Ik zal me niet schamen want mijn Redder kent mijn naam

De wonden die deze wereld in mijn ziel achterliet
Worden allen genezen en ik zal gezond zijn.........
En ik zal me niet schamen want mijn Redder kent mijn naam…..*
 
Deze zin ontroert me telkens weer, ik voel dan dat we echt door U gezien worden en in liefde gedragen. Zou U hier op in willen gaan?

Dat wil Ik.

Jullie maken altijd meer mee dan jullie met jullie kinderzieltje kunnen verwerken. En die term kinderzieltjes bedoel Ik met het grootste respect en de grootste liefde. Maar het is teveel geweest voor jullie, en de wonden die  het leven als littekens achterlaat in jullie hart, jullie geheugen en jullie ziel zijn meer geweest dan jullie konden verwerken. Maar ze worden echt allen genezen. Jullie gaan kort na jullie fysieke dood herboren, verfrist, verjongd en verheugd verder na de geestelijke reiniging die God voor jullie in petto heeft.

Ons onderwerp is echter “ik zal me niet schamen, want mijn Redder kent mijn naam”.

Jullie zouden verlicht kunnen raken als jullie de betekenis en de draagwijdte van deze zin volledig zouden accepteren en begrijpen. Ze is van zo grote schoonheid en waarheid. Jullie Redder kent jullie naam en dat is God voldoende. Het is voldoende. Daar hoeven jullie niets meer voor te doen. In liefde geschapen en in liefde begeleid en in liefde gedragen en in liefde na de fysieke dood ontvangen. Wees jullie ervan verzekerd. Want jullie Redder kent jullie naam.
Ane Brun is gezegend, niet alleen om haar stem maar vooral om wat ze zingt.

Wees jullie allen gezegend

 

Nr. 452

 

*uit All my tears door Ane Brun

Heeft de mens niets over voor de eeuwigheid?

Ik zou U eigenlijk iets willen vragen.

In de wereld is zoveel leed, onder mensen is zoveel verdriet, in de mens zie ik ook zoveel lastige invloeden en gevoelens en moeilijkheden. En ik krijg de neiging om tegen U te zeggen: “Waarom moet het zo, kan het niet anders? Kon U geen wereld maken, waarin we gelukkig zijn? Waarin we gelijk een soort engelen zijn?”

En gelijk daarna weet ik het al.

Wij moeten en kunnen goden worden. En dat doe je door te oefenen.

Hoe kan  de mens ooit een kosmisch wezen worden als hij niet eerst geleerd heeft orde te scheppen in zijn eigen kleine kosmos?

In zijn gedachteleven?

In zijn gevoelsleven?
In zijn begeerte leven?
In zijn fysieke leven?

Hoe kan de mens een godgelijk wezen worden als hij niet eerst afgeleerd heeft een slaaf te zijn?

Nou ja, U geeft me dat alles natuurlijk in, dus eigenlijk wil ik aan U vragen: heb ik het zo goed begrepen?

Je hebt het goed begrepen.

De mens is een nietig wezen en zal tot stof wederkeren.
Maar ook is het zo, dat de aarde voor de mens is gemaakt.
Tegenstrijdig?
Nee.
Het is een lijn, een continuüm, een proces, een wonderschone levensgang.
De schone, maar moeilijke weg van de mens.

Van stof naar God.

Van tijdelijkheid naar eeuwigheid.
Van beest naar geest.
Van niets naar alles.
Van lijden naar geluk.
Van slaaf naar bevrijd.
Van onwetend naar verlicht.

Heeft de mens daar niet iets voor over?

Want de mens wordt gered.

Gered uit zijn tijdelijkheid.
Gered uit zijn doodsgang.
Gered uit zijn verloren staat.

En dit proces verloopt niet automatisch.

De mens wordt gered en begeleid en gestimuleerd en gekoesterd en gericht door God.
En God woont hiertoe in de mens.

En is Richter van zijn gedachten.

En Behoeder van zijn gevoelens.
En Bewaarder van zijn lichaam.
En Inspirator van zijn geestelijk lichaam.
En Creator van zijn ziel.

Wil de mens daar niet een klein beetje voor lijden?
De mens doet dat voor zijn eeuwigheid.
Is dat niet wat waard?

Wees jullie allen gezegend

Nr. 183