Atheïsten en ongelovigen vergissen zich danig

Mijn God, mag ik U vragen.

De laatste tijd struikel ik steeds over mensen, die zeggen, niets te geloven. Ik weet dat er  genoeg van die types zijn, maar ik bedoel met struikelen, dat ik ze vervelend vind worden en zelfs irritant. Hoe durven ze, met hun eigenwijze waan te beweren dat U niet bestaat, dat de geestelijke wereld niet bestaat, dat met de dood van het lichaam alles ophoudt. Ik ben in toenemende mate verbaasd dat ze het heiligste van het heiligste, U dus, God, gewoon domweg ontkennen met hun kleine eigenwijze waanwijze domme, kleinzielige hersenen. U merkt het, het maakt me boos en opstandig. Nou, dat is er uit. Ik weet dat U in allerlei blogs uitlegt dat zij ook hun redenen hebben, dat ze met liefde ontvangen worden in de geestelijke wereld, noem maar op. Maar ik ben ze even zat. Nou U graag.

Dat is goed, Mijn zoon, nou Ik.

Wij zijn ze niet zat, niemand  trouwens. Wij begrijpen alles, accepteren alles, en jullie weten inmiddels dat zelfs de grootste misdadiger met liefde en beleid uiteindelijk door Ons de goede richting uitgeholpen wordt. Namelijk de richting naar God.

Laat Ik nu maar ingaan op jouw boosheid, jouw verontwaardiging, jouw irritatie. Want dat alles, heb je niet snel. Ik neem het heel serieus. Daar gaan We dan.

 Weet, dat deze waanwijze mensen met grote  verbazing in de geestelijke wereld terecht komen. In het gungstigste geval zijn ze gelijk bewust en zeer verbaasd, in het ongunstigste geval leven ze in een benauwde koker van , wat zij denken, verwarde dromen, en staan ze niet open voor enige suggestie dat zij nog leven. Ze dromen, denken ze, en dat kokerbewustzijn kan lang duren, afhankelijk van hun wilskracht, waanwijsheid, en hun vermogen niet te luisteren. Langdurend drama dus.

Maar het ergste is, Mijn zoon, is hun bittere spijt en schaamte, als ze gaan ontdekken, dat ze zich vergist hebben, dat ze eigenwijs waren. En het voornaamste, dat ze het geestelijke leven, alle geestelijke wezens, God voorop, systematisch hebben ontkend, veronachtzaamd en genegeerd. Diepe tomeloze schaamte en spijt is dan hun deel. En dat is erg, spijt, dat is erg, schuldgevoel, dat is erg, constateren dat men in een zieke waan geleefd heeft , en in onwaarheid.

De moraal is  dus, erger je maar niet, beperk je tot respectvol medelijden, want het zijn veelal echt goede mensen, ook al vergissen ze zich gruwelijk. Dat woord gebruik Ik bewust.  

Wees jullie allen gezegend

Nr. 578

Het overwinnen van verslavingen is minder pijnlijk op aarde dan in het leven na de dood

Zo zal ieder in zijn zwakheid en wereldse gewoonte eens een zeker kruis vinden, dat hem in de geestelijke wereld zeer veel meer pijn zal bereiden wanneer hij het niet op deze wereld met veel geringere moeite geheel of grotendeels zegerijk heeft overwonnen*

Mijn God, mag ik U vragen.

Ik heb nu al een paar keer meegemaakt, dat iemand een aardse verslaving niet heeft overwonnen en soms zelfs door die aardse verslaving overlijdt. En nu kwam ik dit citaat van Jakob Lorber tegen. Eigenlijk heftig vind ik, zou U hier op in willen gaan?

Natuurlijk doe Ik dat.

Waarom is dit heftig, is het niet eerder logisch en rechtvaardig, begrijpelijk en nuttig geregeld zo?

Neem iemand die aan alcohol verslaafd is en hierdoor tien jaar eerder sterft in grote eenzaamheid. Want de negatieve gevolgen van alcohol zijn o.a. een vernietiging van het lichaam en een misvorming van het karakter, zodat iemand agressief, onverdraagzaam, boosaardig en liefdeloos wordt voor de dierbaren in zijn omgeving, en daardoor logischerwijs erg alleen komt te staan in het leven. Wie heeft zin in zo’n mens?

Deze persoon wordt natuurlijk liefdevol opgevangen in de geestelijke wereld en krijgt weldadige aandacht en een  herstel van zijn geestelijk lichaam, dat mismaakt en verzwakt is door de aardse gevolgen van alcoholmisbruik. En er is geen geestelijke begeleiding nodig om heel snel al deze persoon te doen beseffen dat hij zijn leven heeft vergooid. En omdat de naar alcohol snakkende persoon uiteraard geen druppel alcohol krijgt geschonken, We houden hier van de beste aanpak, komt iemand snel tot helderheid en inzichten.

We laten hier even buiten beschouwing iemand die op aarde zo kwaadaardig geworden is, dat hij in de geestelijke wereld een demon wordt en aan de aarde gebonden blijft en anderen probeert aan te zetten tot alcoholmisbruik om zo nog iets  te ervaren van de alcoholroes. Dit zijn waanzinnige uitzonderingen.

Ik heb het over een aardig opgevoed iemand met een goed hart, die desondanks ontspoord is.

En daar zit die persoon dan, terug te kijken op zijn aardse leven. Weet je hoe erg spijt is, Mijn Zoon? Intense tergende alles verterende spijt als men het inzicht krijgt dat men anders had gekund, dat men verkeerde keuzes gemaakt heeft, dat men zwak is geweest voor zichzelf. Terwijl men eigenlijk zichzelf meedogenloos had moeten aanpakken. Intense spijt, en ook al wordt alles in de geestelijke wereld rechtgezet en krijgt men duizenden kansen om alles goed te maken wat men mis heeft gedaan, men had anders gewild en blijft dit besef nog eeuwen houden. Niet omdat God dit wil, niet omdat het zo moet, maar omdat men zelf de herinnering aan dit vergooide leven niet kan vergeten, ook al heeft men zichzelf vergeven.

Zo zal ieder in zijn zwakheid en wereldse gewoonte eens een zeker kruis vinden, dat hem in de geestelijke wereld zeer veel meer pijn zal bereiden wanneer hij het niet op deze wereld met veel geringere moeite geheel of grotendeels zegerijk heeft overwonnen

En dan komen we nu op het allerbelangrijkste. Op aarde kan een mens echt met minder moeite een verslaving aanpakken of grotendeels overwinnen. Maar dat moet men dan wel willen. En dat is de kern van de spijt in de geestelijke wereld, men gaat dan beseffen dat men eigenlijk niet wilde. Dat men steeds weer koos voor de geneugten van de verslaving. Want verslaving wil echt niets anders zeggen dan slaaf zijn. En het is een gruwelijk besef “hierboven” als men gaat beseffen dat men  slaaf wilde blijven. En een mens die op aarde zijn verslaving overwint stopt met slaaf te zijn. Ik kan je de vreugde niet beschrijven van een ieder die in de geestelijke wereld arriveert en dan contact maakt met de intense opluchting dat men de verslaving op aarde heeft overwonnen en niet pas in de geestelijke wereld.

Dus, Mijn zoon, de woorden van Jakob Lorber zijn niet heftig, maar getuigen van een heerlijke waarheid. Heftig is iemand die sterft als verslaafde.

En bovenstaand verhaal geldt voor alle verslavingen en verderfelijke gewoonten, ook al heeft elke verslaving of verderfelijke gewoonte een andere prijs.

Alle verslaafden zijn desondanks gezegend.

Wees jullie allen gezegend

*Jakob Lorber , Hemelse geschenken (Hi, Nieuwe openbaringen, II blz. 221,6)

Nr. 540

Oekraïne, blijft het een regionale oorlog?

Mag ik U vragen. Iedereen zeker in Europa is geschokt over wat er gebeurt in Oekraïne. Hoe bang moet de wereld zijn, Mijn God?

In een eerdere blog heb Ik al gezegd dat de conflicten in de wereld regionaal zullen blijven omdat het wereldbewustzijn van de mensheid een wereldoorlog niet meer toe zal staan (zie blog https://watchthegod.blogspot.com/2014/09/jihadisten-oekraine-en-ebola.html )

Toch zal deze oorlog grote gevolgen hebben.

Wee de burgers van Oekraïne die dachten hun land in vrijheid en welvaart op te kunnen bouwen.

Wee de doden die zullen vallen door deze zinloze oorlog.

Wee de mooie steden van Oekraïne die vernietigd zullen worden door zinloze bommen.

Wee de kinderen van Oekraïne die zulk geweld niet mee horen te maken in hun jeugd.

Wee de ouderen van Oekraïne die moedeloos en dakloos worden mogelijk voor de zoveelste keer.

Wee ook de moeders van de Russische soldaten die hun dode zonen zullen bewenen.

 

Maar vooral wee Poetin, die door deze daad wederom te ver gaat in zijn loopbaan. Zijn val wordt zo verder ingezet. De Russische bevolking zal wakker geschud worden en gaan begrijpen dat haar aanvankelijke redder zelf gered moet worden. Net als veel andere dictators die zich alleen omringen met jaknikkers ontspoort zo een mens met teveel macht. Zo zal hij de prijs die hij in de geestelijke wereld moet betalen over zijn laatste jaren niet kunnen begrijpen.

Wee de rest van de wereld die al vele jaren boter op zijn hoofd heeft, en dertig jaar lang het Russische volk aan zijn lot heeft overgelaten en daardoor mede deze oorlog heeft helpen ontstaan.

Maar wees gerust, Mijn zoon, alles blijft regionaal.

En weet dat het kwaad in haar eigen kiem haar bederf al heeft ingezet. Er zal meer goeds uit voortkomen dan de mensheid nu kan bevroeden. Daar zorgt God wel voor.

Het Oekraïense volk zij gezegend.

 

Wees jullie allen gezegend

 Nr. 525

De tweevoudige spijt van een verslaafde na zijn dood

Mijn God, mag ik U vragen. Ik ben de laatste tijd veel in gesprek met mensen over wat een verslaving betekent in hun leven en hoe ingrijpend die was en hoeveel moeite het kost om daar van af te komen. En ik ken eerlijk gezegd maar weinig mensen die niet verslaafd zijn. Ik ken zelfs een moeder die verslaafd is aan haar kinderen. Maar laten we het maar eenvoudig houden. Ik bedoel alcohol en eten en drugs en sigaretten en seks enz.

Zou U hier op in willen gaan?

Dat wil Ik graag. Groots onderwerp en grote gevolgen in alle gevallen.

Eerst maar even het woord verslaafd. Heel eenvoudig gezegd  is iemand die verslaafd is slaaf en kan daar niet van afkomen of vanuit Ons perspectief: wil slaaf blijven zijn leven lang. Oeps, dat is een pijnlijk woord, maar zeker pakt het ook pijnlijk uit na de dood. Dat is echt een dingetje, Mijn zoon.

De verhalen van ex-verslaafden die afgerekend hebben met hun verslaving, vrij mens geworden zijn en zeker na hun dood met groot geluk terugkijken op hun bevrijding, niet op de verslaafde periode ervoor, die verhalen laten we hier rusten.

Iemand die verslaafd is en overgegaan is na het sterven van zijn fysieke lichaam krijgt te maken met intens lijden en intense spijt. Niet omdat God hem of haar straft. Zeker niet. Een verslaafd iemand wordt met veel liefde opgevangen en met veel liefde bejegend. Maar we kunnen de  verslaving hierboven niet wegpoetsen. Dat betekent dat een verslaafde door een eigen gecreëerde hel gaat, waarin met niet meer kan “gebruiken”. Er zijn geen alcohol of seks of drugs of eten of sigaretten beschikbaar. Dus men wordt in het diepe gegooid van het intense hunkeren, het verlangen naar bevrediging, naar waar men slaaf van was, kortom een kwellende onthouding. En dat is een eigen kleine tijdelijke zelfgeschapen hel in de geestelijke wereld, hoezeer Wij ook het proces begeleiden. Een hel in de geestelijke wereld. En die duurt zolang als nodig en kan op duizenden verschillende manieren verlopen.

In dit hele proces van genezing, want dat is het, kent de verslaafde twee soorten gruwelijke spijt. Ik gebruik het woord gruwelijk omdat spijt de meest pijnlijke van alle negatieve emoties is erger dan woede, haat, verdriet of frustratie. De verslaafde ondergaat een langdurende periode van gruwelijke spijt.

Spijt over dat men op aarde niet gestopt is met de verslaving. Spijt dat men nu niet meer kan gebruiken. Spijt dat men de handreikingen van anderen niet heeft willen en kunnen aanpakken. Spijt dat men alle rustige en geleidelijke manieren om te stoppen met de verslaving, al dan niet met hulp, niet heeft gebruikt. Spijt dat men zozeer slaaf was en bleef. Spijt dat men zo bezeten  was. Spijt dat men zo het slachtoffer heeft uitgehangen van niet kunnen stoppen terwijl met nu haarscherp ziet dat men ook niet heeft willen stoppen. 

Maar nog meer lijdt men in deze situatie van worsteling, hunkering, verslaving en verdriet om wat men van het aardse leven heeft gemaakt. Een puinhoop namelijk. Bittere en intense spijt kent de verslaafde als hij terugkijkt naar zijn leven en de duizenden kansen niet heeft gegrepen om iets moois van het leven te maken. En bittere spijt heeft men om wat men zijn medemens heeft aangedaan. De verslaafde op aarde heeft zeker veel leed ervaren maar nog meer leed aangedaan. Aan dierbaren, aan vrienden, aan buren, aan hulpverleners, aan de eigen moeder heeft men zeer veel leed aangedaan. Het was dus kortom een leven lang slaaf zijn en leed aandoen. Nou, daar kan men niet trots op zijn.

Zodoende hoeft God dus niet te straffen want dat doet men zelf wel.

Is er dan niets goeds aan het verslaafd geweest zijn op aarde? Er is heel veel goeds aan. Want verslaafden op aarde die verslaafd zijn overgegaan en in de geestelijke wereld na een lange worsteling zijn vrij geworden, worden grootse helpers en gemotiveerde coaches en sympathieke en begripvolle medemensen. Want ze begrijpen het leed in de geestelijke wereld en het leed op aarde dus ze worden uiteindelijk zeer krachtige en nuttige helpers van God.

Maar het onderwerp was nu eenmaal de tweevoudige spijt van verslaafden.

Zij zijn allen gezegend.

Wees jullie allen gezegend

 No 523

De duivel staat voor haat, maar God is liefde

Mijn God, mag ik U vragen. Ik zag op YouTube een video van Donna Rigney* en zij vertelde dat een mens zijn hart moet bewaken en zich bewust zijn van haatgevoelens. Letterlijk zei ze “bewaak jouw hart en wees je bewust van haatgevoelens, want die doen je in de hel belanden, ook al geloof je en ga je naar de kerk”.

Nu weet ik van U dat de hel niet bestaat behalve dan als tijdelijk oord in de geestelijke sferen. Maar toch. Haar verhaal komt er op neer, dat demonen spinnenwebben van haat weven die zich in jouw hart en geest vermeerderen en je ontvankelijk maken  voor de invloed van de duivel.

Zou U hier op in willen gaan?

Mijn zoon, natuurlijk wil Ik dat en Donna Rigney heeft helemaal gelijk. Het klopt. Haatgevoelens zijn het slechtste wat een mens kan overkomen, erger dan ongeluk, verdriet, hongersnood of angst. Haat is een heerlijke voedingsbron voor de duivel om mensen in verwarring te brengen, mensen uit elkaar te drijven, of zelfs van hun geloof te doen vallen of terrorist te worden.

Als haat van de duivel komt, komt liefde van God. En eigenlijk is dit elke dag, elke seconde, elke gebeurtenis de beslissing voor de mens en zijn vrije wil.

Kiest men voor liefde of voor haat?

Kiest men voor God of voor de duivel?

Kiest men voor vergeving of voor rancune?

Kiest men voor begrip of onbegrip?

Kiest men voor het grote of het kleine?

Kiest men voor loslaten of vastpakken?

En het is belangrijk voor de mens te beseffen, dat liefde een bewuste wilsinspanning vraagt en veel oefenen, terwijl haat sluipenderwijs het hart vergiftigt en veel makkelijker binnen sijpelt in het gemoed. Maar dat wisten  jullie al. God is openhartig en eerlijk. De duivel is een slang.

En voor andere godsdienstige of humanistische stromingen kunnen We het zo formuleren.

Kiest men voor lichte of voor zware energie?

Kiest men voor vooruitgang of achterstand?

Kiest men voor goede of slechte inspiratie?

Kiest men voor de goedheid van de mensheid of voor de zwakte van de mensheid?

Kiest men voor zijn hart of voor zijn hoofd?

Kiest men voor wijsheid of voor kleinzieligheid?

Kiest men voor de innerlijke vrijheid of voor de innerlijke gevangenis?

 

Donna Rigney is gezegend.

 

Wees jullie allen gezegend

 

*I’m with Jesus in hell YouTube

Nr. 514

Wee degenen die leed veroorzaken op aarde

Aan het eind zijn drie dingen belangrijk: hoeveel je hebt liefgehad, hoe zachtaardig je leefde, en hoe bevallig je de dingen losliet die niet voor jou zijn bedoeld (Gezegden van de Boeddha)

Mijn God, zou U hier op in willen gaan?

Mijn zoon, dat is niet nodig. Kan de boodschap van de goede God aan de mens duidelijker, eenvoudiger en krachtiger weergegeven worden dan door deze woorden van de Boeddha?

Toch wil Ik er dit aan toevoegen: wee degenen die ernstig gefaald hebben in liefhebben, zachtaardig leven en accepteren wat het leven hen bracht. Wee degenen die dood en verderf en verdriet en frustratie en leed hebben aangedaan aan de wereld, aan de natuur, aan hun medemens, aan hun innerlijk. Wee diegenen en hun pijnlijk pad in de geestelijke wereld.

Weliswaar worden ze met liefde en zachtaardigheid en acceptatie ontvangen in de geestelijke wereld. Hun aankomst zal zo zijn, maar het zal een pittige aankomst zijn want God is liefdevol en zachtaardig en alles-accepterend.

Maar hun weg vervolgens van verstarde en ontspoorde persoonlijkheid, die nooit geluisterd heeft naar de zachte wenken van God, de ziel en de beschermengel, zal noodzakelijkerwijs gepaard gaan met ernstig verdriet, wanhoop en spijt. Wee hun grote verzet tegen de confrontatie met het leed dat zij hebben aangedaan, wee hun daarop  volgende pijnlijke inzichten.

Er is geen groter leed in de kosmos dan het langdurend ondergaan van kwellende spijtgevoelens.

Zo wacht de Deva van de olifanten met wijsheid en geduld èn met gepaste maatregelen op de man die nu op aarde leeft en er trots op is 20 olifanten in 75 minuten te hebben afgeschoten. Vreselijk leed voorzien Wij voor hem, na wat hij heeft gedaan.

Maar uiteindelijk zullen de wetten van God hen, verlorenen, helpen van hun hel naar een leven van liefde en licht, maar het  is altijd een zeer lange en uiterst pijnlijke weg.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 482

De beschermengel van een zeer slecht mens, een grootse maar moeilijke taak

Mag ik U iets vragen, het houdt me nogal bezig. Je hebt mensen, en hun mooie dingen en moeilijkheden en hun beschermengel die hen met fijne gebeurtenissen koestert en met levensproblemen ondersteunt. Ik heb wel begrepen dat zij een mooie taak hebben en de gezegende helpers zijn van God. 

Maar hoe zit het met de beschermengelen van slechte mensen, neem bij voorbeeld de beschermengel van Hitler, die moest toezien hoe Hitler miljoenen onschuldige mensen liet vermoorden en hele samenlevingen naar de verdoemenis hielp en het mooie Duitsland een eeuwige schande bezorgde. Hoe houdt zo’n beschermengel het in hemelsnaam vol? Zou ik dat U mogen vragen of gaat het ons niets aan?

Mijn zoon, ik vind het een heel bijzondere vraag van je en ik heb gezien de afgelopen jaren dat dit je echt bezig houdt, het lot van beschermengelen, hun taak, hun werken voor de mens en nu dit speciale. Je mag het vragen en Ik ga er op in. Maar…… het antwoord zal jullie minder verrassen dan je nu denkt, ook al is het een heel precair en voor mensen zeer onbekend aspect  van de geestelijke wereld. En er zitten veel verschillende kanten aan, waardoor Ik datgenen wat Ik jullie  vertel ernstig moet overwegen, wat wel gezegd dient te worden en wat niet, Ik wil het een beetje doseren, dus luister maar goed.

Een beschermengel die een, laten we Hitler maar niet nemen, een invloedrijk verderfelijk mens op aarde gaat beschermen, krijgt een zeer zware training in de geestelijke wereld en behoort tot de hogere engelen van God. Hoe kan dit nu, zullen jullie je afvragen, de laagste mens krijgt de hoogste beschermengel? Eigenlijk gaat het hier niet om de laagste mens, namelijk een primitief mens. Het gaat meer in dit geval om een ontwikkeld mens met grote talenten die alleen dramatisch worden misbruikt. Het gaat dus om een sterke persoonlijkheid, een complex mens. Anders zou deze persoon nooit zoveel verderf kunnen veroorzaken. Een zwak primitief mens raakt alleen zijn omgeving, een invloedrijk slecht mens een hele samenleving.

En verder kan Ik dit zeggen, doen jullie mensen op aarde niet hetzelfde: de mensen met de ernstigste ziekten krijgen de beste specialisten,  de zwaarste psychiatrische patiënten krijgen de beste therapeuten, de grootste criminelen komen in gevangenissen met het hoogst opgeleide personeel. En zo heeft God het natuurlijk al eerder dan jullie geregeld. De voor de wereld slechtste mensen krijgen de hoogst opgeleide beschermengelen.

En hun doel is niet om hun mens op het rechte pad te krijgen, de geestelijke wereld weet ongeveer wel hoe de hazen lopen, maar om nog erger te voorkomen, om het zaadje van goedheid in de ziel van deze crimineel te planten, en om het menselijk aspect in het geestelijk lichaam levend te houden. Want Ik kan je zeggen, dat dit de grootste uitdaging is: er voor zorgen dat het ernstig geteisterde menselijk deel van het geestelijke lichaam van deze mens levend gehouden wordt en niet sterft tijdens het leven op aarde want dan is alles voor niets geweest. Want het geestelijk lichaam van een zo’n intens slecht mens verwordt tot een waanzinnig, beestachtig, gruwelijk, demonisch, misvormd, lelijk en  stinkend wezen. En alleen als het menselijke deel in dit wezen levend gehouden wordt, kan het geestelijk lichaam na de dood ooit ooit ooit ooit na een langdurende periode van verwildering en lijden uitgroeien tot een volwaardig geestelijk lichaam.

En dan is daar nog een ander belangrijk doel dat de beschermengel beoogt te bereiken. Deze mens op aarde heeft ook altijd goede menselijke kanten. Ze houden van de natuur of van kinderen of van hun oude moeder of van kunst.

Deze menselijke kant wordt zeer gesteund en begeleid. En later na de dood zal de beschermengel het bewustzijn van deze mens beter kunnen bereiken door deze menselijke karaktertrekken. Anders zou het helemaal hopeloos blijken.

 

En weet tenslotte dat deze beschermengelen zeer lijden tijdens hun werkzaamheden. Het is een grote daad van liefde voor God en de mens dat zij dit doen.

De geesten van slechte mensen zijn gezegend.

Hun beschermengelen zijn gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 446

De verschrikkelijke spijt van een atheïst na zijn fysieke dood

Ik zou U willen vragen.
Ik heb in de loop van mijn leven geleerd om als gelovige veel respect te krijgen voor atheïsten. Het is een eigen levensweg met veel kwaliteiten. Het gemakkelijke oordeel van gelovigen over ongelovigen is oppervlakkig en onterecht.
Tsja, welk oordelen is wel terecht overigens.
Nu mijn vraag: ze missen wel de inzichten en het vertrouwen door een geloof in het eeuwige leven geboden en als zij overleden zijn, komen ze toch tot de ontdekking dat ze zich vergist hebben en Uw bestaan in hun leven hebben ontkend. Zou U hier  iets over willen zeggen?

Dat doe Ik.

Laten We het leven beschrijven van zo iemand.
Ik neem nu bewust een man, omdat er toch meer ongelovige mannen dan vrouwen bestaan. Vrouwen luisteren zelfs in geëmancipeerde landen toch iets meer naar hun intuïtie, de signalen uit hun hart en zijn meer in staat dan mannen om niet alleen maar prat te gaan op hun eigen  denkvermogen. Maar er zijn natuurlijk ook veel ongelovige vrouwen, laat dat gezegd.

Voor de dood

We verhalen over het waargebeurde leven van een ongelovige man dus. Hij was een goed mens op aarde, iemand die rekening hield met zijn medemens. Hij hield van zijn vrouw, die jaren eerder is overleden dan hij, hij heeft lang en oprecht getreurd als weduwnaar en tegelijkertijd de draad van het leven goed opgepakt. Hij hield van zijn twee kinderen, van zijn werk, van zijn hobby’s. Hij was geïnteresseerd in politiek en literatuur en speciaal begaan met de teloorgang van de natuur. Hij was een voorvechter van de zorg om de natuur. Ik noem dit speciaal omdat hij mede bewust en rustig overging naar het eeuwige leven, dus dankzij grote prestaties op het vlak van liefde en zorg voor iets anders dan zichzelf. Alles verliep ook goed omdat hij geen dramatische verslavingen had. Eigenlijk een mooi mens.

Maar hoed je voor de hond.

We laten even rusten waarom hij een fervent atheïst is geworden, dat is onderwerp voor een andere blog ooit. Maar atheïst was hij en hij vertrouwde erg op zijn eigen denkvermogen meer dan op dat van anderen.
We gaan even terug naar twee voorvallen in zijn leven, twee markante momenten, die na zijn dood een grote bijdrage zullen leveren aan zijn bittere spijtgevoelens. Want dat is het onderwerp van deze blog, de spijtgevoelens na de dood van een ongelovig iemand.

Voorval 1

Zijn vrouw sterft  na een lang en pijnlijk ziekbed. De botkanker maakte dat zijn vrouw zeer geleden heeft. Als zij sterft zit hij aan haar bed en heeft groot verdriet, is zeer ontdaan over haar lijden en worstelt zeer  met de gedachte  dat zij opgehouden is te bestaan. Hij is boos op het leven en het lot. Haar lijden was teveel voor hem om te aanschouwen en het zal nog jaren duren voordat hij dit lijden een plekje heeft gegeven.

Voorval 2

Zijn (hun) oudste zoon krijgt na vele jaren zoeken eindelijk de baan van zijn leven en trakteert zijn vader en zijn zuster op een etentje. Het diner is zeer mooi en zij drieën vieren de liefde en warmte die er tussen hen is en de blijdschap over de grote carrièrekans voor de zoon. De vader lijdt zeer onder de afwezigheid van zijn overleden vrouw en verzucht toch op een bepaald moment hoe spijtig het is dat hun moeder dit niet mee kan maken. De beide kinderen reageren meewarig want willen eigenlijk de sfeer niet drukken door zijn mijmering. Jongeren kunnen zich over het algemeen beter over de dood heen zetten dan ouderen. En daarnaast houden ze allebei rekening met de mogelijkheid dat hun moeder het ergens wel zal meemaken. Ze zijn beide niet kerkelijk maar geen bewuste atheïsten, ze geloven wel wat.

Na de dood

Na zijn overlijden gaat de man bewust over. Zijn grote hart, zijn liefde voor het leven, zijn gezonde en mooie levensstijl zonder verslavingen maken dat hij bijna moeiteloos overgaat. En niet zoals veel ongelovigen overkomt beland in een coma-achtig bestaan waarin ze als het ware in droomstaat langzaam gewend raken (met veel hulp) aan het feit dat er leven is na de dood. Want dit past niet in hun mening en wordt dus ontkend. Wat is de mens goed in het niet willen zien wat er toch is.
Deze gewenningsfase aan iets wat niet past in hun “wereldbeeld” kan lang duren soms.
Onze man is dus vrij snel weer helder en diep diep diep verrast als recht voor hem de allermooiste en jongere variant van zijn dierbare vrouw staat die hem met liefde en met de grootste glimlach mogelijk omhelst. Hij kan het toch verwerken want hij had altijd een open hart en open geest, behalve dan wat betreft dat leven na de dood dingetje.
Na enige tijd waarin zijn vrouw mag optreden als begeleider en gids mag hij terugblikken op de twee bovengenoemde voorvallen. Dit terugblikken is zeer belangrijk omdat hij hevig lijdt aan intense spijtgevoelens dat hij een zo intens belangrijk gegeven van het leven ontkende, namelijk niet alleen het bestaan van een leven na de dood, maar nog meer het bestaan van God en Diens werken in  de mans leven op aarde. Om zijn intense spijtgevoelens goed te  beoordelen en een plek te geven moet hij deze belangrijke voorvallen meemaken maar dan zoals het werkelijk ging en niet zoals hij dacht dat het was.

Voorval 1

Hij krijgt het nu aldus voorgeschoteld.
Zijn vrouw gaat mede door haar intense lijdensweg heel bewust over, maakt onmiddellijk en zonder verbazing contact met haar geestelijk begeleider en wordt bevestigd in bijna alles wat ze al verwachtte: een prachtige bevrijding, een gezond geestelijk lichaam, een heerlijk nieuw leven van ruimte, vrijheid en geluk en een groot besef van de betekenis van alles of tenminste  van de ook mooie gevolgen van dit verschrikkelijke lot aan het eind van haar leven. Ze probeert in de hele periode erna haar man te bereiken, te troosten en te steunen en dat lukt natuurlijk zeer, alleen zonder dat hij dit beseft en dit weet.
Wanneer hij geconfronteerd wordt met hoe het werkelijk ging, zijn zijn lijden en spijt zo groot, dat het hem bijna teveel wordt. Hij ziet al het werk van zijn overleden vrouw en hoe hij het veronachtzaamt, negeert en ontkent. Hij ziet de machteloosheid van zijn vrouw als ze naast hem staat op een avond dat hij overmand werd door verdriet en eenzaamheid, en ervaart zo’n verschrikkelijke spijt dat hij dit alles niet heeft willen en kunnen ervaren. Het zal hem nog vele jaren in het geestelijke leven kosten voordat hij zonder diepe schaamte en met meer begrip en liefde kan kijken naar deze eigenwijze atheïstische onwetendheid.

Voorval 2

Op de avond van dit dinertje is zijn vrouw er in de geest bij, deelt in hun blijdschap en ziet dat beide kinderen niet al te zeer lijden onder haar afwezigheid en ergens onbewust aanvoelen dat ze erbij is. Haar afwezigheid tijdens het dinertje door haar overlijden lang geleden drukt hen niet eigenlijk. Maar haar man. Ach, zijn pijn en verdriet om dit waanidee dat zij dit niet mee mag maken, terwijl ze naast hem staat en op hem neerziet. Ze raakt met haar hand zijn voorhoofd aan, maar dit vergroot nog eens zijn beeld dat zijn vrouw, zo intens in herinnering gebracht door deze aanraking er niet bij is. Fysiek en gevoelsmatig lijkt ze aanwezig, maar hij koestert zijn denken dat ze dood is en lijdt zeer onder dit besef.
Zo in deze terugblik na de dood ziet hij het verdriet in de ogen van zijn vrouw, die er alles aan doet om zich kenbaar te maken, en ziet zijn starre en onware denkwereld. Zijn spijt is speciaal rond dit voorval overweldigend.

We kunnen dit aangrijpende en waar gebeurde verhaal afronden. Uiteindelijk groeit hij in de geest over deze spijt heen, gaat zien dat zijn atheïsme ook veel goeds gebracht heeft en raakt uiteindelijk verzoend met alles wat is gebeurd. Ook met zijn virulent atheïsme op aarde.

Maar bij  tijd en wijle in de eeuwigheid vliegen hem zijn onwetendheid en waanwijsheid en de gemiste kans op aarde om met zijn vrouw in de geest samen te leven ook na haar dood aan. Het zij zo, wat was kan niet uitgewist.
Hij is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 438

Als we God kwijt zijn, is het niet God die kwijt is (Onbekende auteur)

Zou U hier iets over willen zeggen?

En zo is het.

Altijd is deze mens dan verloren, oh niet in de ogen van God maar in hun eigen gedachten- en gevoelsleven.
God koestert deze mensen nog meer dan Het de gelovigen koestert. Waarom?

Omdat ze hun hoop op de eeuwigheid verloren hebben.

Omdat ze geen troost zoeken waar die gevonden kan worden.
Omdat ze eenzaam zijn en waanideeën koesteren over de zinloosheid van het leven. Omdat ze geen perspectief hebben.
Omdat ze de altijd aanwezige geestelijke hulp niet zien en erkennen.
Omdat ze verloren zijn voor zichzelf in een willekeurige koude kosmos waar de dood het einde lijkt.

En ze weten niet.

Dat ze leven in een wereld van perspectief en hoop.

Dat ze gedragen worden door God Zelve.
Dat ze geliefd worden in hun totale zijn.
Dat ze gezien worden in hun vermeende geheimen.
Dat ze niet alleen zijn in een koude kosmos, maar leven in een wereld van liefde.
Dat ze hoop zouden moeten hebben vanwege de oneindige schone wereld die op hen wacht.

En ze zullen ervaren

Dat ze na hun overlijden verbijsterd zullen zijn, zonder uitzondering, over hun dwaasheid en onwetendheid op aarde.

Dat ze zich zullen schamen voor hun halsstarrigheid.
Dat dit ongeloof hen wel veel geleerd heeft over eenzaamheid en verdriet en isolement.
Dat ze worden geconfronteerd met een God Die alles vergeeft, alles rechtzet, alles goedmaakt en alles heelt.

Zij zijn gezegend in hun onwetendheid.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 434

Een wonder in mijn persoonlijke leven (Wet van genade, wonderen, 5)

Vele jaren geleden ging ik op verzoek van mijn zuster autorijlessen nemen. Zij zou er een aantal betalen. Ik had haar en haar kinderen geholpen, toen haar man stierf aan kanker.
Ik was heel slecht in de rijlessen, en mijn instructeur stond er na 33 lessen op dat ik eens opging voor het examen, om ervaring op te doen. Maar toen ik in de laatste les vlak vóór het examen nog vijf kapitale fouten maakte, gaf hij toe, toen ik het vroeg, dat hij bang was dat het examen afgebroken zou worden of zelfs dat ik zijn auto in de prak zou rijden. Tegelijkertijd deed een prijs leerling van hem examen, ongeveer dezelfde tijd, en we wisten samen wel wie zou slagen en wie niet. Ik zou mijn best doen om in ieder geval het examen niet afgebroken te laten worden door mijn grote incompetentie.

Ik moet vertellen, dat mijn moeder tegen mij had gezegd, dat ze voor me zou bidden, en later zei ze, dat ze tot mijn overleden zwager had gebeden, dat hij mij moest helpen, omdat ik zoveel had gedaan voor zijn vrouw en jonge kinderen. Maar dat wist ik niet. Mijn overleden zwager was overigens een zeer goede en rustig rijdende chauffeur.

De nacht ervoor had ik ook nog een dramatische nachtmerrie gehad, over het examen en hoe vreselijk het misging. Kortom, alles zag er niet goed uit voor mij.

Koud was ik naast de examinator ingestapt, of er overkwam mij een geweldige rust. Ik reed uitstekend, deed het spiegelwerk al rijdend zoals ik nog nooit gedaan had, en vertelde zelfs tijdens het rijden aan de examinator mijn nachtmerrie. Het was alsof ik zelf niet reed maar werd gereden door een zeer ervaren en goede chauffeur. Ik was zeer verbaasd, begreep er niets van en slaagde glansrijk voor mijn examen. Mijn instructeur kon het niet geloven, zeker niet toen bleek dat zijn prijs leerling was gezakt. Ik ben nog  verbaasd nu ik dit in herinnering breng. Uiteraard ben ik een goede chauffeur geworden, maar heb de eerste maanden wel zeer goed en met aandacht geoefend op rustige stukken.

Mijn zoon, het is heel eenvoudig. Je bent volledig overschaduwd door jouw zwager, die speciale toestemming had om in te grijpen. Jij had het slagen zeer verdiend, en jouw zwager was, eenmaal overgegaan tot een hoger leven, teruggeroepen door  de gebeden van jouw moeder. Hij was zeer verheugd iets terug te kunnen doen voor jou, die met zoveel liefde zijn verdrietige vrouw en jonge kinderen bijstond. Je leidde ze  vaak af met jouw humor.

Niet elk overleden mens is hier toe in staat, maar jouw zwager beschikte toen al over grote geestelijke kwaliteiten, vandaar dat alles vlekkeloos verliep.
Jouw zwager is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 399

Een terrorist die niet meer is dan een misleide onwetende jongeman

Laatst las ik een artikel in de krant over jongeren zonder opleiding en zonder kennis van de wereld die door fanatieke imams en het gedachtengoed van IS verleid worden om een terroristische aanslag te plegen. Zij komen toch niet in de dezelfde situatie na hun dood als de meeste terroristen die uit haat en fanatisme doden*?
Zou U daar iets over willen zeggen?

Dat doe Ik graag.
Neem een klein dorp in Afghanistan. De jongeren hebben geen opleiding, zijn afgesneden van de wereld, er zijn geen kranten, geen internet, er is geen kennis, geen besef van de wereld. Alleen de imam in het dorp onderwijst ze, evenzeer alle andere dorpelingen. De mensen kijken tegen de imam op, hij is toch een man van Allah, hij weet het. Maar deze imam is fanatiek, kortzichtig, haat andere godsdiensten en is overtuigd van het gelijk van de islam. En de imam haat het westen, haat de Amerikanen, haat vrouwen en haat nog veel meer. Hij vergiftigt de dorpelingen met zijn denkbeelden en zelfs de liefdevolle en ruimdenkende dorpelingen durven niet openlijk tegen hem in te gaan. In zo’n dorp kan IS makkelijk gegadigden vinden voor haar doeleinden.

En zeker één bepaalde jongen van 17 jaar is heel ontvankelijk, zijn vader is vroeg gestorven, en hij heeft zelf een zeer beperkte intelligentie maar een groot gevoel  voor rechtvaardigheid. Hij is gevoelig voor de dweperij van de iman en de verhalen van IS.

Later, wanneer hij de aanslag heeft gepleegd en hij uit zijn lichaam wordt geslingerd door de hevigheid van de explosie, blijft hij bij bewustzijn in  zijn geestelijk lichaam, dat goed is ontwikkeld en goed functioneert. Het was een goede jongen, maar een beetje dom. Hij bevindt zich in een gebouwtje dat lijkt op de Koranschool uit zijn dorp. Meer kent hij niet  van de wereld. IS had hem zo gedropt op een markt van een stad waar hij nog nooit was geweest.  Hij ziet wel snel dat er geen 72 maagden op hem wachten, maar hij was sowieso te jong om daar erg mee bezig te zijn.

Hij is verbaasd, dat hij in dit ogenschijnlijk zelfde gebouwtje uit zijn dorp zit, en nog verbaasder als zijn overleden vader binnenkomt.
Vol liefde en mededogen omarmt de vader zijn zoon en praat met hem over van alles, maar niet over het aantal doden als gevolg van de aanslag, gepleegd door zijn zoon. De vader wist  van de misleiding van zijn zoon, wist van de ontvankelijkheid van zijn zoon en wist van de alles beïnvloedende en verzengende haatdragerij door de iman. Hij had de iman nooit gemogen en was vanuit de geestelijke wereld niet bij machte dit tegen te houden. Maar door de kracht van zijn gebed mocht de zoon beschermd worden na zijn dood tegen de feitelijke kennis over het aantal doden van de aanslag.

Er wordt omheen gepraat en vrij snel lukt het de goede vader zijn zoon op een ander spoor te brengen, het spoor van liefde en mededogen. De jongen accepteert dat hij voorlopig niet mag praten over de aanslag.
Maar hoe nu  verder?

Een jaar na zijn overlijden pas is de jongen uitgegroeid in de  geestelijke wereld tot een volwassen en bewuste persoonlijkheid met veel gevoel en een inmiddels redelijke intelligentie. Hoeveel kan niet worden rechtgezet in de geestelijke wereld, ook matige intelligentie!
Wanneer de jongeman van zijn eigen vader verneemt van de  feitelijke gevolgen van de door hem gepleegde aanslag, is dit een bijna ondraaglijke schok. De spijt en het verdriet om deze wandaad zal de jongen nog vele jaren achtervolgen.

De jongeman zal nog lang uitzonderlijk gemotiveerd, onverschrokken en vol liefde en hartstocht zich inzetten voor de begeleiding en ontwikkeling van jongeren in de geestelijke wereld. Later zal hij jongeren op aarde mogen begeleiden vanuit de geestelijke wereld.
De moraal van het verhaal is, dat deze jongen nauwelijks de gevolgen van zijn wandaad heeft ondervonden, omdat hij misleid en onwetend was. Hij is niet gestraft, want straf is geen geestelijke optie. En de gevolgen van zijn gruwelijke daad zijn uitgesteld, omdat hij oprecht en zuiver was, maar ernstig misleid.
Maar zijn wandaad zal door hemzelf niet licht vergeten worden en bijdragen aan vele jaren van liefdevolle werken met veel mededogen voor de kwetsbare en hulpelozen in de wereld.  

En de goede geesten in de geestelijke wereld zijn nog lang vol ontzag geweest over zijn grote hart en zijn grote inzet. Maar men begrijpt zijn drijfveer. Hoe kan hij anders dit ondraaglijk besef wat hij heeft gedaan verzachten? Hij kan niet anders?

Mogelijk zullen Wij een andere keer een blog wijden aan het leven na de dood van de haatdragende iman die doelbewust bijgedragen heeft aan de misleiding van argeloze, kwetsbare jongeren tot zulke wandaden. Dat zal een ander verhaal worden.
De jongen zij gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 344

 

*Zie blog 15 november 2015

Het leven na de dood van een goede maar fanatieke godsdienstige man

Mijn God, zou U wat meer willen vertellen over iemand, die weliswaar een goed mens was op aarde, maar erg rechtlijnige ideeën had. Dus bij voorbeeld een zeer orthodoxe gelovige, neem bij voorbeeld een Boeddhist. Hij verwacht na zijn dood vast, dat Boeddha Zelve hem opwacht, als hij na zijn overlijden in de geestelijke wereld terechtkomt? Maar zal het zo gaan?

Zo zij het.

We nemen een waargebeurd verhaal.
De man is een goed mens geweest, met zijn hart op de goede plek. Hij heeft altijd geprobeerd rekening te houden met zijn medemens, hij heeft nooit iemand bewust gedupeerd en gaf regelmatig een deel van zijn bezettingen aan de armen. Hij hield van het leven, hij hield van zijn gezin, hij hield van zijn werk, hij hield van zijn land. Maar bovenal hield hij van zijn geloof. En nu komt het addertje onder het gras vandaan.

Hij hield zeer van zijn geloof, maar vooral van zijn gedachten over zijn geloof. Hij benam zijn gezin, zijn opgroeiende kinderen in de puberteit, zijn liberale buurman en andere geloofsvormen met zijn geloof de adem. Hij verstikte alles en iedereen met zijn rechtlijnige en vastomlijnde ideeën over hoe alles zou zijn. Hij was dan hard, meedogenloos, hardvochtig en zeer onverdraagzaam.

Hij overlijdt op 80 jarige leeftijd, in zijn eigen bed en omringd door zijn drie volwassen kinderen. Zijn vrouw is reeds overleden.

Omdat hij betrekkelijk liefdevol en zonder al te grote fysieke gehechtheden heeft geleefd, wacht hem een goed ontwikkeld geestelijk lichaam, zonder gebreken en een omgeving, die recht doet aan zijn levenshouding. Omdat de geestelijke wereld rekening wil houden met zijn intense behoefte aan een Boeddhistische hemel, ziet zijn geestelijke omgeving er uit als een Boeddhistische tempel. Om hem bij voorbaat geen aanstoot te geven, klopt alles in orthodoxe termen gesproken helemaal perfect, zoals de opstelling van de beelden en de attributen en de kleden op het Boeddhistische altaar.

De man verwacht in zijn orthodoxe onschuld, dat Boeddha Zelve hem opwacht.

Nu komt het voor, dat de Heer Boeddha in bijzondere gevallen een aardse nieuwkomer bij zijn aankomen opwacht, maar dat is een grote uitzondering. Wanneer een aardse nieuwkomer een verschijning van Boeddha, of Jezus of Mohamed, heeft is er bijna altijd sprake van een tijdelijke manifestatie door een geestelijke persoonlijkheid, die dan het voorkomen van Boeddha, Jezus, Mohammed heeft. Maar dan moet er altijd sprake zijn van een zuiver leven of een grote verdienste.
In het geval van dit verhaal is dat geen optie. Want meneer heeft het zuivere geloof verkracht. Boeddha Zelve kijkt met meewarigheid naar deze benauwde opvatting van het grote Boeddhistische geloof.

Ons Boeddhistische meneertje, Ik gebruik deze term bewust, zit daar in zijn perfecte tempel met ongeduld te wachten op zijn beloning, want dat is wat hij eigenlijk verwacht, een beloning voor  zijn strenge bewaken van het ware geloof. Hij wacht en wacht en wacht, in zijn perfecte tempel. En er gebeurt  niets. Even maar, want de geestelijke wereld houdt graag rekening met zijn verder onschuldig leven. Hij was geen beest, slechts een fanaat.

In zijn geestelijke tempel wordt hij voor een tijdje gestraft niet voor zijn geloof  maar door zijn geloof.

Maar laat dit niet te lang duren.

Daar komt ineens iemand binnen, in zijn Boeddhistische heilige tempel. Het is een in vol ornaat geklede Soennitische imam (een gruwel in de ogen van ons mannetje). Het blijkt ook nog, dat deze imam de beheerder is van deze Boeddhistische tempel en met heel veel liefde alle aanwezige schaaltjes, en bloemen en attributen gaat verzorgen en helemaal perfect alle Boeddhistische rituelen uitvoert, zoals het paritta ritueel (het chanten).

Ons Boeddhistische meneertje moet bijna aan de beademing. Hij protesteert, en is beledigd, en roept, dat de imam overal van af moet blijven, dat alleen een Boeddhistische priester dit mag doen, maar hij wordt niet gehoord. Want hij heeft de anderen nooit gehoord, alleen zijn eigen rigide opvattingen.

Vol frustratie en woede en verbijstering blijft het Boeddhistische mannetje achter, wanneer de imam de tempel verlaat, na al zijn Boeddhistische plichten te hebben vervuld.
En dit proces herhaalt zich drie volle maanden lang, in aardse tijdtermen, totdat het Boeddhistische mannetje ineens in zijn gedachten krijgt, dat de imam alles wel heel goed en zuiver doet en helemaal zoals het hoort. En dan vraagt hij zichzelf af: ”hoe kan dit?”.

Dit is het begin van zijn geestelijke ontwikkeling.

De volgende dag krijgt hij bezoek van zijn geestelijke begeleider, weliswaar in Boeddhistisch ornaat, maar die met hem in gesprek gaat over zijn vraag. Langzamerhand groeit de man toe naar het loslaten van zijn rigide opvattingen en gedachten en leert in een groep met Boeddhistische, maar ook andersdenkenden, te praten over God, Boeddha, het geloof, het geestelijke leven en de Bedoeling van het Leven, namelijk levenservaring en geestelijke groei.

We laten hier de andere kansen en uitdagingen, die hem te wachten staan, zoals een eigen plek in de geestelijke wereld, de hereniging met zijn overleden dierbaren en het verder rechtzetten van de ernstige gevolgen van zijn rigide levensopvatting maar achterwege. Die zijn nu niet echt relevant.

Meneer is inmiddels in de geestelijke wereld een gezegend ruimhartig mens geworden en heeft zijn  beperkte levenshouding  verre achter zich gelaten.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 319

Er wachten geen maagden voor gestorven terroristen

Ik zit in het klooster van Zundert en hoor van de aanslagen in Parijs, via mijn smartphone. Zoveel vrede  en rust beleef ik in het klooster en tegelijkertijd zijn daar die aanslagen op onschuldige mensen.
Mijn God, ik weet dat de terroristen overtuigd zijn van hun gelijk, misschien wraak nemen, zeker denken dat Allah achter hun staat.
Toevallig wordt in de dienst door de broeders psalm 34 gezongen, want vers 16 treft mij zeer:

“Toornig ziet de Heer op de verstoorders,

Dat hun voortbestaan uitsterft op aarde.”

Dit zegt de Heer van de Joden in deze psalm over de verstoorders. 

Wat zegt U, Mijn God?
Wat zegt God?
Wat zegt Allah?

God en Allah en de Heer van de Joden, Jahweh, zelfs Brahman, zeggen allen hetzelfde, want Zij zijn EEN.

“Toornig zien Zij op de verstoorders,

En hun voortbestaan zal uitsterven op aarde.”

De terroristen doden uit haat. Zij doden geen soldaten in de strijd, daar valt nog wat voor te zeggen, man tegen man. Maar zij doden onschuldige burgers, die gelukkig willen zijn en argeloos wachten de geliefden thuis op hun gedode dierbaren. Deze fanaten zijn niet geliefd bij Allah, hen wachten geen maagden in het paradijs.

Hen wachten, afhankelijk van hun staat, duisternis en eenzaamheid.

Hen wachten  de gevolgen van hun gruwelijke daden.
Zij kruipen rond als beesten, worden opgesloten in astrale hokken, ervaren  met pijn en angst hun lot, zijn verbijsterd over het welkom dat ze wordt geheten in de geestelijke wereld.
Het is een welkom van haat, want zij hebben haat gezaaid en zullen haat oogsten.
Ook al is hun lot tijdelijk, het is in ieder geval niet wat zij zelf verwacht hadden.

Terroristen hebben de tijd tegen.

De tijd van de vrouwen.
De tijd van de vrede.
De tijd van het onderwijs.
De tijd van ruimdenkendheid,
De tijd van mondiaal bewustzijn.
De tijd van groei van de goddelijke vonk in het hart van de mens.

De terroristen hebben hun tijd tegen.

En zij krijgen slechts even gezag, even macht, even aanzien.
Maar zij zullen sneller tot hun val komen dan Hitler.
Want alles gaat sneller, deze tijden, ook het verval van kwade mensen.
Hun voortbestaan zal uitsterven op aarde.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 303

De ziel weet dat het leven interessant is (Geoffrey Fisher)

Until you know that life is interesting - and find it so - you haven't found your soul.  ~Geoffrey Fisher

Zou U dit citaat willen toelichten?

Een grote waarheid.

Alles wat jullie gelukkig maakt, levendig, energiek en enthousiast komt van de ziel, van de geestelijke wereld, van God.
Want God ziet het leven zitten. Sec.
En als jullie dat doen, werk je met de energie van God, werk je met de energie van de kosmos, leven jullie naar de inzichten en kennis en kunde van de geestelijke wereld.

En elk moment dat jullie leven in angst, of twijfel of onzekerheid, of neerslachtigheid, zijn jullie van God verwijderd, luisteren jullie meer naar de aap van God dan naar God zelf.

En dat betekent niet dat jullie niet met heel veel liefde om moeten gaan met emoties van angst en twijfel en neerslachtigheid, dat is een ander verhaal.
Maar die emoties zelf zijn van de evolutionaire tijdelijke wereld van dood en verderf en uitzichtloosheid.
Het zijn de signalen van de fysieke wereld dat jullie eens ophouden te bestaan.
Maar het is niet naar waarheid.

God is waarheid en liefde en hoop.
Jullie allen wacht namelijk de eeuwigheid, jullie wacht de liefde, jullie wacht de Boezem van God.
En daarom is jullie aardse leven interessant.
Omdat de ziel met jullie bouwt aan jullie stukje eeuwigheid.

Geoffrey Fisher zij gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 271

Leven is langzaam geboren worden (Antoine de Saint-Exupéry)

Living is being born slowly.  It would be a little too easy if we could borrow ready-made souls.  ~Antoine de Saint-Exupéry, Flight to Arras, 1942

Zou U dit citaat willen toelichten?

Elk moment, elke keuze, elke ervaring, elke reactie op dit alles draagt bij aan jullie geboorte.

Het draagt een beetje bij aan jullie fysieke lichaam, dat ouder wordt maar ook gezond kan worden gehouden of verziekt.
Het draagt nog meer bij aan jullie emotionele lichaam, want dit alles voedt emoties, en kan nieuwe of mooie of pijnlijke emoties veroorzaken.
Het draagt nog veel meer bij aan jullie mentale lichaam, dat een permanente invloed heeft op jullie karakter, op jullie levenshouding, op wat jullie willen en laten.
Maar het meest heeft dit alles invloed op jullie geestelijke lichaam, dat telkens opnieuw verandert, groeit, mooier wordt, of kan verschrompelen, of lelijk worden.

Want jullie keuzes, jullie ervaringen, jullie reacties voeden of verwaarlozen jullie geestelijke lichaam.  

En als het leven is volbracht, hebben jullie na jullie dood niets anders dan het geestelijke lichaam. En jullie zouden verbaasd zijn over de verschillen.

Een machtige dictator heeft na zijn dood mogelijk niets meer dan een mismaakt en invalide apparaat.

En een eenvoudige boer kan de beschikking hebben over een wonderschoon en prachtig geestelijk lichaam met de uitstraling van een engel.
En God ziet dit alles aan en bereidt deze twee uiterste mensen verschillende paden, ook al leiden uiteindelijk alle paden naar God. Dat wel.

Wees jullie allen gezegend

Nr.270

Psychiatrie, zelfmoord en leven na de dood

Recent was in een Nederland een programma op TV over een vrouw, die dermate leed door psychiatrische problemen, dat ze van een hoge flat afsprong. Ze had haar zelfmoord goed voorbereid. Zou U hier iets over willen zeggen? Niet speciaal over haar, bedoel ik, maar over het leven van een psychiatrische patiënt. En hoe ze opgevangen worden na hun overlijden.

Dat is goed.

In Onze ogen is alles heel eenvoudig.
Alles komt goed, vroeg of laat.
En zelfs het moeilijkste leven wordt gladgestreken in de eeuwigheid. Een slechte start is slechts een slechte start. Meer niet. Elk leven wordt in liefde begeleid, in liefde opgevangen, en in liefde verder geholpen. Maar laten We beginnen bij het begin.

De evolutie gaat gepaard met vallen en opstaan, met genetische fouten en genetisch successen. En soms leidt een fout tot een groot succes.

Psychiatrie kan voor een belangrijk deel een genetische fout zijn. Wee de mens, die dit overkomt. Het is veelal afwijken van de menselijke omgeving. Een levenslang worstelen, een levenslange eenzaamheid, een levenslang lijden. Maar dit kan gepaard gaan met grote talenten op het terrein van kunst, of wetenschap, of spiritualiteit. Dus het lijden van zo’n mens is niet alleen maar lijden, het kan ook een ongekende rijkdom betekenen op andere vlakken. En het is nooit saai.
Psychiatrie kan ook voortkomen uit extreme gerichtheid op zichzelf, waardoor innerlijke ontwikkeling gepaard gaat met zwelgen in eigen gedachten of gevoelens, zonder openheid naar de ander.
Psychiatrie kan ook voortkomen uit extreme gerichtheid op de ander, waardoor men nooit toekomt aan een eigen ontwikkeling, dit gaat dikwijls gepaard met schuldgevoelens, disbalans en een wildgroei aan negatieve gedachten en gevoelens. Vaak zijn dominante ouders of een rigide godsdienst hier debet aan.
Psychiatrie kan ook ontstaan door extreme gevoeligheid, drugsgebruik op jonge leeftijd en lekken in de aura, die dikwijls niet meer hersteld worden (op aarde).
Psychiatrie kan ook ontstaan doordat men meer meemaakt dan men kan verwerken, zoals seksueel misbruik in de jeugd of geweld in oorlogssituaties.

Duizend oorzaken, duizend vormen van psychiatrie, duizend mengvormen van genetische defecten, persoonlijke kwetsbaarheden en omgevingsfactoren.

Soms is een psychiatrische aandoening te genezen of te stabiliseren,  met medicijnen of liefde of goede begeleiding of eigen  inzicht.

Maar wat belangrijker is, wanneer men al dan niet na zelfmoord, arriveert in de geestelijke wereld, dan wordt men liefdevol opgevangen. Zeer liefdevol, want deze mens heeft genoeg geleden. En het procedé is in grote lijnen, er zijn uitzonderingen,  als volgt.

• Men arriveert altijd in een staat van grote wanhoop, met extreme gevoelens, men is dikwijls totaal in de war. Men wordt naar een kalmerende omgeving gebracht, kalmerend al naar gelang iemands karakter,  met stilte of in de natuur, of in een mooie kamer. Men wordt in slaap, in een staat van onbewustheid, of in een roesje gebracht , zoals een narcotiseur het noemt. Er kan sprake zijn van kalmerende geuren of kleuren of muziek. Niet elke psychiatrische patiënt is in een wilde staat, maar met kalmerend wordt hier bedoeld: men schept invloeden van buitenaf, op alle energetische niveaus van de persoonlijkheid, geestelijk, mentaal, emotioneel en energetisch, die heel maken, genezen. In deze korte of langere periode werken geestelijke begeleiders door hun aanwezigheid en gesprekken mee aan de verdere genezing. Overleden familieleden of vrienden kunnen àls dat goed werkt af en toe op bezoek komen.
• Hierna wordt men naar De Tempel van Genezing gebracht, waar men volledig wordt genezen. Zo eenvoudig is het. Volledig genezen. De oude psychiatrische karakterstructuur wordt met een energetische straling volledig getransformeerd tot een gezonde karakterstructuur, die zoveel mogelijk de kenmerken, kwaliteiten en persoonlijke interesse in tact laat. Dit gaat altijd gepaard met verlies van bepaalde markante trekken, die gekoppeld waren aan de psychiatrische aandoening. Dat is echt een verlies, maar nu eenmaal keerzijde van de medaille. Maar omdat men na de transformatie niet meer lijdt, kan het makkelijk worden geaccepteerd.
• De geestelijke begeleiding van de mensen na een transformatie is heel intensief en noodzakelijk. Men wordt als het ware geholpen een nieuw innerlijk landschap te verkennen. Het lijkt nog het meest op iemand die in een ander land gaat wonen. Het is flink wennen, maar men wil het. De transformatie is altijd gebaseerd op toestemming van de persoonlijkheid. Een klein deel van de psychiatrische patiënten weigert deze transformatie, omdat ze nog te gehecht zijn aan hun oude leed. Deze personen hebben een langere voorbereidingstijd nodig, maar uiteindelijk kiezen allen voor deze genezing.
• De laatste fase gaat in, wanneer men weer geestelijk gezond verder kan met de levensweg, zoals andere mensen. De hele periode van overgang van een psychiatrische patiënt, al dan niet na een zelfmoord, speelt zich af tussen (aardse tijden) een maand tot een jaar.

Alles komt dus goed. En gezegd kan worden, dat de volledige energetische genezing geldt voor alle mensen, vroeg of laat. Wat jullie te wachten staat uiteindelijk, zelfs criminelen en verkrachters, is groots, hoopvol, ongekend en bijzonder. Jullie kunnen hier 100 % op vertrouwen, allen. Het zou daarom mooi zijn, als allen, die te maken krijgen met lichamelijk gebreken, beperkingen en dodelijke ziekten, zich op deze belofte zouden richten. Zij zouden geestelijk weer jong moeten worden, als kinderen. Want wat ieder te wachten staat na de dood is nog fijner en mooier dan hoe een jong kind dartel naar het leven kijkt.

Vol vreugd, belofte en belang. Verheugen jullie allen je hierin!

Wees jullie allen gezegend