Mijn God, in een interview met een Nederlandse pedagoog, Gert Biesta, over volwassen worden, beschreef hij hoe de opvoeding van kinderen gericht moet zijn op volwassenwording, en dat solidariteit, de gerichtheid op de ander belangrijker moet zijn dan de gerichtheid op het zelf. En toen merkte hij op, dat het verlangen naar een eigen identiteit infantiel kan worden, want……
Uiteindelijk
gaat het niet om wie je bent, maar hoe je bent
Zou
U hier op in willen gaan?
Dit raakt één van de
grote principes in de geestelijke wereld. Als jullie daar arriveren, wordt niet
gevraagd wie jullie zijn, wat jullie geloven en wat jullie hebben gedacht, maar
hoe jullie hebben geleefd en hoe jullie hebben gereageerd.
“Wat jullie gedaan
hebben voor een van de minsten van deze broeders en zusters van Mij, dat deed
je voor Mij” zoals de grote Mensenzoon sprak.
Hoe sta je in het
leven, hoe reageer je op moeilijkheden, hoe kijk je en luister je naar de
ander, hoe begaan ben je met het lot van de ander, van de samenleving, van de
schoonheid, van moeder aarde, van de
natuur? “Wie je bent” is voor God peanuts, “hoe je bent” is de maat waarmee God
jouw lot weegt op de gouden weegschaal van de eeuwigheid.
Gert Biesta is
gezegend.
Wees jullie allen
gezegend
Nr. 465
