Hoe moet je eigenlijk bidden?

Mijn God, mag ik U vragen. Ik merk zelf aan mensen dat ze worstelen met bidden en wat ze wel en niet kunnen vragen en zeker als het oorlog, moeilijkheden en ellende betreft. Een vriendin zei tegen me: “Ik  ga toch niet aan God vragen of Hij/Zij voor me wil zorgen als ik het moeilijk heb, net alsof God niet voor me zorgt al en alsof ik God terecht wijs”. Nou ja dan vraag ik U, daar wil ik al natuurlijk op reageren.

Reageer maar eerst, mijn zoon.

Ik zei tegen haar, het maakt niet uit hoe moeilijk je het hebt, en hoe je bidt of waarvoor je bidt, in alle gevallen open je nog meer een  venster naar de geestelijke wereld waardoor de geestelijke wereld ons beter kan bereiken. En God is zeker niet beledigd als je vraagt “zorg voor me”, en zal niet zeggen “Doe  Ik al niet genoeg?”

Zoiets.

Zo is het, mijn zoon, en hoewel er veel over te zeggen is, en in de blogs het onderwerp bidden al vaker ter sprake is gekomen, en sommige zaken eindeloos herhaald mogen worden, is dit het.

Wanneer een mens bidt, opent hij een venster naar de geestelijke wereld en daardoor kan de geestelijke wereld hem beter bedienen, beter bereiken, sterker beïnvloeden, meer bereiken dan wanneer een mens niet bidt.

En dat is niet omdat God niet precies weet wanneer wat nodig is op aarde, maar omdat de mens vanuit zijn vrije wil dan meer bijdraagt aan de samenwerking tussen God en mens. Bidden  is versterken van deze samenwerking. Korter en beter en krachtiger kunnen We het niet brengen. Dus je hebt jouw vriendin goed en eerlijk en zuiver te woord gestaan. Ga zo voort, mijn Zoon.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 551

Vijf jaar naar God luisteren en nu in de herfst een boek

Beste bloglezers,
vijf jaar geleden op 10 juni 2011 heb ik in een klein kapelletje in Leiden voor het eerst de stem van mijn Godsvonk gehoord en bewust begrepen, dat ik in gesprek was met Mijn Godsvonk, Mijn Atman en dat ik God hoorde en dat het een genade was met God in gesprek te mogen gaan.

Vrij snel vroeg God mij om de gesprekken op te schrijven, er verslag van te doen, ook op internet, en sinds 26 augustus 2011 ben ik boodschapper  van (mijn) God op internet.

Sinds die tijd heb ik 335 teksten doorgekregen en staan ze allen op de WatchtheGod blog.
De Nederlandse blogs zijn sindsdien 38.522 keer bezocht.
Na twee jaar is een aparte Engelse blogspot ingesteld en die is sindsdien 19.708 keer bezocht en de bezoekers doen dat vanuit meer dan 80 landen over de hele wereld.

De meeste bezoeken zijn in volgorde van aantal uit Nederland,  de VS, Rusland, Slowakije, Duitsland, Ierland, Oekraïne, Frankrijk, België,  Verenigd Koninkrijk, Italië en Zweden.

En verder alfabetisch opgesomd uit: Albanië, Angola, Antigua en Barbuda, Argentinië, Australië, Bahrein, Bosnië en Herzegovina, Brazilië, Brunei, Bulgarije, Canada, Chili, China, Colombia,  Costa Rica, Curaçao, Denemarken, Dominicaanse Republiek, Ecuador, Filippijnen, Finland, Georgië, Griekenland, Honduras,  Hongarije, Hong Kong, India, Israël, Japan, Kenia, Kroatië, Letland, Litouwen, Maleisië, Mexico, Mongolië, Montenegro, Nieuw-Zeeland, Noorwegen,  Oeganda, Oman, Peru, Polen, Portugal, Puerto Rico, Qatar, Roemenië,  Saoedi-Arabië, Servië, Singapore, Spanje, St. Maarten, Suriname, Taiwan, Thailand, Turks- en Caicoseilanden, Tsjechië, Turkije, Uruguay, Venezuela, Verenigde Arabische Emiraten, Vietnam, Wit-Rusland, Zuid-Korea en Zuid-Afrika.

We zijn met een stel goede mensen als uitgever en redacteurs bezig met de uitgave in het Nederlands en in het Engels van een boek met de eerste honderd blogs. De Engelse uitgave zal gescreend zijn door een Engelse “native speaker”, zodat er dan eindelijk correct Engels gebruikt zal zijn, nu doe ik het met Google translate en mijn eigen zes jaar Engelse les op de middelbare school.  

Als dat klaar is, zal ik de geredigeerde teksten ook op de Watchthegodblog zetten.
De planning is in het najaar van 2016.

Deze vijf jaar zijn een mooie en geïnspireerde tijd geweest, en ik ben er blij mee en dankbaar om. En ik ga graag verder. Dit is niet het eind.

Ik dank jullie bloglezers voor jullie openheid en vertrouwen.

Mijn God,

Ik dank U, ik dank U, ik dank U.

Mijn zoon,

Ik dank jou voor jouw dienstbaarheid, je hebt je ook in moeilijke tijden een trouwe dienstknecht betoond.
En weet dat dit nog maar het begin is.
Wees zeer gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 336

Een Shinto heiligdom in Tokyo (Japan, 1)

Mijn God, ik heb 16 februari Atago Jinja*, een Shinto heiligdom uit 1603 bezocht. Het ligt in het hartje van Tokyo op een heuvel. Ik was overweldigd door de sfeer, de oude bomen, het meertje met Koi karpers, de verschillende heiligdommen, de hoekjes met gedenkstenen, de eerbewijzen, de briefjes die je in de tempel kunt opdragen aan de god van het vuur, van het water, van de bergen, ga maar door.

Zou U hier iets over willen zeggen?

Het is ook een overweldigende godsdienst, met een rijkdom aan rituelen, vormen van God en vooral het allerbelangrijkste een zeer makkelijke en toegankelijke manier om de gewone mens in zijn dagelijkse leven bij te staan.

Alle rituelen zijn gericht op het voeden van de hoop, het steunen van een zoekende, het overgeven van het lot, het vragen om zegeningen en het verkrijgen van gunsten.

De machten en krachten van God op aarde zoals die zich uiten in het vuur en het water, de aarde, de geest van bomen, van een berg, van een stad, van een rivier, van de voorouders,  die staan door deze godsdienst allen en onmiddellijk ter beschikking aan de gelovige.

Dit is één van de redenen, dat de Japanners gemiddeld genomen, het oudst worden ter wereld, het gezondst eten, veel compassie hebben voor de natuur, wanneer je het vergelijkt met andere volkeren.

Is je niet opgevallen, hoe schoon de straten zijn?

De Japanner zou het gevoel hebben, als hij wat op straat gooide, dat hij dat in zijn eigen huis deed. En dat gevoel is zeer correct. Dan doe je dat in jouw eigen huis. Want de aarde is jullie huis, het enige thuis wat jullie hebben. En dit ene dat ik noem, het afval op straat, of juist het gebrek eraan, is symbool voor een diepdoorleefd gevoel van de Japanse cultuur met haar omgeving.

De andere kant, de kernenergie, het doden van walvissen, de gokcultuur bewaren we voor een andere blog.

In vrijwel dezelfde tijd als de Boeddha kwam deze openbaring van het Shintoïsme op aarde, parallel hieraan en onafhankelijk hiervan.

En er is bijna geen godsdienst op aarde, die zo exclusief door één volk is gekoesterd en gebezigd en ontwikkeld als het Shintoïsme in Japan. Japan is immers een eiland.

En een monotheïst zou er ziek van worden, zo’n veelvormige godsdienst. God niet.

Want het is waar, dat de monotheïstisch godsdiensten de simpele waarheid koesteren, dat alles van God is en alleen God aanbeden mag worden en gedankt.
En het is waar, dat de Shintoïsten vaak vergeten, dat achter alle krachten en alle geesten God schuilt, alleen God, en niets anders. Maar dan mag het volgende gezegd worden.

De geestelijke wereld kijkt alleen naar wat iemand doet met zijn geloof, en dan is een Shintoistische Japanner met een groot hart voor zijn omgeving en zijn openstaan voor de hele geestelijke wereld meer waard dan een monotheïst. Voor het helder stellen is deze tegenstelling gebruikt.

Want deze monotheïst (Christen, Moslim, Jood) ontgaat regelmatig veel van de macht en pracht van God in de geestelijke wereld op aarde en via al Diens dienaren. De rijkdom van de vormen, de krachten en machten, de schakering van de veelheid, van allerlei energieën, van inspiraties, van uitstralingen, van situaties, van zegeningen verbonden met een wolk, een boom, een rivier, een bloem, een regenbui. En zonder gevoel voor dat alles wordt het al gauw een beetje bloedeloos.

Want de gewone mens is maar een gewone mens, zich ontwikkelend van aap naar geest, en in de lange weg van de evolutie zijn al die krachten en vormen en machten een mooie stimulans, een hulpmiddel, een gelegenheid om verder te komen, om het leven te overwinnen, te doorstaan, om hoop te houden.
En daarom heeft de geestelijke wereld het Shintoïsme zeer verwelkomd en zal dat blijven doen.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 264

 

*De foto is een ander Shinto heiligdom

Zen: Ik heb mooie bloemen

Ik heb mooie bloemen

Zou U hier iets over willen zeggen?

Deze tweet kan meer voor jullie zijn dan het lijkt.

Het is een gewone tweet.
Maar het is een sleutel tot een verborgen spirituele Zen waarheid.
Want ga rustig zitten voor de bos bloemen die je hebt gekregen of gekocht.
Je kijkt naar de bloemen en kijkt wat uitgebreider naar de bos.
En dan gebeurt het volgende, wanneer je daarvoor openstaat.

De bloemen laten hun schoonheid aan je zien, hun kleurenpracht, hun rijkdom.

En dan zien jullie vervolgens de uitzonderlijke vorm, en de pracht van het maken, van de creatie.
En dan komt verwondering over je, over het leven, over het bijzondere, over de schoonheid van het leven, over de pracht van de vorm.
En dan ga je ervaren, dat één grote bijzondere kracht ten grondslag ligt aan deze bloemen, dat deze kracht van God, het Leven is, dat deze kracht God, het Leven ís.
En dan ga je ervaren, dat jij deze bloemen niet kúnt hebben. Dat ze er zijn, onafhankelijk van jou. Dat zij van zichzelf zijn, autonoom, krachtig bloeiend.

Dat ze zijn in hun eigen schoonheid.

En dan ervaar je, dat je met ze verbonden bent, dat jullie samen zijn, dat jullie in een eenheid verkeren, dat zij ook jou gewaarzijn.
En dan ervaar je, dat ze eigenlijk jou hebben, meer recht hebben om jou te hebben, dan jij hen. Omdat zij meer aanwezig zijn dan jij, meer ongecompliceerd en meer in overgave.
En dan ervaar je dat jullie samen zijn, dat jullie in eenheid zijn.

En dan ervaar je dat jullie in eenheid met God, met het Leven zijn verbonden.

En dan ervaar je de eenheid van het leven.
En dan ten slotte ervaar je, dat jij en de bloemen niet van jullie zijn, maar van God, van het leven. Dat God, het Leven jullie allen heeft.
En dan pas voelen jullie wat het spiritueel betekent om te zeggen: Ik heb mooie bloemen.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 246