Mijn geestelijk leven

Het is wel mooi om er over te praten, niet omdat het nodig is, want dat geestelijk leven leidt toch wel zijn (haar? ) leven, maar het is fijn om zo een en ander te overpeinzen, dingen op een rij te zetten, je af te vragen, hoe zit het nu eigenlijk, voor zover dat lukt is dit mijn poging.

Ik ben een tijdje bezig geweest met verlichting, maar kwam er toch al snel achter dat het ook maar een woord was, dat iedereen anders invulde èn dacht ik soms misbruikte. Het heeft me nooit echt aangesproken, gewoon omdat ik nog  te gehecht was aan mijn persoonlijk leven, mijn gevoelens, mijn denkwereld, mijn lichaam. En daardoor kwam een overweldigend besef en een behoorlijke rust over me. Misschien is het niet voor mij weggelegd, misschien wil ik het niet, misschien is het maar een woord, dat iedereen misbruikt. En hierdoor kwam er ruimte voor een mooie geestelijke ervaring die ik sindsdien erg heb gekoesterd, en steeds opnieuw weer meemaakte: ik houd van dit leven, ik houd van mijn lichaam, ik houd van het persoonlijke, ik houd van de variatie in gevoelens, de afwisseling, de tegenstellingen, ik houd ervan dat het leven verrassend is en bepaald niet saai. Ik wil er helemaal niet vanaf, ik zit er midden in en het bevredigt me zeer, ook al weet ik dat er meer is . En ik vind het uitzonderlijk fijn er helemaal in op te gaan, ongeacht de consequenties. En dat betekent dus niet dat ik niet alleen met mijn hoofd in de wolken loop, maar ook met mijn voeten in de modder sta. Alles hoort erbij. Toch is wat ik nu beschrijf een lange worsteling geweest van heel veel jaren voordat ik ja kon zeggen tegen alles, en nog schrik ik wel eens van de heftigheid, zeker van negatieve ervaringen en emoties. Maar toch: dat doe ik zoveel als mogelijk, Ja zeggen tegen alles.

Een ander belangrijk inzicht deed zich aan mij voor wat betreft de materie, de aarde, het lichamelijke. Veel godsdiensten doen over het lichaam nogal negatief en veroordelend, laat staan de seks. Veel new agers doen heel minachtend over de materie en  geld alsof het minderwaardig is  ten opzichte van de geest. Maar wat heb ik altijd van de materie gehouden: mooie dingen, een schilderij, een plant, een kaars, zonlicht door een glas en loodraam, ga maar door. De heerlijke constante fijne betrouwbare materie die er altijd voor je is hoe je je ook voelt. De materie gaat rustig door met er te zijn. Verrukkelijk, en eigenlijk hoort daar geld ook bij, handig, makkelijk, waarom zou geld vies zijn, zoiets.

En dan God. Ik heb mijn hele leven gezocht dichter bij God te zijn, en me dikwijls vergist in methoden, stromingen, goeroes of boeken. Maar ik kan ook zeggen: ik ben er in gedoken, heb er uitgehaald wat me goed leek en ben verder gegaan. Ik heb in dat proces nooit getwijfeld aan God, hoogstens aan Diens dienaren op aarde. De goede God, altijd heb ik Diens aanwezigheid mogen voelen op cruciaal mooie en cruciaal moeilijke momenten, en sinds een jaar of twaalf hoor ik ook Diens stem. Ik zoek niet meer, ik hoef ook niet meer te lezen over andermans inzichten en goeroes op YouTube te volgen. Het zal wel, maar niet voor mij. Ik heb gevonden.

En dat wil niet zeggen dat ik weet hoe het zit, maar ik ben thuis gekomen in Mezelf. Ik voel me gezien, bevestigd, bemind, ben gerust, en vanuit dat contact heb ik geleerd, ik kan beter zeggen afgeleerd om nog te oordelen. Geen oordeel meer, maar begrip, geen verwijdering van andere meer maar de ervaring van respect en acceptatie van de grote variatie van mensen, meningen, ervaringen. Totale acceptatie en rust hierin, de ander mag zijn hoe die is, en ik mag zijn hoe ik ben en als een ander dat oordeelt, weet ik dat zij een probleem hebben niet ik. Als ik oordeel heb ik een probleem en niet zij. Rust en ruimte en vertrouwen. En daarin ook meer liefde dan voorheen voor mezelf, voor de ander, voor het leven, voor moeilijkheden, voor de negatieve kant, kortom ook hierin rust en ja zeggen.

En in dit alles en alles wat ik ervaar vergelijk ik me niet met anderen, want ik weet toch niet precies hoe het zit, en ik kijk een ander niet in zijn hart, zijn innerlijk, zijn geheimenissen, maar ik vergelijk me alleen met mezelf vroeger. Meer rust, meer ruimte, meer liefde, meer acceptatie, meer God en God dichter bij, namelijk gewoon in mijn innerlijk en het alller aller allermooiste is dat als ik liefdevol ben naar het leven, naar de ander, naar mezelf ik ook God meer nabij voel.

Wilt U hier iets over zeggen?

Het is goed zo.

Mijn zegeningen voor jullie allen

Nr. 563

Je dient God ook door de mens te dienen (Ramakrishna)

Ik had het een paar weken heel druk gehad en was voor mijn gevoel weinig bezig geweest met God en bidden en mediteren. Op een bepaald moment zei ik tegen God: ‘ik heb U wel erg verwaarloosd, de laatste tijd’.
En toen hoorde ik:

Mijn zoon, je hebt Mij niet verwaarloosd. Je verkeert nu in de fase, dat je met Mij bezig bent via de mensen. Al jouw werk, al jouw energie, al jouw aandacht besteed aan jouw werk, aan de mensen om je heen, die besteed je aan Mij en ik zie dat. En je hebt veel voor Mij gedaan, Mijn zoon, de laatste tijd, wees gerust.

En daarna was mijn gevoel van in gebreke blijven helemaal weg. Ik voelde me zo gezegend en zo rustig en zo bejegend met een grote liefde. Oh wat zou ik dat iedereen gunnen, die rust, dat vertrouwen, die nabijheid van God. De liefde van God heeft iedereen, dat weet ik inmiddels. Maar het ook voelen, echt voelen en je geliefd en geaccepteerd voelen door een nabije God die niet oordeelt maar koestert, die niet scheidt maar bindt, die niet ver weg is maar zo nabij als jouw eigen lichaam.

Dank U, Mijn God, dank U, dank U, dank U.

Wees gezegend, mijn zoon.

 
Wees jullie allen gezegend 

Nr, 471

Richt je tot God, niet tot Diens dienaren

When you knock, ask to see God — none of the servants. ~Henry David Thoreau

Mijn God, zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn zoon, dat doe Ik graag. Je hebt weer een van Mijn favoriete onderwerpen uitgekozen.

De liefde van God voor Gods dienaren op aarde is groot. De liefde van de geestelijke wereld voor Gods dienaren op aarde is groot, evenals Gods respect en Gods begrip en Gods ondersteuning voor hen. Heel groot.
Laat dat gezegd.
Toch, moet de mens beseffen, dat de dienaren van God slechts één opdracht hebben op aarde en die is: de mens dichter bij God te brengen, alleen dat.
De mens dichter bij God te brengen.
En in termen van het menselijk bewustzijn en de nieuwe tijdgeest doen ze dat nog niet goed genoeg. Ze doen dat nog teveel volgens de oude tijdgeest.

Eerst maar even voor de helderheid de nieuwe tijdgeest: God wil dat er niets anders is tussen God en de mens dan nabijheid. Niets anders dan leegte. Niets anders dan een directe band tussen God en de mens. Niets anders dan direct contact.

Kan het duidelijker worden geformuleerd dan op deze wijze?
Alleen God en de mens, alleen God en de mens.

En voor de duidelijkheid de oude tijdgeest.

Gaat het om heiligen of om hun liefde voor God?
Gaat het om de koran of om de verwijzing in de koran naar Allah?
Gaat het om de stilte van de Zen meditatie of om Wat daar in die stilte ontstaat?
Gaat het om het gebed of om tot Wie wordt gebeden?
Gaat het om een bepaald geloof of om naar Wie dat geloof verwijst?
Gaat het om een bepaald boek of om naar Wie dat boek verwijst?
En nu de clou: gaat het om de voorganger of om Wie die voorganger dient?

In de oude tijdgeest zal er nog veel discussie en verwarring en zelfs oorlog zijn.

In de nieuwe tijdgeest zal er geen discussie en verwarring en oorlog zijn, maar vrijheid en ruimte en inspiratie.
De mensheid zal zich rechtstreeks richten niet tot de dienaren van God, maar tot God Zelf. En dat is beter en makkelijker en nuttiger en zeker efficiënter, want het levert meer op.
En dit is dus de bedoeling, want God is de mens dichter bij en kan de mens beter bereiken wanneer deze mens zich rechtstreeks tot God richt dan dat hij het contact overlaat aan de dienaren.
Intussen zijn de dienaren van God op aarde gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 323

 

Mijn God wil meer bij mij zijn

Waarom wilt U eigenlijk dit alles met mij?

Door onze samenwerking en samenspraak leer Ik de mechanismen van het mens zijn beter "leven". Ik, als God wil met jou meer bij jou, mens, zijn.
Mijn vraag aan jou is: wil jij meer bij God zijn?

Mijn God, ik durf niet eens ja te zeggen, als anderen dit lezen, zullen ze er het hunne van denken. Is dat geen hoogmoed, dat ik meer bij U, God, kan zijn?
Maar als het kan, en U vraagt het : ja graag!

Het geschiedt niet op één dag. We hebben de tijd. Dus wij gaan verder en sneller Samen op weg. En je zult, naarmate je meer beleeft, meer inspiratie kunnen delen met anderen.
Wees gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 33