Ik ben niets.

Mijn God, mag ik U vragen. Het is alweer ruim een maand  geleden dat ik een blog doorkreeg. Als ik aan de blogs denk, is er geen inspiratie, ik denk ook dikwijls `is niet alles gezegd?’. En ik denk nooit, misschien moet er gestopt worden, want dat station hebben we al een paar keer gepasseerd. Dus ik zit hier en vraag aan U, zegt U het maar, alstublieft?

Ach, Mijn goede zoon. Dus nog steeds stap je in de oude valkuil, dat jij een onderwerp moet verzinnen of een citaat aandragen en dat dan Ik wel kom met de inhoud en de woorden. Dat is zeker zo. Maar ook het aandragen van de inspiratie komt van Mij, ook het zoeken en vinden van een citaat, gezegde of mooie anekdote komt van Mij. Dus wat wil je, wat kun je anders dan gewoon open gaan staan en wachten op Mij. Nog steeds is jouw ego aanwezig en heeft een gevoel van verantwoordelijkheid, van initiatief moeten nemen, van betrokkenheid. Maar die is in dit hele proces afwezig, je bent niet meer dan een toehoorder, je bent geen geïnspireerde profeet, geen veroorzaker van nieuws, geen verantwoordelijke in de blogs. Anders dan als luisteraar. En wie weet, misschien komen de mooiste boodschappen wel op momenten dat je het het minst verwacht.

Is dat ook niet jouw levenservaring?

Op cruciale momenten, als de hoop verloren lijkt, reik Ik je een hand, geef Ik je nieuwe hoop, open Ik een deur als alle deuren dicht geslagen zijn. Op onverwachte momenten bied Ik je nieuwe gezichtspunten, steun Ik je op wankele momenten, draag Ik je, als je uitgeput bent. Daar heb je ervaring mee, dat weet je, dat is de basis van jouw geloof, wanneer je verzucht: “niet ik maar U bent de Doener”.

En nu de blogs. Niets is van jou, geen woord, geen zin, geen tekst, geen inspiratie, geen onderwerp, geen inzicht, geen onverwachte wending in een onderwerp, geen verfrissende perspectieven waar jij die niet vermoedde. Alles is van Mij, alles wordt door Mij aangedragen, alles wordt door Mij gedacht en gebracht. Waarom denk je dan nu dat jij geïnspireerd moet zijn, dat jij iets moet bedenken, dat jij met een onderwerp aan moet komen? Niets is van jou, alles is van Mij.

En accepteer dit dan maar, Mijn goede maar argeloze, naïeve, onschuldige èn eigenwijze zoon van Mij, ga maar gewoon openstaan en wachten, dan doe Ik de rest. Als je wat kunt laten in dit proces, is dat Mij hinderen.

Als je wat kunt doen in dit proces, is dat Mij laten.

En als er geen blogs komen, is dat omdat jij andere keuzes maakt in het leven, er is ook zoveel interessants, is het niet?  

Wees jij gezegend in dit nederige werk.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 573

 

 

U bent mijn alles

Mijn God, soms besef ik ineens zo grondig dat ik zonder U niets kan, niets weet, niets begrijp. Mijn perspectief is dan helder. U bent mijn alles, mijn toekomst, mijn steun, mijn rust, mijn leven, mijn kracht, mijn veiligheid, mijn energie. Dan zie ik zo glashelder en voel zo volledig tot in het diepst van mijn wezen, dat ik zonder U niets ben, een zwervende aap in de duisternis, een onwetende foutenmaker, een wezen dat alles tegenhoudt, vasthoudt, stopt en veronachtzaamt. En alles lijkt dan niet goed te gaan. Ik zie dan eenvoudig, dat ik een stofje in de kosmos ben. Dat zonder U alles verkeerd gaat.
En ik  zie dan ook dat ik met U kracht heb, dat alles lukt, dat alles stroomt, dat de wereld voor me open ligt, dat ik met U alles vermag te doen, dat de liefde zich aan me voltrekt, dat ik een wezen ben van wil en macht en liefde, dat de wereld  voor ons gemaakt is, dat ik door Uw ogen kijk en zie dat alles goed is. Dat met U alles goed gaat.

En ik denk ook dat voor mensen die niets geloven, dat natuurlijk evenzeer geldt, ook zij krijgen alles van God en zijn zonder God niets, alleen erkennen zij dat niet.

En eigenlijk is mijn punt dit, dat mijn ego, die hele domme constructie waar ik Godzijdank steeds minder tijd aan besteed,  niets anders is dan een constructie om U tegen te houden in mijn leven. En dat zonder de koestering van het ego alles stroomt.

Mijn zoon, zo is het.

Ik doe twee toevoegingen.
Er zijn ook onder ongelovigen, die hun ego totaal hebben losgelaten en zich overgegeven hebben aan het grote geheel, maar zij noemen dat dan de kunst, of de natuur of het welzijn van de wereld.
En Mijn tweede toevoeging is, dat het ego geen domme constructie, is maar een geniaal instrument door Mij aan de mens geschonken om de evolutionaire weg te gaan van beest naar geest. Hoogstens wordt er door de mens dom mee omgegaan. En dat is een understatement.
Wees jij gezegend om jouw woorden.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 368

Waarom kiezen voor het kleine, als het grote bereikbaar is?

People see God every day, they just don't recognize him (Pearl Bailey)

 Zou U hier op in willen gaan?

Hoe waar is dit.

Dit is onze diep verborgen droefenis.

Jullie leven dag en nacht in alles in en van en door God.

En jullie zien het niet of nauwelijks.
Er zijn mensen die die Waarheid wel zien en voelen en beleven.
Maar zij zijn uitzondering.
En van de planten- en dierenwereld kunnen  wij het hebben. Zij kennen de ervaring in God te leven, maar kunnen het niet benoemen.
De mens kan het benoemen en wil dat nog niet of kan dat nog niet.

Maar kan de geestelijke wereld daarover bedroefd zijn, is dat geen kleinmenselijke gedachte?

Ziet de geestelijke wereld dan niet, dat de mens in wording is, dat de mens God nog niet in alles kan zien, nog niet in Waarheid kan leven?
De geestelijke wereld ziet dat natuurlijk. Er is voldoende kennis en inzicht Hierboven. Wij weten wat Wij doen.
Toch is de geestelijke wereld bedroefd over iets.
En dat zal Ik uitleggen.

We doelen niet op de mensen, die God nog echt niet kunnen zien, omdat ze nog een lange weg te gaan hebben.

Wij doelen op de mensen, die God ervaren hebben, die God gezien hebben, die God gehoord hebben, en wisten op dat moment dat het God was.
Maar het weer hebben vergeten.
Omdat de wereld hen weer heeft opgezogen in haar schijnbare belangrijkheid en eindeloze afleidingen.
Dat bedroeft Ons.

Niet, omdat Wij ons miskend voelen, hoe zou dat kunnen? Wij zijn liefde en verdraagzaamheid en alomvattend begrip en zonder ego.

Maar omdat zij die God hebben gezien en daarna weer vergeten zoveel kansen en inzichten en schoonheid en ontwikkeling en vooruitgang mislopen. Omdat zij hun weg zo onnodig lang maken en hun lijden op deze wijze onnodig vergroten.

Want God gezien hebben en God ervaren hebben en God gevoeld hebben en dan vervolgens God erkend hebben, is de schoonste deur, het mooiste raam, de beste toegang en de snelste weg tot het Koninkrijk Gods op aarde.

En onze droefenis bestaat hieruit, dat deze mensen in de zompige donkere kelder van hun bestaan verblijven, terwijl de zonnige, kleurrijke tuin van God op hen wacht.
Deze mensen zijn zeer gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 306

Als je hart goed is, zie je God in alles (Thomas à Kempis)

Als je hart goed is, is ieder schepsel een spiegel van het leven en een boek van goddelijke lessen. Zelfs het kleinste en verachtelijkste schepsel heeft de goedheid van God in zich (Thomas à Kempis)

Zou U dit citaat willen toelichten?

Deze gedachte van Thomas à Kempis, één van de grote zonen van de mensheid, is een parel van wijsheid. Ik wil ze graag toelichten aan de hand van twee belangrijke onderdelen.

"Als je hart goed is”

Hoe kan iemands hart altijd goed zijn, in deze wereld waarop ook materie en verlokkingen, ellende en verdriet hun plek opeisen? Dat kan bijna niet, hoewel mystici en heiligen en waarlijk grote zonen en dochters van de mensheid dit hebben bereikt.
Het streven naar een goed hart is al belangrijk. Elke daad van jullie zou moeten worden bepaald door de vraag “is dit goed voor mijn medemens of medeschepsel“ ?
Het streven is al belangrijk, want met vallen en opstaan bereikt men wat.

“is ieder schepsel een spiegel van het leven en een boek van goddelijke lessen. Zelfs het kleinste en verachtelijkste schepsel heeft de goedheid van God in zich"

Wanneer jullie met Onze ogen naar de wereld zouden kunnen kijken en naar al het leven, dan zouden jullie dit zien: een lichtende wereld van energie en liefde en harmonie, ondanks de strijd om het bestaan in de natuur, ondanks de verwarring bij de mensheid, ondanks de lange weg die nog gegaan moet worden naar een evoluerende materiële wereld van licht en liefde. Achter de schermen is het zo, de geestelijke kant van het leven is zo. De verborgen kern van alles en iedereen is zo, want het is in en van God.

De geestelijke wereld is zoals het gewenst is.
De materiële wereld is zoals het tijdelijk is.

Weet, dat elk gebed voor het goede, elke gedachte hieraan, elke poging dit te voelen, elk eerlijk geloof, elke gerichtheid op goedheid, elke daad van liefde, elk verlangen naar een heilige wereld deze wereld dichterbij brengen.

"Als je hart goed is, is ieder schepsel een spiegel van het leven en een boek van goddelijke lessen. Zelfs het kleinste en verachtelijkste schepsel heeft de goedheid van God in zich"

Thomas à Kempis leefde zeshonderd jaar geleden, maar zijn boodschap is helemaal actueel. En de tijd ligt in het verschiet, dat veel mensen deze waarheid zullen leven. Maar dat vraagt nog wat tijd, voordat het zo ver is.

Weet intussen, dat God in alles is.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 114