedreigt, dan is daar het al genoemde afgrondsgevoel. Heel feitelijk, een afgrond. Toch is dat schijn. Niet voor het lichaam en voor het ego, dan is de afgrond reëel. Maar voor het menselijk bewustzijn is het schijn. Men lijkt te verdwijnen, maar men bloeit juist open, de menselijke geest slaat zijn vleugels uit en de rups wordt een vlinder. Voor de rups een afgrond, voor de vlinder het leven. En dit kan al op aarde geschieden, vele geesten, heiligen, guru’s en mystici zijn jullie voorgegaan.

De menselijke rups die neerstort in de afgrond.
De menselijke vlinder die opgaat in de melkwitte boezem van God, gewoon op aarde. Dan is het Koninkrijk Gods in deze menselijke vlinder vlees geworden.

“Lijden heeft geen zin, maar is een sleutel tot de heldere afgrond”

Wiman is tot een groot inzicht op aarde gekomen.
Lijden heeft geen zin.
Maar lijden is wel een sleutel.
Hoe kan dat?
Vooral godsdiensten en psychologie van de koude grond hebben de neiging alles terug te beredeneren tot causaliteit, tot of iets zin heeft of niet, maar dat is een vrij primitieve aanpak.

Het voorbeeld van een mes kan helpen.
Je kunt een mes gebruiken om brood te snijden.
Je kunt een mes ook gebruiken om iemand neer te steken.
Zegt dat iets over de zin van het mes?
Is het mes ineens anders, wanneer iemand neer wordt gestoken?
Toch is dat betreffende mes wel een heel ernstige factor in het leven van het slachtoffer en de moordenaar.

De zin van het mes is niet brood snijden of een mens doden. Die wordt erin gelegd door iemand, door de gebruiker. Die bepaalt de zin, niet het mes. Het mes is slechts een sleutel, namelijk een instrument, een hulpmiddel, zoals een sleutel de deur opent of sluit.
De gebruiker van de sleutel bepaalt de zin: opent hij de deur of sluit hij hem? De sleutel zelf is een onschuldig instrument.

En zo is het met lijden ook.
Lijden zelf is een onschuldig instrument.
En lijden mag niet worden opgeblazen of vergroot of verkracht door godsdienst of psychologie van de koude grond.
Lijden is een hulpmiddel, een instrument.
En degene die het lijden ervaart, kan er een deur mee sluiten of een deur mee openen.
Wiman zegt, dat lijden voor hem een sleutel is, om de deur van het leven te openen.
Hij maakt van citroen citroenkwast.
Een ander sluit de deur van het leven met lijden, timmert zijn leven ermee dicht en wordt zo kleiner door lijden.

Daarom heeft Wiman een groot spiritueel inzicht verwoord, dat lijden op zich geen zin heeft, maar wél een sleutel is.
En dan is het aan de mens, die deze sleutel in handen heeft gekregen, de spirituele vraag: “opent men bij lijden de deur van het leven of sluit men hem”? 

Christian Wiman is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 245
 
*Christian Wiman, My bright Abyss
 

zondag 27 oktober 2013

Aan de vruchten herken je de boom




"Aan de vruchten herken je de boom"

Zou U hier op in willen gaan?

Ik wil een onder scheid maken tussen een geloof en een geloofsgemeenschap/de gelovigen.

Wat het geloof betreft: ach, een geloof is misschien heel waar, heel zuiver, heel idealistisch. Soms is het begonnen met een machtige profeet, soms met een enkele heilige gebeurtenis, soms heeft God het geloof op aarde geïnitieerd, soms een heilig mens, maar in alle gevallen is het verleden, is het voorbij, is het slechts theorie. Ik kijk liever met jullie naar de praktijk.

Daarom beperken we ons hier tot een geloofsgemeenschap/de gelovigen.
Dat is een actieve praktijk op aarde. Daar zie je mensen aan de slag, daar zijn de gevolgen van de geloofsgemeenschap zichtbaar. Daar kunnen buitenstaanders een indruk krijgen wat het effect is op de buitenwereld. Daar kun je gelovigen vragen wat het deelnemen aan deze geloofsgemeenschap hen brengt.
Daar krijgen we dus te maken met objectieve gevolgen.
Daar kunnen we de vruchten van deze geloofsgemeenschap bekijken.
En dan is dit een handige leidraad:

“Aan de vruchten herken je de boom”

Scheidt men mensen, of brengt men mensen bij elkaar?
Draagt men liefde uit of eerder haat?
Geeft men mensen vrijheid of zaait men benauwenis?
Helpt men de zieken en bedroefden of pleegt men aanslagen?
Draagt men verdraagzaamheid uit of veroordeelt men?
Inspireert men mensen of maakt men mensen bang?
Spreekt men over een wereld van schoonheid of over een lelijke wereld?
Geeft men hoop of ontmoedigt men mensen?
En vooral: spreekt men van een liefdevolle God of van een haatdragende God?

Zo kan een mens beoordelen of hij te maken heeft met een goede geloofsgemeenschap/gelovige of met een misleide.

In het eerste geval is God de inspirator.
In het tweede geval de duivel, de aap van God.
In het eerst geval komen mensen geestelijk verder.
In het tweede geval raken mensen achterop.
Dus kijk naar de daden, niet naar de verhalen.

“Aan de vruchten herken je de boom”

Wees jullie allen gezegend

Nr.189

maandag 1 april 2013

De mensen van goede wil behoren wereldwijd tot EEN gemeenschap (2, Toekomst)



Kijkt de geestelijke wereld nu vooral naar godsdiensten, zijn dat haar lievelingetjes ?

De geestelijke wereld kijkt niet alleen naar godsdiensten en werkt niet alleen samen met dominees, priesters, imams en andere voorgangers.
De geestelijke wereld, God, voorziet alle organisaties in de wereld van energie op grond van het principe van vrije wil, dus ook criminele organisaties.
Maar die organisaties worden extra gesteund en gezegend waarin mensen van goede wil werken aan een betere wereld. En deze zullen uiteindelijk de overhand krijgen en zegevieren over organisaties van kwade wil. Want het kwaad is er niet omwille van het kwaad, maar omwille van het goede. Het eeuwige prevaleert boven het tijdelijke.
Alle organisaties van goede wil bestaan bij de gratie van God/Allah/Jahweh/Brahman, kortom De ENIGE Oorzaak.

Alle organisaties van goede wil, wereldwijd, te weten:
  • De politieke organisaties, die werken aan de idealen van de samenleving, van de mensheid, van de wereld.
  • De juridische organisaties van de wereld, die de “tien geboden” van de mensheid ontwikkelen
  • De natuur organisaties, die werken aan het behoud en de bescherming van de natuur.
  • De sociale organisaties, die de kwetsbaren en zwakken in de samenleving koesteren en steunen.
  • De wetenschappelijke organisaties, die de kennis van de wereld en nieuwe technologie ontwikkelen. 
  • De religieuze organisaties, die de mens helpen achter de schermen van het leven te kijken.
Al deze organisaties zijn verenigd in EEN groot wereldwijd netwerk van kracht en liefde en energie en goede wil. En dat netwerk wordt elk jaar van de aardse evolutie sterker, krachtiger, invloedrijker en zuiverder. Het kan niet anders, ongeacht de waan van de dag van tijdelijke neergang, crises, moeilijkheden en oorlogen.

Er is maar EEN weg, de aardse evolutie kent maar EEN richting, de weg van beest naar geest, van fysieke onvolmaaktheid naar geestelijke perfectie, van materie naar God.
Mogen jullie vertrouwen op een glorievolle toekomst, hoe onoverkomelijk het heden ook mag lijken.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 158
 

zondag 3 maart 2013

Met zelfmedelijden maak ik geen indruk op God


Ik heb een vervelende dag, een moedeloze bui en op een bepaald moment als me iets uit de handen valt, zucht ik hardop:
Mijn God, er is toch eigenlijk geen hoop voor ons mensen.

Ben je niet een beetje melodramatisch ?

Ik moest eigenlijk lachen, en zie mezelf ineens door de ogen van God: niets aan de hand, een matige dag en het ego dat de boel opblaast.
Ik dank God voor Diens reactie en voel me gelijk een stuk beter.
Eerlijkheid en humor helpen.

Mijn zoon, dank je voor jouw zelfspot en openheid.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 153
 

zaterdag 20 oktober 2012

De schoonheid van het leven (7), de Godsvonk





Dit wordt de zevende en laatste blog over de schoonheid van het leven en last but not least. Nu bent U aan de beurt. Ik ben benieuwd.

En wees dat inderdaad, benieuwd.

God en de “Mijn God” van ieder mens apart zijn EEN. Maar deze blog handelt niet over God maar over “Mijn God”. Juist en alleen, omdat jullie God zo ver weg hebben gezet in de kosmos, ergens onbereikbaar en te groots om te bevatten. Laat staan om met God te verkeren.
En de Goede God heeft een deel van Diens Wezen aan jou als mens geschonken om heel dichtbij te kunnen zijn.

Deze blog gaat over de “Mijn God” van ieder mens.

Ik ben zo nabij.
Ik ben in jouw hart.
Ik ben.
Ik ben in jouw gedachten.
Ik ben.
Ik ben in jou.
Ik ben bij jou.
Ik ben ooit jou.

Als je lacht, ben Ik in jouw ontspanning.
Als je huilt, vang Ik jouw tranen op en tel ze en geef even veel zegeningen terug.
Als je moe bent, roep Ik de geest van de nacht om rust en vergetelheid.
Als je in de war bent, veeg Ik de muizenissen in jouw hoofd weg.
Als je eenzaam bent, leg Ik Mijn hand op jouw voorhoofd.
Als je het leven te zwaar vindt, til Ik jou op en draag je een stukje op jouw levensweg.
Als je zwaarmoedig bent, arrangeer Ik lichtpuntjes van afleiding.
Als je moedeloos bent, verordonneer Ik de engel van hoop.
Als je verdrietig bent, schep Ik al in jouw gemoedsleven een sprankje levenslust.
Als je blij bent, geniet Ik van jouw geluk.
Als je succes hebt, tel Ik jouw inspanningen daartoe.
Als je verliefd bent, leg Ik alles vast in jouw herinnering.
Als je naar jouw dierbare kijkt, roep ik de geesten van vertrouwen en overgave aan.
Als je geconcipieerd wordt, geef Ik jouw ziel instructies.
Als je opgroeit, zoek Ik de beste fysieke bouwstenen.
Als je ontspoort in het leven, vang Ik de gevolgen op van jouw fouten.
Als je leed aandoet, verzacht Ik de pijn, veroorzaakt door jouw daden.
Als je sterft, bereid Ik jouw overgang voor.
Als je over bent gegaan, heb Ik iedereen verzameld als begin van jouw verdere pad.
Als je je overgeeft aan Mij tijdens het leven, zend Ik een Persoonlijke boodschap naar God.
Als je je overgeeft aan Mij tijdens het leven, wordt God machtiger op aarde.
Als je handelt in Mijn Geest, word jij Mijn Handen op aarde.

Weet jullie allen dat dit zo is.
Vertrouw jullie allen op deze waarheid.
Oefen jullie allen met deze schoonheden.
Wend jullie je allen tot “Mijn God”.
Want jullie “Mijn God” is jullie nabij.
Want jullie “Mijn God” kan jullie nog nabijer zijn.

Eerst zal jullie geestelijk lichaam zich overgeven.
Dan jullie hart.
Vervolgens jullie persoonlijkheid.
Dan kan het fysieke lichaam niet anders dan volgen.
En uiteindelijk kunnen jullie de handen van “Mijn God” op aarde zijn.
En ten slotte is het Koninkrijk Gods op aarde in jullie leven gearriveerd.

Wees jullie allen gezegend


Nr. 113
 

vrijdag 2 september 2011

Googlen of God?




Ik kan niet op de naam van een schrijver komen en vraag mijn God: "Weet u de naam van de schrijver?"
Ik krijg geen antwoord, vraag het weer, krijg weer geen antwoord. En zeg tegen God: "U weet het niet, maar als U het niet weet, alwetend en zo, dan weet ik het ook niet meer, dan ben ik mezelf aan het belazeren".
Ik ben ontdaan, trek conclusies over het uitblijven van een antwoord en heb mijn bedenkingen over het aarzelen van de Stem en het niet geven van een antwoord. Ik ben altijd zo gewend, dat ik onmiddellijk antwoord krijg. Bijna een half uur lang twijfel ik echt, herwin dan mijn evenwicht en vraag: "Kunt U me helpen met wat hier nu gebeurd is, dus niet mijn vraag, maar de hele situatie?"

Ja, dat kan Ik. Het gaat hier niet om of Ik al jouw vragen kan beantwoorden, maar of Ik ze wil beantwoorden.
Kun je niet beter gaan googelen ?
“Gij zult Uw Here God niet beproeven”.
 
Sorry, mijn God, ik begrijp het. Ik moet het vak nog leren, ik wil U niet als vraagbaak gebruiken, maar het onderscheid leren maken tussen serieuze zaken en mijn eigen gewone dingetjes. Dank U, mijn God.
 
Het is goed. We zijn alles samen aan het onderzoeken en het is voor Ons beiden, ieder vanuit Ons eigen perspectief, een ontdekkingsreis. Maar schroom nooit. Ik ben geduldig en verdraagzaam en begrijp alles, maar je zult het echt wel horen als je over grenzen van respect gaat of Onze communicatie te lichtvaardig neemt. Ik zie, dat je zeer jouw best doet, dus wees gerust. We houden samen alles helder en open. In dit geval koos Ik er even voor om te zwijgen.
Wees gezegend
Dank U, mijn God.
 
Wees jullie allen gezegend

Nr. 3