Frenkie bezoekt een moskee (deel 1, vanwege de lengte van de blog is deze in twee delen uitgebracht)

Een nichtje van mij heeft  vanuit haar school goede contacten met de Imam van de moskee aan de Wagenstraat in Den Haag. Wij waren welkom voor een gebedsdienst.

De moskee zit in een voormalige synagoge, die werd gebruikt door de Joodse gemeenschap in Den Haag. Tot 1975 werd deze nog gebruikt als synagoge maar omdat de gemeenschap door de oorlog was gedecimeerd, moest men hem sluiten. In 1981 werd het in gebruik genomen als moskee door de Turkse gemeenschap.

We worden bij aankomst gelijk verwelkomd door gelovigen die niet wisten dat wij zouden komen, de Imam is er nog niet. Men biedt ons thee of water aan. Alles is zo gemoedelijk en gastvrij, we voelen ons welkom en worden door iedereen vriendelijk begroet ook al zijn we duidelijk twee vreemde eenden in de bijt. Ook de Imam verwelkomt ons fijn en mijn nichtje mag naast mij zitten in de moskee, hoewel het verblijf voor vrouwen boven is. Zo kunt u alles zien, zei de imam. Dat was erg fijn voor haar.

We komen binnen en ik word gelijk geraakt door de ongelooflijke stilte en kracht die daar heerst. Ik weet dat dat komt omdat er al sinds 1842 wordt gebeden. De stilte, de rust, de verfijnde energie van devotie, letterlijk voel ik dat hier een poort naar de hemel is. Uit de blogs weet ik dat ook hier een tempel van energie en een transformatiehuis van energie bestaat ten dienste van vele mensen. Het is erg fijn om er te zijn, en ook al weten we niets van de rituelen van de moslims, we zitten rustig op een bank achterin en laten alles tot ons komen. Het is een genade om daar te zitten.

De dienst begint met een aantal Soerahs uit Ali-Imraan,één van de hoofdstukken uit de Qoran, begrijpen wij later van de Imam, die onze vragen beantwoordt na de “dienst”.

Verder leest de imam ook wat verzen voor en die zocht ik later op in mijn Nederlandstalige Koran, en luidt: “Slechts in Uw hand is het goede. En Gij hebt macht over alle dingen. “ (Eind vers 27).

Het zingen van de Soerahs in die typerende Arabische klankkleur vind ik persoonlijk overweldigend. Het voelt zo oer, oeroud, eeuwig bijna, zo magisch, zo ontspannend en wat ik het meest ervoer was een alles bedwelmende energie die tot mij kwam en zei:  “er is maar één God en dat is Allah. Slechts één God, niets anders, de rest is bijgeloof, is secundair, doet er niet toe. Richt je alleen tot God, er is niets anders te wensen, te voelen, te ervaren”. Ik werd er helemaal door gegrepen. Vooral ook omdat het een mooie mannenstem was en de prachtige sfeer in dit eeuwenoude gebedshuis, de devotie, de stilte van de aanwezige mensen, dit alles maakte dat ik op een bepaald moment dacht:

 “Ik zou een moslim kunnen zijn”

Nu het eerste deel van het antwoord van Mijn God

Wil U hier op ingaan, alstublieft?

Dat doe Ik graag. Nu is het er van gekomen, na de bezoeken aan Protestantse diensten en een Hindoestaanse tempel.

Jullie voelden je welkom, ook al waren jullie duidelijk vreemd. Jullie hebben de gastvrijheid ervaren van de “oostelijke” wereld, in dit geval de Turkse, en die is waarachtig, oprecht, en wordt volledig geuit. Dit wil men en dit kan men. Prachtige eigenschap van deze volkeren. En weet dat men nooit, nooit, nooit de innerlijke beschaving zou kunnen vergeten om hier niet naar te handelen.

Dit Gebedshuis is inderdaad al langer dan de moskee in functie als plek van devotie toen het nog synagoge was. En de geestelijke tempel is sindsdien alleen maar groter geworden, want de devotie, de liefde voor JHWH/God, de deemoed, het opzij zetten van het ego, het bidden, de bereidheid om alles los te laten en zich te richten op God/JHWH/Allah zijn gewoon doorgegaan. Van synagoge naar moskee. Is dat oecumenisch of wat? God doet immers niet aan godsdienst. Dit heb jij gevoeld en ervaren, mijn zoon, en het is naar waarheid nog steeds een huis van God en een poort tot de hemel. Hoe zou men als men ontvankelijk is dit niet kunnen voelen? Men wordt automatisch meegenomen in de geestelijke energie van de hemel.

Het zingen van de Soerah’s raakte jou en zo heb je een energie van eeuwen en een kracht en impact van 1500 jaar devotie en overgave binnen de islam kunnen ervaren. Natuurlijk werd je er gelijk en volledig door geraakt. Doe dit vaker mijn zoon want de kracht van de gezongen Soerah’s en de genezende werking hiervan op jouw lichaam en geest zijn beschikbaar.

Maar ook voor de moskeeën geldt, lege moskeeën en volle winkelstraten. Wat een verspilling van de genade van God en de geestelijke wereld beschikbaar voor de mensen en genegeerd door de mensen, behalve door degenen die er komen. En weet dat ook deze energieën verder gaan dan de  moskee zelf. De wijk eromheen, de stad Den Haag, zelfs een hele regio varen wel bij de verspreiding van deze genade van Allah/God voor de mensen.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 535

Elke keuze en elke handeling dragen bij aan jouw geestelijke huis

"Het najagen van het ideaal -  het streven om zoals God te zijn – is een  voortdurende inspanning , zowel vóór de dood als daarna. Het leven na de dood is in de wezenlijke dingen niet anders dan het sterfelijke bestaan. Alle goed dat wij in dit leven doen draagt rechtstreeks bij tot de verhoging van het toekomstige leven."

Verhandeling 103 paragraaf 5 (pagina 1134)

Mijn God, mag ik u vragen. Ik zat na te denken over het leven en bedacht dat we eigenlijk de hele dag door kiezen, voor het kleine of het grote, voor het gezonde of het ongezonde, voor het goede of het slechte, voor het liefdeloze of het liefdevolle. En eigenlijk is dus echt alles heel belangrijk en heeft grote gevolgen. En tegelijkertijd moet er geen stress en spanning en druk zijn en een heilig moeten want dan worden we rigide fundamentalisten. En toen kwam ik ook nog dit citaat tegen uit het Urantiaboek, dat bevestigt dat alles echt heel belangrijk is.Hoe rijmen we dit alles met elkaar?

Zou U hier op in willen  gaan?

 Het is een paradox, Mijn zoon, en Ik ga hier graag op in. Vooral omdat tegenwoordig meer dan vroeger mensen zijn gaan geloven dat alles maar moet kunnen, dit is het heilige individualisme terwijl tegelijkertijd alles consequenties heeft, weten Wij. Hoe rijmen jullie dat met elkaar en hoe kijken Wij er tegen aan vanuit de geestelijke wereld? Hier komt-ie.

 Eerste maar Ons perspectief want dat bepaalt toch jullie perspectief, uiteindelijk.

Wij bezien alles met grote liefde, groot geduld en veel compassie. Het is waar dat alles permanent grote consequenties heeft, en dat jullie altijd de gevolgen van jullie handelen moeten ondergaan, vroeg of laat. Ook als je dat in het diepste geheim, verborgen in jullie eentje in eigen huis, of jullie innerlijk doen.

Maar de gevolgen zijn rechtvaardig, de wetten van God eenvoudig en de wenken van God om het goede te doen eindeloos en het geduld van God als jullie miskleunen, duizendmaal en eindeloos.  Dus op een bepaalde manier, namelijk de Onze, is alles goed, ook als het niet goed is. Deze zin is heel belangrijk, Mijn zoon,

alles is goed, ook als het niet goed is.

Want in het niet goede handelen zitten de gevolgen, de  correcties, de perspectieven en de juiste handelwijze al besloten. Onvoorwaardelijk en trefzeker. 

En nu jullie perspectief.

Dus alles wat jullie doen heeft altijd grote consequenties, want er valt nog geen mus van het dak en God weet daarvan. Alles wat jullie doen is extreem belangrijk. Het is letterlijk een permanent bouwen aan jullie geestelijke woning. Permanent dragen jullie met al jullie gedachten, al jullie gevoelens en al jullie handelen bij aan jullie geestelijke woning.

En als jullie gaan beseffen dat jullie hierdoor een bouwval kunnen scheppen maar ook een geestelijk paleis, waarom dan nog langer bijdragen aan een bouwval? Wat is het nut om door eigen handelen te vernietigen, het leven lelijk te maken, jullie eigen toekomstig leed in te plannen. Waarom zouden jullie dat nog doen?  

Ik wil de opmerking van een getrouwde vrouw noemen die mijmerde over mogelijke ontrouw omdat ze een leuke andere man tegenkwam. Ze sprak de gevleugelde woorden: “als ik bedenkt wat een leed ik afroep over mijn dierbaren en mezelf als ik inga op deze mogelijke ontrouw, dan deins ik terug en besef dat ik het er niet voor over heb en dit ook niet wil”.

En dat zou een mooie insteek zijn voor jullie allen, als je omgaat met deze paradox.

Hebben jullie de gevolgen van jullie verderfelijk handelen voor de omgeving en voor jezelf er voor over? En als jullie dat toch er voor over hebben en het verderfelijke doen, dan is het ook goed. Niet gelijk maar het komt dan goed, na wat lijden. En dat is een eufemisme.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 491 

De tempel van het gebed

Laatst was ik aan het bidden op mijn kamer. De kaarsen waren aangestoken, de wierook brandde en er stonden vaasjes met verse rozen bij beeldjes en portretten. En ineens kreeg ik het gevoel, dat ik in een geestelijke tempel was en ervoer een groot gevoel van heiligheid en devotie.
Zou U hier iets over willen zeggen?

Dat doe Ik graag.

Het helpt jou om in de sfeer te komen van heiligheid en aanbidding door wierook en kaarsen en portretten en beelden, dat is jouw Katholieke achtergrond.
Maar weet, dat de geestelijke tempel opgebouwd wordt, of als die al ìs opgebouwd versterkt wordt, bij ieder mens op aarde die bid.

Een Protestant met alleen een kruis, een moslim met alleen een woord in het Arabisch op de muur van zijn woonkamer, een Hindoe voor een beeld van Shiva, een zenboeddhist in een lege witte kamer, een Jood die wiegend de Thora leest, een New Age adept die mediteert op zijn spirituele leraar, allen komen in dezelfde situatie als jij, ook al ervaart iedereen wat anders en geeft men er andere woorden aan.

Zodra een mens bidt, bouwt de geestelijke wereld om deze mens heen een geestelijke tempel van ongekende schoonheid. En hoe vaker iemand bidt, hoe regelmatiger hij dat doet, hoe langer en intenser hij bidt, des te groter en krachtiger wordt de tempel.

En de tempel is puur een feit in de geestelijke wereld. Het is een krachtige transformator voor  het verspreiden van geestelijke energie. Deze energie stroomt via deze biddende mens naar de omgeving van deze mens en natuurlijk naar diegene of datgene waar hij voor bidt. Ik zeg het bewust in deze volgorde, want dat is de werkelijkheid.

Een biddende mens is een zege voor zijn omgeving en een instrument voor de geestelijke wereld om de aarde te bereiken met genezende, inspirerende of opwekkende energie. Als mensen wisten hoe wonderschoon de omgeving wordt als men bidt, hoe heilzaam de werking ervan en hoe vruchtbaar voor de samenwerking tussen de geestelijke wereld en de evolutionaire aarde dan zou men voorzeker meer bidden.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 421

Een geestelijke kapel wordt opgebouwd in een Bulgaarse orthodoxe mis

 

Ik bezoek de  Bulgaars Orthodoxe kerk “Aartsengelen Michaël en Gabriël in Den Haag".
Een vriendin van mij laat daar iconen die zij geschilderd heeft zegenen*. Medecursisten hebben samen wel 40 iconen uitgestald, de een nog mooier dan de andere.
We zijn er al vroeg, vier uur later vertrekken we pas!
Ik heb het die week te druk gehad, en had teveel afspraken het weekend. Ik ben een beetje moe en ongeconcentreerd. En ik sta niet erg open voor dit religieuze gedoe, nog niet.

Maar geleidelijk aan raak ik steeds meer onder de indruk van de uitstraling van de kerk, van de sfeer, van de mooie iconen overal in de hele kerk. Ik las ergens "Zoals de waarheid van het geloof zich aan de oren openbaart, zo openbaart zij zich aan de ogen via de icoon" (Heilige Basilius, kerkvader uit de 4e eeuw). Al die afbeeldingen en iconen hebben zo’n sterke uitstraling!

De prachtige ongedwongen en pretentieloze houding van de vrij jonge priester, die tussendoor grapjes maakt en helemaal niet heilig doet, maar wel heel nederig is, is heel bijzonder.

Er wordt heel veel gezongen, door een klein koortje van mannen en vrouwen èn door de priester zelf.
En het lijkt wel alsof de power in het kerkje steeds groter wordt.
Zou U kunnen vertellen, wat er geestelijk gebeurt?

Wat je hebt ervaren is de opbouw van een krachtige geestelijke kapel, die met de energie van nederigheid, devotie en vertrouwen alle aanwezigen en de mensen in de wijde omgeving aanraakt. En weet dat het aantal geestelijke wezens in de kapel, dat zich daar mag laven, vele malen groter is!

Omdat deze kerkgangers samen de tijd nemen en er veel gezongen wordt, en de priester uitgebreid de tijd neemt om een groot aantal rituelen uit te voeren, kan de geestelijke wereld blijven bouwen aan de geestelijke kapel.

Immers: hoe meer tijd en aandacht de mensen opbrengen, hoe meer kans God heeft door te dringen tot jullie. En de rituelen en alle handelingen en het geloop en het open en dicht doen van de deurtjes en gordijntjes die het altaar en de mensen scheiden, ach, dat hebben jullie nodig, Wij niet. Het is Ons best. Het gaat Ons om de tijd en de aandacht en de overgave van de mensen, die Ons roepen.

In deze Bulgaars orthodoxe kerk wordt de tijd genomen.

Is dat niet met alles nodig?

Heeft een goed gesprek ook niet de tijd nodig?
Moet je voor een grote klus ook niet uitgebreid de tijd nemen?
Vergt een subtiel werkje niet eveneens veel aandacht en tijd en concentratie?

En dat is wat je ervaren hebt.
Je hebt teveel vermoeidheid en zorgen en wereldse problemen met je meegenomen, maar zelfs jij kan er op een bepaald moment niet meer om heen. Alles wordt grondig en volledig weggespoeld en ook jij kan fysiek en gevoelsmatig ervaren wat God en Diens helpers kan betekenen voor de mens op aarde.

En de sfeer van de orthodoxe Christelijke kerken getuigt net als die in de islamitisch moskeeën van een grote overgave en nederigheid. Dat ziet God graag.

De Bulgaarse kerk in Nederland zij gezegend.
Alle ook net geschilderde iconen zijn gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Zie http://www.bgorthodoxekerk.nl/

*De icoon vertoond in deze blog is door mijn vriendin geschilderd. Het betreft Maria Magdalena, en de aartsengelen Michaël en Gabriel.

Nr. 307

Wanneer een mens regelmatig mediteert, wordt een geestelijke kapel gebouwd

Mijn God, mag ik U vragen?
Ik merk, dat op elke plek, waar men met een spirituele intentie bij elkaar komt, van kerken tot voormalige winkelpanden met een moslimclubje, dat daar een bijzondere sfeer hangt. Klopt dat?

Mijn zoon, dat klopt.

Iemand gaat regelmatig, dus bij voorbeeld elke week, bidden of mediteren, en doet dat ook trouw, op dezelfde plek, desnoods gewoon in zijn luie fauteuil.
Onmiddellijk bouwt de geestelijke wereld daar een kapel, een energetische constructie, een opening naar de geestelijke wereld, een Gestalt, een geestelijk bouwsel, een verbinding tussen hemel en aarde.
Dit doet de geestelijke wereld met blijdschap, met toevoeging van geestelijke energie, met dankbaarheid. Zelfs al bij één iemand gaat Men aan de slag.

En daar wil Ik nog twee dingen over zeggen:

• Naarmate meer mensen hier aan meedoen, naarmate de geestelijke voorganger in zo’n bijeenkomst zuiverder is, naarmate de mensen oprechter hiermee bezig zijn, naarmate men dit regelmatiger of uitgebreider doet, des te groter en krachtiger wordt de aldaar gebouwde geestelijke kapel. Dit is een gunst, een genade, een wet van God.
• En ieder mens, die naar die plek (terug)gaat, zal dit voelen, zal dit ervaren, zal gesteund worden in zijn gerichtheid op het geestelijke. Ieder mens zal op die plek geholpen worden, gerichter en krachtiger te bidden of te mediteren. En iemand die energetisch gevoelig is, zal dat bewust beseffen.

Dit alles is zo, omdat men gearriveerd is op een plek waar een opening naar de geestelijke wereld is geschapen.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 274

Frenkie bezoekt een katholieke kerk en hoort wat daar gebeurt

Ik bezoek een Katholieke kerkdienst. Andere gebedshuizen worden te zijner tijd in andere blogs beschreven. In de katholieke kapel van R. zittend vraag ik God wat er nu precies gebeurt.

Jij ziet ongeveer 40 mensen. Uiteraard zijn hun beschermengelen en hun zielen ook aanwezig. Dat zijn 80 geestelijke wezens. Voor elke aanwezige in een kapel, dienst of kerk zijn altijd circa 3 engelen aanwezig om elk gebed en elke zang in de geest bij te staan. Deze engelenondersteuning in de geest getuigt van respect voor de hogere wezens aanwezig, zoals Christus en Zijn Moeder en de aangeroepen heiligen. Hun engelenstemmen dragen bij aan de kracht en de schoonheid van de ten hemel stijgende gebeden en gezangen. Met 40 kerkgangers zijn dat nu dus 120 engelen.

Daarnaast is een aantal engelen, aanwezig, die staat voor de organisatie en opbouw van de geestelijke kapel. Want de kapel die je ziet valt in het niet bij de schoonheid, uitstraling en pracht van haar geestelijke tegenhanger. In deze geestelijke kapel vindt de hele ondersteuning plaats van de gang van zaken in de kapel op aarde.

Ook is een aantal engelen aanwezig, die de werkelijke komst ondersteunt van Jezus Christus, en Maria, en de aangeroepen heiligen. Maria, de Moeder, vergezelt altijd de heiliging en aanbidding van Jezus Christus en draagt bij aan de zegening van kerkgangers en de zegening van alle andere aanwezigen in de geest. Want de geestelijke kapel trekt ook overleden persoonlijkheden, die nog aarde gebonden zijn en zich optrekken aan de geestelijke sfeer.

In een katholieke dienst zijn Maria en de heiligen manifester aanwezig dan in een protestantse, maar waar Christus wordt geëerd, is de moeder altijd aanwezig.

In een protestantse kerk zijn Maria en de heiligen uit respect voor de protestantse moraal meer op de achtergrond aanwezig.
Het aantal engelen, dat de dienst ondersteunt varieert van de grootte van de kerk van 20 tot honderden engelen. Dus totaal zijn in de kapel nu circa 250 geestelijke wezens aanwezig.

Tijdens de consecratie worden het brood en de wijn opgetild van materieel naar ook geestelijk niveau, zodanig, dat zij letterlijk van het energieniveau van Christus worden. Zij zijn dan Zijn Lichaam en Zijn Bloed. De zegen hiervan voor een ieder die de hostie en wijn krijgt zijn ongeëvenaard in de wereld, van grote kwaliteit en impact en een loutering voor de hele menselijke persoonlijkheid.

Tegelijkertijd wordt de hele omgeving gezegend, want de aangeboden energie straalt krachtig door naar buiten, daar de dienst in de kapel of kerk een soort transformatorhuisje is.

Tijdens de hele “nederdaling van Christus” in het brood en wijn, is Maria, zeer persoonlijk en reëel aanwezig en vraagt God om een ieder te zegenen. Zij beveelt met name de verspillende, verdwaalde en op drift geraakt persoonlijkheden speciaal aan bij God (wat heet: men noemt hen de zondaars, maar God houdt niet van dat woord). Zij is terecht de Moeder, de Vrouwelijke God, de Godin, de verloren zielen koesterend. Wij zeggen liever de “verspillende persoonlijkheden op aarde en in de geest”. De met deze persoonlijkheden verbonden zielen zijn niet verloren, maar wel ver-/gebonden.

In deze mis raakte jij na Mijn uitleg hevig ontroerd. Jouw tranen zijn die van geluk, ontroering, dankbaarheid en verbazing, dat jij dit als een eenvoudig wezen mag ervaren.

Jouw tranen zijn die van ontzag naar Jezus voor Zijn liefde voor jou en naar Maria voor haar mededogen naar allen. Het zijn ook tranen naar Mij voor Mijn rechtvaardigheid en goedheid . Elke traan is Mij als een parel door jouw beschermengel aangeboden. Alle geestelijke wezens zijn hiervan getuige en men is allen verheugd een aards mens te zien, die buigt voor zijn Schepper.
Men schouwt deze geestelijke eerbied alsof men een geestelijk feest meemaakt. Het is in hun ogen van groter kaliber dan wanneer een koning zou huwen.
Tranen van vreugde van een aards schepsel om de liefde van Zijn God zijn nog steeds een wonder in Onze ogen. Wij verwachten meer wonderen èn bij meer mensen.

Wees gezegend, mijn Zoon. Wij allen omhelzen jou met liefde.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 27