De boodschap van Hemelvaartsdag: wij zijn pelgrims

Mijn God, mag ik U vragen?

Vandaag hoorde ik in de kerk tijdens de preek deze woorden. Hoewel ik geen aantekeningen heb gemaakt, dus ik kan de priester* niet letterlijk citeren, komt het hier wel ongeveer op neer:

De boodschap van ‘s Heren Hemelvaart is dat wij pelgrims zijn. Wij zijn op weg, wij zijn in deze wereld, maar niet van deze wereld. De mens heeft van Christus de belofte, dat Hij altijd bji ons zal blijven tot de voleinding der wereld. Maar dat de mens deze hele wereld moet beschouwen als een pelgrimsoord, dat wij ons niet moeten verliezen in de waan van de dag, dat wij op weg zijn, en dat de belofte van Christus is, dat het geestelijke leven, het eeuwige leven het doel is.

Juist in deze periode raakt het mij zeer. Om me heen en in mezelf zie ik ons verliezen in de angsten en zorgen van het leven, de oorlog in Oekraïne, de teloorgang van het milieu, de tweespalt in de samenleving, ga maar zo door. En ineens door deze woorden van de monseigneur dat wij pelgrims zijn, maak ik weer zo contact met U, met het voorbeeld van Christus, met de belofte van het eeuwige leven. Ik besef weer dat dit aardse tranendal, wat voor ieder mens maar maximaal 90 jaar duurt, slechts een weg is en niet het doel. Mijn hart wordt geraakt in deze preek, in deze mis, en ik maak weer contact met ons eigenlijke doel op aarde: nooit en te nimmer vergeten dat wij kinderen van God zijn, dat ons een eeuwig en bijzonder leven wacht, dat dit alles slechts tijdelijk is en dat wij ons dat elke keer weer moeten herinneren.

Zou U hier op in willen gaan?

Mijn zoon, de mens is een pelgrim, het leven op aarde is slechts een begin. De belofte van de schoonheid, het geluk en de volmaaktheid van het eeuwige leven maken alles, werkelijk alles wat jullie meemaken aan moeilijkheden, ellende en verdriet, goed. Als jullie eenmaal zijn gearriveerd in de geestelijke wereld na deze tijdelijke en korte fase op aarde worden alle negativiteit, alle verdriet, alle onvolkomenheden, alle blokkades weggevaagd. En jullie lange en mooie pad wordt dan volmaakt geëffend naar het huis van God.

Hemelvaartsdag is de mooiste feestdag op aarde. De Christus heeft geleefd voor jullie toekomst, heeft de aarde opgetild, de weg naar het eeuwige leven geëffend. De zoon van God heeft gezegevierd over de kwade krachten op aarde en ze gekleineerd, geknecht, hun kracht een zeer grote slag toegebracht. Hemelvaartsdag is de grootste succeservaring van het grootste geestelijke wezen dat de aarde ooit heeft  bezocht en was waarlijk een groot offer. Een zoon van God die Zich verdiept in de mens en bereid is de zoon der mensen te worden.

Grootse opdracht, grootse taak, groots offer.

En de priester roept jullie op om op deze dag je dat ter herinneren.   

De monseigneur is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

*Monseigneur Ad van Luyn, emeritus bisschop van Rotterdam

Nr. 552

 

Jullie zijn kinderen van de aarde en worden kinderen van de Sterren

Mijn God, die kreeg ik vast van U deze titel? Zou U hier zo aan het begin van een nieuw jaar iets over willen zeggen?

Mijn zoon, dat wil Ik graag.

Jullie zijn evolutionaire schepsels, kinderen  van de aarde en zouden net als alle andere wezens zoals planten en dieren na jullie fysieke dood overgaan in de geest van jullie soort, maar niet individueel overleven. Zo was het.

Omdat jullie door de evolutie een eigen individuele wil hebben ontwikkeld woont God bij jullie in. De individuele gift van God aan jullie aardse wezens heet Godsvonk, Mijn God, Atman en wat alle godsdiensten nog meer aan namen bedacht hebben voor de inwonende God.

Sindsdien kunnen jullie na de fysieke dood overleven als individueel wezen, en zijn jullie kinderen van de Sterren geworden. En dit proces is uitzonderlijk vergemakkelijkt door de komst van de Mensenzoon op aarde. De Sterrenwereld ligt nu helemaal voor jullie open. Christus heeft de poorten van de eeuwigheid niet alleen meer bereikbaar gemaakt, maar de  scharnieren en de sloten gesmeerd en de hemelpoort lichtend gemaakt, en de weg ernaar toe geëffend en meer zichtbaar gemaakt. 

Alle godsdiensten, zonder uitzondering wijzen al eeuwen lang naar deze poort en naar de mogelijkheid om de eeuwigheid te bereiken. Alle godsdiensten hebben openbaringen gekregen en verkondigd, die de weg naar de hemel hebben geëffend, vergemakkelijkt en uitgelegd. En alle godsdiensten op aarde beloven dit ene:

Jullie mensen kunnen kinderen van de Sterren worden, ook al is dat door iedere godsdienst anders geformuleerd.

Herhaal in dit nieuwe jaar dit gezegde “Ik ben kind van de aarde en wordt kind van de Sterren”, maak er een mantra van, overweeg het en bespreek het met jullie medemensen en allen zullen het licht in hun hart, de hoop in hun wezen en de energie van de Sterren voelen. Het pad wordt zo nog meer geëffend en zo worden jullie, kinderen van de aarde nog eerder, en sneller en beter en met meer zekerheid kinderen van de Sterren.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 545

Christus reikt jou de hand

Is dit een mooie Kerstboodschap of wat God?

 

De image voldoet, Mijn zoon.  

 

Wees jullie allen gezegend

Nr. 496

Jezus was een individualist èn Ubuntu-filosoof

Mijn God, ik lees een mooie column van Babah Tarawally in mijn ochtendkrant*.

Hij is een Nederlandse schrijver uit Sierra Leone en reageert op de polarisatie in de wereld, schrijft over het wij-zij denken dat nu weer sterker lijkt te worden door populistische politici. Hij citeert de Afrikaanse filosoof Mogober Ramose over de Ubuntu-filosofie. Toen hij aan Ramose vroeg hoe we voorbij het wij-zij denken moesten komen, glimlachte Ramose en zei dat “in de Ubuntu-filosofie alleen een wij bestaat .“

Tarawally gaat verder: “Ubuntu is de Afrikaanse filosofie die zegt dat je pas een mens bent als je  de ander erkent als mens. Ik ben omdat wij zijn!”
Zou U hier op in willen gaan? Zo lijkt het wel of de verlichting en het individualisme verkeerd zijn.

Mijn zoon, nu met Pasen wil Ik het  natuurlijk over Christus hebben. Maar er is een  verband hoor, Hij was een Ubuntu-filosoof avant la lettre èn een groot individualist.

Maar eerst dit.

Het wij-zij denken komt uit iets heel anders voort dan Ubuntu of verlichting en individualisme. Het wij-zij denken is primitief en groeit in deze tijden van onzekerheden op wereldschaal maar is een achterhaald en egocentrisch en onderontwikkeld wereldbeeld van kortzichtig nationalisme.

Het wij-zij denken wordt echt niet opgelost door een wij-denken. Het individualisme is te belangrijk.
En het wij-zij denken wordt evenmin opgelost door een grote gehechtheid aan individualisme.
Het wij-zij denken kan alleen worden opgelost door geestelijke groei, onderwijs, goede voorzieningen, vrijheid en eerlijke nieuwsberichten.

Maar nu Onze Christus, want het is immers Pasen.

Hij is niet gestorven voor jullie zonden, zoals Ik in een eerdere blog heb gezegd, maar Hij heeft geleefd voor jullie kansen. Hij was een voorbeeld.

Volgens de Ubuntu-filosofie was de Christus een volmaakte profeet van liefde, verdraagzaamheid, gemeenschapszin en verzaking van het ego en het egoïsme.

Volgens de verlichtingsfilosofie en het individualisme was Christus een volmaakte profeet van de eigen verantwoordelijkheid en ging hij zeer vastberaden in tegen de groepsnormen van die  tijd en kwam hij op voor armen, onderdrukten en vrouwen tegen de zin van machthebbers in. Hij was een grote, moedige en sterke individualist.

Christus was dus beiden, Ubuntufilosoof en individualist.

Afrika moet het individualisme leren kennen.

De rest van de wereld moet de Ubuntu-filosofie leren kennen.
En slechts met beiden komt de mensheid verder.
Babah Tarawally en Mogober Ramose zijn gezegend.

Wees jullie allen gezegend

*Trouw 20-4-2019

Nr. 450

Christus en zijn onbevangenheid

Mijn God,
Ik las de Kerstkatern van mijn krant Trouw en het thema was onbevangenheid. En verder daarin slechts één artikeltje van een intellectualistische dominee over Christus, en dat artikel was helemaal niet inspirerend! En dat in deze periode van het jaar. Ik was echt een beetje  boos. Hoe open van geest was Christus zelf immers!  Is dan in hemelsnaam iedereen zo langzamerhand Christus aan het negeren en zijn we met zijn allen atheïstisch aan het worden? Veel gekker moet het niet worden met dit land waar meer dan de helft (cijfers 2018) van de mensen zegt niet religieus te zijn. Wat een wereld. Vindt U het goed als U datzelfde thema onbevangenheid neemt en eens laten zien aan de wereld hoe onbevangen Christus zelf was?

Mijn goede zoon, laten We dat doen. We gaan ze een poepie laten ruiken. Dat eigenwijze naïeve landje Nederland, vol welgestelde, verwende, zelfingenomen mensen, die denken dat ze wel zonder God kunnen. En natuurlijk richten We ons ook op de  rest van de wereld.

Christus was waarlijk een zoon van God, en er was in zijn tijd niemand meer onbevangen dan hij. Want is onbevangenheid niets anders dan openstaan voor alles? En is onbevangenheid niets anders dan bereid zijn om alle vooroordelen opzij te zetten? En is onbevangenheid niets anders dan bereid zijn om in te gaan tegen alle maatschappelijke patronen en taboes en waanideeën? En is onbevangenheid niets anders dan bereid te zijn om stand te houden tegen alle weerstand en agressie en haat die op je pad komen, als je een pijnlijke waarheid verkondigt en heilige huisjes omschopt?

De Christus is de onbevangenheid zelve en ze hebben hem ervoor gekruisigd. Hij is niet gestorven voor jullie zonden maar gestraft voor zijn onbevangenheid en voor zijn gehoorzaamheid aan zijn Vader. Intussen heeft hij wel de weg vrijgemaakt voor een grotere poort naar de hemel, maar dat is onderwerp voor een andere blog.

·       Was er in die tijd iemand op aarde die God zo toeliet in zijn leven en zo onbevangen in gesprek ging met zijn “Mijn God”? Hij ging dagelijks in gesprek met zijn Vader. Dat deed niemand, men had God weggezet in een verre en onbereikbare kosmos.

·       Was er in die tijd iemand op aarde zo geëmancipeerd als hij, hij zag de onderdrukking van vrouwen en eerde bovenmate zijn moeder en vrouwelijke leerlingen en toonde liefde en respect aan geslagen en onderdrukte vrouwen op zijn pad. Dat deed niemand, de vrouw had geen naam en was minder dan een dier in de ogen van de mannen.

·       Was er in die tijd iemand op aarde die zo liefdevol en met respect omging met kinderen? In die tijd was een kind niemand, en werden kinderen rigide en wreed opgevoed.

·       Was er in die tijd iemand op aarde bereid de orthodoxe leerstellingen ter discussie te stellen en in te gaan tegen de macht van de farizeeërs? Dat durfde in die tijd echt niemand, men was bang voor hun haat en hun liefdeloze machtsmisbruik.

·       Was er in die tijd iemand op aarde die zo consequent en liefdevol aandacht besteedde aan de armen, de onderdrukten, de rechtelozen en de arbeiders en liefdevol met hen in gesprek ging? Dat deed niemand, men beschouwde ze als mindere mensen en gespuis in de goot.

·        Was er in die tijd iemand op aarde, die sprak met de zieken en zelfs melaatsen aanraakte. Dat deed niemand, men beschouwde ze als onrein en onaanraakbaar.

·       Was er in die tijd iemand op aarde, die de rigide wetten van het geloof ter discussie stelde en met ieder, niet alleen gelovigen, sprak over de liefde en wijsheid van God? Dat deed niemand, men hechtte meer aan de vele wetten en regels en ouderwetse gebruiken en liefdeloze offerandes van onschuldige dieren. En met had geen respect voor andere geloven.

Mijn zoon, Ik kan drie pagina’s vullen met meer voorbeelden. We hebben ons punt gemaakt. Christus was de onbevangenheid zelve. En het had de eindredactie van jouw krantje gesierd als ze in dit themanummer ook de Christus wat respect  had betoond.

Daarom hebben Wij dat maar gedaan. De Watchthegod blogs zijn er niet voor niets.
Jij bent erom gezegend Mijn zoon, en zeker om dit onderwerp dat je Mij hebt aangereikt.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 441

Zelfs God oordeelt niet

MooieZinnetjes™‏@MooieZinnetjes "Only God can judge me".

Mijn God, wilt U deze tweet toelichten ?

Ik heb je deze tweet laten retweeten, omdat dit een Paasboodschap kan zijn, maar mét Mijn noodzakelijke toelichting.

Het lijkt een prachtige boodschap.
Maar het is een typisch menselijke zin, deels waar, deels onwaar. En de mengeling van waarheid en onwaarheid leidt altijd tot onbeschrijflijke verwarring.

Het deel, dat oh zo waar is, is dat niemand een ander mag oordelen, niemand, nooit. Jullie mensen hebben het recht niet. Het is liefdeloos, gemakkelijk, en jullie hebben er volstrekt geen tijd voor, als jullie aan de slag gaat met jezelf. Je komt dan handen en voeten te kort om jullie fouten en tekortkomingen te bekijken, te analyseren en vooral af te leren.

Het deel dat oh zo onwaar is, is dat ook, juist, zelfs God niet oordeelt.
God is liefde. Oordeelt een moeder haar kind, een vader zijn zoon? Nee.
God bejegent alle mensen met liefde, met wijsheid, met begrip, met mededogen, met geduld, met zachte wenken, soms met harde maar altijd zo noodzakelijke correcties, maar er wordt nooit geoordeeld.

Laat dit Mijn Paasboodschap zijn:

"Christus is niet gestorven voor jullie zonden, maar heeft geleefd voor jullie kansen"

Hij toonde jullie de onbeperkte mogelijkheden van wat een vergeestelijkt mens mag bereiken op aarde. Christus oordeelde niet, maar toonde mogelijkheden.

En als het verdriet van Christus vanuit de geestelijke wereld wordt bezongen, wordt toegelicht, weet Men, dat het verdriet van Christus niet was om jullie zonden en jullie fouten, maar om jullie stugge wil en jullie oordelen, waardoor de gewezen mogelijkheden niet benut worden.

"Only God can judge me"

Wat een schoonheid desalniettemin straalt uit deze eenvoudige tweet. Zij zegt: laten wij mensen stoppen met onze meningen en oordelen en commentaren op alles en iedereen de dag door. Laten we het overlaten aan een hogere macht. Laten we beseffen, dat wij het niet weten. Laten we elkaar koesteren en liefhebben en op aarde met elkaar een vrede scheppen zonder haat, oordeel, zonder lawaai van meningen, zonder liefdeloosheid, laten we beseffen, dat God het beter weet dan wij.

De schrijfster zij gezegend om haar tweet.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 59