Geduld is een bitter kruid maar draagt goede vrucht

Geduldig wachten is een schone bezigheid, in jullie wereld nog zo onbekend en onbemind. In wachten schuilt een juweel, een geschenk, dat zichzelf zal onthullen als de tijd daar is. Dus, wacht, wees verblijd, en heb vooral vertrouwen dat Wij alles in jouw handen leggen als jij daar klaar voor bent”

Mijn God, mijn vriendin Merel kreeg deze woorden door voor mij een aantal jaren geleden, toen ik in een zeer moeilijke en ogenschijnlijk hopeloze situatie verkeerde. Zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn zoon, dat is eigenlijk niet nodig. Deze tekst van haar Mijn God voldoet volledig.

Misschien nog dit: jij hebt toen erg geleden onder een bepaalde situatie. En eigenlijk ben je nog elke dag gelukkig alleen om het simpele feit dat deze situatie voorbij is, is opgelost.

En dat is dat geschenk, dat juweel waar over wordt gesproken. En hoe groter jouw geduld was, en hoe ondraaglijker de situatie, hoe groter de bevrijding en het geluk daarna. Is dat geen juweel?

Jouw vriendin Merel is  gezegend.

Wees jullie allen gezegend 

Nr. 543

Blijf lachen in het leven

Mijn vriendin Merel had weer een openbaring:

Op een mooie dag was ik aan het fietsen in het Twiske, natuurgebied bij Amsterdam.

Tot mijn grote verontwaardiging zag ik dat er weer eens ontzettend veel afval lag na een evenement aldaar.

Daarbij kwam ook nog, die week, fietsend naar werk, of wandelend door stadsparken, het zicht op veel afval en troep naast afvalbakken, gewoon onverschillig weggekwakt.

 Ik werd er helemaal naar van en verzuchtte tegen mijn Engel/God “Hoe kan ik nou toch maar een beetje gelukkig of blij zijn in een wereld waar zoveel botheid en grofheid heerst tegenover de natuur ; nietsontziend gaat  de mens gewoon door met destructie!”?

 Het bleef even stil en toen hoorde ik

 “ Lieve Kind, ga maar lachend ten onder…”

 Eerst dacht ik huh..wat is dit nou..?

 Maar ik begreep uiteindelijk dat de neergaande lijn even noodzakelijk is als de opgaande in de sfeer van relativiteit, en dat in de Eeuwigheid dit alles slechts een kleine hobbel is; lelijk ja, maar in Gods ogen met mildheid bezien; als een stoute wat dommige schoolklas.

 Tot zover Merel.

Zou U hier op in willen gaan?

 

Hoe kan Ik anders, mijn goede zoon. En wat een openbaring van de Mijn God van Merel. Eigenlijk moet er niets aan toegevoegd worden.

Ja het is een openbaring. Want de grote vraag is: “Hoe houdt zich de mens van binnen als de wereld om hem heen instort?”

In de blogs is voldoende ingegaan op wat komen gaat, ondanks Onze wens om optimistisch te zijn, vertrouwen te wekken en een mooi en luisterrijk perspectief te schetsen aan alle mensen.

Maar er is ook gesproken van de grote veranderingen die er aan komen opdat Moeder Natuur verder kan gaan met de mensheid, maar dan in Haar termen. En dat wordt een ondergang, voor veel mensen, veel dieren, veel planten, veel natuur.

Hoe stelt de mens zich dan op? Om met de ondergang van de Titanic te spreken. Doldwaas rond rennend en verdrinkend in het koude water of muziek makend en met een drankje in goed gezelschap de golven afwachtend.

Kortom: in paniek en verward en vergetend dat men mens is en er meer is dan aardse problemen of in alle vertrouwen met een glimlach de ondergang tegemoet ziend, de belofte tot eeuwigheid in herinnering.

Het laatst lijkt me prettiger, spiritueler en meer  getuigen van zelfbeheersing, vertrouwen en geloof.

Maar er is toch nog iets dat Ik wil toevoegen.

Blijf lachen in het leven

Want de wereld is een schouwtoneel, jullie ego aandoenlijk, jullie leed betrekkelijk, jullie toekomst in de geestelijke wereld glorieus.

Weet dat de geest van humor een zeer belangrijke, zo niet de allerbelangrijkste geest in jullie leven hoort te zijn.

Zij is in ieder geval wel de allerbelangrijkste helper van God.

Jouw vriendin Merel is gezegend.

 

Wees jullie allen gezegend

Nr. 537

 

Een struik smeekt om water

Mijn vriendin Merel vertelde me het volgende verhaal. Ze gaf op een erg droge dag haar plantjes in de voortuin water, die in een stel potten wel erg te lijden hadden van de aanhoudende droogte. De natuur snakte naar water. Toen ze alles had water gegeven, liep ze terug richting huis toen ze glashelder hoorde “Mag ik ook een beetje?”. Ze draaide zich zeer verbaasd om waar dit vandaan kwam en zag toen een struik, in de hoek van de tuin, die ze totaal over het hoofd had gezien.

Zeer ontroerd heeft ze vervolgens een aantal gieters water aan deze struik gegeven en hoewel ze niets meer hoorde, voelde ze de schaamte in haar hart dat ze deze struik gewoon over het hoofd had gezien. Alsof ze een kind in de klas vergeten had een snoepje te geven. Maar terwijl ze de struik water gaf voelde ze ook de verbazing in haar hoofd en vanuit de struik een merkbaar “oh lekker” sensatie om het water dat die struik kreeg, dat ze ook erg ontroerd raakte over de kwetsbaarheid van planten en bomen ten opzichte van dieren en mensen, zij moeten immers wachten tot ze “water krijgen”.

Zou U hier op in willen gaan?

Dat doe Ik graag, want de geestelijke wereld voelt veel liefde voor alle levende wezens die zich niet kunnen bewegen en totaal afhankelijk zijn van hun omgeving. En nu dus ook totaal afhankelijk van of een mens naar hen omziet. Wat een vreugde dat jouw vriendin dit noodsignaal, deze klagende vraag hoorde. Hoe dikwijls horen mensen dit niet, terwijl het signaal altijd wordt gegeven. Hoe moeilijk kan het zijn, kijk maar naar een te droge plant in de vensterbank en je weet genoeg.

Mensen luisteren niet erg naar de natuur zoals jullie allen weten. En de hele natuur  op de hele aarde schreeuwt dag  en nacht “geven jullie om ons aub?” en de mensheid hoort het te weinig en doet er eigenlijk niets mee.

Wee de grote Ommekeer.

Merel is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 515

Een Engel krijgt de tv weer aan de praat

Mijn vriendin Merel vertelde het volgende:  

Op zaterdagmiddag ben ik thuiszorgmedewerker voor een vrouw van 71 met vasculaire dementie. Ik verzorg haar lunch en avondeten, let erop dat ze genoeg drinkt en houdt haar bezig. Maar vijf uren duren soms lang met iemand die nauwelijks kan lopen, zich niet kan concentreren op een boek of spelletje, en die vaak angstig is en ook soms boos wordt omdat ze de woorden niet meer kan vinden in haar hoofd. Een mooie natuurfilm op TV biedt dan uitkomst. Deze middag kwam een documentaire die de moeite waard leek.

De tv werkt meestal probleemloos. Even tevoren  zette ik de tv aan. Niets. Geen beeld geen geluid, geen lichtje, gewoon niets. Dood. Weer geprobeerd. Niks. Batterijen  van de afstandsbediening gecheckt, stekkers gecheckt, alles gecontroleerd; niets..!!!

Ik begon het wel een beetje benauwd te krijgen; beloof ik mijn klant een mooie film en nou dit. Plus dat de middag dan echt wel lang duurt..help…Uhhhh…help?? OJA… er zijn Engelen die in deze kunnen helpen! Ik heb er veel over gelezen dus waarom niet om hulp vragen nu? Dus ik zei half-grappend maar onderhand met zweterige oksels tegen mijn klant: “Weet je wat we doen? We vragen de techneut- Engel om hulp, wie weet.!”

Zij glimlachte wat ongelovig “zo van ja hoor….”

Ik maakte er een toneelstukje van en sloeg mijn ogen ten hemel: “Lieve technische Engelen,  Aartsengel Michael, wij willen zo graag tv kijken,  help ons alstublieft, zorg dat de tv het gewoon weer doet!”

En toen hoorde ik “geef Ons drie minuten” .

Dat hield ik even voor mezelf en ging in een soort waas een kopje thee zetten. Zou het echt…???

Met uiteindelijk de thee op tafel, pak ik de afstandsbediening en…JAAAAA  het ding deed het weer!!! Wij deden van pret een high-five..

Achteraf heb ik de Engelen uitgebreid bedankt. Ik weet zeker dat hier Hemelse interventie gaande was. Indrukwekkend dat de Hemelse schepselen zich willen inspannen voor zoiets aards en prozaïsch. Als we maar om hulp willen vragen, dan staan de Engelen klaar om ons te helpen en te leiden.”

Tot zover mijn vriendin Merel. Zou U hier op in willen gaan?

Dat doe Ik graag.

Juist deze situatie laat mooi zien dat mensen altijd de engelen moeten aanroepen omdat ze in de in jullie ogen gekste situaties misschien wel heel veel kunnen betekenen. Ik zeg misschien, omdat er soms in de materiële wereld gewoon een monteur moet komen opdraven.

Wat gebeurde er precies bij jouw vriendin Merel?

Merel heeft een matige relatie met techniek, en er hoeft maar iets mis te gaan of ze blokkeert, wordt ongeduldig of woedend en dat alles kàn, hoeft niet, invloed hebben op de techniek. Maar nu was haar invloed groot, juist ook omdat zij het beiden zo nodig hadden. Er hing zoveel van af. En zo werkte haar invloed onbewust zeer intens door. De afstandsbediening was even geblokkeerd door een stofje. Maar vervolgens stopte Merel werkelijk alles wat ze in huis had aan zware energie zoals irritatie en angst in de techniek waardoor het probleem zich verergerde. De afstandsbediening was dood en bleef dood. Alles stond op scherp en leek hopeloos.

Pas toen Merel zich de engelen herinnerde en eerlijk om hulp vroeg kon het volgende gebeuren: er waren drie minuten nodig, daarom werd Merel naar de keuken gebonjourd, om de negatieve energie op te lossen, het stofje te  verhelpen waarna alles het weer deed. Maar Merel moest daarvoor naar de keuken omdat haar krachten te groot waren en de engelen machteloos zouden zijn. Dus niet de engel van techniek was gearriveerd, maar haar eigen beschermengel kon met een eenvoudige handeling alles oplossen en reinigen.

Ook techniek luistert naar de geest, ook materie is onderhevig aan geestelijke krachten. En pas toen Merel met haar hele wezen om hulp vroeg en dus haar ego oversteeg en de aardse krachten minder belangrijk achtte dan de geestelijke krachten ( uw geloof zal bergen verzetten) konden alle blokkades worden opgeruimd. In jullie ogen een wonder, in de ogen van de geestelijke wereld eenvoudig inzetten van geestelijke krachten.

Maar laat dit gezegd: vraag en u zal worden gegeven. De wereld zou er beter uitzien als ieder mens in elke situatie deed wat Merel en haar klant deden. Want onderschat niet hoeveel invloed de klant met dementie op het proces had. Zij was echt en oprecht met haar schamel werkende hersenen aarzelend maar met haar emotionele krachten en haar hart echt vol blijde verwachting toen Merel de engelen aanriep. En dat hielp de aanwezige beschermengelen natuurlijk enorm.

Merel en haar klant zijn gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 501

De machtige Godsvonk laat zich horen

Ik kreeg van mijn vriendin Merel het volgende te horen en vroeg haar om het op de mail te zetten zodat ik het voor kon leggen aan Mijn god. Dit is haar verhaal:

 

Door allerlei omstandigheden die ik als behoorlijk belastend ervaar, zat ik in de zorgen en angsten verstrikt.

De lockdown, de nieuwe dreiging van een muterend virus, en als zure kers op de taart een lichamelijk probleem dat potentieel wel eens dodelijk zou kunnen zijn.

Nu ben ik geheel niet bang voor de dood, integendeel, ik ‘wil graag naar Huis”, maar ben wel zeer bevreesd voor pijn en aftakeling.

 

Ik zei tegen God: “Dit is wel iets teveel hoor. Deze zich afbrekende wereld, al die zorgen overal, de totale onzekerheid en dan ook nog een akelige ziekte misschien ?

Ik vind het wel welletjes, haalt U mij maar naar Huis als het even mag.’(en zag de dreigende ziekte eigenlijk wel een beetje als een mogelijke escape naar Huis eerlijk gezegd).

 

Er was dus wel een angst die er mocht zijn, en er was uiteraard ook wat gezomp zoals mijn zeer gewaardeerde vriend Frenkie dat noemt.

 

Toen hoorde ik, op een gedragen toon alsof die uit een prachtige kerk kwam:

 

“I am part of a magnificent Creation. I am particle of a magnificent Creator.

So then; who am I to not want to live?”

 

Dit vervulde mij met ontzag en grote nederigheid.

Het klonk bijna streng maar toch heel liefdevol en vol begrip.

 

Wat sprak hier; mijn Hoger Zelf, Godsvonk, Spirit?

 

Ik verbaasde me een beetje over de “I” vorm.

 

Het echoot dagelijks nog in mijn hoofd en hart na.

 

Tot zover Merel.

Zou U hier op in willen gaan?

 

Mijn zoon, jouw vriendin Merel mag haar lijntje met Haar God koesteren. Dit is duidelijke taal. Dit wil Ik er nog over zeggen.

 

Jouw vriendin werd uit haar ego-gedoe gehaald door deze machtige woorden.

 

God koestert het leven.

God koestert de schoonheid ervan.

God koestert het lijden.

God koestert het zijn.

 

Wie is de mens, dat hij zou mogen twijfelen aan de macht van God, aan de heiligheid van het bestaan?

Wie is de mens dat hij in de waan van het moment zou willen twijfelen aan zijn bestaan, aan de schoonheid van het leven en het nut van zijn lijden?

Wie is de mens die bij een bocht in de weg, als de weg even geblokkeerd is door obstakels en zorgen, gelijk zijn tocht wil stoppen?

 

Jullie lijken kleine, kortzichtige en kinderachtige wezens vol zelfmedelijden, twijfel en angsten met jullie wankelmoedige levenshouding, jullie gezwelg in pijntjes en egodingetjes. Hoe moet God hier ooit nog wat van maken? De aartsengel Lucifer is niet voor niets uit de hemel gevallen. Die zag het gelijk al niet zitten met dit project. Die had geen enkel vertrouwen in jullie als voormalige aap.

 

Maar dan God Zelve.

 

Hoe groot is de liefde van God die aan dit alles liefdevol voorbijgaat en niets anders ziet dan jullie hunkerende en zorgelijke gemoed dat getroost en gekoesterd moet worden voordat er weer plezier en geluk wordt ervaren?

Hoe groot is het geduld van God totdat jullie met jullie hele wezen zeggen: niet mijn wil maar Uw wil geschiede.

Hoe groot is God die jullie over duizend obstakels heentilt en jullie altijd op weg helpt.

Hoe groot is God die jullie in jullie vertwijfeling liefdevol de juiste kant uitduwt.

 

De Mijn God van Merel verwoorde het enige juiste perspectief voor de mens, namelijk het perspectief van de Godsvonk in de mens die Zijn/Haar project wil afmaken. Er is niets anders, dat God wil, eigenlijk. Daarom de krachtige woorden

 

who am I not wanting to live?”

 

God wil dat jullie je vereenzelvigen met  deze grote en eeuwige kracht in jullie wezen, vandaar.

Jouw vriendin Merel is gezegend.

 

Wees jullie allen gezegend 

Nr. 497

Eenzaamheid kan leiden tot zuivering

Mijn vriendin Merel heeft ook een lijntje naar boven en hoorde op een goede dag, toen ze aan het mijmeren was over haar leven en haar vele alleen zijn: “Eenzaamheid kan leiden tot zuivering”. Zou U hier op in willen gaan?

 Dat doe Ik graag.

Zij is veel alleen geweest in die periode en dat kan zwaar vallen, want de mens is niet gemaakt om alleen te zijn. Maar haar Mijn god fluisterde haar deze zin in en dat was een grote troost voor haar.

Want hoe kan de mens tot zichzelf, tot zijn hart, tot God komen als er de hele dag  drukte en mensen en geluiden buiten afleiden van de werking van het innerlijk?

Hoe kan het geluid van de stilte, de zachte wenken van het innerlijk, de verinnerlijkte stem van God anders dan in eenzaamheid worden waargenomen?

Heb jij mij voor de eerste keer niet evenzeer pas gehoord op een groot  moment van verlatenheid?

De mens kan God vinden in de ander, maar echt de subtiele communicatie met God alleen goed volbrengen in zijn alleen zijn. Dit contact met God is een van de aspecten van zuivering. De andere aspecten zijn onderwerp voor een andere blog.

Merel is gezegend.

 

Wees jullie allen gezegend

Nr. 490