Translate

Posts tonen met het label Krishna. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Krishna. Alle posts tonen

zondag 3 februari 2019

De GodMens op aarde





Mijn God, dat gedoe tussen godsdiensten of Jezus de belangrijkste is of Mohamed of Boeddha of Krishna of Babaji en of ze enige zoon van God zijn of wat voor discussie dan ook is natuurlijk eigenlijk mensenwerk. In de geestelijke wereld bestaat die discussie natuurlijk niet. Zou U hier op in willen gaan?

Dat doe Ik graag.
Elke godsdienst heeft zijn eigen idolen, altijd levensecht, levensbelangrijk, grote geestelijke wezens, die het voorbeeld gaven, in contact stonden met het hogere. En deze wezens brachten de mensen in vervoering, zo groots, zo indringend, zo machtig dat ze tot ver na hun dood nog volgelingen hebben. En dat is heel goed en nodig en door God gewenst.
Wat moet de mens op deze schone maar gevaarlijke aarde zonder inspiratie, zonder een voorbeeld, zonder een groots wezen dat hem is voorgegaan en hem de weg wijst?

In de geestelijke wereld zijn al deze grote profeten en heiligen verenigd in één bewustzijn, namelijk in het bewustzijn dat de volmaakte wens is van De Vader-Moeder God. En dit bewustzijn maakt zich al duizenden jaren in duizenden vormen kenbaar onder de mensen. En dit bewustzijn doet dat in de meest uiteenlopende vormen van (on)volmaaktheid en de meest recente verschijningen zijn niet per se de meest volmaakte.
Maar dit alles gebeurt vanuit het bewustzijn van de GodMens.

En als een mens op aarde een verschijning heeft van een profeet, een stem hoort, een openbaring krijgt die past in zijn godsdienst, dan is het altijd de Godmens, die verschijnt en die een vorm aanneemt, die juist die mens nodig heeft. 

En iedere gelovige richt zich via zijn idolen, wat voor naam men ook gebruikt, wie men ook adoreert, hoe waar of onwaar zijn godsdienst ook is, DIRECT EN ONVOORWAARDELIJK tot de GodMens. Ook al krijgt deze biddende mens dus eigen associaties, ziet eigen beelden en hoort dingen die alleen in zijn eigen godsdienst passen.

Maar het blijft de verschijning van de GodMens, het bewustzijn van God de Vader en God de Moeder Dat zich onder de mensen heeft verstoffelijkt tot de GodMens, waarlijk Zoon of Dochter van God die zich kenbaar maakt aan de mensen.

En er komt een tijd dat ieder mens verkeert met zijn of haar Mijn God en geen tussenpersonen meer nodig heeft en zo toegroeit naar die ene opdracht namelijk God te realiseren op aarde en het bewustzijn van de GodMens te benaderen.

En weet dat alle profeten en heiligen in de geestelijke wereld niet die discussie voeren die mensen op aarde hebben over hen. En dit is een understatement van God.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 444

zaterdag 24 september 2016

Religie is de kunst van het onmogelijke (Peter Calvay)




Mijn God, ik kwam het volgende citaat tegen:

Politiek is slechts de kunst van het mogelijke, religie is de kunst van het onmogelijke.  Alleen de religie of relatie met God kan de harten van de mensen van binnen uit veranderen.*

Zou U daar op in willen gaan?

Dat doe Ik graag.
28 jaar geleden heb Ik dit boek op jouw pad gebracht en heb je over deze waarheid heen gelezen en nu is de tijd daar om er op in te gaan. Jij begrijpt het citaat nu. Zou jij er daarom eerst iets over willen zeggen?

Oh, jawel.
Politiek gaat toch vaak meer over wat hier en nu bereikt kan worden, maatschappelijk, ook al zijn er grote idealen. Maar die liggen wat moeilijker voor de grijp qua realisatie. En religie is eigenlijk ook een moeilijk realiseerbaar ideaal, maar door Uw aanwezigheid van binnen is het net of dit ideaal altijd roept, altijd confronteert, altijd dichtbij kan zijn en heel persoonlijk, door de roep van mijn geweten, Uw stem dus.
Dus mijn ervaring zegt: politiek belooft het en religie maakt het mogelijk.
In het hier en nu wenkt U: een handgebaar  van ons, een vriendelijk woord, het besef dat we allen kinderen  van God zijn, dat brengt het zo intens dichtbij, steeds opnieuw. Zo tastbaar, Uw roep, zo dichtbij, Uw aanwezigheid. Zo behulpzaam, Uw kracht. Zo eenvoudig, Uw energie. Zoiets?

Zoiets, Mijn zoon, je bent er dichterbij dan dertig jaar geleden. En het allerbelangrijkst zal Ik je nog noemen.
Politici zijn maar mensen, en leven hun idealen niet altijd zelf.
En God is in jullie de vleesgeworden Christus, de navolgbare Mohamed, het leven van Boeddha, de schoonheid van Krishna.
God is IN jullie en altijd beschikbaar, altijd navolgbaar, altijd dienstbaar, altijd liefdevol.
Dus jullie gids is niet een politiek leider, een mens, iemand op TV.
Jullie gids is een grote aanwezigheid, die jullie richt, jullie een richting wijst, jullie in het hart raakt, niet even, maar dag en nacht. God is jullie veranderaar, en een zeer betrouwbare aanwezigheid, IN JULLIE.

Wees jullie allen gezegend

*Zie In duisternis leren lopen van Rayner Torkington, p. 219

Nr. 351