Ik ben verbaasd over Uw vrije wil

Ik wil U  vragen. Nog steeds ben ik verbaasd dat U als Almacht zich afhankelijk maakt in de mens van de vrije wil van die mens. De grootste gek op aarde  kan zijn gang gaan met die vrije wil. Zie om ons heen hoe het gaat met de wereld. Maar ook bij mijzelf. Ik kan dom doen, verkeerd denken, ongezond handelen, uit frustratie onaardig zijn tegen een ander. En U werkt gewoon mee. Ik heb het wel begrepen, de zon schijnt ook gewoon voor iedereen misdadiger of niet. Zo werkt het natuurlijk. Maar U, almachtige God, Mijn Godsvonk, U bent totaal afhankelijk van mijn nukken en grillen. Dat geeft toch geen pas?

Als je het zo stelt, lijkt het vreemd. Jij kunt jouw gang gaan met Mijn energie, en het ook nog misbruiken. En Ik geef maar. Toch lijkt het alleen maar vreemd, het is het niet. Jouw zogenaamde misbruik, en dan ben je nog een betrekkelijk braaf mens, laat staan een flinke crimineel of een misdadig dictator, ze gaan allen gewoon hun gang. En God geeft maar. Lijkt dus, want schijn bedriegt. Het misbruik van de energie van God is ingebed in een volmaakt systeem van wetten van toezicht, rechtvaardigheid èn liefde.

 Iemand doet iets verkeerd. Punt.

En  misbruikt Gods energie. Punt.

Maar laat Ik op een rij zetten wat er eigenlijk gebeurt:

·         Diegene doet maar en veroorzaakt veel verdriet en  verderf en leed om zich heen

·         Diegene heeft ergens diep van binnen een geweten dat tzt op gaat spelen en hij kan dan gaan leren  van zijn fouten

·         Diegene krijgt later, ooit, eens, volstrekt algeheel met dezelfde kracht en intentie alles terug op zijn bordje, in dit leven of daarna.

·         Diegene gaat dan een lange weg in van verbijstering, schuldgevoel, verdriet en schaamte om dit leven

·         De voormalige misdadiger wordt ooit de meest gemotiveerde helper in de geestelijke wereld, dus op de lange duur wordt alles bij de misdadiger rechtgezet.

·         Diegene is gelukkig niet verantwoordelijk voor hoe een ander reageert op de gevolgen van zijn misdaden.

·         Het vermeende slachtoffer van de dader kan de ellende ondergaan en veel verdriet en leed meemaken

·         Het slachtoffer kan er sterker van worden, er van leren, zien hoe het niet moet in het leven, de gevolgen van de  misdaad beantwoorden met liefde en wijsheid.

·         De misdaden roepen bij het slachtoffer en zijn omgeving naast leed en  verdriet ook liefde, eensgezindheid, weerbaarheid, strijdvaardigheid en goedheid op.

·         De misdaden vinden plaats binnen de creaties van God, dus er zijn kaders, wetten, regels, consequenties (ook achter de schermen) die maken dat de misdaad op den duur het meervoudige aan goede daden genereert en uiteindelijk alles wordt goedgemaakt.

·         Dit is het allerbelangrijkste: alles wordt bij iedereen 100 % goedgemaakt,  rechtgezet, genezen. Dus letterlijk: gelijk al met het begaan van de misdaad wordt een kettingreactie in gang gezet van heling, ook al wordt dat door de mens niet gezien. Het verderfelijk gedrag bestaat zo niet alleen als zodanig, maar veroorzaakt op den duur louter inzicht, geluk en overgave.

  

Kortom, God maakt Zich afhankelijk van de vrije wil van de mens, zeker. En God weet als geen ander dat dat gebeurt in een feilloos mooi en rechtvaardig systeem van leven.

 

Wees jullie gezegend

 Nr. 577

God kennen is nederig worden

Vandaag is het elf jaar geleden dat ik de stem van God hoorde. En als deze elf jaar me één ding hebben gebracht dan is het nederigheid.

Om mens te zijn en te beseffen dat jouw lot in Gods handen ligt.

Om mens te zijn en te beseffen dat jij een god mag zijn in jouw leven als je God toelaat.

Om mens te zijn en te beseffen dat je niets bent en niets vermag te bereiken als je God tegenhoudt.

Om mens te zijn en te beseffen dat al die zogenaamde onbekende mensen die jou  vreemd lijken en anders en onbekend, dat dat jouw broers en zusters zijn.

Om mens te zijn en te beseffen dat wij alle kinderen van God zijn, wat we ook doen en wat we ook geloven.

Om mens te zijn en niet meer te zoeken buiten jezelf naar steun, om niet meer te wensen dat een ander jouw gelukkig moet maken.

Om mens te zijn en te beseffen dat je gedragen bent in liefde, gezien wordt in jouw falen, geaccepteerd wordt om wie je bent , niet om wat je doet of gelooft of wenst.

Om mens te zijn en te weten dat de eeuwigheid op jou wacht, hoe onvolkomen of ongelukkig of klein jouw leven ook was.

Om mens te zijn en te weten dat God van jou houdt, hoe dan ook, hoe dan ook, hoe dan ook.

Mijn Goede God, ik dank U , ik dank U , ik dank U.

Vandaag is het jouw dag, mijn zoon, Ik laat het hierbij.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 532 

Opnamen maken van iets wat ik mooi vind

Mijn God, mag ik U vragen?

Ik zag een video, die me erg ontroerde. Een vrouwelijke student interviewt jongeren, en zegt tegen ze dat ze opnamen maakt van iets wat ze mooi vind. Terwijl ze dit zegt, gaan de mensen die ze filmt stralen. Ze worden mooier, zien er blijer uit, maar vooral, lijken ineens liefde en geluk uit te stralen. Nou het lijkt wel een Paasboodschap van opstanding, maar dan een humanistische.

Zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn zoon, dat wil Ik graag.

De jongeren die gefilmd worden, worden verrast omdat ze ineens horen dat iemand ze ziet, echt naar ze kijkt, ze met respect bejegent, ze mooi vindt. Ze mooi vindt, terwijl je ziet dat ze onzeker zijn, of  denken lelijk te zijn. Het wordt duidelijk, dat zij zo nooit worden gezien, dat ze blij verrast zijn. Iemand die ze ziet, die ze waardeert, iemand die ze mooi vindt. En dan geschiedt het wonder. Eigenlijk allen gaan stralen van geluk door de grote aandacht die ze krijgen, en lichten letterlijk op.

Kortom, ze krijgen liefde en worden mooier.

En dat is precies de houding die God t.o.v. jullie heeft. Zelfs al doen jullie de lelijkste dingen, en zelfs als jullie lelijk geworden zijn door het lot, door jullie levenshouding of door jullie genen, dan ziet God louter schoonheid. Want het is vanuit liefde dat God jullie beziet, en alles wat jullie denken, voelen en doen. En God blijft jullie louter in liefde zien, wat jullie ook doen.

Martin Scorsexy*, is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

*https://youtu.be/aW8BDgLpZkI (door de filmende studente Martin Scorsexy)

Nr. 529 

De duivel staat voor haat, maar God is liefde

Mijn God, mag ik U vragen. Ik zag op YouTube een video van Donna Rigney* en zij vertelde dat een mens zijn hart moet bewaken en zich bewust zijn van haatgevoelens. Letterlijk zei ze “bewaak jouw hart en wees je bewust van haatgevoelens, want die doen je in de hel belanden, ook al geloof je en ga je naar de kerk”.

Nu weet ik van U dat de hel niet bestaat behalve dan als tijdelijk oord in de geestelijke sferen. Maar toch. Haar verhaal komt er op neer, dat demonen spinnenwebben van haat weven die zich in jouw hart en geest vermeerderen en je ontvankelijk maken  voor de invloed van de duivel.

Zou U hier op in willen gaan?

Mijn zoon, natuurlijk wil Ik dat en Donna Rigney heeft helemaal gelijk. Het klopt. Haatgevoelens zijn het slechtste wat een mens kan overkomen, erger dan ongeluk, verdriet, hongersnood of angst. Haat is een heerlijke voedingsbron voor de duivel om mensen in verwarring te brengen, mensen uit elkaar te drijven, of zelfs van hun geloof te doen vallen of terrorist te worden.

Als haat van de duivel komt, komt liefde van God. En eigenlijk is dit elke dag, elke seconde, elke gebeurtenis de beslissing voor de mens en zijn vrije wil.

Kiest men voor liefde of voor haat?

Kiest men voor God of voor de duivel?

Kiest men voor vergeving of voor rancune?

Kiest men voor begrip of onbegrip?

Kiest men voor het grote of het kleine?

Kiest men voor loslaten of vastpakken?

En het is belangrijk voor de mens te beseffen, dat liefde een bewuste wilsinspanning vraagt en veel oefenen, terwijl haat sluipenderwijs het hart vergiftigt en veel makkelijker binnen sijpelt in het gemoed. Maar dat wisten  jullie al. God is openhartig en eerlijk. De duivel is een slang.

En voor andere godsdienstige of humanistische stromingen kunnen We het zo formuleren.

Kiest men voor lichte of voor zware energie?

Kiest men voor vooruitgang of achterstand?

Kiest men voor goede of slechte inspiratie?

Kiest men voor de goedheid van de mensheid of voor de zwakte van de mensheid?

Kiest men voor zijn hart of voor zijn hoofd?

Kiest men voor wijsheid of voor kleinzieligheid?

Kiest men voor de innerlijke vrijheid of voor de innerlijke gevangenis?

 

Donna Rigney is gezegend.

 

Wees jullie allen gezegend

 

*I’m with Jesus in hell YouTube

Nr. 514

Alles wordt jullie vergeven, altijd weer

Mijn God, ik wilde toch weer graag beginnen over een onderwerp dat al eerder ter sprake is gekomen. Uw liefde en vergevingsgezindheid.

Het zit zo.

Ik ben maar een eenvoudige man en probeer echt een heilig en zuiver leven te leiden. En dat lukt wel eens een periode heel aardig. Haha maar nog regelmatiger val ik terug in oude neigingen, oude hebzuchten, oude gehechtheden en op het toneel zou ik me schamen om ze aan het publiek te tonen. Maar niet bij U. Ik doe het gewoon en hang de beest uit en achteraf kom ik op hangende pootjes bij U terug. En zoals ik altijd het gevoel heb opnieuw geboren te worden en helemaal schoongewassen van binnen als ik gedoucht heb of gezwommen. Zo is het nog sterker bij U. Ik kom bij U  terug, belijd mijn schulden, vraag om vergeving en hoop op Uw mildheid en liefde. En telkens weer ben ik dankbaar en blij verrast als U dan liefdevol en mild en vol begrip reageert. Dank U , dank U , dank U.

Mijn goede, argeloze, naïeve en onnadenkende zoon, hoe kan het anders zijn. Jouw God en dus de Mijn God van alle mensen en dus God zelf is een God van liefde. Vol mededogen en liefde wacht ik tijdens jouw kinderachtige daden tot je weer terugkeert bij Mij, tot je weer vol verwachting en schuldgevoel naar Mij opkijkt en Me vraagt.

En Ik. Ik omarm je telkens met alle liefde van de kosmos, met alle liefde  van God, met alle liefde die er beschikbaar is en dat is van een oneindige bron.

Jullie kunnen telkens opnieuw beginnen.

Jullie kunnen telkens met een schone lei beginnen.

Jullie kunnen telkens schoongewassen worden.

Jullie kunnen telkens   als een pasgeboren baby met een schone lei het leven aangaan.

 

Maar Mijn vraag aan jullie is: willen jullie dat wel?

Zijn jullie niet gehecht aan loze begrippen als schuld en zonde en spijt en angst?

Jullie kunnen telkens opnieuw beginnen. Zelfs Judas zou door de Moeder vergeven zijn na zijn verraad maar hij hing zichzelf op. Ultieme overwinning door de duivel.

Als jullie telkens opnieuw bij Mij terug komen, vlucht de duivel weg. Anders blijft hij nog hangen. Want hij vindt niets heerlijker dan dat de mens na zijn kleine onnozelheden niet meer terug durft te gaan naar God. Dat is zijn overwinning.

En als jullie terugkomen naar God, telkens weer, maakt hij geen kans.

Jullie kunnen terugkeren naar God, telkens weer. Maar willen jullie dat ook?

In deze onzekere tijden lijkt het er niet op.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 513

Onze lichamelijke kwetsbaarheid wordt voor 90 % door God opgevangen

Ik maakte mee, dat in een korte tijd van enige weken mijn lichaam behoorlijk werd  geteisterd, en alleen aan de rechterkant van mijn lichaam. Ik zakte soms door mijn knie, ik had een soort pijn over mijn hele rechterkant van mijn lichaam alsof ik me verbrand had, het leek wel een reumatische pijn aan mijn botten en spieren, ik sliep er soms ’s nachts niet van. Mijn hele huid daar deed zeer. Ik liep als een oude man in huis en had buiten de grootste moeite om rechtop te lopen en niet te kreunen, maar ik wilde het natuurlijk voor niemand weten. Op de huid van mijn hele rechterbeen begonnen grote rode vlekken te ontstaan, het leken wel brandblaren, ze voelden een klein beetje zo, ze werden steeds groter en uit een aantal begon pus te komen.

Kortom in een paar weken tijd werd ik bijna een lichamelijk wrak. Ik ging natuurlijk mijn boeken nazoeken en internet en begreep wel, dat het te maken had met mijn linkerhersenhelft: principes, gedachten, regels, het denken,  daar leek iets mee te zijn. Uiteindelijk durfde ik pas na een aantal weken in alle openheid aan God te vragen, wat er aan de hand was. Want ik had wel enigszins een vermoeden, want voordien had ik aan God beloofd om veel zuiverder en gezonder te gaan leven om meer open te staan voor de geestelijke wereld en om meer te kunnen betekenen in mijn gebedsleven voor degenen voor wie ik bad. En ik had zeker de laatste maanden mijn belofte allesbehalve nagekomen. Ik kreeg het volgende antwoord, toen ik aan God vroeg wat er in hemelsnaam aan de hand was want zoveel wist ik wel:  ik had geen last van mijn lichaam, mijn lichaam had last van mij.

Mijn goede en beste zoon, je hebt Mij nogal vastberaden beloofd om zuiverder en voorzichtiger om te gaan met jouw lichaam en je hebt die belofte niet alleen niet nagekomen maar je hebt er zeker de laatste tijd zelfs een potje van gemaakt. We zullen hier ten overstaan van iedereen niet ingaan op wat je dan hebt gedaan of nagelaten, dat gaat verder niemand aan. Maar dit is wat jij hebt gedaan. En Ik heb nu jouw lichaam toestemming gegeven om volledig te reageren op jouw “wan”gedrag.

Waarvan akte.

En weet dat de gevolgen voor jouw lichaam vermeerderd zijn met Mijn kracht die Ik jou dagelijks schenk zodat het resultaat zelfs nog erger is. Want je speelt met vuur, Mijn zoon, Mijn vuur. En dit alles is niet gedaan om je te straffen, integendeel, het is gedaan om je inzicht te geven en de verbanden des levens aan je  te tonen en je te laten ervaren. Het is een wake up call. En Ik zie dat de munt is gevallen. Het hele proces wordt nu ook gestopt en dat betekent dat je snel volledig zult genezen, de pijn, het gebruik van jouw botten en spieren, jouw huid, maar weet ook dat jouw lichaam niet kan toveren, dus de pijn verdwijnt de komende dagen maar jouw huid zal zeker drie weken nodig hebben om volledig te herstellen. En weet ook dat dit niet meer zal gebeuren.

En voor jullie allen wil Ik er dit nog aan toevoegen. Dit is geen persoonlijk verhaal van Frenkie. Voor alle mensen op aarde geldt dat God en de geestelijke wereld en het lichaam zelf en alle krachten die het lichaam dienen dag en nacht bezig zijn om de kwalijke en onvolwassen gedragingen van de mens op te vangen, te genezen en te verzachten. Zou dit niet gebeuren, dan zouden jullie bijna alle als volstrekte leprozen, totaal invalide en ernstig verminkt door het leven gaan. Want jullie leven allen in grote liefde en veel wordt voor jullie opgevangen. 90 % van de negatieve gevolgen wordt door de geestelijke wereld geneutraliseerd.

En doen jullie geen uitspraak over je zelf of jouw medemens als er sprake is van mismaaktheid of invaliditeit of ziekte, want in deze blog is een zeer specifieke situatie behandeld. En andere situaties brengen andere achtergronden met zich mee. Oordeel niet opdat gij niet geoordeeld wordt.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 510

Bij iemands lijden kun je jouw liefde tonen

Een manier om van iemand te houden is door bezorgd te zijn over wat hem pijn deed (citaat van een rabbi)

Ik moest denken aan de opmerking van Christus “Wat je de minste der mijne hebt gedaan heb je Mij gedaan”. Wilt U hier op ingaan?

Nee dit is een ander onderwerp mijn zoon, ook al zijn er raakvlakken. Dat laten we rusten.

Hier gaat het om het volgende. De mens lijdt op aarde, eigenlijk ieder mens, zeker bij tijd en wijlen. En dan is zijn kwetsbaarheid het grootst, en zijn worsteling. Zijn zelfbeeld wordt ernstig aangetast en zeker ook zijn gevoel van zekerheid in het leven. En eigenlijk wordt iemand tot in het diepst van zijn ziel getroffen, gekweld door groot leed. En dan heeft men heel erg de indruk dat men er alleen voor staat. En dus heeft men heel erg de medemens nodig, in de vorm van steun, liefde en begrip. En zelfs als je nog jaren na het ervaren leed met iemand hierover in gesprek gaat,  zul je merken dat het leed eigenlijk nog levensgroot aanwezig is en men nog steeds lijdt als men er over spreekt.

En is dit dan niet een prachtig moment om er te zijn voor iemand?

Dus deze rabbi heeft een groot inzicht. Wanneer je bereid bent om naar het lijden van jouw medemens te luisteren en mededogen te tonen, dan kun je er echt zijn voor iemand. Dan is er sprake van echte liefde, dan kun je echt helpen, dan kun je er echt zijn als medemens. En zelfs bij wildvreemde mensen is dit samenkomen dan mogelijk. Zelfs bij wildvreemde mensen, in eenmalige ontmoetingen. En je hoeft niet te gaan wroeten. Ga gewoon met iemand in gesprek en wees bereid en mogelijk komt het leed vanzelf boven drijven.

En liefde krijgt dan haar kans.

En dan gebeuren daar nog twee dingen. Het uiten van leed en het met liefde gehoord worden werken zeer genezend. En waar twee mensen in begrip en liefde samenzijn, daar is God in volle glorie in hun midden. En dat wordt door de mensen altijd gevoeld, ook al wordt dat niet altijd als zodanig benoemd.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 502

Ziekenbezoek door God

Mijn vader had een lang uur zitten zwijgen bij mijn bed.
Toen hij zijn hoed had opgezet
zei ik, nou, dit gesprek
is makkelijk te resumeren.
Nee, zei hij, nee toch niet,
je moet het maar eens proberen.

Judith Herzberg (gedicht nr. 4501)

Denkt U, goede God, dat U hier op in wilt gaan?

Dat wil Ik.

Ik zit bij jou en zwijg.

En dikwijls reageer je niet of luister je niet naar Mijn stilte en aanwezigheid.
En heel dikwijls spreek je niet tegen Mij.
En dan resumeer je dat je alleen bent  geweest, en dat er niets gebeurd is.

En nu zeg Ik tegen jou, goed en dierbaar en onwetend kind van Mij:

Wat er gebeurt tussen ons, kun jij niet resumeren.
Je zou het kunnen proberen.
Maar het is te groots, teveel, te belangrijk, te geestelijk dat je er ook maar iets van kunt bevatten.

Ik ben hier. En Ik koester jou. En Ik houd van je. Ik houd je in Mijn hand. Ik koester jouw hart in Mijn hart. Je bevindt je in Mijn boezem.

En alles is groots, en geestelijk en liefderijk en imposant en eeuwig wat er tussen ons gebeurt.
En jij mens bent een levend wonder van creatie en evolutie en van schoonheid en van mogelijkheden.

Jij en jouw medemensen beseffen het niet.

De mens kan het niet resumeren.
Het is te groots wat de Vader-Moeder God doet.
Het is te ingrijpend, zeker als Wij aan jullie ziekbed zitten.
Judith Herzberg is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 483

 

 

De liefde van de Moeder-God, Troosteres en Moeder voor allen die lijden

Mijn goede God, een vriendin van mij, vertelde me, dat ze weer in het leven aan het zompen was zoals wij dat noemen. Slachtoffer uithangen, verzuchten dat het leven te zwaar is, zwelgen in eigen ellende en leed en gewoon somber zijn. Ze zei toen tegen haar God : “Geef me maar liever een schop onder mijn kont!”.
Toen hoorde ze een liefdevolle stem tegen haar zeggen:

“Wij bemoedigen je liever met een zetje in jouw rug”

Ze begreep toen dat ze weer eens liefdeloos naar zichzelf had gekeken, Ze voelde een enorme liefdevolle energie om haar heen, terwijl ze die woorden hoorde. En zij wist dat U met oneindige liefde en een groot geduld en veel begrip met ons omgaat.

Zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn Zoon, het is Pinksteren. Dit is een mooie Pinksterboodschap van de Moeder-God.

Wees gerust mijn kinderen.

Ik houd van jullie.
Jullie worden gekoesterd.
Jullie worden gezien.
Jullie zijn Mijn kinderen.
Jullie worden in liefde ontvangen.
Jullie worden in liefde gesteund.
Jullie worden in liefde begeleid.
Jullie worden in liefde geschapen.
Jullie worden tijdens jullie leven in liefde gesteund.
Jullie worden na jullie fysieke dood in liefde ontvangen.
Zijn jullie niet  Mijn geliefde kinderen?

Ik ben de Moeder-God.

Ik ben de Geest van liefde.
Ik ben Pinksteren.
Ik ben jullie Toeverlaat.
Ik ben jullie Steun.
Ik ben jullie Troosteres.
Ik ben jullie Hoedster.
Ik ben de Heilige Geest die op aarde rondwaart met Haar zegeningen.
Ik ben de Milde Duif.
Ik ben jullie Vrede.
Ik ben het Heilige Hart.
Ik ben jullie Poort tot de eeuwigheid.
Ik wacht op jullie vragen.
Ik zend jullie Mijn Energie.
Ik ben de Vrouwe.
Ik ben  de Godin.
Ik ben de Hoedster van profetessen.
Ik ben de Maria van alle godsdiensten.
Ik ben de Eeuwige Moeder.
Ik ben jullie Baarmoeder.
Ik ben jullie Hart.

Aldus de Moeder-God, ook de Geest van Pinksteren.

Jouw vriendin is gezegend om haar openheid.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 481

 

 

God kent de liefde beter dan ik

Ik heb weer eens wat doms en primitiefs gedaan, ik laat maar in het midden wat dat is, en  verzucht tegen Mijn God: “Wat ben ik toch een stumper. U heeft ook helemaal niets aan mij”. En Mijn God antwoordt:

Wat een liefdeloze opmerking, mijn zoon.

Ik ben zo verbaasd en besef ineens hoe ik mezelf weer meedogenloos bejegen en even alleen maar keek naar wat niet lukte en helemaal niet meer naar alles wat ik probeerde en goed deed.

Ik zeg tegen mijn God, daar wilt U vast wel wat over zeggen?

Dat wil Ik zeker, mijn zoon, zo kijken Wij nooit naar jullie mensen, maar juist met zoveel liefde en geduld en compassie en begrip en met veel aandacht voor jullie goede wil en jullie pogingen en al jullie goede bedoelingen. En vooral zien Wij hoe jullie jezelf bijna dag en nacht beoordelen en zuchten onder jullie falen. Jullie oordelen jezelf zo liefdeloos en meedogenloos en ongeduldig en streng, daar hoeven Wij in de geestelijke wereld niets aan toe te voegen, en daar willen Wij zeker niet aan mee doen. Jullie  doen het voor twee.

En Wij zien in jullie louter spelende, argeloze, onnadenkende en schattige kinderen. Dus jullie zijn heerlijk om te zien. Vinden jullie dat ook niet van kinderen? Schone onschuldige schepselen vol goede wil, ook al is het met kleine gedoetjes.

Meer is er niet over te zeggen.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 449

 

Liefde verblijft in het hier en nu en herinnert zich niets

Mijn goede God, ik geloof dat mensen niet erg van zichzelf houden, ook al lijken ze op te gaan in vakanties en luxe en “doe je ding”. Zou U daar op in willen gaan?

Mijn zoon, natuurlijk, zoeken Wij dit niet samen uit?

De liefde van God is als de liefde van een moeder. Ze bedekt alles met de mantel der liefde. Ze vergeeft en vergeet alles en wil alleen maar dat haar object van liefde gelukkig is. Ze weet niet meer wat geweest is en wil alleen maar van haar kind houden. De moeder kijkt en geniet van haar object van liefde en er is niets anders dat ze ziet dan een wonderschoon mens, een prachtig wezen, een bijna volmaakt wezen, haar heerlijke kind. En ze ziet de onvolmaaktheden, maar het zijn voor haar slechts kleinigheden. Ze weet dat juist die kleinigheden haar kind tot mens maken, echt mens, een kind om van te houden, om te koesteren,  ja bijna om te verafgoden.

Zo kijkt God naar de mens en wat is het prachtig als die mens dat begint te ervaren, die eeuwige niets eisende liefde.

En het is de opdracht aan elk mens, elke dag, dus ook aan het begin van dit nieuwe jaar, om dit te geloven, om hier op te hopen en die liefde van God voor zijn wezen zelf te ervaren en te voelen. Zo komt een mens heel dicht bij God.

Doet hij dat niet, zoals veel mensen, wat zijn er dan een zelfhaat en onverdraagzaamheid en onrust en koudheid in zijn hart. En dat de hele dag door. Hoe kan zo’n mens gelukkig worden?

Doet hij dit wel, zichzelf alle liefde geven, die er maar te geven is, en houd hij van zichzelf, koestert hij zichzelf, is hij liefdevol en verdraagzaam naar zichzelf, dan kan God heel dichtbij komen.

Want dan koesteren ze dezelfde hobby, werken samen voor dezelfde klus, dan koesteren ze dezelfde liefde, dan zijn ze samen volmaakt bezig met hetzelfde object van hun liefde. En dan is door deze liefde alles mogelijk.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 442

De overweldigende liefde van God

Ik lag in bed en verzuchtte tegen Mijn God (en ik was echt niet onzeker of zo, maar blikte terug op mijn inspanningen en daden): “Ach, wat heeft U aan me. Ik ben wispelturig. Ik luister niet goed, ik ben lui. Ik beloof U van alles en ik kom mijn beloften niet na. Ik ben wankelmoedig. Ik  besteed eindeloos tijd aan vele dingen des levens, terwijl U spaarzame ogenblikken van me krijgt. Ik ben inconsequent, ik vertrouw U onvoldoende als ik bevangen word door de teisteringen des levens. U zegt steeds “wees gerust” maar ik ben het vaak niet. Ik moet het eerst nog zien  wat U me belooft. Ik ben onbetrouwbaar.  Ik, ach, ik ga maar niet eens door, het is hopeloos.

Mijn God, wat moet U wel niet van mij denken. U ben vast teleurgesteld.

Nee, bedacht ik dat is God niet.
U bent vast moedeloos.
Nee, bedacht ik, dat is God niet.
U bent vast ongeduldig geworden.
Nee, dacht  ik, dat wordt God niet.
Maar wat bent U dan? Hoe kijkt U naar me? Wat vindt U van mijn gedoetjes?

Ik zei: ‘Ach wat kan ik zeggen tegen U. U weet alles.

U weet van mijn verborgenheden. U weet van mijn gehechtheden. U weet van mijn zwaktes. U weet van mijn geworstel. U weet van mijn tekortkomingen. U weet van mij alles. U weet alles. U ziet mij helemaal. Ik kan niets  verbergen. U bent de enige die mij kent en mij ziet.

En ik word meegenomen, vrij onverwachts,  in een overweldigende golf van louter liefde, louter acceptatie, louter wijsheid. Ik voel hoe God naar mij kijkt. En wordt ondergedompeld in een melkwitte zee van zijn, van liefde, van begrip, van wijsheid, van acceptatie. En ik moet huilen van geluk. Ik kom thuis. Ik word gezien, in al mijn zwakheden. En alles mag er zijn. En al mijn tobberijen zijn weggeraakt in deze golf van liefde. Er is niets anders dan God en iets dat zichzelf ik noem,  maar niet gevonden kan worden. Ik besta niet meer, maar ben ondergedompeld in een zee van rust, ruimte, volle leegte, een melkwit bestaan van zijn, van liefde, van gezien worden, van overgave, van gestopt zijn met worstelen, van gestopt zijn met denken dat ik iets moet doen of voelen of zeggen terwijl ik niets meer hoef te doen.

Zijn, zijn, zijn.

Ik huil van geluk en herinner mij, dat dit altijd zo geweest is. Dat ik mijn best niet hoef te doen in de ogen van God. Dat ik ben, dat Ik Ben.
Ik streel met mijn handen mijn gezicht en weet dat God mij aanraakt en mij streelt. Ik streel mijn arm en voel dat God mij aanraakt, dat mijn arm zelf de aanraking van  God is, dat mijn hele lichaam de aanraking van God is. Ik ben, ik ben, Ik ben.
Gelukkig viel ik in slaap.

Mijn God, zou U hier iets over willen zeggen?

Dit is zo goed, Mijn zoon.

Wees gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 419 

Je wordt niet gestraft voor jouw woede, je wordt gestraft door jouw woede (Boeddha)

Zou U hier op in willen gaan?

De geestelijke wereld doet  niet aan straffen.

Integendeel: God en de geestelijke wereld doen alleen aan liefde en compassie en begrip.
Toch zijn daar de wetten van de kosmos, waar niemand omheen kan, zelfs God niet. Hoe zou het ook anders kunnen, een kosmos zonder wetten?
Dus de mens gaat zijn gang, koestert en voedt zijn gehechtheden, wentelt in zijn verslavingen en vervolgt zijn doodlopende weg.

En God ziet toe, in liefde en met geduld, hoe de mens uit eigen vrije wil zijn weg gaat en ook nog tot het gaatje en dan de gevolgen ondergaat van zijn handelen.

En God ziet toe hoe de mens de wetten van de kosmos in werking gezet heeft, de gevolgen ervaart en vervolgens piept: “waarom ik?”

En aldus wordt de mens niet gestraft voor zijn woede maar door zijn woede

Maar God zij dank staat de geestelijke wereld dan allang klaar met haar begeleiding en remedies. Want de wetten van de kosmos voorzien ook in verlossing en genade, in bevrijding en een absoluut perspectief  voor ieder mens, hoe dan ook.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 317

 

God gaat eerst in op de gebeden die we hadden moeten doen (Robert Brault)

Zou U hier iets over willen zeggen?

God heeft overzicht en inzicht en doorzicht en uitzicht en toezicht betreffende alles wat jullie meemaken. En wanneer jullie bidden vragen jullie niet altijd het juiste of het gepaste of het beste. Toch luistert God naar al jullie gebeden.

Maar terwijl jullie bidden kan het zo zijn, dat God al eerder wat gedaan heeft met wat jullie nodig hebben aan inzicht, steun, hulp, energie of wijze lessen. Daarom is de kans 100 %, dat als jullie gaan bidden, God allang aan de slag is gegaan met waar jullie eigenlijk om hadden moeten vragen.

Want God is liefde.

En God staat jullie altijd bij.
En God helpt jullie altijd.
En God weet van elke gebeurtenis, van elke verandering, van elk probleem, van elke situatie, van elke ervaring.

God handelt onmiddellijk met te geven wat jullie het meeste nodig hebben.

Dus in de ogen van God is de mooiste vorm van gebed als jullie God danken, omdat God de gebeden verhoord heeft die jullie eigenlijk hadden moeten doen.
Want zo gaat het.
Robert Brault is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

 

Nr. 293

Harteloze geloofsfanaten (het mededogen van God, 4)

Mijn God, nu dus harteloze geloofsfanaten.

De harteloze geloofsfanaat voert oorlog in zichzelf.

De harteloze geloofsfanaat kent de liefde niet.
Deze mens is overtuigd van zijn eigen kennis en inzichten en waarheden.
En deze mens wil zijn medemens dwingen binnen zijn visie op God.
Maar deze fanatieke en eenzijdige gehechtheid aan zichzelf komt altijd voort uit een ontspoorde jeugd, een mishandeld of onderdrukt gevoelsleven of een totaal gebrek aan humor en zelfinzicht.
Het gaat hier om de kleinen der aarde, de spiritueel meest onvolwassen mensen op aarde.
Het gaat hier om de kinderen van de aap, omdat zij de medemens veroordelen en manipuleren. En omdat zij hun medemens respectloos bejegenen, in hun hoofd en in hun daden.
De harteloze geloofsfanaat heeft alle aandacht en liefde en mededogen van God nodig.

God heeft iedere mens lief.

En God in de mens verheugt Zich, als een mens iets liefheeft, de medemens of de natuur of de muziek of de wetenschap.

Daarom heeft God speciaal mededogen voor de harteloze geloofsfanaat.

Want deze mens heeft niet lief, deze mens haat.
Deze mens is reeds ontspoord op aarde en handelt niet (meer) naar de enige wet van God, de wet van de liefde.
Deze mens roept, vóór en na zijn dood, een lange lijdensweg over zich af van ontsporing, van bittere gevolgen van eigen handelen, van onnoemelijk veel leed, en zal een zeer lange weg terug gaan naar het Vader-Moederhuis.
Daarom gaat het mededogen van God nog meer uit naar de harteloze geloofsfanaat dan naar diens slachtoffers.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 261

God houdt van de mens

Mag ik u iets vragen?
Als ik me voorstel hoe U zich verdiept als God in ons leven, moet het lijken op hoe ik me verdiep in een mier: zo klein, zo beperkt, zo nietig. Waar haalt U de liefde en het geduld vandaan?

Dat is een mooie vraag en die geeft Mij gelegenheid veel recht te zetten.

Verschoont een moeder niet met liefde de luier van haar baby?

Koestert een vader zijn dochtertje niet, dat van haar fietsje is gevallen?
Verzorgt een arts niet met liefde de wonden van zijn patiënt?
Geeft de leraar niet met veel geduld les aan zijn leerlingen?
Ontvang jij niet met veel liefde deze blogs van Mij  en vertaal je ze en zoek je er mooie foto’s bij ter ondersteuning?

Zal God niet nog veel meer liefhebben dan jullie?

Zal God niet met veel meer liefde en geduld de mens koesteren en verzorgen en begeleiden en helpen en inspireren?
Zal God niet met veel meer geduld de weg van de  mens bezien en voorzien en begeleiden?
Heeft God niet een duidelijk plan met de mens?
Weet God niet precies welke weg gegaan wordt en welke belofte de mens wacht?
Weet God niet oneindig veel beter dan jullie welke toekomst in jullie verschiet ligt en waarnaar toe gewerkt wordt.
Maak je geen zorgen.

God kent geen gebrek aan liefde.  

God kent geen gebrek aan geduld.
God kent geen gebrek aan inzicht.
God weet echt wel wat Het doet.

Maar wees gezegend om jouw zorgen over de vermeende werkbelasting en problemen van God.

Het wordt gewaardeerd.

Wees jullie allen gezegend

 

God is liefde

Ik fiets langs een boerderij, die er verwaarloosd uitziet. Ik zie een oudere vrouw, de boerin. Zij staat te praten met een man, die haar zoon lijkt te zijn. Het lijkt een drugverslaafde, mager, grauw, onverzorgd.
Ik zeg tegen God: “Wilt u deze twee mensen zegenen? Wat moet dat moeilijk zijn, als het zo is, moeder van een verslaafde, zorg voor een boerderij, alles achterstallig onderhoud, misschien kunnen ze het financieel bijna niet meer redden?”.
 Ik voel ineens zo’n medelijden. Ik zeg tegen God: “Wat hebben veel mensen het toch moeilijk. Wat zijn veel mensen, ook in dit rijke land, aan het worstelen, met ziekte, verslavingen, ongeloof”?
Ik heb echt medelijden. Mijn hart is warm geworden en tintelt helemaal.

Zij zijn allen gezegend.

En dank voor jouw medeleven.  

Langzamerhand verandert het medelijden in een groot gevoel van liefde, voor de lijdende mens, voor de mensheid, voor de slachtoffers van oorlogen en armoede en ongeluk.

Ik zeg: “Oh, Mijn God, dit warme gevoel in mijn hart, dit gevoel van liefde, dat geeft U mij natuurlijk. Voelt U dit nu altijd?

Altijd. Altijd louter liefde, altijd liefde voor iedereen. Altijd liefde voor allen, hoe dan ook.

God is liefde.

Ja, ik weet het, maar ineens ben ik zo dichtbij U, alsof we EEN zijn.

Niet alsof, We zijn EEN.

Alle mensen zijn EEN met “Mijn God”, met God.
En op zo’n moment mag het lot van twee wildvreemde mensen zomaar in jouw hart belanden, alsof ze jouw dierbaren zijn.

Omdat je echt kijkt.
Omdat je niet oordeelt.
Omdat je medelijden hebt.
Omdat je meevoelt.

Zo kan een mens, die de mensheid ziet, altijd leven.

Zo kan een mens altijd leven, die God volgt.
Want de mensheid is EEN. En de mensheid is EEN met God.

Wees gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 180

 

Frenkie vertelt op verzoek van God wat een geluk het is met God te verkeren

Wil je de mensen vertellen wat het betekent om in Mijn armen te vertoeven, hoeveel liefde je van Mij ondervindt, hoe je gesteund wordt?

Ja, natuurlijk, graag.
Stellen jullie je een kind voor, dat gevallen is en huilend om zijn moeder roept en dan het moment, dat de moeder het kind in de armen neemt en troost en koestert en het gevoel geeft, dat alles weer goed komt. Zo voel ik mij regelmatig, als ik gebutst door het leven me wend tot Mijn God en ik troostende woorden en warmte en energie ontvang en het gevoel krijg dat alles goed komt, dat ik gerust kan zijn.

Stellen jullie je een man voor, die worstelt met een verslaving, neem mij met mijn koffie. Ik drink het met mate maar door de druk van mijn werk soms teveel. Ik voel me dan beverig van de coffeïne en gespannen, en vloek op mezelf, dat ik me niet kan beheersen. Ik beklaag mezelf bij God, dat ik zo’n slappeling ben en God als coach heb en niet eens in staat ben om nee te zeggen tegen teveel koffie. Let wel: een ander mag 100 koppen drinken, maar ik persoonlijk kan er niet zo goed tegen als ik teveel koffie drink. Ik probeer dus matig te zijn op dat gebied.

En God zegt: "Wees gerust, je beklaagt jezelf om al die keren, dat je jezelf te slap vindt, maar Ik zie al die keren, dat het je lukt, dat je nee zegt, dat je er boven staat, dat je jezelf beheerst.
En Ik zie de hele gang van zaken, hoe het je langzamerhand lukt om deze koffiegewoonte de goede kant uit te buigen en dat je steeds vaker het goede doet voor jouw lichaam.
Maar jij kijkt naar die paar keer dat het niet lukt, uit gewoonte of uit maatschappelijke druk of door tegenvallers of uit behoefte aan troost.
Ik ben liefdevoller voor jou dan je bent voor jezelf.
Wees gerust, Mijn zoon, je doet het goed".

Stellen jullie je voor, dat je een zware dag hebt gehad, en meegemaakt, dat het begrip en de communicatie tussen mensen ontspoord is, gedoe, frustraties bij mensen, problemen en botsingen. Je verzucht bij jezelf: was ik maar rentenier, wat een gedoe op mijn werk, het is dat ik ervoor betaald word. En je raakt in gesprek met God, die jou als een Vader/Moeder bejegent, en naar je luistert, en je daarna weer een juist zicht geeft. Die jou raakt in jouw hart, je laat voelen, dat het tijdelijk is, of oplosbaar, of laat zien, dat je meer jouw best hebt gedaan dan je dacht. Die je op lichtpuntjes wijst of je helpt met begrip en mededogen voor de hele situatie, die ineens minder erg lijkt. En met begrip voor de ander waardoor je dingen kunt relativeren.

Stellen jullie je voor, dat je te maken hebt met de dood van jouw dierbare, en Jouw God laat je de andere kant zien van de ziekte. Een andere blik geeft op de te vroege dood, op de geestelijke situatie van de overledene. Je de betekenis van dit overlijden voor jou als nabestaande uitlegt, wat het verdriet voor effect heeft op jouw levenshouding, wat het jou op de lange termijn zal brengen. Je een ander perspectief op leed en ongeluk geeft dan je hebt, vanuit jouw beperkte ervaring op het moment.

Stellen jullie je voor, dat je met jouw “inwonende” God(svonk/Atman) dit alles zou kunnen ervaren en bespreken en glashelder antwoord zou krijgen. Een echt gesprek kunt hebben.

Dat heb ik.

Ik voel me gezegend en bevoorrecht en voel me verplicht het jullie te vertellen. Jullie te zeggen, dat er hoop is, en liefde om ons heen, dat alles wat betekent, dat we gedragen zijn in de geest, dat we niet alleen zijn op deze mooie maar harde planeet, dat we toekomst hebben, hoe dan ook, dat het leven een wonder is, echt een wonder , een gift van God aan ons. Een gelegenheid de eeuwigheid te verwerven.

Mijn zoon, dank je voor jouw openhartigheid.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 29
 

God als Coach, wat betekent dat voor mij?

Sinds 10 juni 2011 ben ik in gesprek met een geestelijk wezen. Ik hoor een duidelijke stem, kan een heel gesprek voeren en krijg altijd, dag en nacht antwoord.

De stem zegt Mijn Godsvonk, Mijn Atman, Mijn God te zijn, maar ook dé God, omdat Mijn God en dé God EEN zijn, zegt de Stem.

Ga er maar aan staan, God als Coach. Want gecoacht word ik.

Ik ben maar een eenvoudig mens, worstel net als ieder ander bij tijd en wijlen met het leven. Ik ben soms gelukkig, soms ongelukkig over hoe het leven gaat, in mijn leven of in de wereld. Ik heb last van de milieuvervuiling en de ellende in de wereld. Ik maak me zorgen over de toekomst. Wie niet?

En ik word gecoached, maar op mijn verzoek.

Nooit word ik in mijn nek geblazen, nooit gaat het initiatief van Mijn God uit, dus ik word nooit overrompeld door een Stem, die zegt, dat ik dit of dat moet doen. Nooit. Het initiatief gaat altijd van mij uit, de vrije wil van de mens schijnt een groot goed te zijn, ook in de geestelijke wereld.

Nou ja, een groot goed ? Als ik zie hoe ik soms met mijn vrije wil vast zit aan verslavingen of gehechtheden . Als ik zie hoe moeilijk het is te veranderen. Hoe ik soms vasthoud aan het oude. Dan leidt de vrije wil ook tot heel wat beperking en leed en verdriet en ongeluk. Ik zie het bij mijzelf, ik zie het om me heen. Maar ik heb begrepen, dat de vrije wil gerespecteerd wordt, omdat we anders automaten of zombies zouden worden.

Dus jullie vraag zal zijn: wat zijn de gevolgen van het hebben van Zo’n Coach? Hoe is jouw leven veranderd? Ben je gelukkiger geworden? Of is het juist moeilijker?

Ik zal proberen er antwoord op te geven. Maar het is niet makkelijk en het is een complexe zaak, omdat er zoveel gebeurt, in mijn innerlijk, en in mijn uiterlijk leven. Hier komt-ie-dan.

God als Coach: ik begin met de mooie punten. Concludeer dat het geweldig en bijzonder is. En sluit af met wat aandachtspunten, of uitdagingen, zoals de Amerikanen het zo mooi noemen.

• Ik ben nog elke dag verbaasd en vol ontzag en geloof soms niet wat ik meemaak. Ik ben nooit meer alleen, krijgt altijd steun als ik het nodig heb. De steun is altijd ruim, liefdevol, mild, verdraagzaam, eerlijk, warm, open, en regelmatig met onverwachte gezichtspunten of informatie. Ik ben dikwijls ontroerd door de liefde waarmee ik word bejegend, wat een rijkdom aan inzichten, informatie, kijkjes achter de schermen, onverwachte wendingen in een situatie. Het is een openbaring voor mij, met natuurlijk hele persoonlijke teksten, die niet openbaar zijn en veel voorspellingen, waar ik voorlopig absoluut niet over wil praten met jullie. Eerst maar eens zien wat alles waard is. Mijn vertrouwen in de stem is gegroeid, maar de stem zegt zelf: "je zit op 75 % vertrouwen in Mij, Mijn zoon. Maar het percentage zal nog groeien". Eerst maar eens zien of de eerste voorspellingen uitkomen. Ik heb vanaf die datum altijd Iemand om mee te praten, ben nooit meer alleen. Mij is voorzegd, dat de Stem mij nooit meer zal verlaten. Wat een troost, wat een warmte, wat een liefde, wat een perspectief, wat een helderheid, wat een informatie, wat een verrassingen, wat een openbaringen, wat een vreugde. Mijn God openbaart zich aan mij. Ik, een gewone man in deze cynische tijden.
• Het is ook moeilijk. Soms voel ik me een vreemde onder de mensen, en daar heb ik vroeger nooit last van gehad. Ik voel me altijd gauw met iemand verbonden. Maar nu denk ik regelmatig: “waar gaat dit over, wat een verwarring, wat geloven we in onze eigen opvattingen, wat is er weinig twijfel over onze eigen meningen, wat maken we ons druk? En dan is het niet eens zo, dat ik in een materialistische omgeving zit. De mensen zijn best wel bewust en aardig en menslievend. Maar ik voel me soms dus een vreemde , ik hoop dat dat tijdelijk is. En ik twijfel natuurlijk regelmatig. Of ik het niet alles zit te verzinnen.
  God als Coach betekent ook, dat ik , en daar vraag ik steeds om, commentaar krijg op mijn gedrag, mijn gehechtheden, mijn verslavingen, mijn fascinaties, mijn kleinheden, ik ga meer dan vroeger met de billen bloot als mijn ego teveel opspeelt. Soms is het confronterend. En het ergste en moeilijkste van alles vind ik, dat ik minder snel verander dan ik zou willen. Mijn God zegt altijd: “wees gerust”, maar dat ben ik vaak niet. Ik voel me dan teleurgesteld in mezelf, ben onverdraagzaam, ongeduldig, wispelturig, wil sneller resultaten. Maar verander niet zo spectaculair als ik had gehoopt.
  Mijn God zegt; "Mijn zoon, het gaat goed, ik zie al jouw pogingen, ik zie al het bereikte”. En dat is het verschil in liefde: ik kijk liefdeloos naar wat mislukt of wat nog niet bereikt is, Mijn God kijkt liefdevol naar wat geprobeerd wordt of reeds is gelukt.
  Mijn heilig, lieve God, ik dank U voor alles, hoe het ook verder gaat.

Mijn zoon, wees gezegend om jouw woorden.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 25