Het merkteken van het beest op ons voorhoofd, 666 (Openbaringen Johannes, 2)

En het [beest uit de aarde] maakt, dat aan allen, de kleinen en de groten, de rijken en de armen, de vrijen en de slaven, een merkteken gegeven wordt op hun rechterhand of op hun voorhoofd, en dat niemand kan kopen of verkopen, dan wie het merkteken, de naam van het beest, of het getal van zijn naam heeft. Hier is de wijsheid: wie verstand heeft, berekene het getal van het beest, want het is een getal van een mens, en zijn getal is zeshonderd zesenzestig.’ (Openb. 13:16-18)

Zou U hier op in willen gaan?

De openbaringen van Johannes zijn ook een beetje de angsten van een oude man, en het is toeval dat het boek in de bijbel terecht gekomen is, en andere boeken weer niet.

Maar die 666 is wel een heftige symboliek, waar Ik graag op inga.
We halen niet al teveel mystieke interpretaties erbij en Ik ga er geen wetenschappelijk onderzoek van maken. We houden het simpel.

Je kunt zeggen, dat in een tijd dat  de mensheid nog nooit zo rijk geweest is, men nog nooit zoveel  met geld bezig geweest is. En dat was altijd al een kenmerk van veel rijken, en nu dus van veel mensen. Het geld staat a.h.w. op hun voorhoofd gebrand. Hoe kom ik eraan, hoe geef  ik het uit, wat kost alles? zijn zo vragen van de gemiddelde wereldburger. En dat was dus een aardige waarneming van Johannes, die uitgekomen is. En Wij in de  geestelijke wereld vinden dat niet fijn, het is beperkend, het is oppervlakkig, het is onvolwassen en het hoort nog bij de oude/huidige tijd en dat zal veranderen.  Want een geestelijk volwassen mens is met andere dingen bezig dan met geld, zoals de medemens, zijn innerlijke leven, de natuur, God.

Maar…er zijn veel mensen met deze hogere zaken bezig, heel veel, en steeds meer.

Het wereldje rond 666 is ook het wereldje van de reclame, van kopen kopen kopen, van de commerciële wereld die geld wil verdienen, van verspilling van materie zoals plastics en weggooiartikelen. Het is dus vooral het sfeertje van gebrek aan verantwoordelijkheid, van manipulatie van de behoeften van de massa.

En dat alles zal stoppen, helaas noodgedwongen. Maar daar is in andere blogs genoeg over gezegd.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 371

 

Juraj Jánosík (Slowaakse held, 1)

Mijn God, zou U iets willen zeggen over Juraj Jánosík? Ik kwam zijn naam tegen op internet toen ik wat aan het lezen was over Slowakije, en ik vond het merkwaardig, dat hij dezelfde dingen heeft gedaan als Robin Hood, maar in ieder geval bij mij totaal onbekend is.  Zo’n mooi leven in zo’n harde tijd, ik zou het fijn vinden als U iets over hem wilde zeggen.

Mijn zoon, dat is goed.

De geestelijke wereld koestert de aardse helden altijd beter dan de mensen op aarde. Er zijn in meer tijden en meer landen mannen en  vrouwen geweest die opkwamen voor de ellendigen der aarde en vochten tegen de veelal liefdeloze rijken. En er zijn meer helden als Robin Hood en Juraj Jánosík die wel door hun eigen  landgenoten in ere werden gehouden, maar nu zullen Wij de wereld nog wat meer kennis laten maken met de prachtige ziele-eigenschappen van Juraj Jánosík. Robin Hood heeft wel genoeg aandacht gekregen.

Juraj leefde drie honderd jaar geleden in een tijd van geweld en rechteloosheid, een tijd waar veel mensen aan het begin van de winter niet wisten of ze het einde van de winter zouden halen.

Juraj zag dat alles en bezat naast een gevoel voor rechtvaardigheid ook de moed en de fysieke kracht en het natuurlijk leiderschap om hier iets aan te doen.

Niet iedereen weet dat hij, en dat was in die tijd voor een krachtig en moedig man heel ongebruikelijk, nog nooit iemand heeft gedood of onherstelbaar gewond. Hij wist diep van binnen toen al, dat dat niet de bedoeling was.  En als hij met zijn kameraden weer een rijke beroofd had, liet hij de rijke en zijn eventueel gezelschap ongedeerd verder gaan, met het grote risico, dat hij vervolgd zou worden, want een rijke heeft macht en connecties en wordt niet graag beroofd van zijn rijkdom. Uiteindelijk is dit hem ook noodlottig geworden en is hij, na slechts twee jaar “werken in de bergen” terechtgesteld dankzij de invloed van een rijke die hij in leven had gelaten. Hij stierf in 1713 op 25-jarige leeftijd. Maar zijn eigen lot deerde Juraj niet zo erg.

Het lot van de armen, de weduwen en wezen en de uitgebuite boeren raakte hem des te meer, hoewel hij ook andere reizigers dan rijken met zijn bende heeft beroofd.

Hij werd aangezet tot zijn daden, nadat zijn vader ter dood was gebracht als boer-lijfeigene, omdat hij weigerde te gaan werken, zittend aan het sterfbed van zijn vrouw. Dit was de virulente aanleiding  voor de tweejaar durende bergrooftochten  van Juraj.
Juraj is vrij spoedig na zijn fysieke dood in de geestelijke wereld een belangrijk leidsman geworden van zijn Slowaakse landgenoten, één van de redenen, waarom hij zo manifest voortleeft in het geweten en de cultuur van het Slowaakse volk.

Literatuur, toneel en volksintuïtie hebben zijn geest aangevoeld en zijn werk vanuit de geestelijke wereld heeft terecht bijgedragen aan een nationaal figuur van bijna heilige proporties: Juraj Jánosík is voor het Slowaakse volk een geestelijk symbool geworden van moed, rechtvaardigheid en vooral een strijd tegen de machtigen en het establishment van het land.

En terecht. Want hij kan nog steeds aangeroepen worden als ware hij een  door de Katholieke kerk erkende heilige.
Juraj Jánosík zij gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 337