Al die negatieve emoties ook!

Mijn God, ik ben de laatste dagen door een combinatie van slecht weer, drukte op mijn werk en veel mensen met moeilijkheden om me heen een beetje aan het zompen. Daar bedoel ik mee, dat ik aan het zwelgen ben in al mijn negatieve emoties, dat ik er mee aan het worstelen ben en er eigenlijk gewoon van af wil. Ik wil een eenvoudig en onschuldig en probleemloos leven. Klaar. En zo ging ik op zoek naar een lijstje dat ik ergens had liggen van alle negatieve emoties die een mens zoal in de loop van zijn leven kan ervaren.

Ik noem ze maar even op:

“angst, weerstand, twijfel, paniek , woede,  irritatie,  zorgen maken,  begeerte, onrust, eenzaamheid,  agressie,  doelloosheid, moedeloosheid, trots,  superioriteit,  inferioriteit, onzekerheid,  teleurstelling,  passiviteit,  luiheid,  onverschilligheid,  verveling,  depressie,  wispelturigheid,  liegen,  loslippigheid,  vraatzucht,  hebzucht,  vermoeidheid,  jaloezie, etc. “.

Aanleiding is eigenlijk een gesprek onder de douche dat ik met U had waarbij U heel helder  te kennen gaf, dat ik nog steeds één groot levensprobleem op te lossen had , alle anderen waren secundair en niet belangrijk. Namelijk liefdevol omgaan met mijn negatieve emoties. Pas als ik die verwelkomde, en koesterde en accepteerde en begreep, zou ik een volgende geestelijke stap maken. Pas als ik voelde dat ze recht hadden van bestaan, dat ze me wat te zeggen hadden. Want ze waren informatiedragers voor het leven. Ik worstelde onnodig met ze en onderdrukte ze daardoor. En zo werden ze noodgedwongen groter en zouden ze alleen maar leiden tot bij voorbeeld uitvergroting, of in “de ondergrondse” verder leiden tot psychosomatiek als oorpijn, spierpijn, verkoudheden en noem maar op.

Nou ik ga het maar weer proberen, en toen zei ik natuurlijk tegen U : “oh Mijn God, wat ben ik toch hardleers, U heeft natuurlijk gelijk”.
Zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn zoon, we zijn gewoon vier jaar verder, eerder legden we Samen een mooi verband met hoe je omgaat met het weer in Nederland. Of je nu hitte hebt, of storm, harde regen of koude, alles is goed, alles heeft zijn waarde, alles is nuttig of is er gewoon en mag jouw plezier in het leven niet drukken.

Check http://watchthegod.blogspot.com/2014/10/de-materie-is-een-betrouwbare-vriend.html en http://watchthegod.blogspot.com/2017/02/het-emotionele-leven-de-eenvoud-2.html
 

Je hebt je toen voorgenomen dat te proberen met jouw negatieve emoties en inmiddels echt geoefend. Je bent liefdevoller geworden, je bent rustiger geworden, je bent stiller geworden van binnen, je bent opener geworden, je accepteert alles meer dan vroeger.

Ga daar maar rustig mee door. En denk niet dat je omdat je het even heel zwaar hebt met alles, dat dan alles voor niets was, dat je niets geleerd hebt. Dat is niet waar en het zijn slechts waangedachten van jouw ego. Ga maar gewoon verder, haal nog eens diep adem, herinner je nog eens alles goed wat je hebt bereikt, lees die blogs nog eens.

En ga vrolijk verder met het liefdevol bejegenen van jouw negatieve emoties.

En op dat laatste wil Ik nog graag ingaan: in Onze ogen zijn negatieve emoties niet negatief. Wij zien de grote waarde, wat ze te bieden hebben, hoe belangrijk ze zijn, hoe ze kunnen veranderen, wat een informatiedragers ze zijn. Wij voeden ze dikwijls als jullie bidden om verlichting van ze, omdat ze jullie regelmatig nauwkeurig daarheen brengen waar jullie heen moeten, door de rijstebrijberg naar het licht.
Verwelkom ze, accepteer ze, koester ze, ga met ze praten, dan lossen ze vaak sneller op dan wanneer jullie er mee worstelen.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 431

Ophouden met worstelen

Mijn God, vorige week had ik een slechte dag.
Ik was moe, had last van zorgen over mijn werk, was neerslachtig en eigenlijk moedeloos. Ik voelde me slecht.
Ik liep in een bos en zag niet echt hoe mooi alles was: het had net geregend, de aarde geurde, alles was zo groen. En omdat het windstil was kreeg alles een bijna hemels sfeertje. En die prachtige oude beuken, waar ik langs liep.
Dat alles zag ik wel, maar ik voelde me alleen maar rot.

Plotseling realiseerde ik me, dat ik wel erg in mijn emoties zat, en ze niet erg aardig behandelde. En U had me net die blog gegeven over “Emoties mogen er zijn”.

Dus ik schrok eigenlijk en mopperde tegen mezelf:  “lekker mooie teksten op internet zetten en zelf er niet naar luisteren, mooie jongen ben jij”.
Ik zei tegen U: “Sorry, Mijn God, mag ik met U een poging doen”?
U zei: “Graag, Mijn zoon”.

Ik keek naar mijn neerslachtigheid en zei: “Je mag er zijn, ik dank je, want je brengt me ook zoveel: begrip voor anderen die het moeilijk hebben, ik neem rust, je laat me voelen dat niet alles goed hoeft te gaan in het leven, dat alle successen niet vanzelfsprekend zijn”.

En ik dacht aan degenen die altijd neerslachtig zijn, terwijl ik maar af en toe last ervan heb. Neerslachtigheid doseert haar aanwezigheid, zoveel als ik kan hebben.
En ik voelde hoe mijn neerslachtigheid een plek kreeg in mijn wezen en omgeven werd met een zachte, gouden omhulsel en alsof het ineens goed was en draaglijk om te ervaren.

Ik keek naar mijn vermoeidheid en zei: “waarom mag jij er niet zijn? Zul jij geen reden hebben voor jouw aanwezigheid in mijn leven? Je laat me alleen maar zien, dat ik teveel gedaan heb en mijn lichaam en mijn geest teveel heb gevraagd. Ik dank je dat je er bent. Je roept me een halt toe, je vraagt me uit te rusten, meer niet.”

En ik voelde ineens letterlijk zoveel liefde voor mijn vermoeidheid, alsof God zo naar me keek.

Zo kijk Ik ook naar je, Mijn zoon, met nog meer liefde dan jij nu ervaart.

En het was alsof mijn vermoeidheid omgeven werd met een zachte, gouden omhulsel en alsof het ineens goed was, dat ze er was.

Zo nam ik emotie voor emotie rustig en met liefde onder de loep.

En geleidelijk aan veranderde er iets in mijn wezen. Ik had niet meer het gevoel, dat ik op mijn rug lag, en overladen met negatieve emoties, zodat ik niet kon bewegen.
Ik had nu de gewaarwording, dat ik recht overeind stond in mijn eigen schoenen, en dat alle negatieve emoties een eigen plek hadden gekregen in mijn wezen en ik voelde zoveel liefde ineens voor al die emoties, voor mezelf, voor het leven. En ik zei tegen God: ”Is het niet Uw liefde, die ik voel, niet de mijne?”.

Het is Mijn liefde, die je voelt, en deze liefde staat altijd tot jouw beschikking, dag en nacht, en weet, dat je in deze liefde, door hoe je nu aankijkt tegen jouw vermeende negatieve emoties, dat je dan heel dicht bij Mij bent.

En zeker drie dagen lang leefde ik in een wereld van ruimte en rust en liefde en verwelkomde alle negatieve emoties en verheugde mezelf op de zware dagen die zeker zouden komen.

En toen was ik alles weer kwijt en werd opgeslokt door nog heftiger emoties, die me nog verder van huis trokken en ik wist, dat ik nog een lange weg te gaan had.

Maar ik wist ook wat mogelijk was in mijn leven met de liefde van God.

Ik dank U God voor alles.

Wees gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Frenkie wordt uit de misère getild

Ik ben al een paar dagen zowel op mijn werk als ook privé mezelf voorbij aan het hollen. Zo druk, zoveel te doen, en ik raak steeds meer vermoeid. Ik slaap slecht, ook door de grote werkdruk van het moment. En Mijn God is mijn getuige hoe vaak ik probeer alles los te laten, op te dragen, te relativeren, noem maar op. Maar het lukt me even niet.

Ik ga op een bank zitten, onderweg van werk naar huis en verzucht hoe moe ik ben en down. Zelfs mijn contact met Mijn God is onderhevig aan twijfel. Er zijn mensen in mijn omgeving die denken dat ik alles verzin, of dat ik met de duivel bezig ben. En even houd ik het voor mogelijk dat ze gelijk hebben.

Ik herinner me de plek in mijn wezen waar ik heen probeer te gaan waar het stil is, waar God is, waar ik weer tot Zijn kom. Maar het lukt me nauwelijks of niet. Ik zit zo vast in die gevoelens van zompigheid en moeheid. Ik zeg:

“Mijn God, ik voel me erg slecht , ik ben moe en ben bang, dat ik alles met U aan het verzinnen ben, dat ik mezelf een rad voor de ogen draai. Ik ben de wanhoop nabij. Als dit zo doorgaat, dan ga ik onderuit, alles is even teveel en te heftig en ik kan bijna niet meer ontspannen. Help U me alstublieft. Kunt u geen wonder verrichten? Kunt U niet laten zien, dat U kunt ingrijpen in mijn leven. Ik heb het niet meer.”

Wees gerust. Ik heb al jouw worstelen gezien. En Ik heb al jouw pogingen gezien om het te relativeren en eruit te komen. Ik til je op naar Mijn bestaan. Wees welkom in het Koninkrijk Gods.

Ik blijf het natuurlijk proberen en denk wel, oh een belofte die natuurlijk niet uitkomt. Dan zit ik nog meer met de gebakken peren en weet ik helemaal zeker, dat ik alles fantaseer. Sorry, ik dacht het echt!
Langzamerhand verschuift er iets in mijn bewustzijn. Alsof ik uit het langzaam draaiende zompige zware wiel terecht kom in de stilte van de as. Het draaien wijkt weg, ik word steeds stiller, rustiger, meer ontspannen, minder moe. Ik voel hoe alles van me afglijdt en hoe ik opgenomen wordt in een staat van verrukking.
Stilte, totale stilte, gemoedsrust, helderheid, een Melkwit bestaan van nietsheid, een gelukzaligheid van overgave en vertrouwen, van gekoesterd worden en leegte.

Blijdschap ook om het verhoren van mijn gebed.
Dankbaarheid ook om wat ik meemaak.
Verrukking om de zinderende, energetische straling van kracht en Witheid en energie en geconcentreerd Zijn wat ik nu ervaar.

Ik denk, dat ik wel een 20 minuten op de bank zit, met mijn ogen dicht, de geluiden om me heen weggeëbd in een buitenwereld waar ik niets mee van doen heb. Ik open langzaam mijn ogen en voel me verfrist, helder en vol godsvertrouwen. Ik huil, omdat God mijn gebed heeft verhoord, me in mijn nood heeft geholpen. Omdat ik heb geklopt en is opengedaan. Omdat ik heb gevraagd en me is gegeven. Ik ben weer vol vertrouwen en passie over mijn contact met “Mijn God”.

Ik dank God, ik dank God, ik dank God.

Wees gezegend om jouw woorden. En weet, dat deze belofte telkens op je wacht als je vol overgave met heel je hart Mijn hulp vraagt.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 65
 

God als Coach, wat betekent dat voor mij?

Sinds 10 juni 2011 ben ik in gesprek met een geestelijk wezen. Ik hoor een duidelijke stem, kan een heel gesprek voeren en krijg altijd, dag en nacht antwoord.

De stem zegt Mijn Godsvonk, Mijn Atman, Mijn God te zijn, maar ook dé God, omdat Mijn God en dé God EEN zijn, zegt de Stem.

Ga er maar aan staan, God als Coach. Want gecoacht word ik.

Ik ben maar een eenvoudig mens, worstel net als ieder ander bij tijd en wijlen met het leven. Ik ben soms gelukkig, soms ongelukkig over hoe het leven gaat, in mijn leven of in de wereld. Ik heb last van de milieuvervuiling en de ellende in de wereld. Ik maak me zorgen over de toekomst. Wie niet?

En ik word gecoached, maar op mijn verzoek.

Nooit word ik in mijn nek geblazen, nooit gaat het initiatief van Mijn God uit, dus ik word nooit overrompeld door een Stem, die zegt, dat ik dit of dat moet doen. Nooit. Het initiatief gaat altijd van mij uit, de vrije wil van de mens schijnt een groot goed te zijn, ook in de geestelijke wereld.

Nou ja, een groot goed ? Als ik zie hoe ik soms met mijn vrije wil vast zit aan verslavingen of gehechtheden . Als ik zie hoe moeilijk het is te veranderen. Hoe ik soms vasthoud aan het oude. Dan leidt de vrije wil ook tot heel wat beperking en leed en verdriet en ongeluk. Ik zie het bij mijzelf, ik zie het om me heen. Maar ik heb begrepen, dat de vrije wil gerespecteerd wordt, omdat we anders automaten of zombies zouden worden.

Dus jullie vraag zal zijn: wat zijn de gevolgen van het hebben van Zo’n Coach? Hoe is jouw leven veranderd? Ben je gelukkiger geworden? Of is het juist moeilijker?

Ik zal proberen er antwoord op te geven. Maar het is niet makkelijk en het is een complexe zaak, omdat er zoveel gebeurt, in mijn innerlijk, en in mijn uiterlijk leven. Hier komt-ie-dan.

God als Coach: ik begin met de mooie punten. Concludeer dat het geweldig en bijzonder is. En sluit af met wat aandachtspunten, of uitdagingen, zoals de Amerikanen het zo mooi noemen.

• Ik ben nog elke dag verbaasd en vol ontzag en geloof soms niet wat ik meemaak. Ik ben nooit meer alleen, krijgt altijd steun als ik het nodig heb. De steun is altijd ruim, liefdevol, mild, verdraagzaam, eerlijk, warm, open, en regelmatig met onverwachte gezichtspunten of informatie. Ik ben dikwijls ontroerd door de liefde waarmee ik word bejegend, wat een rijkdom aan inzichten, informatie, kijkjes achter de schermen, onverwachte wendingen in een situatie. Het is een openbaring voor mij, met natuurlijk hele persoonlijke teksten, die niet openbaar zijn en veel voorspellingen, waar ik voorlopig absoluut niet over wil praten met jullie. Eerst maar eens zien wat alles waard is. Mijn vertrouwen in de stem is gegroeid, maar de stem zegt zelf: "je zit op 75 % vertrouwen in Mij, Mijn zoon. Maar het percentage zal nog groeien". Eerst maar eens zien of de eerste voorspellingen uitkomen. Ik heb vanaf die datum altijd Iemand om mee te praten, ben nooit meer alleen. Mij is voorzegd, dat de Stem mij nooit meer zal verlaten. Wat een troost, wat een warmte, wat een liefde, wat een perspectief, wat een helderheid, wat een informatie, wat een verrassingen, wat een openbaringen, wat een vreugde. Mijn God openbaart zich aan mij. Ik, een gewone man in deze cynische tijden.
• Het is ook moeilijk. Soms voel ik me een vreemde onder de mensen, en daar heb ik vroeger nooit last van gehad. Ik voel me altijd gauw met iemand verbonden. Maar nu denk ik regelmatig: “waar gaat dit over, wat een verwarring, wat geloven we in onze eigen opvattingen, wat is er weinig twijfel over onze eigen meningen, wat maken we ons druk? En dan is het niet eens zo, dat ik in een materialistische omgeving zit. De mensen zijn best wel bewust en aardig en menslievend. Maar ik voel me soms dus een vreemde , ik hoop dat dat tijdelijk is. En ik twijfel natuurlijk regelmatig. Of ik het niet alles zit te verzinnen.
  God als Coach betekent ook, dat ik , en daar vraag ik steeds om, commentaar krijg op mijn gedrag, mijn gehechtheden, mijn verslavingen, mijn fascinaties, mijn kleinheden, ik ga meer dan vroeger met de billen bloot als mijn ego teveel opspeelt. Soms is het confronterend. En het ergste en moeilijkste van alles vind ik, dat ik minder snel verander dan ik zou willen. Mijn God zegt altijd: “wees gerust”, maar dat ben ik vaak niet. Ik voel me dan teleurgesteld in mezelf, ben onverdraagzaam, ongeduldig, wispelturig, wil sneller resultaten. Maar verander niet zo spectaculair als ik had gehoopt.
  Mijn God zegt; "Mijn zoon, het gaat goed, ik zie al jouw pogingen, ik zie al het bereikte”. En dat is het verschil in liefde: ik kijk liefdeloos naar wat mislukt of wat nog niet bereikt is, Mijn God kijkt liefdevol naar wat geprobeerd wordt of reeds is gelukt.
  Mijn heilig, lieve God, ik dank U voor alles, hoe het ook verder gaat.

Mijn zoon, wees gezegend om jouw woorden.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 25