De vrijheid van de mens tussen ervaren en het denken (Krishamurti)

Kan er een ruimte, een interval zijn tussen de zintuigen en het denken? Kan men er naar kijken niet vanuit de wil maar vanuit volle aandacht? En kan men niet geïdentificeerd blijven met deze zintuigen en zich niet afvragen ‘ik wil dit hebben?’ (Krishnamurti)

Ik zag op youtube een video van de hoogbejaarde Krishamurti die aan het eind van zijn overweging deze woorden sprak. Het raakte me erg omdat ik ineens zo voelde dat daar de sleutel ligt van heel veel lijden en ontspoorde begeerte en materialisme. Zou U hier op in willen gaan?

Dit is zeker een sleutel en Ik ga er graag op in.

De zintuigen gebruiken houdt in dat de mens alle schoonheid en alle rijkdom van het volle leven met de zintuigen ziet, voelt, beleeft en geniet. Dat is een eenvoudig feit, zegt Krishamurti,  en dit geldt voor allen. Wat gebeurt er daarna?

De zintuigen prikkelen gedachten en gevoelens en dan ontstaat begeerte, men wil het hebben. Maar het is inderdaad mogelijk voor de mens louter bij de zintuigen te blijven, en een ruimte te koesteren tussen de zintuigelijke gewaarwording en de begeerte/gedachte daarna. En men kan hier naar kijken naar die ruimte zoals men de blauwe lucht ziet tussen de wolken. En men kan dit doen zonder wilsinspanning, zonder moeite, zonder inspanning, maar met de grootste aandacht.

In die ruimte tussen  zintuigelijke gewaarwording en denken/voelen zit de vrijheid van de mens en de geestelijke opdracht. In die ruimte kan men blijven met aandacht en zo voorkomen dat men geïdentificeerd raakt met het object en voorkomen dat men het wil hebben, wil bezitten, wil behouden. En dus ongelukkig worden als men het niet heeft of krijgt.

En men zal dan gelukkig blijven omdat men alleen maar ervaart, niet wil. Op deze wijze wordt vrijheid gekoesterd, “bezetenheid” voorkomen en kan men gelukkig zijn met de gewaarwording zonder meer, kan men blijven genieten met lege handen en een vrije houding.

Krishnamurti is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 518

Leren of afleren, is de vraag (Krishnamurti)

@orgKrishnamurti “The whole of life, from the moment you are born to the moment you die, is a process of learning”
 
Mijn God, wilt U deze tweet toelichten?

Ik kan wel zeggen, ja, dat is een mooi citaat, het klopt en een heel verhaal ophangen, om het oneerbiedig te zeggen, over wat jullie moeten leren en hoe je kunt leren en wat het leren waard is en wat niet.
Dat doe Ik niet.

Ik zeg jullie, goede en welwillende en zoekende mensen: stop met leren, stop met zoeken en stop met je te ontwikkelen.
Want in het proces wat Wij vanuit de geest beogen, gaat het om het tegenovergestelde: afleren, vinden en afwikkelen tot er niets meer overblijft van het ego. Tot er niets meer rest van de persoonlijkheid dan een open, leeg, wonderschoon instrument van overgave. Dan zijn jullie een persona geworden, een doorgeefluik, Gods handen op aarde, een verlicht mens van ruimte en beschikbaarheid en nederigheid, van overgave, van rust. Dan zijn jullie een grote "persoonlijkheid" geworden, namelijk een onpersoonlijkheid.

Dan krijgen jullie automatisch de glimlach op jullie gezicht van de Boeddha.
Dan zijn jullie sereen geworden. Dan leven jullie in Waarheid. Dan verheugen Wij ons "Boven", dat Wij via jullie "Beneden" gekomen zijn. Dan is het Koninkrijk Gods op aarde verschenen. Dan herhalen jullie het wonder van Jezus Christus, Gods gezalfde. Van de Boeddha. Van het ideaal van Mohamed. Van de heiligen van de katholieke kerk. Van Jacob Boehme, Gods liefste protestant. Van Krishna.
Dan tillen jullie de aarde op tot aan de hemel.
 
Want leren en zoeken en ontwikkelen van de persoonlijkheid leidt veelal tot het versterken van het ego en zijn bolwerk van wil en macht en gewoonte.
Alles wat je leert en ontwikkelt versterkt de eigen waan en de beeldvorming over jullie schijnbare macht.

En dat alles is goed, want uiteindelijk komt het keerpunt, uiteindelijk gaan jullie je afvragen wat wezenlijk belangrijk is, uiteindelijk verschijnt een nieuw perspectief aan jullie horizon.

Mijn dierbare zoon, je vraagt het aan God, en dan krijg je de beste antwoorden.

Wenden jullie je tot jullie innerlijk, tot jullie “Mijn God”, tot jullie Atman, tot jullie Godsvonk, tot God en luister. Luister naar de zachte wenken van geruststelling, de signalen van ruimte, de flitsen van inzicht, de vonken van waarheid, die een perspectief geven op jullie eigenlijke wezen: een doorgeefluik, een instrument en een goddelijk wezen van licht en liefde, en dat op Gods aarde.

"The whole of life, from the moment you are born to the moment you die, is a process of learning"

En als jullie Krishnamurti dit, Mijn antwoord, voor zouden kunnen lezen, dan zou hij dit beamen. Want zijn citaat was anders bedoeld, namelijk op deze wijze.
Want zo heeft hij namelijk altijd geleefd.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 52