De boodschap van Hemelvaartsdag: wij zijn pelgrims

Mijn God, mag ik U vragen?

Vandaag hoorde ik in de kerk tijdens de preek deze woorden. Hoewel ik geen aantekeningen heb gemaakt, dus ik kan de priester* niet letterlijk citeren, komt het hier wel ongeveer op neer:

De boodschap van ‘s Heren Hemelvaart is dat wij pelgrims zijn. Wij zijn op weg, wij zijn in deze wereld, maar niet van deze wereld. De mens heeft van Christus de belofte, dat Hij altijd bji ons zal blijven tot de voleinding der wereld. Maar dat de mens deze hele wereld moet beschouwen als een pelgrimsoord, dat wij ons niet moeten verliezen in de waan van de dag, dat wij op weg zijn, en dat de belofte van Christus is, dat het geestelijke leven, het eeuwige leven het doel is.

Juist in deze periode raakt het mij zeer. Om me heen en in mezelf zie ik ons verliezen in de angsten en zorgen van het leven, de oorlog in Oekraïne, de teloorgang van het milieu, de tweespalt in de samenleving, ga maar zo door. En ineens door deze woorden van de monseigneur dat wij pelgrims zijn, maak ik weer zo contact met U, met het voorbeeld van Christus, met de belofte van het eeuwige leven. Ik besef weer dat dit aardse tranendal, wat voor ieder mens maar maximaal 90 jaar duurt, slechts een weg is en niet het doel. Mijn hart wordt geraakt in deze preek, in deze mis, en ik maak weer contact met ons eigenlijke doel op aarde: nooit en te nimmer vergeten dat wij kinderen van God zijn, dat ons een eeuwig en bijzonder leven wacht, dat dit alles slechts tijdelijk is en dat wij ons dat elke keer weer moeten herinneren.

Zou U hier op in willen gaan?

Mijn zoon, de mens is een pelgrim, het leven op aarde is slechts een begin. De belofte van de schoonheid, het geluk en de volmaaktheid van het eeuwige leven maken alles, werkelijk alles wat jullie meemaken aan moeilijkheden, ellende en verdriet, goed. Als jullie eenmaal zijn gearriveerd in de geestelijke wereld na deze tijdelijke en korte fase op aarde worden alle negativiteit, alle verdriet, alle onvolkomenheden, alle blokkades weggevaagd. En jullie lange en mooie pad wordt dan volmaakt geëffend naar het huis van God.

Hemelvaartsdag is de mooiste feestdag op aarde. De Christus heeft geleefd voor jullie toekomst, heeft de aarde opgetild, de weg naar het eeuwige leven geëffend. De zoon van God heeft gezegevierd over de kwade krachten op aarde en ze gekleineerd, geknecht, hun kracht een zeer grote slag toegebracht. Hemelvaartsdag is de grootste succeservaring van het grootste geestelijke wezen dat de aarde ooit heeft  bezocht en was waarlijk een groot offer. Een zoon van God die Zich verdiept in de mens en bereid is de zoon der mensen te worden.

Grootse opdracht, grootse taak, groots offer.

En de priester roept jullie op om op deze dag je dat ter herinneren.   

De monseigneur is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

*Monseigneur Ad van Luyn, emeritus bisschop van Rotterdam

Nr. 552

 

De belofte van God aan de mens

Mijn God, zou U iets willen zeggen over wat U vindt van ons, niet speciaal van mij, maar hoe kijkt de Mijn God van ieder mens nu aan tegen Diens mens en Diens werk voor die mens?

Daar ga Ik graag op in.

De Mijn God van ieder mens zit er ongeveer hetzelfde in. Dus Ik vertel gewoon Mijn perceptie en dat komt dan aardig overeen met de Anderen.

Ik ben allereerst gefocust op jouw overleving. En dat betekent dat ik het proces begeleid vanaf de geboorte van jouw geestelijk lichaam en vervolgens, niet andersom, het ontstaan van jouw foetus. Maar dat is in principe een makkie. Want de regel is dat ieder mens op aarde, hoe onontwikkeld ook, met zijn geestelijk lichaam “achter” zich, verzekerd is van een voortbestaan na de fysieke dood van het lichaam. Dit geschiedt ook bij de afdrijving van een foetus van nog geen week, bijvoorbeeld bij abortus. In die zin is het een moord, maar We laten dit onderwerp hier rusten.

Eigenlijk is de rest van het menselijk leven een eindeloze reeks van ervaringen, keuzes, lotgevallen en geluk of pech. In alle gevallen is de mens dus verzekerd van overleving. En dat is het hele doel. God wil, dat de voormalige aap, het evolutionaire wezen dat anders sterft op aarde, gered wordt voor de eeuwigheid, mede door een “inwonende” Godsvonk en aldus een plek krijgt in Gods dreven.

Ik, als jouw Mijn God, houdt van je. Ik koester jouw keuzes ten goede, bereid me voor op jouw keuzes ten kwade, wil graag dat je gelukkig  bent, maar raak niet van het padje als je ongelukkig bent. Ook al bezie Ik alles met mededogen en doe natuurlijk alles ter ondersteuning vanuit wat Ik kan en wil. Het liefst werk ik mee aan een uitgebreide reeks van levenservaringen van uiteenlopend kaliber, zodat jij met een flinke dosis ervaring in de geestelijke wereld arriveert. Fijn als je een gelukkig leven hebt geleid maar nog fijner als je een leven hebt geleid rijk aan ervaringen en inzichten. Dat is Mij liever. Dus Ik ben er niet perse op uit om jou gelukkig te zien.  Wel weerbaar, of flexibel of  open van geest. Geluk is mooi meegenomen. Maar Ik heb liever dat je gruwelijk jouw hoofd stoot en met die ervaring grote inzichten opdoet dan dat je een kalm en gezapig leventje leidt zonder zorgen. Dat levert niet veel  op, wel iets maar niet veel.

Maar dan ongeluk, of pech, of leed, of verdriet of pijn of ziekte, oh wat brengen die de mens veel. Meer dan gezondheid, geluk of tevredenheid. Ook al brengen die positieve ervaringen ook heel veel. Maar Ik weet ook, dat een mens ten  gronde kan gaan aan ziekte, leed, verdriet en dus aan moedeloosheid. En dat is nu ook weer niet de bedoeling. Dus Ik red je als het te erg wordt, ik verzacht het leed, als het je ondraaglijk wordt. Ik til je op als je ten onder lijkt te gaan aan het moeras op aarde. Ik geef je inzichten als je vast lijkt te lopen in oude groeven, verkeerde patronen of uitzichtloze verslavingen.

Maar vooral, Mijn dierbare zoon, houd Ik van je. Ik koester je. Ik vergeef je duizendmaal. Ik vergeef jouw nonchalance, jouw argeloosheid, jouw liefdeloosheid, jouw egoïsme, jouw genotzucht. Ik vergeef je jouw vervuilen van jouw eigen nest, arme Moeder Natuur. Ik vergeef je duizendmaal. En ik bezie je leven met de liefde van een moeder voor haar kleine meid, met de liefde van een vader voor zijn zoontje, met de liefde van een ouder voor ALLE tekortkomingen van het kind.

In liefde maak Ik jouw geboorte mee, in liefde jouw opgroeien, in liefde jouw volwassen leven en in liefde bezie ik jouw oude dag. En als de dag daar is dat jouw oude lichaam het opgeeft, en jouw geestelijk lichaam arriveert in de geestelijke wereld, verwelkom Ik het met alle liefde die God in zich heeft, hoe schamel de staat van dat geestelijke lichaam ook is. Want God heelt alle wonden, God verzorgt alle pijn, God koestert alle verdriet en God wist uiteindelijk alle leed van Diens mens uit.

En daarna komt de schone lange weg naar de hereniging tussen de Mijn God en Diens mens. Dat kan in korte tijd geschieden maar ook vele  duizenden jaren vergen. God heeft de tijd. Elke Mijn God neemt dus de tijd. Schone toekomst, prachtige belofte, dierbare door Ons gekoesterde toekomst: een voormalige aap met een kort aards leven helpen zich te ontwikkelen tot een geestelijk eeuwig levend mens met uiteindelijk de schoonheid van een engel, maar de vrije wil van God.  

Wees jullie allen gezegend  

Nr. 534

De menselijke ziel is onverwoestbaar (Alice Miller, 5)

Want   de menselijke ziel is feitelijk onverwoestbaar, en haar vermogen om op te rijzen uit de puinhopen blijft zo lang als het lichaam kan ademhalen (Alice Miller)

Zou u hier op in willen gaan?

Ik wilde dat je dit gezegde van Alice Miller tot het laatst bewaarde. Bewaarde de Christus immers niet ook de goede wijn voor het laatst?

En God persoonlijk zorgt ervoor, dat ook na de dood van het lichaam de menselijke ziel meer onverwoestbaar is dan ooit.

Maar het punt van overweging dat Alice Miller maakt, is dit.

Er huist een ongelooflijk schone kracht in de mens, die altijd zal zegevieren, onverwoestbaar is, sterker is dan het aardse leven, vaak nog krachtiger tevoorschijn komt uit de ellende en het verdriet van het aardse leven dan ervoor.

Oh, de dienaren van God bezingen de macht van God die zich uit in de menselijke ziel. Onverwoestbare zegen, talent voor de mens, ongerepte kracht, zegevierende eeuwigheid, geestelijk kleinood, redder van de mens, liefdevolle zegen, koesteraar van leed, bewaarder van geheimen, kostbare diamant, die gepolijst wordt op het aambeeld van het aardse leed.

Ziel van de mens, wees gezegend.
Alice Miller is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 392

Waarom de mens een “Mijn God“ heeft (Ovidius)

Mijn God, misschien stel ik een rare vraag ? Waarom hebben wij eigenlijk een eigen “Mijn God” ? Waarom doet God “het” niet gewoon vanuit de kosmos?

God is overal en in alles, en speciaal de mens heeft een streepje voor. Zonder een permanent, waakzaam, stimulerend, inspirerend, leven gevend Deel van God in jullie zouden jullie nooit verder gekomen zijn dan het meest ontwikkelde dier, de aap. Groepsgedrag, de fysieke evolutie, de natuur, de aarde liepen in de mens tegen hun grenzen. Toen jullie individuele wil lang geleden geboren werd in de mens, werd het noodzakelijk, gewenst, belangrijk om een inwonende Godsvonk ter beschikking te stellen.

Want God koestert de vrije wil zeer.

En voor de goede orde, deze “Mijn God” is in jullie, maar 100 % verbonden met God. Er is geen verschil of scheidslijn, behalve in de mate waarin jullie “Mijn God” zich kan uitdrukken in het aardse leven.

Ik als “Mijn God” van Frenkie bij voorbeeld kan zich veel beperkter uitdrukken in de aardse wereld dan de “Mijn God” van een grote heilige of profeet, dat spreekt voor zich. Maar Ik ben dik tevreden met wat Frenkie zoal overlaat aan Mij.

Jullie eigen “Mijn God” geeft jullie :

• Perspectief op de eeuwigheid
• Een kans op leven na de dood
• Inspiratie in creatieve momenten
• Vertrouwen in moeilijke situaties
• Inzicht in het wezen van de mens
• Intuïtie waar verstand en gevoel het niet redden
• Reflectie op jullie innerlijk
• Stimulans in jullie ontwikkeling van beest naar geest

En wanneer jullie “Mijn God” jullie zou verlaten, zouden jullie als mens ongelooflijk snel aftakelen, dier worden, ontsporen, terugvallen in de allergrootste primitiviteit.

Maar dit zal nooit gebeuren, want Wij zijn trouwer aan jullie dan jullie aan Ons.

Stilte past hier nu.

En voor de goede orde, alle leven heeft het eeuwige leven in zich, want de materie volgt de geest, niet andersom. De groepsgeest van een diersoort, van een plantensoort overleeft. Individuele dieren gaan na hun dood weer op in de groepsgeest. Maar de individualisering van het leven, dus persoonlijk, individueel leven en overleven na de dood overkomt alleen mensen of nauw met mensen verbonden dieren, zoals een trouw paard, een op zijn baasje gerichte hond etc.

Koester jullie “Mijn God”, praat met Het, stel je open, houdt het voor waar, dat dat kan, steun op Het, neem de tijd voor jullie eigen “Mijn  God”, want weet, dat jullie “Mijn God” Heilige Afgezant van God is, het Verbond met God is, God is en dag en nacht met jullie begaan is en beschikbaar is en niets liever wil dan de overgave van jullie vrije wil aan Diens macht en kracht. Dan is alles mogelijk in jullie leven.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 140